Naar de inhoud

gedichten en rijmpjes

seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 december 2005 tot 31 december 2005

sterre.gif
 Als de nacht verdwaald in het duister
en je gedachten worden overmand
voel dan het licht en luister
naar die stem
daar aan die andere kant

het wil je zachtjes leiden
en geeft je alle moed
om te gaan naar het nieuwe
dat onbekende goed

neem  dan die uitgestrekte hand
die er altijd voor je zal zijn
en je steeds weer zegt
ik wil dat je altijd bij me blijft...
Geschreven door paula om 07:48 Reageer op dit bericht

het leven


Leven zoals je wilt
leven zoals je kunt
leef zoals het leven je is gegund

doe waar je goed in bent
doe het op de manier die je kent

geniet van iedere dag
geniet van ieder minuut
geniet van ieder moment

draag de mooie dingen met je mee
laat het minder mooie  achter, 
sleur het niet met je mee

kijk vooruit,kijk niet terug
al die nare dingen zijn achter de rug
kijk naar nu naar het moment waarin je leeft
en de mensen waar je om geeft

ieder moment heeft zijn tijd
maar leef nu zonder spijt
leef op het belangrijkste moment
en niet in de tijd die is geweest
of nog niet kent...
Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

Kerstmis

Kerstmis maakt ons hart zo warm
bij het kindje Jezus zo arm
zoals God die bij de mensen is gekomen
een vervulling van heel oude dromen

Kerstmis versterkt familiebanden
en geeft ons allen gulle handen
om te schenken en te geven
aan hen die in armoede leven

Kerstmis brengt ons hoop en zegen
en een brede kijk op het leven
de liefde van dat kleine kind
dat toch iedereen bemint.
Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

die kleine cel

achter die tralies
achter die hoge muur

zit hij daar verdrietig
helemaal overstuur

spijt over de dingen
die hij ooit deed

steelde voor vrouw en kind
het goede leven was hem niet gegund..

nam het recht in eigen hand
brood moest er komen op die plank

werd met de kraag gevat
en belandde achter die hoge muur

deed het voor vrouw en kind
is nu helemaal overstuur...

Geschreven door paula om 13:50 1 reactie Reageer op dit bericht

14 december 2003

gisteren was het twee jaar geleden
dat je voorgoed uit ons leven verdween

in stilte koester ik de mooie herinneringen
aan de persoon die je was

zacht liefdevol
en een pracht van een vader

van deze wereld ben je weggegleden
maar zeker niet uit ons bestaan

na een mooi leven van arbeid en eenvoud
rechtvaardigheid en goedheid
werd je naar die andere kant geroepen

en plots werd alles stil
stiller nog
dan het zwijgen van de ochtendvogels..

Geschreven door paula om 14:27 Reageer op dit bericht


ogen tranen regendruppels
plassen vormen rimpels
op het eens zo gladde meer

mijn gezicht weerspiegeld
op die grote waterplas

doet me denken
aan jou gezicht,zo lief en zacht

maar jij komt niet weer
verloren aan het leven
daar door die hogere macht

wij blijven achter
en jij...die daar wacht
Geschreven door paula om 18:39 1 reactie Reageer op dit bericht

ijskoud en guur


dagen kort
avonden lang

mistbanken hangen er overal
ijskoud en guur
griepjes en verkoudheden
zijn nu helemaal niet duur

het heeft ook mij geveld
 en overwonnen
enkele dagen platte rust
en dan hopelijk weer beter

dan trotseren we weer de kou
en het pletsen van de regen
maar we laten ons niet doen
gewapend met regenjas en paraplu
hoge laarzen en dikke sokken

stappen we gewillig door die mooie natuur
neen we geven ons niet gewonnen

daarvoor is het leven
van veel te korte duur....
Geschreven door paula om 13:20 Reageer op dit bericht

In gedachten...

wat ik niet zeggen kan
en niet schrijven

zal diep in mij
toch bij me blijven

maar in de duisternis
verbergt zich iets
dat meer dan woorden is
Geschreven door paula om 14:26 Reageer op dit bericht

mijn kleindochtertje

mijnafbeeldingen8zu.th.png      Jou foto mocht toch niet ontbreken
want jij bent het allerbelangrijkst in mijn leven
zie ik jou lach,dan veranderd heel mijn bestaan
mijn zonnekind,mijn alles,mijn hele leven
Geschreven door paula om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

hulp


waarom is de wereld zo onrechtvaardig
vele mensen zo onaardig

zoveel haat en nog meer geweld
velen worden niet geteld

kinderen vaak de dupe
ondervoed en oh zo teer

met uitgestrekte hand bedelend op het plein
de koude trotserend in hun lompen oud en grijs

hun donker doordringenden ogen
smeken om wat steun
in elkaar gezakt
en totaal verkleumd
Geschreven door paula om 17:33 Reageer op dit bericht

ik en mezelf


geraakt door harde woorden
innerlijk moe en levensloos
voel ik de stormen in mijn hoofd
mijn leven oh ..zo broos

wil me verstoppen achter gevels en muren
kan het niet meer dragen
al die rare kuren

zou mijn leven anders wenden
mijn verwarde geest
ik stapel maar door
tot het genoeg is geweest
Geschreven door paula om 08:32 Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes

↑ Terug naar de berichten