King Protea en Cape Sugarbird

Zaterdag 4 februari.

Er drijven vandaag veel wolken over en het wordt 27 graden, dus een stuk koeler. Ik ben druk met mijn verslag van de laatste dagen en lees ook de site van de VOR, die vandaag de inport-race houden in Melbourne.

Vlak voor de start.

Brasil I weet in het begin de koppositie te veroveren op de ABN/AMRO ONE.

De verwachting is, dat er niet veel wind zal zijn en dan is de boot van de Pirates favoriet om te winnen, maar ABN/AMRO heeft andere zeilen gemaakt speciaal voor de inport-race. Alle boten doen mee, ook de Brasil is in een record tempo hersteld. Om 15 uur plaatselijke tijd is de start en helaas hebben ABN/AMRO TWO en Ericsson een valse start en die moeten terugkeren en opnieuw beginnen en liggen dus achter, maar Ericsson komt goed door de race, boot TWO haalt de achterstand niet in. Bij de start is de wind 12 knopen. Het is erg spannend en Brasil ligt heel lang op kop gevolgd door ABN/AMRO ONE en de Pirates. De lengte van de koers is 28 mijl.

Na bijna 2 uur krijgt de Brasil problemen met zijn spinnaker en raakt achterop. ABN/AMRO neemt de leiding en hebben geluk dat de wind ineens toeneemt tot 15-18 knopen en hun voorsprong is gewaarborgd. Het is dan nog spannend tussen de nummers 2, 3 en 4, die zeer dicht bij elkaar liggen.

De eerste 3 op een rijtje, een prachtig gezicht.

ABN/AMRO ONE en de skyline van Melbourne

Dit is de uitslag:

1. ABN/AMRO ONE, 2. The Pirates, 3. Movistar, 4. Ericsson, 5. Brasil, 6. ABN/AMRO TWO en 7. Brunel. Het team van Brunel slaat een paar legs over en sluit weer aan in Baltimore.

Klassement nu:

ABN/AMRO ONE                32.5 punten

ABN/AMRO TWO               25

Movistar                               18

Pirates of the Caribbean         16.5

BrasilI                                  16

Ericsson                               14.5

Brunel                                  11.5

Donderdag 26 januari.

Het is een warme dag bij ons met 28 graden en er is weer eens brand uitgebroken om 16 uur in de buurt van het dalstation van de kabelbaan van de Tafelberg. Deze brand is aangestoken door een 36 jarige Britse toerist, die is opgepakt. Hij gooide een peuk weg. Een Britse vrouw van 65 jaar heeft daarbij wel het leven verloren door de rook. Het is gelukkig 30km bij ons vandaan, maar we kunnen in de verte de rook zien. De volgende avond is het zelfs op het nieuws van BVN. De kabelbaan was al voor het uitbreken van de brand gesloten vanwege de harde wind. Er is 700 hectare natuur verwoest. Er zou anders een grote reddingsoperatie nodig zijn wanneer er 1000 mensen zich op de Tafelberg bevinden, die niet meer met de kabelbaan naar beneden kunnen. Niet iedereen is in staat om 1000 meter langs een vrij steile helling af te dalen. Dan moet je al geschikt schoeisel dragen. En er is boven geen accommodatie om te overnachten en de nachten zijn koud boven.

Op vrijdagmorgen zijn er nog 6 helikopters bezig met blussen gehinderd door slecht zicht en harde wind. De wegen rond de Tafelberg zijn afgezet en zorgen voor de nodige files op andere wegen.

Veel foto’s op deze website http://www.news24.com/News24/Gallery/Home/0,,galleries-1-1986,00.html

Op deze foto is het bergstation op de Tafelberg nog te zien.



Helikopters halen met grote leren zakken water uit de zee om te blussen.

Grote delen van Kaapstad in zware rook

Vrijdag 3 februari.

Nog steeds heet buiten met 31 graden.

Vandaag weer naar de bridgeclub van U4A. Ik heb geluk, want ik krijg een partner Jean toegewezen, die ook op een club speelt en dus redelijk goed kan bridgen en we spelen ook tegen gevorderden, zodat we leuke spellen hebben gespeeld. Ik heb helaas wel een keer verzaakt, nou ja kan gebeuren. René verzorgt de koffie met iets erbij en ze heeft ook sneetjes stokbrood met kruidenboter.

Ik doe nog wat op de pc en later op de mddag kleed ik me om voor een etentje op Seapoint in Kaapstad van de Ned.Club.

Dat is in het Winchester Mansions, waar elke eerste vrijdag van de maand een Happy Hour van 18-19 uur is van de Ned.Club.

Dat hotel in stijl van Sir Herbert Baker uit 1920 ligt aan de Beach Road nummer 221. Ik ga daar voor de eerste keer naartoe op aandringen van Ingrid Koelma, die ik gisteren op de meeting heb gesproken en die het etentje organiseert. Dat gebeurt voor de eerste keer na afloop van het borreluurtje. Henk wil niet mee, maar ik ontmoet toch 3 echtparen, die ik ken en ook Gret en Cees Noomen zijn er, maar die blijven niet eten. Ik heb een keer eerder in dit chique hotel gegeten met de Sunday Club en we zaten toen buiten op de binnenplaats.

Nu zitten we met een groep van 22 binnen aan een lange tafel, maar de deuren naar het terras staan open. We betalen R100 aan Ingrid en dat is inclusief alles. De Club biedt ook de wijn aan. We gaan om 20 uur aan tafel en er zijn broodjes, die worden genuttigd, want het duurt nog een uur voordat er iets op tafel komt. Ik zit heel prettig bij 2 leuke echtparen en heb me prima geamuseerd. We hebben een vast menu en dat is een biefstuk met groenten en frieten en ijs toe. Rechts van mij zitten Jos en Tineke Bussing, die al ruim 30 jaar in Tamboerskloof op de helling van de Tafelberg wonen. Jos is zeekapitein geweest voor de Nedlloyd en is nu 2 jaar met pensioen en is 60 jaar. Hij heeft nog niet gehoord van de ramp met een ferry in de Rode Zee en we hebben er een aardig gesprek over. Trouwens een vreselijke ramp. Links van mij zitten Ilka en Jan, die in Somerset West vorig jaar een huis hebben gekocht en hier alleen in de wintermaanden zijn zoals wij. Ook daar klikt het leuk mee en we hebben emailadressen uitgewisseld. Het is afgelopen om 22.30 uur en ik ben thuis om 23.10 uur en Henk is erg boos, dat het zo laat is geworden. Hij vindt het onverantwoord om me zo laat nog op weg te laten gaan, nou dan moet ie maar meegaan.

Donderdag 2 februari.

Het blijft warm met 31 graden. Vandaag ga ik voor de eerste keer dit seizoen naar de maandelijkse meeting van de IWC (International Women Club). Dat is in de wijk Rondebosch van Kaapstad in het Baxter theater. Het begint om 10.30 uur, maar vanwege beperkte parkeerruimte zorg ik, dat ik er ruim van te voren ben en drink dan een kopje koffie. Ik ontmoet Patricia van ’t Hof en Renée Kruisinga. Patricia is jarig vandaag en ik bied de dames koffie aan. In de hal kan je inschrijven op lijsten voor diverse evenementen en ik geef me op bij Wenavoor de lunches van de Sunday Club.

In februari komt al 6 jaar achtereen dezelfde gastspreker Edward Saunders. Ik hoor deze geweldige spreker voor de 4^e keer. Ik kan zijn Engels slecht volgen, maar de dia’s maken veel goed. Het eerste half uur komen er allerlei dienstmededelingen van het bestuur en dan heeft onze gastspreker een uur het woord.

Edward was born in Natal, South Africa, and is a graduate of Rhodes University, Grahamstown and Oxford. He has lived in London for over 35 years and is a freelance lecturer in the history of art and architecture working in the U.K. for such organisations as The National Trust, The National Art Collection Fund, Christie’s & Swan Hellenic. Edward lectures annually at the University of Cape Town and has undertaken four lecture tours to Australia for ADFAS.

Vandaag gaat het over oude bewaard gebleven Countryhuizen en kastelen in Engeland, die onder het beheer vallen van de National Trust. Ik heb de namen bij de dia’s niet verstaan en we hebben er veel gezien. Ik heb een website gevonden waar 200 huizen opstaan en heb er maar zelf een selectie van gemaakt. Uit de beelden proef je de rijkdom, die Engeland heeft gekend en ook de Engelse tuinen zijn zeer geliefd. De bouwstijlen staan onder internationale invloed uit Nederland (klok- en trapgevel), Vlaanderen en andere landen in Europa. We krijgen ook uitleg over het interieur, maar daar heb ik geen afbeeldingen van gevonden.

http://www.nationaltrust.org.uk/main/w-vh/w-visits/w-findaplace.htm

er is een alfabetische lijst van 200 historic house

Ickworth House in Suffolk

Boarstall Tower Buckinghamshire uit 1312.

Hardwick Hall, Derbyshire, in Tudor stijl. Hier zijn 16e en 17e eeuwse wandtapijten.

Blenheim Palace in Oxfordshire uit 1705 van de Duke of Marlborough

De diashow eindigt met de tuinen van Stourhead in Wiltshire in het midden van Zuid-Engeland. Deze Stourhead Bridge is wereldwijd zeer bekend.

Stourhead

An outstanding example of the English landscape style, this splendid garden was designed by Henry Hoare II and laid out between 1741 and 1780. Classical temples, including the Pantheon and Temple of Apollo, are set around the central lake at the end of a series of vistas, which change as the visitor moves around the paths and through the magnificent mature woodland with its extensive collection of exotic tree

De voorstelling eindigt om 12 uur en ik ben zeer onder de indruk van die countryhuizen en landgoederen. Ik ben alleen in Londen een paar keer geweest en een toertje gemaakt door Schotland. We krijgen na afloop nog een glas wijn van het bestuur aangeboden vanwege het nieuwe jaar. Onderweg naar huis stop ik bij Tygervalley om een portie calamari met frietjes te eten en ik zie nog een lila topje, dat ik heb gekocht.

Vrijdag 27 januari.

Dan vertrek ik via de N1 en de R44 richting Stellenbosch voor de maandelijkse dameslunch van de Ned. Club bij wine-estate Morgenhof, dat bekend is om zijn goede keuken.

Wijnlandgoed Morgenhof ligt op een glooiing van de Simonsberg en is gesticht in 1692 door de Hugenoten.

Dit is het uitzicht op de Simonsbergen vanaf de R44. Langs deze Valley Road liggen veel wijnlandgoederen.

De entree bij de Morgenhof:

Er staan oude grote eiken op het landgoed. Ik neem deze foto onder zo’n eikenboom en tussen de bladeren door kan je de hellingen met de wijnranken zien. Het restaurant is onder de groene parasols en daar staat ook nog een oude eik voor extra schaduw.

We zijn met een grote groep van 34 dames, die te groot is voor het terras van het restaurant.

We zitten aan lange tafels met banken onder een andere eikenboom vlak voor de witte villa op de achtergrond. Het is daar iets koeler vanwege een briesje. Het wordt een warme dag boven de 30 graden, het is altijd warmer in de omgeving van  Stellenbosch en Paarl. Bij ons op de berg is het maximum vandaag 29 graden.

Ik zit naast Gret Noomen aan tafel tegenover Marijcke en Hanneke, die mij herkent van een lunch een jaar geleden. We hebben een voorgerecht, hoofdgerecht en flessen wijn en water voor R100 p.p. Ik heb een avocadomousse gerold in een plak gerookte springbok en mijn hoofdgerecht is een salade met kip. Gret heeft Hollandse boeken meegenomen om uit te delen, omdat ze die al heeft gelezen en niet wil bewaren. Ik krijg een boek van een Franse schrijver Gustave Flaubert en de titel is Madame Bovary. Wanneer ik dat boek heb gelezen, dan neem ik het een volgende keer mee naar de lunch om er weer een ander een plezier mee te doen. Ik vind dit een leuk initiatief. Marijcke en ik nemen na afloop koffie en kletsen nog even na zoals we vaak doen. We vertrekken om 15.30 uur naar huis.

Veel traditionele wijnboerderijen in de omgeving van Kaapstad zijn in de Cape Dutch-stijl gebouwd: wit gepleisterde huizen met klokgevel en een rieten dak. Deze eeuwenoude gebouwen zijn vaak in perfecte staat van onderhoud.

De techniek van het rietdekken verschilt aanzienlijk van de manier zoals die in Europa gebruikelijk is. De daken zijn ten eerste al dunner. Dit kan ook, omdat het klimaat in (Zuid)-Afrika zich daar voor leent. Het riet wordt ook altijd op een open kapconstructie gemonteerd. Voor het monteren wordt geen ijzerdraad gebruikt; het riet wordt op balken aan de binnenkant van het dak vastgezet met touw. Wanneer het dak klaar is, wordt de binnenkant niet afgewerkt met platen. Hierdoor heb je van binnenuit altijd zicht op het riet. En dan het riet zelf: dit is een stugge grassoort die zich prima leent voor een waterdichte dakbedekking.

Kortom, er is een aantal verschillen op te noemen tussen het Europese en (Zuid)-Afrikaanse rieten dak. Echter, al deze verschillen maken voor het eindresultaat niet uit. Waar ter wereld ook: riet geeft een gebouw altijd een exclusieve uitstraling!