Naar de inhoud

Een ongewoon gezin met drie kinderen

de leuke en minder leuke ervaringen
akke.beakke.be

Archief

Familiereunie in Aartselaar

Vandaag werden wij allemaal verwacht in de parktuin van ons Gerlinde voor de familiereunie.
't Was prachtig weer en dat maakte het natuurlijk des te aangenamer.
In haar tuin heeft ons zus 8 linden geplant en dus konden wij daar onder (unter den linden) heerlijk bijbabbelen en genieten van alle lekkernijen die alle deelnemers hadden meegebracht. Op de uitnodiging was gevraagd dat ieder zijn favoriete dessert zou meebrengen. Zo konden wij proeven van de lekkere plattekaastaart van Anit, de plattekaasyoghourtdessert van Lut, de appeltaart van Hilde, de amandelcake van Coby enz enz.
Tof was ook dat de achterkleinkinderen zo ook eens met elkaar konden kennismaken. Onze Mirco kon het meteen goed vinden met Arno en kon de hele middag voetballen en plezier maken.
's Avonds hadden wij afgesproken met drie andere koppels voor ons jaarlijks etentje. Het zijn allemaal ex-collega's van Jan maar wij houden nog altijd een tof contact. Paul was een grote treinfan en reisde op die manier de wereld rond. Hij woont intussen al jarenlang in Grenoble en is enkele jaren geleden gehuwd met Victoria, uit het verre Letland. Zij is kinderarts maar kan dat beroep helaas nu niet meer uitoefenen (haar diploma wordt in haar nieuwe vaderland niet erkend)
George en Martine zijn echte levensgenieters, die regelmatig een korte citytrip maken. Hun favoriete land is Groot Brittanie maar een weekend op een wijnboerderij kunnen ze ook best smaken.
Theo en Suzy werken niet meer maar kunnen hun dagen nog prima opvullen door vrijwilligerswerk allerhande.
Uiteindelijk zijn wij dus het enige koppel met (adoptie)kinderen maar dat maakt het ook zo verfrissend om de andere kant eens te beluisteren.
Het is inderdaad een ander leven als je geen kinderen hebt, hoewel er toch raakpunten blijven door de zorg voor de ouders of de hobbies en interesses.
George nodigde ons uit voor het feest voor zijn vijftigste verjaardag op 28 juni. Dus zullen wij elkaar dit jaar meer dan een keer zien.
Jan had een toffe taverne ontdekt in Berchem De Merode en wij lieten de vispannetjes, steaks en vislasagnes heerlijk smaken. Ook de glaasje witte en rode wijn lieten zich prima opdrinken.
Jan vertelde het verhaal van de Zatte Vrienden (het beeldhouwwerk dat op het pleintje naast de taverne staat) en wees op de nabijheid van de oude gebouwen van Atea, die nu een nieuw leven hebben gekregen als bedrijvencentrum. (hij heeft net een heel boek geschreven over de geschiedenis van Atea)
1 mei was dus voor ons een dag van het weerzien en het bijbabbelen maar daar kunnen wij nu echt van genieten.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 00:00 Reageer op dit bericht

Zilveren jubileum van een mooie vrienschap

Mijn boezemvriendin Hilde en ik hebben zilver behaald met onze vriendschap.
Ik leerde haar destijds kennen als de echtgenote van Jan's baas Dirk tijdens de jaarlijkse barbecue die toen nog in hun tuin plaatsvond.
Nadat het aantal personeelsleden steeds toenam werd die barbecue regelmatig verplaatst naar een (nog grotere) andere locatie. Maar de koppels die elkaar daar ontmoeten, gingen ook samen naar toneel, namen deel aan gegidste wandelingen en staken één keer per jaar de landsgrens over voor een buitenlandse dagtrip.
In die vijfentwintig jaar kregen wij kinderen die opgroeiden tot (moeilijke) pubers, met horten en stoten het ouderlijk nest verlieten,  kleinkinderen werden geboren en helaas zagen wij ons geconfronteerd met soms levensbedreigende ziektes van familieleden (borstkanker bij mijn zus; schoonzus en mama) of van onszelfs (lupus bij haar en bij mij), en nu spijtig genoeg ook parkinson bij haar (deze ziekte was mij wel bekend want ons papa is daar tien jaar geleden aan overleden)  maar hoe dan ook de vriendschap bleef bestaan en het was telkens een genoegen elkaar weer te zien.
Nu bezoek ik haar om de zes weken in Bouwel. Haar gezondheid is nu erg bedreigd door de ziekte van Parkinson maar gelukkig slaat de medicatie wel goed aan.
Wij kunnen dan wel niet meer samen naar interieursbeurzen (zoals Countryside) of naar de lokale tuincentra (voor de kerstbeurs) maar  een toffe babbel laten wij ons niet ontnemen.
Gisteren had ik zelfs serviettes meegenomen die ik bij Vroom en Dreesman had gekocht met als tekening twee kwebbelende buurvrouwen die bij een tas thee de laatste roddels bespraken....
Hilde had net de borders van haar tuin laten heraanleggen en de echte geraniums (ooievaarsbek) die ik uit eigen tuin had meegenomen konden gelukkig nog een mooi plaatsje veroveren.
Hilde had een mooie tekst van Bernard Dewulf uit De Morgen gecopieerd voor al haar tuinvriendinnen :

LENTE

Er kijkt ineens lente in de lucht. Zij zegt : ik ga in de tuin werken.
Ze gaat naar de kelder, haalt gerei op. Snoeischaar, hark, draad. Het ontroert mij maar leg dat maar eens uit.
Altijd zie ik haar graag in de lente vertrekken naar de tuin. De tuin is vlakbij, één deur. toch is het een vertrek. Naar elders. Na de deur kijkt zij nog even om, glimlachts en dat staat zij stil : waar te beginnnen ?
Ook de tuin glimlacht. Laag in de krokussen, hoog in de berk. Ik denk dat de tuin haar ontvangt.
Dan vangt zij aan. Hurken, strekken, harken, bukken, spreiden. De choreografie van haar tuinieren : een stilgebied.
Langzaam wiedt en snoeit zij zich weg van het huis, het gezin, de baan.
Haar hele drukke bestaan blijkt achter waar ik zit, in het huis, toe te kijken hoe zij verdwijnt.
Hoe meer zij beweegt, hoe meer er, in een onbegrijpelijke richting, tegen elke tijd in , een meisje groeit uit de vrouw.
Verzonken in het eigen lichaam, nog louter beweging, een mij onbekende danseres in de tuin met de vertrouwde gebaren van de vrouw.
Soms stopt zij en kijkt op naar haar werk. Dan spreekt zij met de tuin.
Nooit meer kijkt zij terug naar het huis. Iets heeft haar ontvoerdnaar haar. Zij gaat maar door, haalt weg, rukt uit, plant bij, sticht orde, richt een nieuwe wereld in : straks wordt zij nog Eva in haar paradijs.
Zoals zij nu oplost in de tuin, het werk en zichzelf: zo is alles altijd op zijn mooist.
Wanneer later het licht daalt, houdt zij op. Dan kom ik weer kijken.
Nog even wandelt zij langs het verrichte werk. Ten slotte schudt zij haar verwarde haar, er vallen twijgjes en andere tuinresten uit, en komt traag naar binnen.
Alles in orde daar ? vraag ik.
Ze blikt nog even om, knikt tevreden, doet tuinklompen uit en zegt, al helemaal terug : alleen wat pijn in de rug.

Het is hoe toffe mensen omspringen met hun ziektebeleving die het mogelijk en aangenaam maakt om hen te blijven bezoeken.
Ik denk dat wij er beiden tenvolle van genieten....


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 11:18 Reageer op dit bericht

De mexicogriep

De mexico-griep is zich aan het verspreiden over de wereld. Meteen een bewijs dat die wereld lang niet meer zo groot is dan wij soms wel denken.
Als in enkele dagen zich zo'n virus over alle continenten kan verspreiden, geeft dat toch aan wat de mobiliteit is van de bevolking.
Vreemd is wel dat er meteen zo'n schrikreactie op gang komt. Want tot nu toe zijn er alleen maar overlijdens te betreuren in Mexico-stad.
In alle andere landen zijn er weliswaar griepslachtoffers maar daar verloopt de ziekte veel milder en is ze (tot nu toe) niet dodelijk.
In onze wereld zijn wij voorbereid op zulke pandemie (men verwachtte zich al enkele jaren aan een nieuwe mondiale griepepidemie) Journaliste Greet De Keyser die naar Mexico ertrok en dus door haar huisarts werd aangeraden om preventief Tamiflu te nemen ondervond al heel wat problemen om dit product nog te kunnen vinden bij een apotheker. Hoewel er dus nog geen enkele bewezen besmetting is in ons land, blijkt dat bij de apothekers het meeste courante antigriepmiddel al niet meer verkrijgbaar (hoewel het alleen op voorschrift kan bekomen worden !)
Door de recente vogelgriep zijn wij in ons land echt goed voorbereid om voldoende medicijnen te gaan maken.
Maar die medicijnen nu al gaan nemen (dus preventief) heeft echt weinig zin tenzij je dus naar risico-gebied zou willen reizen.
De afgelopen week reisde de winnaars van Radio 2 doorheen Mexico. 
Hopelijk is een van deze deelnemers niet het eerste Belgische slachtoffer....
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 09:14 Reageer op dit bericht

Nekka-nacht 2009

Dankzij Gazet van Antwerpen zijn wij zaterdagavond nog eens naar Nekkanacht 2009 kunnen gaan.
Het was voor ons vijftigers een echte trip naar het verleden.
Wij groeiden immers op in de jaren dat Kleinkunst nog volop furore maakte en de meeste zangers zijn nog of terug actief.
Yevgueni was (voor ons) een nieuwkomer en een leuke ontdekking. Zij hadden Jan DeWilde, Stef Kamil Carels (van Deus) , Thé Lau en Sarah Bettens (voor het eerst in het nederlands)uitgenodigd. Het werd een Nekka-nacht van de duetten maar dat was best te pruimen.
Na de pauze kwamen Zjef Van Uytsel en Boudewijn De Groot en Boudewijn De Groot aan de Beurt. Hun onsterfelijke liederen zoals "s'Morgens wordt ik wakker met een houten kop" en "Verdronken Vlinder" werden door iedereen (en we waren met 12.000 aanwezigen) meegebruld.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 13:38 Reageer op dit bericht

Murphy's law

Vandaag sloeg de wet van Murphy toe in ons gezin. Wij gingen allemaal samen naar Bobbejaanland en dus werd  "ons ulla" (zo noemen wij onze GPS) nog eens boven gehaald. Op een bepaald ogenblik gaf zij ons de droge mededeling "binnen tweehonderd meter hebt U Uw bestemming bereikt"
Bleek nu dat mijn liefste echtgenoot een verkeerde bestemming had ingeplugd (waar hij op 5 mei wordt verwacht)
Wij hebben meteen een nieuwe benaming gegeven aan GPS (gewenste positie (juist) selecteren. Als je natuurlijk een verkeerd adres aangeeft, mag je niet van ons Ulla verwachten dat zij je dan naar het juiste adres voert...
In Bobbejaanland aangekomen namen wij onze digitale camera want wij wilden deze uitstap voor de toekomst vastleggen. Wat bleek  : mijn allerliefste echtgenoot (alweer) had het geheugenkaartje thuis laten liggen.
Conclusie : de wet van Murphy in combinatie met de verstrooidheid van mijn dierbare is geen goede combinatie.
Aanvankelijk regende het ook nog maar gelukkig brak vrij snel de zon door en hebben wij er toch nog een leuke uitstap van gemaakt. In El Rio kregen wij bovendien nog een heus nat pak...
Thuisgekomen hebben wij ons opgewarmd en waren wij benieuwd naar de resultaten van de sportieve familie van zuslief die met liefst vijf leden aan de Antwerpse 10 miles verscheen. Zoonlief was heel tevreden met de prima resultaten van zijn voetbalploeg. Zijn Antwerpen had zich geplaatst voor de eindronde.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 00:00 Reageer op dit bericht

Houden van

Vandaag naar Houden van gaan kijken in het sportpaleis met ons mama.
Het wordt stilaan een traditie, reeds de zevende keer.
Op het programma veel bekende namen zoals Nicole en Hugo, Bart Kael, Vader Abraham, Liliane St Pierre, Jelle Cleymans (de verrassing van de namiddag (hij zong een eigen compositie over Wannes met gitaarbegeleiding)al zou je zo'n jonkie van 23 niet op een seniorennamiddag verwachten maar hij heeftzijn verdienst al ten overvloede bewezen met rollen in Kuifje en Daens)), en Peter Schaap (heeft ook één heel bekende hit gezongen nl Adem mijn adem).
Het geheel werd aan elkaar gepraat door Luc Appermont.
Omdat elk van deze artiesten wel een paar serieuze hits op zijn (haar) naam heeft was het geen probleem om het hele sportpaleis mee te laten zingen (van een senirorenkoor gesproken, is dat geen vermelding in het guiness book of records waard ?)
Op de eretribune zaten heel wat coryfeën zoals Will Ferdy, Yvette Ravel, Jean Walter, Jo Leemans en (ik vergeet er ongetwijfeld nog enkele...)
Dankzij de samenwerking tussen het provinciebestuur (die vroeger Griffelrock organiseerde) en Houden van kon deze show nu aangeboden worden aan de spotprijs van 5 euro. Heel wat gemeentebesturen hadden daarenboven ook nog een gratis bus ingelegd voor het vervoer naar het sportpaleis.
Aangezien de namiddagvoorstelling wel heel snel was uitverkocht (13.000 aanwezigen) werd er ook nog een ochtendvoorstelling toegevoegd (met toch ook nog 6000 aanwezigen).
Volgend jaar zijn er opnieuw twee namiddagvoorstellingen gepland.
Wij hadden prima plaatsen omdat alle rolstoelpatiënten en hun begeleiders op het middenplein mochten plaatsnemen. Het wit-gele kruis was ingeschakeld om eventuele hellingen te overbruggen. Een puike organisatie !
De show eindigde met een hommage aan Joe Harris door alle artiesten samen. Een ontroerend moment omdat op de schermen ook vele herinneringen aan deze betreurde artiest werden geprojecteerd.
Kortom wij hebben ervan genoten en komen zeker volgend jaar terug !

www.nekka.be/houdenvan
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 07:45 Reageer op dit bericht

Een leuke dag met radio 2

Vandaag stond in het teken van Radio 2.
De afgelopen dagen had men een oproep gedaan aan de luisteraars om tips in te sturenhoe jij de crisis bestrijdt.
Ik zond een mailtjehoe ik bespaar op ontspanning door deel te nemen aan allerlei wedstrijden via internet of sms. Dat geeft mij vb deze maand alleen als een winst van 160 euro. Wij konden naar de première van "Te gek voor woorden" in het CC Berchem (dank U Radio 1) en zaterdagavond gaan wij naar Nekka-nacht in het Sportpalei (dank U Gazet van Antwerpen) Blijkbaar viel mijn bijdrage in de smaak, want ik kreeg een mailtje van Radio 2 dat mijn bijdrage was geselecteerd en of ik die even wou inspreken op woensdagmorgen. Zij zouden dan een opname maken in de studio. Op vrijdag a.s. staat de ganse dag in het teken van de bestrijding van de crisis en zenden zij elk uur een tip uit. Benieuwd om mijn bijdrage te horen...
Af en toe gaan wij ook naar de opname van een radio-programma van Radio 2. Dat kost je wel 10 euro maar je krijgt er wel een lekkere koude schotel en dessert voor en drank à volonté en een afwisselend showprogramma.
Zo gingen wij gisterenavond naar de opname van "En nu serieus" het ochtendprogramma met Luc Alloo en Christel Vandyck die zal uitgezonden worden op zaterdag 2 mei a.s. op Radio 2. Het was heel boeiend : gesprekken met Herman Brusselmans, Zaki, Filip Peeters en Mark Thijsmans en optredens van Leki en Nicole en Hugo
Kortom een gezellige avond voor ons beiden.
Bijlagen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 10:24 Reageer op dit bericht

Een bezoek aan de serres van Laken

Vandaag brachten wij (ons mama, mijn man en ik) een bezoek aan de serres van Laken. In één woord : prachtig ! De tuinmannen van het paleis hadden weer hun beste beentje voorgezet. De camelia's, aronskelken, fuchsia's, pelargoniums, sleutelbloemen, appelsienenbomen, azealea's en japanse kerselaars. Om ze allemaal te samen in bloei te krijgen zodat zij op hun mooiste zijn tijdens de twee weken open deur. Het blijft een prestatie !
Het kunstwerk van Dang, de dansende vergeetmenietjes was ook erg mooi.
Wat mij vooral aansprak waren de prachtige bogen en koepels in de serres.
Deze glazen paradijzen hebben wij nog te danken aan koning Leopold II en zijn op zich al een bezoekje waard. Mooi zijn ook de doorzichten naar idylische plaatjes die niet voor het publiek toegankelijk zijn. Je kan je zo inbeelden dat Albert en Paola daar rustig hun thee of aperitiefje nemen tussen de bloemen....
In één van de serres is naar verluid ook een zwembad gebouwd waar de inmiddels 8 kleinkinderen zich naar hartelust kunnen uitleven. Begrijpelijk want het zou qua security niet haalbaar zijn met hen naar een gewoon aquapark te gaan....
Onderweg zijn de uitzichten op vijvers, de japanse toren en het paleis ook de moeite waard. Wij kozen speciaal vandaag dinsdag voor ons bezoek omdat deze dag gereserveerd was voor de gehandicapten. Zo konden wij ons mama ook eens op een bezoek verrassen. De para's zorgden ervoor dat elke rolstoel over elke hindernis geraakte. En zij leverden prima werk.
Het was een prachtige dag met schitterende temperaturen.
Je gaat ook niet elke dag op visite bij het koninklijk paleis.....
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 00:00 Reageer op dit bericht

Genieten van de lente

Vandaag heerlijk van onze tuin genoten. Toen ik vaststelde dat de naaktslakken het (opnieuw !) op mijn hosta's hadden gemunt, toch maar eens naar het tuincentrum gereden voor escargo, een biologisch product dat in het verleden zijn nut al heeft bewezen.
Op de rit naar het tuincentrum rij ik doorheen de Boniverlei in Edegem. Langs beide kanten beplant met japanse kerselaars die nu in volle bloei staan, echt een prachtig gezicht. Wij hebben ook zo'n prachtexemplaar in onze voortuin staan en wij hebben dus maar tijdelijk de vitrage opzij geschoven om er maximaal van te kunnen genieten.
In het tuincentrum aangekomen was het net alsof alles er gratis werd weggegeven. Het kostte me heel wat moeite om een parkeerplaatsje te vinden.
Het mooie lenteweer spoort mensen aan om hun tuin extra mooi te maken.
Zij  die er niet tijdig aan dachten om bollen of struiken te planten, kiezen nu voor extra bloeiende exemplaren die vaak een fors prijskaartje dragen.
Hopelijk zullen de minder groene vingers van deze tuiniers deze met veel liefde opgekweekte exemplaren met de nodige zorgen omringen....
Ik koos voor verschillende witte eenjarigen om de plaats van de (uitgebloeide) narcissen in te nemen in onze voortuin.
Ik hoop binnenkort in onze tuin nog een vijver aan te leggen. Jaren geleden tekende een tuinarchitect eens een plan voor de aanleg van onze tuin. Alle adviezen heb ik intussen toegepast alleen die vijver dat is er tot nu toe nog niet van gekomen. De randbeplanting met lissen en rotan staat er al wel dus moet het er dit jaar maar eens van komen. Zal ik mijn beide zonen eens aan het werk zetten om de vijver uit te spitten ? Ik wil hem ook redelijk diep zodat ik ook waterlelies kan planten....
Het mooie weer van vandaag zou nog de ganse week duren. Wat een mooi vooruitzicht !
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 19:46 Reageer op dit bericht

Op de rand van het nest ?

Onze oudste zoon Jonathan heeft aangekondigd dat hij binnen korte tijd gaat samenwonen met zijn allerliefste Thalia. Zij hebben een appartement op het oog dat qua ligging uitstekend is. Zijn boezemvriend Vincent woonde er twee jaren en het is een mooie flat voor een redelijke prijs. Bovendien ligt zij in de straat waar Thalia naar school gaat dus dat is zeker een pluspunt.
Volgende stap zal allicht zijn om eens te gaan rondneuzen in de kelder van mijn zus waar alle meubelen van ons mama zijn opgeslagen. Hij neemt zijn bed mee dat hij vorig jaar al had gekocht.
Al kwam onze Jonathan nu nog maar af en toe langs - het leek alsof hij kotstudent was - maar definitief verhuizen is toch weer een stap verder zetten.
Ons jonge koppel zal het aanvankelijk nog zwaar krijgen omdat alleen Jonathan al full time zal werken maar zij leven ook nog van de liefde....
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door poesjenel om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Een ongewoon gezin met drie kinderen

↑ Terug naar de berichten