Photoshop Magic Heart

De houten kader gemaakt volgens dze link:

http://psdtuts.com/tutorials/photo-effects-tutorials/how-to-illustrate-a-wooden-frame-on-a-wall-scene/

Dan de lieve krullebol geselecteerd van een foto van de kleindochter van medelid Robin. Dat viel niet mee om de haren te selecteren, maar met veel gummen, plakken, klonen en een haarpenseel is het goed gelukt. Het is een idee van Oldy en ik heb ook zijn handeling gebroken glas toegepast.

Eindelijk na 2 maanden weer eens een uitgebreide les met Photoshop gemaakt. Een tip van Gisèle.
Dit is de link van de les:

http://www.tutzor.com/index.php/2008/06/sleek-phone-advertisement-flyer/

Ik heb er wel een dagtaak aan om de les tot een goed einde te brengen, maar dat geeft ook weer voldoening.

Van medelid Pinokio krijgen we het sjabloon van een boek en ik heb daar mijn kleinkinderen op gezet. Die foto kort geleden ontvangen. Het is de eerste keer, dat ze op schaatsen staan.
De achtergrond is een foto met ijsbloemen op een ruit van de veranda van medelid Gorky. Dan nog een lesje over ijskoude tekst toegepast en daarop sneeuw gezet met de filter Snow Drift.
Hier de link van de ijstekst:

http://www.psdcore.com/tutorials/text-effects/ice-cold-text-effect/

Een mooie PSP les heb ik met Photoshop gemaakt, tip van Jazzeman, waarvoor mijn dank. Ik heb de les niet exact gevolgd. In plaats van de selectie bij de les is een masker links gebruikt. Op de tube van het gezicht heb ik wel de filter Xero-porcelain toegepast om wat te verzachten.
Na lang zoeken heb ik de link op Internet gevonden:

http://www.psp-tutorials.nl/taglessen/miledy/ladynature.html

Maandag 5 januari

Deze week een kort verslag en geen foto’s, want ik heb geen uitstapjes.

Ik heb vanmorgen 92 foto’s voor Victor in een album op Internet gezet en dat heeft 3 uur in beslag genomen. Daarna ben ik een uurtje buiten in de zon geweest en het wordt vandaag 27 graden. Vanmiddag het verslag afgemaakt en vanavond op mijn blog geplaatst.

 

Dinsdag 6 januari.

Vanmiddag een afspraak bij een orthopedist dr.Burger in de Panorama Clinic op aanraden van mijn fysiotherapeute. Deze man zou graag opnieuw een scan willen maken van de weke delen, maar daar ben ik hier biet voor verzekerd. De klacht, die ik heb is niet te zien op de botscan. Hij raadt me aan een cortisonen injectie te geven, dat meteen kan gebeuren. In de avond is mijn voet hiervan wel opgezwollen. Over 3 weken weer terugkomen.

 

Woensdag 7 januari.

Vanmorgen is het zwaar bewolkt en ik heb een afspraak bij de kapster om 11 uur voor knippen en kleuren. Ben klaar om 13 uur en het is mooi weer geworden. Ze woont vlak bij het strand van Blouberg, dat ik besluit om daar even een half uurtje op een bankje te zitten in de zon. Dan heb ik zin om een pizza te eten bij de Blue Peter en alle tafels zijn bezet en ik vraag aan 2 blanke Zuid-Afrikaanse dames of ik mag aanschuiven en zo hebben we nog een gezellig praatje samen. Zij hebben al een pizza met salami en knoflook besteld, die eerder wordt geserveerd dan die van mij en ze bieden mij een stuk pizza aan en als mijn pizza met olijven en ansjovis komt, krijgen zij weer een stuk van mij.

In de avond hou ik me bezig met Photoshop om van een zomerse afbeelding een sneeuwlandschap te maken en een sneeuwanimatie erbij. Ik zoek diverse lessen daarover op Internet en dat heeft wel wat tijd gekost, maar het lukt toch aardig.

 

Donderdag 8 januari.

Henk is jarig vandaag en 76 jaar geworden en we wachten op onze hulp Florence, die een paar weken niet is geweest en ik heb ook niet veel in huis gedaan, dat ik wil met haar samen er goed tegenaan gaan, maar ze is niet gekomen, dus ik sta er alleen voor. Een huishoudelijk dagje dus. Het voordeel is wel, dat ik niet hoef te koken, want we gaan vanavond samen uit eten bij de Cattlebaron in Plattekloof. Het is vanmorgen vroeg zwaar bewolkt, gelukkig klaart het op, want ik draai diverse wasmachines en kan het wasgoed alleen buiten hangen om te drogen, want heb hier geen droogmachine, ook niet nodig als het vaak goed weer is.

 

Vrijdag 9 januari.

Het heeft vannacht flink geregend, maar overdag schijnt de zon weer en het wordt 23 graden. Vanmorgen bridgen en daarna de boodschappen gedaan voor het weekend. 

 

Zaterdag 10 januari.

Een rondrit gemaakt langs de diverse wijnestates met restaurants in onze omgeving om te bekijken waar ik mijn 65^ste verjaardag wil vieren met een groepje vrienden. Ik kreeg van Jurg de tip om eens een kijkje te nemen bij De Grendel en dat ziet er heel mooi uit, maar er is geen restaurant bij, maar er kan wel iets geregeld worden met een cateringbedrijf en daar ga ik volgende week eens informeren. Het wordt vandaag 27 graden.

Mooie les met tubes van de site van Mamen

http://www.mamen.net/tutos/mamen/blend/princess1.html

Ik beheers de Spaanse taal niet, maar je kan klikken op traduccion en een andere taal kiezen en daar heb ik Engels gekozen.

Ik heb hier veel werk aan gehad. Heb van de afbeelding van de dame zelf een tube gemaakt. Hier lijkt het wat rafelig bij de armen, maar in werkelijkheid op de juiste grootte ziet het er goed uit.
Op een kopielaag van de trap de filter Rendering-belichtingseffecten-5 lichten omlaag toegepast en die laag lichter gemaakt. Rechts een afbeelding geplakt met inwaaiende rozenblaadjes om het effect van de opwaaiende japon weer te geven.





Dit werkje van Siska vind ik erg mooi met het bloemstuk erbij. Goed idee om het boek van Pinokio toe te passen, daar wil ik ook nog graag een werkje mee maken.


Sunshine dacht ook aan waaiende rozenblaadjes.

De wekelijkse projecten zijn dit jaar weer van start gegaan op de mailgroep Photoshop. Bobbieke geeft een trap als basis. Er komen 70 inzendingen binnen, een record. Ik laat in 2 berichten 13 werkjes zien en begin met Bobbieke, die er ook een animatie van heeft gemaakt, die ik verkleind op mijn blog zet.




Hier komt de animatie




Dan vind ik het werkje van Nouchke erg mooi, doordat zij de leuning van de trap nog eens geplakt heeft, alleen jammer van de zwevende vaas. Meerdere leden hebben een bruidspaar bij deze afbeelding gekozen.






Dansmarieke doet haar naam eer aan en kiest voor ballet.

Zaterdag 3 januari.

Vanmorgen de koeltas mee met vonkelwijn en cola, glazen en bestek.

Het is mooi weer en 24 graden.

Victor en ik vertrekken om 10.15 uur voor een rit van 127 km naar Langebaan aan de Westkust. We worden rond 12 uur in het restaurant Die Strandloper verwacht. Doordat iemand heeft geannuleerd, kon ik begin deze week een boeking maken, want in deze periode zijn alle leuke attracties en goede restaurants al weken van tevoren vol geboekt. 

Die Strandloper is geen gewoon visrestaurant. Ik zet hier 2 linken neer, echt de moeite die eens te bekijken met de vele foto’s uit de Gallery.

 

http://www.gozuidafrika.com/nieuws/nieuws_detail.php?newsID=2334 en

http://www.strandloper.com/


We rijden eerst richting Bloubergstrand om daar de kustweg R27 te volgen tot Langebaan. Het is een saaie route door het vlakke landschap over een brede licht glooiende tweebaansweg. Het is niet druk en de snelheid is 120 km. Om ander auto’s in te halen of ingehaald te worden, dan moet je even meer naar links op de vluchtstrook rijden. Als dank wordt dan een knipperlichtsignaal gegeven en dat is de taak van Victor om steeds op die knop te drukken bij het inhalen, zodat ik mijn handen aan het stuur kan houden.

Er hangt een donkere wolk bij Langebaan en we krijgen een paar druppels regen, maar daarna is het de hele dag volop zon.

 

De ingang van het restaurant overdekt met visnetten. Rechtsboven is de donkere wolk nog te zien.

 

We krijgen een leuke plek om te zitten met uitzicht op de kookpotten en de Saldanha Bay. Het enige nadeel is, dat je in de rook zit, maar dat nemen we erbij. We zijn keurig op tijd en tijdens het wachten op andere gasten lopen we wat rond en maken foto’s.

overzichtfoto’s van Internet

 

 

 

Het weerbericht!

 

 

Er is een kring gemaakt met tenten bedekt met visnetten en allerlei attributen van de zee. Rondom liggen scheepswrakken. Ik denk, dat er 150-200 mensen een lunch of diner kunnen bijwonen. Er is geen elektra en er wordt gekookt en gegrild op een houtvuur, vooraan staan de zwarte potten op een vuurtje.

 

 

Deze foto sluit aan de linkerkant aan bij de vorige foto en helemaal links zijn onze plaatsen op een bank. Ik heb kussentjes meegenomen.

 

 

Dit is ons plekje met mooi uitzicht. Victor staat rechts op de foto.

 

 

Er is ook een groep feestvierders voor het huwelijk van Jac en Judy. Op deze plek vindt de plechtigheid plaats.

 

 

We mogen een kijkje nemen in de pot met paella.

 

 

Voor onze neus worden de hete potbroden uit de 3 houtovens gehaald.

 

 

 

Om 12.45 uur kunnen we beginnen met het voorgerecht, brood, boter en 3 soorten jams: watermeloen, druiven (moskonfyt) en abrikozen (appelkoos konfyt). We eten van een papieren bordje in een rieten schaaltje. Er is geen bestek, maar er zijn wel mosselschelpen als eetgerei. Ik heb zelf bestek meegenomen.

 

De sfeer wordt hier altijd verhoogd door een zanger/gitarist met een slechte stem.

Victor vindt het erg leuk en we genieten van die seekos op het strand.

Bokkoms
Mussels in wine and onions
Mussels with garlic butter
Weskus Haarders
Seafood Paella
Braaied Snoek with potatoes and patats
Waterbloemmetjie Bredie
Smoked Angelfish
Stompneus
Westkus Kreef
Moerkoffie
Roosterkoek, fresh bread, farm butter and home made jams

Dan krijgen we kleine mosselen met knoflook en grote mosselen in wijn.

Hier worden de ‘Weskus’ harders gebakken

Deze meeuwen zitten te wachten op het afval van het schoonmaken van de harders. Het zijn grote meeuwen 60 cm en die heten Kelp Gull of Dominikanermeeuw

Hier is snoek aan de beurt, maar die sla ik over, mij te graterig.

Behalve het potbrood worden er ook kleine bolletjes op houtskool gebakken, sommige bolletjes zien er verbrand uit.

Na vele soorten vis komt als laatste een halve kreeft per persoon.

De kreeften worden ingesmeerd met kruidenboter.

Het wordt ineens erg druk rond de kreeft met kijkers. Het personeel draagt een blauw T-shirt met de naam Strandloper. Boven op de heuvel zitten de meeuwen en ook 2 grote vogels. Ik neem dichterbij een kijkje, maar mijn foto is mislukt, dat hier komt een plaatje van Internet van de Sacred (heilige) ibis. Deze vogels zijn 90 cm groot.

 

De koffie is het enige, die niet lekker is en ik heb die niet genomen, want wist dat nog van vorig jaar, dat ik met Ansfride en Paul ben geweest. De prijs is R175 p.p. en ik betaal incl.tip R400. We vertrekken daar om half vier. Tijdens de terugweg zien we op een hoger gelegen punt van de R27 de Tafelberg al vanaf 90 km. We maken nog een koffie/thee stop bij een “padstal” van Yzerfontein. We zijn om half 6 thuis.

Zondag 4 januari.

Een rustige dag en het wordt 27 graden. In de middag haal ik sperzieboontjes in het winkelcentrum van Willowbridge. Victor gaat mee en we drinken cappuccino op een terrasje. Daarna ga ik verder met het verslag en bewerk de foto’s en Victor gaat zijn boek uitlezen en daarna zijn koffer inpakken. Terwijl ik eten kook gaat Victor even langs bij de buren Jurg en Pamela om afscheid te nemen. We eten biefstuk met een aardappelschotel en sperziebonen. Om 21.15 uur brengen we Victor naar de luchthaven en nemen we daar afscheid van elkaar. Victor bedankt ons voor de gezellige dagen en de verwennerij en voor mij is ook een einde gekomen aan deze leuke periode. Het zal voor hem een hele overgang zijn in Nederland, waar het flink koud is.

Ik maak het verslag af en zet alle foto’s (91 stuks) voor Victor in een album. Hier volgt de link

http://fotoalbum.seniorennet.be/Princess/kaapstad

Donderdag 1 januari.

Na de koffie met oliebol gaan Victor en ik om 13 uur een ritje maken.


Het is mooi weer en we rijden via de N1, de R 300 en de N2 langs Somerset West door de Sir Lowry’s Pass naar Botrivier.

 

Voorbij Somerset West zien we in de verte al de toegang omhoog naar de Sir Lowry’s Pass. Op de pas hebben we een prachtig uitzicht rechts van ons over False Bay. In de verte de Tafelberg en de bergketen van het Kaapse schiereiland tot Cape Point.

foto Internet

 

We de R43 nemen naar Kleinmond en we passeren de Nujaarsrivier. Dat is ook toevallig, dat we hier zijn op Nieuwjaarsdag. Dan volgen we de zuidkust naar Hangklip. Ik zoek een leuk plekje om wat te eten en drinken waar ik 5 jaar geleden eens ben geweest, maar heb dat niet terug kunnen vinden.

 

We vervolgen onze weg vanaf Hangklip naar Gordon’s Bay. Foto’s zijn genomen bij kruisje op kaart.

 

 

Het eerste strand van Gordon’s Bay. In de verte de Helderberg

 

Dan rijden we door Gordon’s Bay waar het een mierenhoop van mensen op het strand is en parkeren lukt niet. Dan maar in Strand proberen, maar ook daar is het file rijden langs de kust. De mensen liggen niet alleen op het strand, maar ook op de stoep en op de parkeerplaatsen.

We besluiten om uit de drukte te ontsnappen en naar huis te rijden.

Zodoende heb ik 4 uur achter elkaar gereden met één fotostop. In totaal 212 km.

Voor het avondeten maak ik scampi’s in een speciale saus en daar heb ik wel wat werk aan. Helaas lust Victor geen scampi’s, dus die krijgt een gehaktbal. Vooraf nemen we meloen met ham.

 

Vrijdag 2 januari.

Om 11.15 uur vertrekken we van huis naar Kaapstad en parkeren in een garage vlak bij het station. Henk gaat met ons mee. We maken een treinreis naar Kalkbay aan de westkust van False Bay. Het is de eerste keer, dat we met de trein hier reizen. Een eersteklas kaartje retour kost voor gepensioneerden R10 (minder dan een euro) en voor Victor R17.

We zien op een bord, dat er een trein gaat naar Simon’s Town (zie map bij verslag van gisteren) om 12 uur en daar zijn we net een halve minuut te laat voor, maar ze gaan elke 20 minuten, dus we wachten op de volgende, die tot Fish Hoek gaat en die staat al op platform 4.

 

Onze metrorail trein en op de achtergrond de hoge gebouwen van Kaapstad richting Signal Hill.

 

Het is rustig in de trein. Geen werkdag en de meeste reizigers zijn al op het strand.

 

Een metrotrein is een echte boemel.

 

Er zijn 23 stations over een afstand van 35 km tot Kalkbay en de rit duurt 55 minuten.

 

 

Uit de trein maak ik een foto van het strand van Muizenberg. In de verte de overkant van False Bay waar we gisteren gereden hebben.

 

 

Hier houd ik mijn camera uit het raampje en zie de kleurrijke strandcabines vlakbij het station van St.James, onze laatste halte voor KalkBay.

 

 

Bij de rode pijl rechts is het station en bij de pijl links het restaurant Harbour House, waar we een hapje willen eten.

 

We passeren het viaduct over het strand, waaronder mensen verkoeling zoeken. Daarachter de haven.

 

foto Internet

 

Op de vismarkt liggen nog vissen.

 

Er zijn 2 restaurants in de haven en eentje beneden is volgeboekt en boven bij Harbour House kunnen we wel terecht als we een uur willen wachten en dat doen we dan maar, we hebben toch de tijd. We zitten daar comfortabel en bestellen koffie.

Victor gaat een wandeling maken op de korte pier en maakt de volgende 2 foto’s.

 

Links is de lange pier en aan het einde daarvan liggen de 2 havenrestaurants.

 

 

Ik maak een foto van de lange pier uit het restaurant in de hoop Victor te zien, maar die is dus naar de korte pier links gegaan.

 

 

Uitzicht zeekant restaurant richting Simon’s Town

Wanneer er storm is dan heb je hier een spectaculair uitzicht op de opspattende golven.
 

Als we een tafel krijgen, dan moeten we nog lang wachten op onze bestelling. Victor neemt een ribeye, Henk wil Cape salmon, maar die is uitverkocht en het wordt kabeljauw (kob), maar die is anders dan bij ons, smakelijker en ik bestel calamari. We nemen nog een nagerecht en de rekening incl. tip bedraagt R610.

De tafels naast ons zijn al weer leeg en zo kunnen we ook genieten van het uitzicht over False Bay.

 

Aan de overkant van het water ligt Simon’s Town.

 

We lopen terug naar het station voor de trein van 16.45 uur en we zijn om 18 uur bij de parkeergarage in Kaapstad. Op de terugweg gaan we even langs het winkelcentrum voor een paar boodschappen en tanken we de auto vol, want morgen ga ik weer een tochtje maken met Victor van ruim 250 km.

Maandag 29 december.

Het is zwaar bewolkt en er wordt veel regen verwacht, maar we besluiten toch om 12 uur te vertrekken naar Ceres om daar kersen te plukken. Het is de laatste week, dat de Cherry Farm Klondyke geopend is, maar de laat bloeiende kersen zijn wel de zoetste en de grootste. Henk gaat deze keer ook mee en hij rijdt.

 

We rijden over de N1 naar Paarl, waar je een keuze hebt uit 3 routes, door de Huguenot tunnel van 4 km of via Wellington-Tulbagh of via Wellington door de Bains’Kloof naar Ceres. We kiezen voor de heenreis door de tunnel en dan is de afstand 160 km. Op de terugweg nemen we de pas door de Bainskloof en die afstand is 140 km. 


De tol voor de tunnel kost R21 per auto. Je zou ook nog de pas door de DuToitskloof kunnen nemen.

 foto Internet

 

We hebben mooi uitzicht op de bergen van de DuToitskloof. Het is zwaar bewolkt, maar we kunnen nog de toppen van de bergen zien.

 

Bij Worcester slaan we linksaf op de R43 en na het passeren van een brug over de Breede rivier slaan we rechtsaf op de R46 richting Ceres en komen door de Michell’s Pass. Nu begint het te regenen.

Ceres dateert uit 1854 en is genoemd naar de Romeinse godin van de agricultuur. Hier is fruitteelt van appelen, peren, pruimen, perziken, abrikozen, nectarines en kersen.

Tijdens de wintermaanden zijn de bergen bedekt met een sneeuwlaagje en de streek wordt het Zwitserland van Zuid-Afrika genoemd. Op de Matroosberg (2250m) kan geskied worden.

 

Voorbij Ceres de R46 nog 12 km volgen tot de afslag Bo Swaarmoed en Matroosberg (hoog 2251m). Dan is het nog 18 km omhoog naar de cherry farm van Klondyke. We dachten, dat we met dit slechtere weer de enigen zouden zijn, maar er zijn toch nog meer plukkers aanwezig. Het miezert nog een beetje en we moeten wel ver lopen voordat we de kersen aan de bomen zien hangen en het wordt droog.

 

Ik heb mijn wandelstok meegenomen, want heb last van mijn rechtervoet. Henk en Victor hebben samen 4 kilo kersen geplukt in één boom, waar nog een ladder stond.

 

Victor moet zich uitrekken om bij de hoge kersen te komen.

 

 

Er lag ook een grote tak vol met kersen los onder die boom en daar heb ik half zittend op mijn stok een kilo kersen vanaf kunnen halen. Links op de foto is een stukje ladder te zien waar Henk op staat.

 

De kersen zijn donkerrood, groot en zoet en we proeven die tussen het plukken door. Henk valt bijna met de ladder, maar heeft het zich nog goed kunnen vasthouden aan een zware tak, maar heeft daardoor wel een kersenvlek in zijn pantalon, dus die moet ik meteen uitwassen als we thuis zijn. De kersen zijn een stuk duurder geworden. We betalen R200 voor 5 kilo kersen, maar in de winkel zijn deze vele malen duurder en dan heb je nog niet deze kwaliteit. We zijn er een uurtje geweest, een half uur lopen en een half uur plukken en we rijden terug naar Ceres terwijl het weer gaat regenen, dus we hebben echt wel enorm geboft tijdens het plukken. We houden in Ceres een koffiestop en een plasstop. Dan kiezen we nu voor de Bains’s Kloof Pass en als we daar aankomen is het droog, zodat we van het uitzicht kunnen genieten. Henk heeft langzaam door de pas kunnen rijden, want er was verder geen verkeer.

De pas is gebouwd van 1849-1853 door Andrew Bain. In 1980 is deze pas een Nationaal Monument geworden.

 foto Internet

We zien een overstekende rots over de weg en die hebben ze de Preekstoel genoemd.

 

Het begint weer te regenen

 

 

Victor zit op de terugweg achterin en maakt deze foto door de achterruit.

 

De laatste haarspeldbocht komt eraan en in het midden van de foto kan je de weg omlaag zien.

 

Vanaf Wellington nemen we de R44 tot de N1 en dan krijgen we een stortbui. We zijn voor 18 uur thuis. Ik verdeel de kersen over 3 dienbladen in de bijkeuken. Morgen ga ik die wel behandelen.

 

We nemen crackers met Franse kaas en we eten gebakken tongetjes met gebakken aardappelen en groenten en een banaan toe.

 

Dinsdag 30 december.

Vanmorgen schijnt de zon en het wordt 24 graden. We maken geen uitstap, een dagje rust voor Victor, die wel even in de tuin van de zon gaat genieten. Henk en ik doen een paar boodschappen en dan ga ik 3 kg kersen ontpitten, dat zijn er ca. 450 en daar doe ik 1 uur en 15 minuten over. We maken daar een compote van en in 4 porties verdeeld doe ik die in de diepvries. Dan hebben we nog 2 kilo kersen over om zo op te eten de komende dagen.

Ons avondeten is stamppot zuurkool met stoofvlees, spekjes en rookworst.

 

Woensdag 31 december.

Henk en Victor staan om half vijf op, want Victor wordt om 5 uur opgehaald om met Jurg mee te rijden naar Kirstenbosch, het startpunt voor het beklimmen van de Tafelberg aan de achterzijde. Ze zijn met een groepje van 9 mannen en in 2 uur zijn ze boven aangekomen bij een dam.

 

 

Hier 2 foto’s aan elkaar geplakt van de afdaling met uitzicht over de Kaapse vlakte. In de verte de Hottentots-Holland bergen.

 

 

Nog een uitzicht over de vlakte richting False Bay. Heel vaag is de Hangklip te zien aan het einde van False Bay. De foto hieronder hoort aan de rechterkant van de foto hierboven en links is daar de berg van Muizenberg op te zien. In het midden is de Steenberg, waardoor de pas van de Ou Kaapseweg is, waar Victor en ik de eerste dag een ritje hebben gemaakt.

 

 

Weer terug bij het beginpunt bij Kirstenbosch.

 

In totaal was het een wandeling van 4 ½ uur en Victor komt thuis om half twee.

Ik heb vanmorgen een Nieuwjaarskaartje met Photoshop gemaakt en een uurtje in de tuin gelegen. Het wordt hier vandaag 26 graden. We gaan oliebollen bakken, dat hebben we hier elk jaar gedaan en ik week vast de krenten en rozijnen in lauw water. Dan verzamel ik de andere benodigdheden om het beslag te maken. We zetten de kommen met beslag in de warme garage om te rijzen. Henk gaat de oliebollen bakken en hij heeft 35 oliebollen in 45 minuten gebakken. Ik bereid de gehaktballen voor vanavond, waarbij we andijvie en gekookte aardappelen eten. Bij de koffie en thee proeven we onze eerste oliebollen en ze smaken weer uitstekend. Op de televisie is niks te bekijken en we zitten met zijn drietjes in de kantoorkamer elk achter een computer. Tegen 12 uur maak ik een snack klaar en Henk opent de fles champagne. We wensen elkaar een Gelukkig Nieuwjaar en we zien hier en daar een vuurpijl, er wordt hier niet zo veel vuurwerk afgestoken. We horen wel de hond van de buren hiernaast vreselijk te keer gaan, die alleen gelaten is en buiten in een hok is opgesloten en bezig is zijn hok af te breken, maar tegen de tijd, dat we gaan slapen is die hond ook weer rustig.

 

Ik kreeg zo'n leuke kaart van mijn vriendin An en haar man Frans uit Noordhoek, dat ik die hier plaats. An zit op de Tafelberg en kijkt uit over de Atlantische Oceaan en beneden ligt Camps Bay.

Woensdag 24 december.

Vanmorgen pakt Victor zijn koffer uit en Henk en ik doen nog een paar boodschappen. Het is zwaar bewolkt, maar in de middag klaart het op en het wordt 20 graden.

Ik ga dan met Victor een toertje maken over het Kaapse schiereiland en hoop, dat de Chapman’s Peak Pass open is.

Het is de tweede keer, dat Victor hier is, dus veel attracties heeft hij al gezien. Het is lunchtijd als we vertrekken en we eten eerst een portie calamari en chips in Tygervalley en volgen dan onze weg via de N1, de M5, de M3 naar de Ou Kaapseweg (M64).
 


Aan het einde van de M3 zien we de Steenberg voor ons waarover een pas is gemaakt in 1970 en die weg heet de Ou Kaapseweg.

Hieronder een luchtfoto van de pas richting Constantiaberg.

 foto van Internet

 

We maken een fotostop boven op de Steenberg bij het natuurpark Silvermine, waar je een prachtig uitzicht hebt over False Bay en het strand van Muizenberg en links de Kaapse vlakte.

 

We rijden naar Noordhoek en dan wil ik door de pas van Chapman’s Peak, maar die is weer gesloten, erg jammer in het hoogseizoen. Dat is weer de incompetentie van dit land. We moeten straks dus dezelfde route terug naar huis nemen.

Ik weet een goed plekje vanwaar je een mooie wandeling naar het strand van Noordhoek kan maken, omdat ik wel eens op bezoek ben geweest in de chalet van Deidi in het park Monkey Valley en we rijden daarheen en volgen het pad naar het strand.

 

Rechtsonder is nog een chalet van het park te zien. Dichterbij het strand zijn nieuwe huizen gebouwd. Het is hoogtij, want van het brede witte strand is niet veel te zien.

 

 

Aan de overkant van de baai van Noordhoek ligt het Kommetje.

 

 

Het pad naar het strand is aan het einde met houten planken bedekt.

 

 

 

Het is voor mijn voeten toch een pittige wandeling en ik heb dat kunnen volhouden, dus ik kan zeggen, dat het iets beter gaat met mijn voeten. We zijn thuis om 5 uur en we hebben 113 km gereden.

 

Donderdag 25 december.

Het is mooi weer met 21 graden met een stevige wind en in de middag gaan Victor en ik naar het Bloubergstrand, dat hier 30 km vandaan is.

Het is erg stil op de weg als we daarheen rijden. De meeste families zijn thuis Kerst aan het vieren.  

 

 

 

Victor maakt een foto van mij.

 

Er zijn veel kitesurfers in de zee.

We houden het 45 minuten vol, want het begint nog harder te waaien, zodat het zand te veel opwaait en het niet meer aangenaam is.

 

 Onze kerstboom overdag.

 

Ons kerstdiner is champignonsoep, ossenhaas, gebakken lof, frieten en ijs.

 

Vrijdag 26 december.

Victor moet vroeg opstaan om met Jurg om 8 uur mee te gaan naar het Tygerberg natuurreservaat om een flinke wandeling van 2 ½ uur te maken. Het is de bedoeling om volgende week de Tafelberg te beklimmen en Jurg wil weten of Victor zijn conditie goed genoeg is. Het wordt 22 graden.

 

 

Bovenop de Tygerberg heb je een mooi uitzicht over de Kaapse vlakte  richting Tafelberg.

 

 

Uitzicht richting Robbeneiland en rechts staat onze buurman Jurg.

 

 

Victor heeft ook diverse bokjes gezien en maakt deze foto van de bonte bok.

 

Om 13 uur vertrekken Victor en ik naar de Ostrich Ranch, hier 25 km vandaan, waar we eerst een hamburger van struisvogel eten.

 

Als je goed kijkt, zie je aan de balken boven kleine douchekoppen hangen, die een fijne nevel verspreiden om verkoeling te brengen, niet nodig vandaag, maar ze staan toch aan.

 

We krijgen een privé-rondleiding  en onze gids heet Stefan (Oostenrijker van herkomst). Ik heb al vaker een struisvogelfarm bezocht en een verslag daarvan op mijn blog gezet, maar hier komt dan nog eens een herhaling.

De struisvogelfarms zijn in 1864 begonnen. Deze aan de West Coast bestaat pas 15 jaar. De struisvogel bestaat al 7 miljoen jaar.

 

De struisvogel is de grootste vogel ter wereld, maar is een loopvogel. Zijn gewicht is te zwaar om te kunnen vliegen. De vleugels dienen als bescherming van de eieren tegen de zon.

Het lichaam van het mannetje is bedekt met een zwart verendek, het uiteinde van de vleugelveren is wit. Het vrouwtje is kleiner en is bruin/grijs van kleur.

Ze zijn volwassen met 14 maanden en rijp voor de slacht. In een struisvogelei (24 kippeneieren) zit de meeste cholesterol, in het vlees de minste. 

Het mannetje kan 2.4 m hoog en 1.8 m lang worden. Het is bovendien het snelst groeiende dier van onze planeet: op een jaar tijd bereikt de struis 2 meter en 100 kg! In de zomer groeit een struiskuiken tot 1 cm per dag.

 

De struisvogel heeft in tegenstelling tot andere vogels slechts twee tenen (in plaats van vier) en kan bij het lopen snelheden ontwikkelen van meer dan 70 km per uur over een afstand van 4 km. Eén teen heeft een grote scherpe nagel. Hij maakt stappen van 3,5 meter. Ook gebruikt de struisvogel zijn poten als wapen. Zodra de struisvogel zich bedreigd voelt, trapt hij met zijn sterke poten naar voren.

 

Het broeden duurt 42-46 dagen. De struisvogel is leuk om te zien, maar is oliedom en eet alles wat los en vast zit. De hersenen wegen slechts 40 gram, terwijl één oog 60 gram weegt. De veren, die geknipt worden, groeien weer aan.

 

Deze vogels zijn alleseters, van planten tot insecten en knaagdieren.

In tegenstelling tot wat de volksmond zegt steekt een struis zijn kop niet in het zand. Als er gevaar dreigt dan legt hij zich met gestrekte hals tegen de grond.

Leeftijd : tot 40 jaar
Gewicht : mannetjes tot 150 kg
vrouwtjes tot 110 kg
Aantal jongen : 5 tot 11 eieren

De struisvogel kan goed een tijd zonder water en kan daardoor in droge gebieden overleven. Hij heeft dan genoeg aan het water dat hij uit zijn voedsel haalt.

We krijgen een zakje maïs om de vogels te voeren. Ze eten het voer van de vlakke hand.


Dit is een albino struisvogel en blind aan 1 oog en tijdens het voeren hapt hij in je hand, maar Stefan vindt dat niet erg, Hieronder voert Victor een vrouwtjes struisvogel.

 

 

De snavel van het mannetje kleurt rood in de paringstijd, waarvoor hij zich dus mooi maakt. Hieronder een mannetje en vrouwtje.

 

 

Een mens kan staan op een ei, zonder het ei te breken.

Onder een afdak liggen 2 eieren, waarop Victor mag gaan staan.

Ze kunnen een gewicht van 150 kg dragen.

 

 

Deze farm heeft ongeveer 500 struisvogels. In de wei in het midden loopt een paartje met jongen.

 

 

Hier is een mannetje de eieren aan het broeden. Het vrouwtje neemt het meestal over op de warmste momenten van de dag, omdat het door zijn zwarte vacht te warm wordt voor het mannetje. Hieronder gaat hij zitten op de eieren.

 

 

We zien ook veel jonge struisvogels. Er zijn verder een kleinere soort loopvogels en wel 2 Australische emoe’s, die 3 tenen hebben.  

Aan het einde van de toer kan je op een struisvogel zitten. Deze is vastgebonden tussen palen en er is een trapje om erop te klimmen. Ze doen een zak over zijn kop om hem rustig te houden en als je er eenmaal opzit, dan wordt die zak weggenomen.

 

 

Ver op de achtergrond is de Tafelberg met zijn tafelkleed van wolken te zien.

 

 

 

We krijgen nog een toelichting over struisvogels in een aparte ruimte, waar van alles van struisvogels is uitgestald.

De doppen van de eieren werden vroeger door de bosjesmannen gevuld met water en met een soort was werd het gat dicht gemaakt en de watereieren werden in de grond bewaard. Door een beschildering op de buitenkant was een ei te herkennen. Een struisvogel heeft geen kiezen en tanden om te kauwen en daarom eet hij veel steentjes, die het eten in zijn maag fijn malen.

We zijn om 17.30 uur weer thuis. Als diner hebben we tomatensoep en kaasfondue.

 

Zaterdag 27 december.

Vanmorgen alle foto’s van deze week bewerkt en vanmiddag vertrekken we naar Paarl om de 59^ste verjaardag van Jos te vieren. Het is mooi weer met 25 graden. Vlak bij Jos ligt wijnlandgoed Simonsvlei waar we elk jaar een nieuwe voorraad wijn halen en dat doen we nu ook voordat we naar Jos gaan.

We worden bij Jos en Bea ontvangen met een glas champagne en borrelhapjes. Om 18.30 uur kunnen we aan tafel op het terras en wij zitten bij 2 echtparen, Pierre en Nella (afkomstig uit Nederland en hebben een paardenfokkerij van Friese paarden in Paarl) en Betty en Dirk (uit België en wonen in Table View).

 

v.l.n.r. Pierre, (Nella niet te zien), Betty, Victor, Dirk en Henk, die tegen de ondergaande zon in moet kijken.

De gastvrouw Bea staat rechtsboven. Links buiten beeld is nog een grotere tafel met gasten.

 

Victor zit ook bij ons aan tafel en vindt het ook gezellig. Om 8 uur is het diner voorbij en gaan we naar binnen, want het wordt te fris om nog buiten te blijven zitten. Dan wordt er karaoke gezongen. We gaan om 22.15 uur naar huis.

 

Zondag 28 december.

Na het ontbijt gaan Victor en ik naar de Afrikaanse markt op Greenpoint in Kaapstad. Het is zwaar bewolkt en er wordt regen verwacht en het is 20 graden. De markt is op een andere plek door de bouw van het nieuwe stadion voor de WK voetbal in 2010. Victor wil souvenirs kopen en we vinden iets, maar dat verklap ik niet, want anders leest het thuisfront het.

 

Op de achtergrond het stadion in aanbouw.

 

We zien een flinke bui naderen en we lopen zo snel mogelijk terug naar de auto, maar Victor wordt toch nat en ik heb een paraplu in mijn tas gedaan, dus loop droog. We gaan daarna naar de Waterfront en drinken een cappuccino bij het Victoria & Alfred hotel. Intussen zijn de kleren van Victor weer droog en de zon schijnt weer af en toe tussen de wolken door.

 

 

 

Dan lopen we nog wat rond door de Waterfront, waar op diverse plekken muziek wordt gemaakt of gezongen, zoals door de dames op de foto hierboven.  

Op de terugweg stoppen we bij het winkelcentrum van Century City om in opdracht van Henk een kalender van de Weimaraner te zoeken, maar ook hier niet gevonden. Dat lopen in het winkelcentrum wordt me net even te veel voor mijn voeten, dat ik ben blij, dat ik de parkeerplaats heb gehaald.  

Thuis ga ik verder met het dagboek van deze week.

We eten kipfilet, gebakken aardappelen en aubergine.

 

Elke woensdag komt een nieuwe les van de PSP groep TopGirls-Boys en die heb ik meteen gemaakt. Doordat mijn zoon hier is, kom ik er niet aan toe om andere lesjes PSP of Photoshop te maken. Hierboven is de eigen vrije bewerking. Ik heb de tube van de Snowwoman genomen en kerstballen gemaakt van een winterse afbeelding. De ballentop is gevuld met een zilverpatroon. Op de horizontale balkjes heb ik de filter Eye Candy5-Nature-snowdrift-large first flakes. toegepast.
       
Hieronder het resultaat van de originele les.

Maandag 22 december.

Vandaag komt een koufront door en wordt het slechts 17 graden. Wat een verschil met gisteren toen het 28 graden was. Er vallen flinke regenbuien en er zijn harde windvlagen en helaas lekt het weer door het aluminium frame in de slaapkamers. Een goede test dus van de werkzaamheden van vorige week, maar nu hebben we wel kunnen zien wat de oorzaak is. Het komt niet meer onder de drempel door, maar door de naad die tussen de 2 delen zit, die sluiten niet goed aan. Daar heb je alleen last van als de wind er opstaat, zoals vandaag. Dus we gaan de mensen van de ramen inschakelen na de feestdagen.

 

We hebben buiten een klein voetenbadje, want het water kan daar niet weg, doordat er een rij tegels is weggehaald. Het zal wel een keer verdampen. Helaas komt er veel vuil mee met de regen binnen. Je ziet de zwarte plekken in het tapijt.

 

Om half vier vertrekken we naar Inge en Patrick Weyn in Sunset Beach, die daar een B&B hebben en Patrick is banketbakker en maakt Belgische bonbons. We hebben 2 pakketjes met bonbons besteld om cadeau te doen aan vrienden van ons. Eentje is bestemd voor Gret en Cees, waar we vanavond zijn uitgenodigd voor een kerstdiner en de andere is voor de verjaardag van Jos, waar we de 27^ste zijn uitgenodigd. We blijven een uurtje bij Inge en Patrick en daarna rijden we naar Houtbay voor ons bezoek aan Gret en Cees. Patricia en Pieter zijn er ook en zoals gewoonlijk is het erg gezellig en Gret en Cees hebben zich enorm uitgesloofd om lekkere dingen voor ons te bereiden. Vooraf een garnalencocktail, hoofdgerecht: beef bourguignon met aardappelpuree, verse doperwtjes en een gevulde appel met cranberry’s en nagerecht een zelfgemaakte chocolade ijstaart. En daarna nog koffie met een eigengemaakte likeur en de door ons gegeven bonbons. We vertrekken daar na 12 uur en we zijn om 1 uur thuis.

 

Patricia en Henk

Patricia en ik krijgen een presentje en dat staat bij ons bord op tafel en dat is een potje marmelade mooi ingepakt.

 

 

De gastheer Cees en zijn vrouw Gret. Patricia deelt de gevulde appeltjes uit.

 

Pieter maakt deze foto, terwijl ik zijn bord mag opscheppen. Cees wil ook op de foto en slaat zijn armen op me heen.

 

Dinsdag 23 december.

Het is nog steeds koud met 18 graden door de gure wind, maar het is droog. Een pc morgen, want er zijn veel berichten te beantwoorden. Onze buurman Jurg stuurt een foto, die ik heb bewerkt in een ovaal om het schattige Grijsbokje.

Attached a photo of a baby Cape Crysbok found by the owner of D’Aria wine farm. Jurg organized for the conservation people from our Tygerberg nature reserve to pick up the baby and take it to Helderberg reserve, where the resident vet will raise it until ready for release in to the wild.

Jurg is hoofd van ons natuurpark Tygerberg. De wijnestate D’Aria is hier vlakbij, waar het bokje is gevonden en zijn moeder is kwijt geraakt.

In ons reservaat hebben we de volgende dieren:

Bontebok, Grey Rhebok, Cape Grysbok, Duiker, Rooikat of Caracal, Porcupine (stekelvarken), Tortoise (schildpad) and of course snakes.

Op de volgende site staan foto’s en uitleg van de vele boksoorten.

http://www.wild-about-you.com/AfricaGame.htm

 

 Bontebok. Schouderhoogte 92 cm, gewicht 52 kg

 

 Grey Rhebok. Schouderhoogte 81 cm, gewicht 25 kg

 

  Cape Grysbok. Schouderhoogte 45-55 cm, gewicht 8-12 kg.

 

 Duiker. Schouderhoogte 30 cm, gewicht 5 kg en is de kleinste soort. Ik heb die nooit in ons reservaat gezien evenals hieronder de Rooikat of Caracal.

 

schouderhoogte 45 cm, gewicht 17 kg.

 

De Porcupine is het grootste knaagdier en weegt 30 kg. De naalden van dit stekelvarken kunnen 40cm lang zijn.

 

Om 19 uur begint het weer te regen en om 22 uur vertrekken we naar de luchthaven van Kaapstad om mijn jongste zoon Victor (36 jr) op te halen, die 12 dagen blijft logeren. Ik hoop voor hem, dat het mooie weer snel terug komt. Het toestel heeft 15 minuten vertraging en we zijn om 12 uur weer thuis.