Aan mn schoonzus
Afwezig zit je naar buiten te staren
piekerend over de laatst verlopen jaren
hoe het leven hard en onrechtvaardig kan zijn
hoe we smachten naar wat zonneschijn
het leven zo mooi en kortlevend als de bloemen buiten
Maar ja we moeten toch vooruit en niet blijven staan
Dus de moed maar weer uit de schoenen gehaald herbeginnen en denken "wat heb ik gebaald"
er zijn nog zovelen die je de nodige liefde willen geven
en samen met jou willen genieten van het leven
Dus niet getreurd , trek je stoute schoenen aan
Je schoonbroer






