Moord op de scheidsrechter 9
We gaan verder met de negende bladzijde van "Moord op de scheidsrechter."
Ik wacht in spanning op jullie oordeel !!!!!!
Je reacties zijn welkom via de 'E-mail mij knop' rechts op het scherm.
Voor het aankopen van het boek klik op aankopen bij mijn favorieten rechts.
BLZ 9 Moord op de scheidsrechter.
Eerst contacteerde hij zijn drie collega's. De twee lijnrechters en de vierde scheidsrechter, die naast de lijn zijn werk deed. Hij vroeg hoe het er mee was en of ze voor een dag later “op scherp” stonden. Afgesproken werd om samen te komen in het stadion tegen zeventien uur. Ze konden dan het veld inspecteren, een broodje eten en zich verder voorbereiden op de wedstrijd.
Daarna ging hij nog een laatste keer een rondje van acht kilometer loslopen, gewoon om de spieren wat op te warmen en aan te voelen hoe het met de conditie zat. De vorm was aanwezig, dat voelde hij al bij de eerste meters…..
Na een deugddoende douche was het tijd om zijn sporttas klaar te maken.
- Drie verschillende truitjes. Je wist nooit met welke kleuren de ploegen soms plots afkwamen om de sponsors te plezieren en hij wilde op alles voorbereid zijn.
- Twee Polars (chronometers).
- Kousen.
- Broekjes.
- Sportschoenen.
- Voetbalschoenen, dan kon hij tot de laatste moment kiezen welk schoeisel hij zou gebruiken naargelang het weer.
- Rode en gele kaarten.
- Drie fluitjes in de drie kleuren van de truitjes, want de kleur moest voor Bart altijd dezelfde zijn als die van zijn outfit.
- Handdoeken.
- Douchegel.
- Washandje.
- De oortjes voor hemzelf en de collega’s. Die dingen gebruiken ze tegenwoordig om onderling contact te hebben tussen scheidsrechter en assistenten, tijdens de wedstrijd.
- Zijn mooiste trainingspak.
Hij ging om drieëntwintig uur naar bed, nadat hij het laatavondnieuws en het weerbericht had bestudeerd. De omstandigheden zouden goed zijn de dag later: geen regen.
Dat was voor hem al belangrijk. Met hevige neerslag was het soms moeilijk om alles goed te kunnen zien en oogcontact te hebben met zijn lijnrechters. Dat vond hij, ondanks de oortjes, toch heel belangrijk.
's Anderdaags, om acht uur, zou de wekker aflopen. Dan kon hij naar de bakker om pistoletjes en koffiekoeken te halen om dan een lekker ontbijt met het gezin te verzorgen. Dat vond Hilde altijd gezellig en hij in feite ook wel.
Behalve dat naar de bakker gaan dan…

