Vrede

mooie bloemen,
 bijen die zoemen.
 op weg naar het strand,
 in een ander land.
 daar ligt men hand,
 ondergedompeld in het zand.
 tijd om te vertrekken,
 en me uit deze mooie droom te wekken.

muziek die dromen kleurt
op adem van het helder blauw
dansend op blote voeten
in ochtend tussen puur en dauw

waar vrijheid zuchtend tekent
het breekbare mens ontroert
muziek die dromen kleurt
je naar andere wereld ontvoert

de zuiverende klanken
zacht zweven op de wind
het onbezorgde laten zijn
met de onschuld van een kind
Gonny

Een zonnestraal, een zuchtje wind
 Een brede glimlach van je kind
 De koffie 's morgens voor je werk
 Het zingen, zondags in de kerk
 Het wandelen, de rit per fiets
 Een vreemde groet je, uit het niets
 Het leven als je wakker wordt
 geniet er van, het is zo kort
Herman de Winter

Je gevoelens zijn net een achtbaan,
 ze brengen je naar de top,
 om daarna weer keihard naar beneden te gaan.

 Verliefd zijn, je kunt niet zonder,
 maar is soms ook net als onweer,
 begint flitsend maar eindigt met gedonder.

 Vrij zijn dat wil iedereen,
 maar alleen zijn kan geen een.