Zondag 20 november 2005

allerheiligen voorbij

allerheiligen is nu weer voorbij
jullie graf lag er weer heel mooi bij
een bloementuil en een brandende kaars

voor ons duurd allerheiligen het ganse jaar
herfstblaren vlogen in het rond
een ijzige stilte en een strakke zon

doch dat kan ons verdriet niet drukken
jullie niet missen zal ons nooit lukken

het kerkhof ligt er weer verlaten bij
menig kruisjes netjes op een rij
omringd door herfstblaren
grijze nevels en een kille wind

neem weer afscheid voor vandaag
maar kom spoedig weer
laat jullie niet te lang alleen
op deze kille plaats
vol verdriet en zoveel leed.

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Magda21 november 2005 om 18:16

Allerheilligen voorbij

Dat hebt ge weer heel schoon gedaan, maar door dit gedichtje weet ik hoe uw dag geweest is, maar het was ptachtig

Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

JIJ

sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje

en alle beetjes die je stierf
't is vreemd ,maar die vergeet je

het is je dikwijls zelf ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer
dan ben je aan je laatste eindje toe...

Geschreven door paula om 13:25 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

IK

soms zijn er van die dagen
dan kan ik het leven niet meer aan
kan alleen maar huilen
denken aan die mooie tijd die voorbij is gegaan

al mijn dromen lijken me tussen de vingers te glippen
wat blijft zijn enkel herinneringen

Laat mijn tranendal maar lopen
mijn innerlijke vijand
heeft me mijn kracht ontnomen...

Geschreven door paula om 13:21 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 november 2005

oudje

moe en ineengedoken
na een leven vol leed en smart
strompeld ze het kerkje binnen

hoofd diep gebogen
kaarsje in de hand
moeizaam gezeten op de bank
steekt ze het kaarsje aan
met bibberende hand

gesloten ogen,prevelende lippen
gebeden om te danken,
gebeden om te vergeven

ogen geopend,starend naar de hemel
antwoord verwachtend
nimmer gekregen

een stamelend AMEN....

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 november 2005

herfst-winter

het leven is plots zo koud en triest
de merel zingt een droevig lied
de as-grauwe hemel heeft verdriet
hagel klettert tegen het raam
de winter is van start gegaan

bomen huilen
de laatste bloemen schuilen
druppels vallen als tranen van mijn gelaat
zie het niet zo zitten vandaag.

Plots komt een krachtige zon die
de zwarte nevels vervaagd
een mooie regenboog siert het heelal

ik aanschouw dit wondermooi spel

ach...ik huil morgen wel...

Geschreven door paula om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 14 november 2005

Jagers!!!

Al wandelend door het groene bos
hoorden we knallen
de jagers schoten er maar op los

werd er even stil van
en kreeg wel wat schrik
als ze moeten missen
lig ikzelf in de strik

een ree rende uit het bos
bleef pal voor ons staan
ogen zo mooi,maar vol angst
snel koos ze weer het hazepad
ze was ontzettend bang

sneu voor al die prachtige dieren
evenwicht herstellen in de natuur
voor de jagers...de moraal van heel dit verhaal

Geschreven door paula om 07:59 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

mijn boom

' k zat even bij dat boompje neer
en keek naar al het mooie om me heen

kerfde jou naam hier in de stam
bijgelovig als ik was
kwam dan hier wat moois van

nu zoveel jaren later
keer ik naar dat boompje weer
hij is geworden een echte heer
onroerend en onbeweeglijk mooi

voor ons is hij symbool
van geloof hoop en liefde

want ook mijn dromen kwamen uit
want ik werd toch je bruid...

Geschreven door paula om 20:14 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 november 2005

dank je wel ,mijn lieve zussen

Vind de juiste woorden niet
om te danken voor alles wat jullie voor me doen

Een zware tijd ging voorbij
bittere tranen waren er dagelijks bij

Mijn steun en toeverlaat,
jullie stonden altijd voor me klaar

Wil jullie wel duizend rozen schenken
maar een roos,zo rank en fijn
legt niet uit hoe groot mijn dankbaarheid mag zijn

Ook al zijn mijn zorgen niet voorbij
hoop dat eens het tij zal keren...

Heb echte vriendschap bij jullie gevonden
een pleister op menig wonden...

Geschreven door paula om 08:05 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 10 november 2005

nieuwe start

'k Heb met verdriet leren omgaan
donkere luchten heel vaak doen opklaren

Maar na een dag vol zonneschijn
komt er steeds weer die rot bui aan

'k Ban ze uit mijn leven
wil ze niet meer zien

'k Geloof alleen nog in het moois
dat eens te rapen viel...

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 7 november 2005

Mijn levensboek

Mijn levensboek staat op de schouw
Een boek van verdriet,vreugde en trouw

Een hoofdstuk met nog meer verdriet
het verteld hoeveel pijn je bij me achterliet

De inkt doordrenkt met geweende tranen
het kwetsen beschreven in jou moederstalen

Een boek met dromen ,die zwijgen in het duister
dromen...zonder veel luister...

Geschreven door paula om 19:41 Reageer op dit bericht

Zondag 6 november 2005

Zwaluw

Honderden zwaluwen
trekken over land en zee

Gestroomlijnde gestalten
vleugels gespreid
flirtend met de blauwe lucht
en de goudgele gloed van de zon

Trekken naar verre oorden
daar waar de zon altijd schijnt

Ik zal ze missen,die elegantie
daar hoog in de lucht
was het al maar lente
dan keren ze gelukkig weer terug

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 november 2005

In gedachten...

Er is een tijd voor vreugde
een tijd voor verdriet
een tijd dat je alles
door grijze nevels ziet

Een tijd van hoop
van liefde en geloof
een tijd waarop het licht
even is uitgedoofd

Alles in het leven heeft zo zijn tijd
genot of verveling
opluchting of spijt

Maar wanneer een tijd komt
van troost en een warme hand
geef het ook door aan die ander
die er ook zo naar verlangt....

Geschreven door paula om 13:44 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 november 2005

JIJ

Je was mijn zon
je was mijn regen

Zo dierbaar in heel mijn leven
Je was als de zon die komt en gaat
een herfststorm in volle zomermaand

Jij was ...ja jij was
dat oog in die felle orkaan...

Geschreven door paula om 13:15 Reageer op dit bericht

Donderdag 3 november 2005

tranen

Ik heb mijn tranen opgespaard
en ze met een bloempje in een
vaasje voor het raam geplaatst

Zilte tranen,groot verdriet
parels in een vaasje
elke traan die van mijn wangen liep

Onbegrip en valse schijn
laat dit vaasje
niet het het begin
van een bodemloos riviertje zijn

Geschreven door paula om 19:50 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 2 november 2005

Onze melodie

Speel voor mij die melodie
laat de klanken
zachtjes door mijn lichaam stromen

Speel voor mij jou mooiste lied
dat me verleidt tot de diepste dromen

Dan zing ik voor jou mijn mooiste lied
ons deuntje uit lang vervlogen tijd
dat brengt ons terug naar de tijd van toen
maakt ons gelukkig, oh zo blij

Geschreven door paula om 12:09 Reageer op dit bericht

Maandag 31 oktober 2005

allerheiligen

Dwalend in mooie herinneringen
denk ik weer aan de tijd van weleer
maar helaas zijn jullie niet meer

Twee engelen zweven door mijn herinneringen
Overal en altijd zal ik aan jullie denken
Als ik s'avonds naar de hemel kijk
en de lucht staat vol sterrenpracht
denk ik weer even terug aan die mooie tijd
en zie ik weer jullie stralende lach

Herinneringsvol loop ik dan naar binnen
en weer houdt de maan de wacht
en zeg dan zacht dank je lieve engelen
'k wens je terusten en slaap zacht...

Geschreven door paula om 08:01 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 oktober 2005

leven en dood

Herinner me zoals ik was
je zon in donkere nachten
je vriend en zielsverwant

Treur niet maar ga verder met je leven
steeds zal ik naast je staan
je leiden en begeleiden

Op kousevoeten ben ik uit dit leven gestapt
zie dit niet als afscheid
maar als een nieuw begin

Daar aan die andere kant
achter nevelsluiers en prachtige zonneschijn

Vaart wel en zie niet om
eens zullen we herenigd zijn
daar bij dat grote licht
waar de zon altijd schijnt...

Geschreven door paula om 20:12 Reageer op dit bericht

Zondag 23 oktober 2005

jou woorden

Soms haat ik jou om de woorden die je zegt
soms haat ik jou om de woorden die je niet zegt

Soms zijn woorden als een adder vol venijn
ze kunnen je hart fel raken
ze geven verdriet en heel veel pijn

Woorden... soms een bron
van steun en hoop
een zachte balsem
voor je verdere levensloop

Geschreven door paula om 18:39 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 2005

Steeds denk ik weer aan jou

Diep verweven in mijn stille zijn
het beeld van jou heel diep begraven

Steeds weer begint het graven
naar hoe je was
en niet meer bent

Koester de herinnering
heel diep in mijn hart

Graaf en graaf
maar het beeld vervaagd

Ouder worden speelt hier parten
Jou hele mooie zijn
blijft bewaard
in menig harten

Geschreven door paula om 18:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 6 oktober 2005

mijn bloempjes

Ik plantte een zaadje
in mijn tuintje klein
daaruit kwam jij bloempje
heel kleurrijk
en je geurde fijn

Ik heb je gekoesterd
heel de zomer lang
nu komt de herfst
met rasse schreden aan

Ik zie je treuren
je blaadjes hangen triest naar benee
ach bloempje
geef me een zaadje
dan plant ik je in 't voorjaar weer

Ik krijg dan zo'n juweeltje
als jij mijn bloempje klein
zet je dan in een vaasje
in mijn huisje klein

Geschreven door paula om 21:23 1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes