Woensdag 16 november 2005

herfst-winter

het leven is plots zo koud en triest
de merel zingt een droevig lied
de as-grauwe hemel heeft verdriet
hagel klettert tegen het raam
de winter is van start gegaan

bomen huilen
de laatste bloemen schuilen
druppels vallen als tranen van mijn gelaat
zie het niet zo zitten vandaag.

Plots komt een krachtige zon die
de zwarte nevels vervaagd
een mooie regenboog siert het heelal

ik aanschouw dit wondermooi spel

ach...ik huil morgen wel...

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

andremaarten24 augustus 2008 om 23:11

toch na 3jaar gelezen

heel mooi geschreven, heel goed en knap gedaan,
laat je gedachten maar gaan.
ik vond het leuk
hartelijke groet angre

Magda19 november 2005 om 10:10

herfst

knap gedaan zus, ge bent ne kei daar in

Reageer op dit bericht

Maandag 14 november 2005

Jagers!!!

Al wandelend door het groene bos
hoorden we knallen
de jagers schoten er maar op los

werd er even stil van
en kreeg wel wat schrik
als ze moeten missen
lig ikzelf in de strik

een ree rende uit het bos
bleef pal voor ons staan
ogen zo mooi,maar vol angst
snel koos ze weer het hazepad
ze was ontzettend bang

sneu voor al die prachtige dieren
evenwicht herstellen in de natuur
voor de jagers...de moraal van heel dit verhaal

Geschreven door paula om 07:59 Reageer op dit bericht

Zondag 13 november 2005

mijn boom

' k zat even bij dat boompje neer
en keek naar al het mooie om me heen

kerfde jou naam hier in de stam
bijgelovig als ik was
kwam dan hier wat moois van

nu zoveel jaren later
keer ik naar dat boompje weer
hij is geworden een echte heer
onroerend en onbeweeglijk mooi

voor ons is hij symbool
van geloof hoop en liefde

want ook mijn dromen kwamen uit
want ik werd toch je bruid...

Geschreven door paula om 20:14 Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 november 2005

dank je wel ,mijn lieve zussen

Vind de juiste woorden niet
om te danken voor alles wat jullie voor me doen

Een zware tijd ging voorbij
bittere tranen waren er dagelijks bij

Mijn steun en toeverlaat,
jullie stonden altijd voor me klaar

Wil jullie wel duizend rozen schenken
maar een roos,zo rank en fijn
legt niet uit hoe groot mijn dankbaarheid mag zijn

Ook al zijn mijn zorgen niet voorbij
hoop dat eens het tij zal keren...

Heb echte vriendschap bij jullie gevonden
een pleister op menig wonden...

Geschreven door paula om 08:05 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 10 november 2005

nieuwe start

'k Heb met verdriet leren omgaan
donkere luchten heel vaak doen opklaren

Maar na een dag vol zonneschijn
komt er steeds weer die rot bui aan

'k Ban ze uit mijn leven
wil ze niet meer zien

'k Geloof alleen nog in het moois
dat eens te rapen viel...

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 7 november 2005

Mijn levensboek

Mijn levensboek staat op de schouw
Een boek van verdriet,vreugde en trouw

Een hoofdstuk met nog meer verdriet
het verteld hoeveel pijn je bij me achterliet

De inkt doordrenkt met geweende tranen
het kwetsen beschreven in jou moederstalen

Een boek met dromen ,die zwijgen in het duister
dromen...zonder veel luister...

Geschreven door paula om 19:41 Reageer op dit bericht

Zondag 6 november 2005

Zwaluw

Honderden zwaluwen
trekken over land en zee

Gestroomlijnde gestalten
vleugels gespreid
flirtend met de blauwe lucht
en de goudgele gloed van de zon

Trekken naar verre oorden
daar waar de zon altijd schijnt

Ik zal ze missen,die elegantie
daar hoog in de lucht
was het al maar lente
dan keren ze gelukkig weer terug

Geschreven door paula om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 november 2005

In gedachten...

Er is een tijd voor vreugde
een tijd voor verdriet
een tijd dat je alles
door grijze nevels ziet

Een tijd van hoop
van liefde en geloof
een tijd waarop het licht
even is uitgedoofd

Alles in het leven heeft zo zijn tijd
genot of verveling
opluchting of spijt

Maar wanneer een tijd komt
van troost en een warme hand
geef het ook door aan die ander
die er ook zo naar verlangt....

Geschreven door paula om 13:44 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 november 2005

JIJ

Je was mijn zon
je was mijn regen

Zo dierbaar in heel mijn leven
Je was als de zon die komt en gaat
een herfststorm in volle zomermaand

Jij was ...ja jij was
dat oog in die felle orkaan...

Geschreven door paula om 13:15 Reageer op dit bericht

Donderdag 3 november 2005

tranen

Ik heb mijn tranen opgespaard
en ze met een bloempje in een
vaasje voor het raam geplaatst

Zilte tranen,groot verdriet
parels in een vaasje
elke traan die van mijn wangen liep

Onbegrip en valse schijn
laat dit vaasje
niet het het begin
van een bodemloos riviertje zijn

Geschreven door paula om 19:50 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 2 november 2005

Onze melodie

Speel voor mij die melodie
laat de klanken
zachtjes door mijn lichaam stromen

Speel voor mij jou mooiste lied
dat me verleidt tot de diepste dromen

Dan zing ik voor jou mijn mooiste lied
ons deuntje uit lang vervlogen tijd
dat brengt ons terug naar de tijd van toen
maakt ons gelukkig, oh zo blij

Geschreven door paula om 12:09 Reageer op dit bericht

Maandag 31 oktober 2005

allerheiligen

Dwalend in mooie herinneringen
denk ik weer aan de tijd van weleer
maar helaas zijn jullie niet meer

Twee engelen zweven door mijn herinneringen
Overal en altijd zal ik aan jullie denken
Als ik s'avonds naar de hemel kijk
en de lucht staat vol sterrenpracht
denk ik weer even terug aan die mooie tijd
en zie ik weer jullie stralende lach

Herinneringsvol loop ik dan naar binnen
en weer houdt de maan de wacht
en zeg dan zacht dank je lieve engelen
'k wens je terusten en slaap zacht...

Geschreven door paula om 08:01 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 oktober 2005

leven en dood

Herinner me zoals ik was
je zon in donkere nachten
je vriend en zielsverwant

Treur niet maar ga verder met je leven
steeds zal ik naast je staan
je leiden en begeleiden

Op kousevoeten ben ik uit dit leven gestapt
zie dit niet als afscheid
maar als een nieuw begin

Daar aan die andere kant
achter nevelsluiers en prachtige zonneschijn

Vaart wel en zie niet om
eens zullen we herenigd zijn
daar bij dat grote licht
waar de zon altijd schijnt...

Geschreven door paula om 20:12 Reageer op dit bericht

Zondag 23 oktober 2005

jou woorden

Soms haat ik jou om de woorden die je zegt
soms haat ik jou om de woorden die je niet zegt

Soms zijn woorden als een adder vol venijn
ze kunnen je hart fel raken
ze geven verdriet en heel veel pijn

Woorden... soms een bron
van steun en hoop
een zachte balsem
voor je verdere levensloop

Geschreven door paula om 18:39 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 2005

Steeds denk ik weer aan jou

Diep verweven in mijn stille zijn
het beeld van jou heel diep begraven

Steeds weer begint het graven
naar hoe je was
en niet meer bent

Koester de herinnering
heel diep in mijn hart

Graaf en graaf
maar het beeld vervaagd

Ouder worden speelt hier parten
Jou hele mooie zijn
blijft bewaard
in menig harten

Geschreven door paula om 18:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 6 oktober 2005

mijn bloempjes

Ik plantte een zaadje
in mijn tuintje klein
daaruit kwam jij bloempje
heel kleurrijk
en je geurde fijn

Ik heb je gekoesterd
heel de zomer lang
nu komt de herfst
met rasse schreden aan

Ik zie je treuren
je blaadjes hangen triest naar benee
ach bloempje
geef me een zaadje
dan plant ik je in 't voorjaar weer

Ik krijg dan zo'n juweeltje
als jij mijn bloempje klein
zet je dan in een vaasje
in mijn huisje klein

Geschreven door paula om 21:23 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 5 oktober 2005

dat lieve oudje

Op het hoekje van de straat
woont een dametje zo oud en grijs

als ze me ziet zwaait ze vriendelijk
en steld een babbeltje steeds op prijs

Gezeten achter haar kolenkacheltje
zwarte sjaal om de schouders
begint ze haar verhaal

De tijd van toen zo lang gelee
alles was beter
men was rapper tevree

Zo slijt ze hier haar dagen
is weer gelukkig en blij
want nu is die dag... weer gauw voorbij

Geschreven door paula om 20:50 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 3 oktober 2005

ouders

de gedachten dat jullie nu samen zijn
verzacht de pijn
de gedachten dat jullie toch nog bij ons zijn
verzacht het leed
de gedachten aan julie samen
doet ons beseffen hoezeer we jullie missen

maar dat we ooit weer samen zijn
die gedachten
maakt me intens gelukkig
Maar laat het nog even duren
'k heb hier nog wat te doen
kinderen en mijn man
daar moet ik het nog voor doen

Mijn taak is nog niet volbracht
wil hier best nog heel lang zijn
daar gaan jullie wel voor zorgen
daar heel hoog achter zon-en maneschijn

Geschreven door paula om 20:46 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 oktober 2005

mijn engel

Soms zijn er van die dagen
dat alles tegenzit
alles wat je doet
weer niet goed genoeg is

Soms kan je er van balen
en leg je het bijltje er bij neer

Zit dan plots een engel
op mijn schouder
en zegt je doet toch niks verkeerd

Ze geeft me moed en zet me
op het juiste pad
toont me een vogeltje
dat zingt
zijn mooiste lied
Bloemen en planten
die huilen en morren niet

Ik kijk in de spiegel
en hoor dat stemmetje weer

Je mag niet leven met smart
maar wees gelukkig en leef vanuit je hart!

Geschreven door paula om 08:08 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 29 september 2005

Een vallende ster

Uit de hemel van heel ver
viel een schitterende ster
omgeven door een gouden gloed

Zag hierin jou naam
't deed me zo goed
herinnering aan jou
daar aan die overkant
altijd lief en steeds tevree

Je had een hart van goud
nooit klagend,nooit vragend
missen doen we je nog steeds
je was iemand
zoals er nooit één is geweest

Geschreven door paula om 20:47 2 reacties Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van gedichten en rijmpjes