Naar de inhoud

gedichten en rijmpjes

seniorennet.beseniorennet.be


Al mijn leed stroomt langs kanalen
naar die grote zee
maar telkens ontspringen nieuwe rivieren
die nemen mijn zorgen niet met zich mee

een rivier ontsprongen met geweende tranen
hoop dat alles wat ik nog zal wenen
straks ook in vergetelheid zal zijn verdwenen
Geschreven door paula om 07:07 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Ilona10 april 2006 om 09:13

Goeiemorgen,

Mooie teksten!!! Ik kom zeker nog eens langs. Vriendelijke groetjes,
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

lente-zomer


met het gezang van de merel
ontwaak ik in de ochtend zacht
de lucht kleurt roze-rood
wat is het mooi ..die wolkenpracht

en doet de zon zijn intrede
gaan de krokussen wijd open staan
dan lokken deze mooie bloempjes
de eerste bijtjes aan

mijn hart gaat alsmaar sneller slaan
de donkere winter is voorbij
bekijk het leven met een lach
want een mooie tijd breekt voor ons aan...
Geschreven door paula om 19:18 1 reactie Reageer op dit bericht

leven...


Ga op zoek naar de rust en de stilte in jezelf
en weet dat alles een doel heeft

er bestaan geen fouten,geen toevalligheden
alle gebertenissen zijn er omdat we er iets
van kunnen leren

denk niet steeds  wat komt er morgen
het leven gaat zo snel voorbij

denk niet steeds aan al die zorgen
geniet en wees een beetje blij
Geschreven door paula om 18:35 2 reacties Reageer op dit bericht

in de regen!

Ik zie haar daar al lopen
met haar rode laarsjes aan
zingend,dansend

ze lacht ze giert ze brult

plits plets
al die ringen in het nat
kijk ginds nog een grotere plas

plits plets
spatter de spat
wat is het leuk
wat is het nat

ik kijk vertederd naar mijn kleine meid
wat is oma trots
wat is het toch een schat...

Geschreven door paula om 18:46 Reageer op dit bericht

mijn spiegelbeeld


Transparant als herlder glas
mijn spiegelbeeld
zag wie ik werkelijk was

de rimpels op mijn bleke huid
de ogen dof en triest
mijn mond gaf geen geluid

gedachten in mijn hoofd
gaan wild tekeer,als eb en vloed
begrijp het allemaal niet

geheugen laat me in de steek
is dit het begin,van wat ik vrees
dat ik het morgen niet meer weet...?

Geschreven door paula om 19:35 Reageer op dit bericht

mijn diepste dal


Daar was die grote afgrond
een zeer diep dal
duister,donker
zelden een zonnestraal

kreeg een ladder aangereikt
\'t ging twee treden omhoog
drie terug omlaag

maar de zon begon weer te schijnen in mijn hart
ook men energie kreeg een nieuwe start

die ladder had ik niet meer nodig
ben zo terug naar boven gekropen

\'t leven is weer mooi en kreeg weer kleur

toch houd ik mijn laddertje nabij
voor als ik terug in dat dalletje glij...
Geschreven door paula om 19:33 Reageer op dit bericht

mijn laatste uren


Moest mijn laatste uur eens zijn geslagen
denk dan aan al die mooie dagen
die er toch heel veel waren

moest mijn laatste uur eens zijn geslagen
en mijn leven mens onwaardig

gun me dan zonder aarzelen deze laatste wens
als ik niet meer kan zijn als mens

laat me dan heel vredig rusten
en laat me maar heel stilletjes gaan

want een mens onwaardig leven
dat kan ik echt niet aan...
Geschreven door paula om 19:03 1 reactie Reageer op dit bericht

kleindochter


Ik wens je zon
in een gouden gloed
bloempjes in het groene gras
alsof het altijd zomer was

ik wens je witte wolkjes
aan een hemel vol geluk

ik geef je kleine zoentjes
op je lieve gezicht
waarin al mijn warmte
en oprechte aandacht ligt

ik wens je een gelukkig leven
betekenisvol en met inhoud
met heel veel liefde
zoveel..als er schelpjes liggen
in die diepe zee...


Geschreven door paula om 08:28 1 reactie Reageer op dit bericht

de stilte van het bos

al lopend s'ochtends door het stille bos
zie konijnen en soms een hert
ze rennen er maar op los

even verder ligt een heel groot meer
met eenden en zwanen al zwemmend,heen en weer

hier en daar ontluikt een bloempje in zijn knop
een van roze- rood en een gele hier wat verderop

de hoge bomen statig en heel kaal
vol met mossen en een spinnenrag
met veel bezoek voor s'spins middagmaal

mooi is de natuur op dit vroege uur
keer terug, ontspannen en voldaan
wat is het bos heerlijk
't verteld telkens een ander verhaal...

Geschreven door paula om 18:38 Reageer op dit bericht

vriend


een vriend is als een deur die altijd openstaat

als een schip dat nooit vergaat
als een rots in de branding

de steunpilaar voor als het moeilijk gaat
de zakdoek die jou tranen drogen
de warmte van jou koude bed

een vriend...die moet je niets verklaren
hij voelt zo aan welke zee hij met jou moet bevaren...
Geschreven door paula om 17:18 3 reacties Reageer op dit bericht

edelweis

Edelweis
Symbool van de Alpen
je bent door je harige structuur
een keurig stukje natuur

opgewassen tegen koude op groote hoogten
zou je zelfs in de polen gedogen

ik wilde je altijd zo graag eens plukken
maar vind het zonde
jou daar zomaar weg te rukken

je bent zo goed als met uitsterven bedreigd
daarom vraag ik aan ieder die jou daar ziet staan

draag dit bloempje in je hart
dan is het na vele jaren
nog altijd even apart...
Geschreven door paula om 08:13 1 reactie Reageer op dit bericht

leven...dood


De laatste uren voor jou einde
werd de wereld onbeduidend klein

een storm raasde door struik en tak
donkere wolken en een maan die zich verstak

regen viel met bakken neer
een storm..recht naar onze lieve heer

de tijd verloor zijn glans
jij deed je ogen vredig dicht

pijn had je genoeg geleden
en bent zachtjes naar de andere kant gegleden...
Geschreven door paula om 17:59 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes

↑ Terug naar de berichten