Jou foto mocht toch niet ontbreken
want jij bent het allerbelangrijkst in mijn leven
zie ik jou lach,dan veranderd heel mijn bestaan
mijn zonnekind,mijn alles,mijn hele leven

het  leven is plots zo koud en triest
de merel zingt een droevig  lied
de as-grauwe  hemel heeft verdriet
hagel klettert tegen het raam
de winter is van start gegaan

bomen huilen
de laatste bloemen schuilen
druppels vallen als tranen van mijn gelaat
zie het niet zo zitten vandaag.

Plots komt een krachtige zon die
de zwarte nevels vervaagd
een mooie regenboog siert het heelal

ik aanschouw dit wondermooi spel

ach...ik huil morgen wel...

' k zat even bij dat boompje neer
en keek naar al het mooie om me heen

kerfde jou naam hier in de stam
bijgelovig als ik was
kwam dan hier wat moois van

nu zoveel jaren later
keer ik naar dat boompje weer
hij is geworden een echte heer
onroerend en onbeweeglijk mooi

voor ons is hij symbool
van geloof hoop en liefde

want ook mijn dromen kwamen uit
want ik werd toch je bruid... 

Vind de juiste woorden niet
om te danken voor alles wat jullie voor me doen

Een zware tijd ging voorbij
bittere tranen waren er dagelijks bij

Mijn steun en toeverlaat,
jullie stonden altijd voor me klaar

 Wil  jullie wel duizend rozen schenken
maar een roos,zo rank en fijn
legt niet uit hoe groot mijn dankbaarheid mag zijn

Ook al zijn mijn zorgen niet voorbij
hoop dat eens het tij zal keren...

Heb echte vriendschap bij jullie gevonden
een pleister op menig wonden...

'k Heb met verdriet leren omgaan
donkere luchten heel vaak doen opklaren

Maar na een dag vol zonneschijn
komt er steeds weer die rot bui aan

'k Ban ze uit mijn leven
wil ze niet meer zien

'k Geloof alleen nog in het moois
dat eens te rapen viel...