AFSCHEID NEMEN..

eerst en vooral wil ik mijn respect en begrip uiten aan de mensen die troost en verlichting zoeken en vinden, bij het graf van hun geliefden, een intiem geestelijk samenzijn met de betreurde...

wat mij dwars zit is dat hele georkestreerd gebeuren van groot vertoon en materialisme.

in ons dorp, waar de bewoners al lang hun onverschilligheid tegenover de medeburger tentoonstellen,is Allerheiligen een gebeuren waar je rekening moet mee houden, wil je niet als marginaal beschouwd worden voor de rest van het jaar,  dit is bloedserieus.

de gemeentelijke diensten verwittigen, mits een aankondiging bij de ingang van het kerkhof, welke dagen en uren de graven mogen gepoets worden, daar is geen afwijking mogelijk.

ook het poetsen is een sociaal gebeuren, wie kent wie, en roddels worden geback-upt.
graven waar gans het jaar geen haan naar gekraaid heeft, waar het gras vrij spel heeft worden gestoft, geschuurd, geharkt.

en dan zijn er de bloemen, rode gele, grote en nog grotere tot xxxl,
de kransen..  hoogdagen voor de bloemisten, (hetzij hun gegund), toevallig hebben ze altijd een winkel bij het kerkhof, of sleuren al
hun hebben en houwen erheen.

het is er dan drummen de dag van Allerheiligen, want waar val je het meeste op, juist.. en dan zo traag mogelijk met hun aanwinst,
samen met het voltallig gezin, naar het graf zoeken, groetend naar vroegere bekenden. 
met veel vertoon krijgen de bloemen dan eindelijk hun bestemming...
en dan ...

best lezers, dit is mijn persoonlijke mening, ik wil hier niemand kwetsen, maar jaren heb ik dit ritueel geobserveerd,en eens moest ik dit van mij kunnen afschrijven.

    
           ik ben wees
           stil gemis, stil verdriet

           geen bloemen op het graf
           hou niet van vertoon
           jullie weten
           dat ik niet kom

           iedere avond weer
           slaap wel
           ik mis jullie

           gewoontes roesten niet
           jaren dat dagelijks belletje
           wacht soms tevergeefs..

           in alle stilte
           volgend jaar juni
           beng ik een tuiltje
           witte kleine roosjes
           van de struik die al
              enkele generaties overleeft..           
 
gabrielle         

stilaan neem ik het statuut van "huisvrouw" terug in, mijn verpleger
heeft het veel rustiger, maar zijn c4 kan ik, of wil ik nog niet geven.
begin dus alles onder de loep te nemen;
moet eerlijk zeggen dat hij zijn taak perfekt heeft waargenomen.
maar met het stikmachien werken, zo ver is hij nog niet gevorderd,
dus heb ik gisteren wat verstelwerkjes gedaan...

vandaag aan het kokerellen geweest, we hadden een grote zak appelen zo van de boomgaard gekregen, en ja veel meer moest ik niet
hebben even de sfeer van vroeger te creeren..
in onze boomgaard hadden we maar te kiezen, eet -, bewaar-, en stoofappelen.( maar moesten ook de afgevallen oprapen ),
naargelang werd er dan "gelee de pommes" van gemaakt, appelmoes,
op lange rekken in de kelder werd de voorraad voozichtig gestockeerd ( wat een geur)
wel en moeder maakte hem als volgt : appelen schillen, in stukjes,
met klokhuis en als in de kookpot, laten gaar koken, dan door de "passe-vite" wat citroensap, snuifje zout, en goed gesuikerd.
heerlijk!!!
later toen we al lang het huis uit waren en op bezoek kwamen,
gingen we altijd met een lading huiswaarts.mijn schoonzus is er ook expert in geworden, kon niet anders.. 

er was een tijd dat een geslaagd etentje altijd vergezeld was,buiten de andere groenten  met
"compote". 
het zijn nu echter heel kleine porties in mijn diepvries, hou meer van iets zout..

smakelijk eten iedereen...
fijne avond
gabrielle 




 

jullie gaan me voor gek verklaren, maar met dat zonnetje zondag zaten we thuis, terras deur wagenwijd open en genieten.
's morgens waren we er vast van overtuigd, vandaag eindelijk naar die tentoonstelling in het mode museum.
na een gezellig ontbijt, het was toen al 11u, werd het nu toch stilaan tijd om ons klaar te maken.

mijn liefste verwoorde mijn gedachten en zei,zou je, voor we vertrekken, niet eens gaan kijken op internet of het wel open is.
en ja,alles was te bewonderen... 

ik voelde dat er stilaan barsten in onze planning kwam, waren allebei tijd aan 't winnen, het papier moest zo nodig nog naar de kelder, ik zou nog vlug het avond eten klaarzetten... tot we allebei
stil vielen, elkaar aankeken... en begrepen ...
voor mij hoeft het niet... voor mij ook niet.
de tentoonstelling loopt nog tot volgend jaar...

en toen moest ik aan de wijze woorden van mijn vader denken , ikzelf puberend, en met mijn neus naar buiten, amper luisterend , hij zei:

toen ik zou oud was als jij en mijn ouders thuis zag zitten, nam ik me voor " ja maar dit zal mij niet overkomen, ik zal altijd weten waar naartoe, thuis zitten, niks voor mij " en zie je, hier zit ik toch !
maar vond ik, de tijden zijn veranderd, mij zal dat niet overkomen,nam mijn handtas en ging naar de cinema, er vast van overtuigd gelijk te hebben

en nu zie ik in dat mijn vader en grootvader gelijk hadden, er komt een dag dat je zegt, vandaag liever niet....

gabrielle

wees welkom, maar ik kan eventjes niet meer volgen, was al helemaal in de sfeer van de herfst, de zomerkleren allemaal netjes op vakantie
gestuurd, en  ja daar heb ik toch goed aan gedaan, want nu met een witte broek en sleffers is niet zo aangeraden, maar ook een kabeltrui is niet top..

of toch.....

maar wat is nu zo allemaal in , een zonnebril in  ongekamde haren , daar kom je altijd overal mee,  , op de neus het alom bekende zwarte montuur, met of zonder glazen,lange botte kunstnagels, echte of namaak handtassen van grote merken

een onderscheid volgens seizoen,? nu word alles doorheen gedragen, zijde rok met dikke trui en crocs met pels, cocktail kleed met anorak .. kleuren hebben geen belang;  heb je in je kast nog kleren van de jaren  60, draag ze gerust, je zal bewonderd worden in je "vintage" outfit...

ik ga graag speciaal gekleed, maar zo ver, neen...


fijne zaterdag nog

gabrielle

ben een wees
stil gemis, stil verdriet,

geen bloemen op het graf,
hou niet van vertoon,
jullie weten,
ik kom niet....

iedere avond weer
slaap wel,
ik mis jullie...

gewoontes roesten niet
jaren dat dagelijks belletje
wacht soms tevergeefs...

volgend jaar juni, in alle stilte,
breng ik een tuiltje
     witte kleine roosjes,
van de struik die al
   enkele generaties overleeft... 

amper 9 u, donker, grijs
vogeltjes naar warmere oorden
bladeren strijken zach neer
regentranen op mijn venster
in de verte treinen, ijzer op ijzer

morgenstond goud in de mond
moeilijk

buiten, binnen
twee werelden, verschillend

de koffie ruikt lekker
het hout knettert
  geeft een zachte gloed
warm knus gezellig
boek, pc, handwerk wachten
  op gezelschap

neem de herfst in je hart
maak er wat fijn van

gabrielle

vandaag,ook al een zonloze dag, ons zonnepanneeltje dat ons boeketje fijne draadjes met aan het uiteinde een fijn lichtje,moet voeden  raak maar niet opgeladen. dus gaat onze waaier lichtjes vroeg slapen. ik denk dat ik hem in een doos ga steken ,kan aan zijn winterslaap beginnen.   
dat is dan zijn straf, kan er moeilijk een plakkaatje bijzetten "uit wegens gebrek aan energie "allemaal goed en wel dat "milieu" maar 's avonds heb ik graag gezelligheid (in den dag trouwens ook) en de kaarjes zullen wel hun werk doen,en de sfeerlampjes
moeten maar helpen.

gisteren, sinds jaren naar de makro geweest, hadden een uitnodiging voor een nieuwe kaart als particulier, enfin wat bla bla bla aan het loket en wij de vrij aangename loods binnen,
zijn er vroeger maar sporadish geweest, je liep daar rond, zonder
sacoche, kinderen moesten naar de bewaking, moest een kar meesleuren die veel weg had van een vorklift, aan de uitgang werden de aangekochte goederen ,met argus ogen, vergeleken met je factuur, het scheelde niet veel of je werd gefouilleerd. 
daarvan allemaal niets, de afdeling "food" sprak me wel aan
en je moet niet van je bergruimte thuis een kleine superette maken wegens grote verpakkingen.
maar ik  blijf toch mijn eigen winkels opzoeken, want iedere week
naar M zie ik niet zitten.

op de parking was het ook een drukte, hoogspannings kabels hangen boven de zee van autos, en een bende jonge vogelboefjes
had de viervoeters onder hun bekogeld met hun uitwerpselen,
wat een troep, helemaal ondergepoept, zelf moesten we vlug in veiligheid springen of we ondergingen hetzelfde lot.
met rode   en toch wat verveeld, reden we de car wash binnen.
gelukkig is er niets van overgebleven, maar een extra behandeling was wel nodig. 
wees gewaarschuwd.... 


fijne groeten  
    

gabrielle     

van slaaploosheid heb ik geen last, heb het al gezegd, kan gerust  een boek nemen en wat lezen, vind ik wel gezellig,
die stilte, de wind buiten, de bomen die ruisen, maar lang hou ik dat niet vol. tot vannacht...
gans de nacht geen oog dicht, allez ik denk dat ik wel wat overdrijf, maar toch... der kwam geen eind aan, jullie zullen zeggen "heb je toch graag profiteer ervan" maar trop is veel
en te veel is trop...
samen met bruno cremer "maigret" heb ik een moord opgelost. heb de parijse boulevards afgeschuimd met de politie , een kritische documentair over de belevenisen van madame claude, overbekende luxe "madame" met haar meisjes.... zelfs dr phil... in mijn boek wat geschiedenis over het huwelijk van henri 1er en anne de kiev gelezen...
maar echt genieten kon ik toch niet, waarom, wel dat vraag ik mij ook af.
fijne zaterdag
groetjes

gabrielle 
   

de week mag haar valiesje weeral nemen, vroeger moesten we natuurlijk nog de zatardag morgen daarbij nemen, en kwamen zo op
 45 u werken per week.

maar ik wijk af,  vrijdag visdag, zou deze gewoonte nog bestaan ?niemand geloofd nog dat je naar het vagevuur gestuurd word, als je vlees eet op vrijdag,  mijnheer pastoor  beweerde nochtans van wel., 
 
dus mijn moeder beschermede ons voor de verderving, en als ida, de visboerin, luid toeterend,met paard en kar, de straat inpalmde was het ogenblik aangebroken om het middagmaal in te slaan.
hoog gezeten op haar vervoermiddel bediende ze haar klanten, alles in handbereik, vis, weegschaal, gazettenpapier als verpakking,
een kapbijl,mes , alles ging vliegensvlug, ..
later heeft ze haar paard en kar op stal gezet, en haar dochter opende een viswinkel, annex frituur.. op het menu alle dagen gepaneerde en gefrituurde delicatessen..
waarom nog tot vrijdag wachten ,?

gaan jullie vanavond vis eten ? wij niet, ...

fijne avond
gabrielle

heb niet de pretentie een bv te zijn waarvan dagelijks zijn gezondheids bulletin moet bekend gemaakt worden, want van mijn 
knieen , arm en pijnbank is stilaan genoeg gezegd;
jullie zullen wel met de vraag zitten, vanwaar die ommekeer ?

wel mijn lieve kine had mij vorige week  toch een serieuse verlenging voorspeld, ik zou tot de lente haar gezelschap mogen opzoeken. en wat denk je dan, ja, ze zal het wel weten... en je gaat  bijtanken aan de bron "optimist zijn." 

gisteren gingen we dus voor onze knieen naar de orthopeed, maar deze liet ze voor wat ze waren en nam onmiddelijk mijn arm ten handen, omhoog ,opzij, vooruit, achteruit, draaien of hij had een koffiemolen in zijn hand, en naarmate hij vorderde verscheen er een mooie glimlach : DAT IS HIER ALLEMAAL AL GOED OP WEG
AANEEN TE GROEIEN... volgende week donderdag terug fotokes,
en met kine mag ik eind november stoppen.

onze knieen werden dan nog doorptikt, en we zweefden naar huis.

een midweekje volgende maand hebben we zeker verdiend, en die
enkele dagen in Sedan die we moesten annuleren, wel die worden
ook terug geboekt (hadden wel een reisverzekering)
beste groeten en verder nog een fijne dag
gabrielle

wel graag laat ik jullie weten dat A onze kleindochter is,
9 j sinds 9/07 ll. mooie lange blonde haren, leergierig,
en attentvol.
en dan die blauwe tunique zoals ik het misschien niet zo goed
heb verwoord, is eigenlijk een groot uitgevallen pull, langs voor wat korter en hangt in een zwierige beweging rond mijn
"maatje meeer", alhoewel ik hetzelf zeg "het staat prima".
(later meer over mijn zoektocht naar naar kleding.) 

wel over dat maatje meer moet ik toch wat zeggen, 
4j geleden stopte ik met roken, was lekker aan het genieten van mijn rookstokje, bekeek het en was het zo beu als kou pap AFHANKELIJK te zijn van dat kleine ding die me in de ban had, in een beweging lag ze de asbak in, mijn halfleeg pakje liet ik in aanslag liggen, zonder het echter een blik te gunnen,
later heb ik het verhuisd naar het handschoenenbakje van de auto, waar het van rustige dagen geniet.... 

ging niet meer eten of snoepen maar kreeg, gratis en voor niets,als beloning ,op 3 maanden, 15 kilotjes extra., genoeg om alles op te geven, ben ik nu gezonder ?
ben nog altijd verlekkerd op de geur van een goede cigaar of cigaret, heb die graag in mijn gezelschap. mijn keuze., met respect voor te tegenstanders.
als er iemand, TOFFE winkels moest weten voor een maatje
meer, zelfs over de grens, willen jullie het me laten weten,?

vele lieve groetjes

gabrielle



 


 
 

natuurlijk ben ik veel te laat om jullie nog allemaal een fijne maandag te wensen, maar ja in mijn optiek is het nog vroeg, daar ik hele lange dagen klop en denk niet voor 2u mijn "rolluiken" naar beneden te laten.
 heb mijn kamp nog altijd opgeslagen in de living, de super relax kan ik makkelijk ,elec, omtoveren tot een bijna bed, en zonder geknaag en mieren in mijn arm  slapen. had vroeger al niet veel slaap nodig, er heerst dus anarchie in mijn slaappatroon. mij hoor je niet klagen, slapen beshouw IK SOMS als verloren tijd.

dit alles om te zeggen dat ik vandaag het gezelschap had van ons lieve
blondine A. groot in haar kinderlijk gedrag.ze ging mee naar mijn pijnbank,beetje bezorgd zat ze naast me, attentvol vroeg ze "doet het pijn ? "wat pijn is nodig om beter te worden" was mijn boodschap, "natuurlijk mammie"
opgewekt gingen we samen hand in hand buiten, nog een paar boodschappen, kocht een soort "tunique" en ZIJ gaf me de raad
er een te nemen in kobalt blauw, 
wel daar verschoot ik nu van...  was aape trots en volgde haar raad!!!!
Nog een fijne avond buiten, ..

groetjes
gabrielle