Zaterdag 22 september 2012
mode
22 september 2012 MODE
CHINA VERBOOD DE LOTUSVOETJES TUSSEN
1911 EN 1949
Geschreven door Gabrielle om 18:24
Reageer op dit bericht
22 september 2012 MODE
CHINA VERBOOD DE LOTUSVOETJES TUSSEN
1911 EN 1949
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Woensdag 19 september 2012
bezoek
19 september 2012 bezoek
onze keuken was een echt plaatje, alles blonk, van de grond kon je eten, de terrasdeur op een kiertje, nu en dan ontsnapte een zonnestraaltje van achter de wolken en gaf de volslanke perziken in de fruitschaal een onweerstaanbare goudrode kleur....
maar ik was niet alleen... een grote kolonie fruitvliegjes was me aan het bespieden...
toen ik een tijdje later terug kwam was het daar dolle anarchie... dit kon ik niet dulden, de appelsienen, peren, kiwi's waren te redden maar de tere huid van de overijpe perziken kon ik moeilijk aan een grondig schuurbeurt onderwerpen... er was maar één oplossing...
ik ging er CONFITUUR van maken....lekker voor mij alleen, en met dikke stukken, daar ben ik dol op.....
enkele potjes (700gr fruit) zou ik best wel de baas kunnen...
wat overschot,zonder stukjes, deed ik in een plastiek potje ,onze kleindochter wilde wel weten wat erin zat...confituur.... proefde ......heerlijk mammie....
maar de strijd was nog niet gestreden want
er mochten geen stukken in zitten... en dan zouden haar mama en papa hem ook lusten ...
ik was de hemel te rijk en maakte 's anderendaags een nieuwe lading "zonder stukken"....
en zo heb ik nu 4 klanten - 3 willen confituur zonder stukjes, de gestoofde aardbeien zijn voor n°4
met dank aan de fruitvliegjes !!!!!!
onze keuken was een echt plaatje, alles blonk, van de grond kon je eten, de terrasdeur op een kiertje, nu en dan ontsnapte een zonnestraaltje van achter de wolken en gaf de volslanke perziken in de fruitschaal een onweerstaanbare goudrode kleur....
toen ik een tijdje later terug kwam was het daar dolle anarchie... dit kon ik niet dulden, de appelsienen, peren, kiwi's waren te redden maar de tere huid van de overijpe perziken kon ik moeilijk aan een grondig schuurbeurt onderwerpen... er was maar één oplossing...
ik ging er CONFITUUR van maken....lekker voor mij alleen, en met dikke stukken, daar ben ik dol op.....
enkele potjes (700gr fruit) zou ik best wel de baas kunnen...
wat overschot,zonder stukjes, deed ik in een plastiek potje ,onze kleindochter wilde wel weten wat erin zat...confituur.... proefde ......heerlijk mammie....
maar de strijd was nog niet gestreden want
er mochten geen stukken in zitten... en dan zouden haar mama en papa hem ook lusten ...
ik was de hemel te rijk en maakte 's anderendaags een nieuwe lading "zonder stukken"....
en zo heb ik nu 4 klanten - 3 willen confituur zonder stukjes, de gestoofde aardbeien zijn voor n°4
met dank aan de fruitvliegjes !!!!!!
Zondag 16 september 2012
RUST...
16 september 2012 rust
coco was uiterst tervreden met zijn verbijf in een hotel gelegen in de groene Landes...
als eregast verbeef hij in de weelderige orangerie , vol exotische planten , hij kon vrij in en uit , boven op zijn kooi zat hij het liefst zijn nootjes te pellen en de gasten rustig te observeren die nu en dan even kwamen verpozen in de uitnodigende zetels...
maar coco had aardige gewoontes, zolang hij met rust gelaten werd was hij uitsterst lief, zijn gedistingueerde,internationale woordenschat rolde eruit samen met nu en dan een ondeugend gefluit naar een mooie dame... zo voelde hij zich goed...
oh wee als je naar zijn grote vogelkooi toestapte...en hem met lieve woordjes wilde paaien,...in schril contrast met daarjuist begon hij schel te schreeuwen, met een woordenschat om rode oren van te krijgen verwenste hij je naar onherbergzame oorden, vloekend als een ketter klom hij terug naar binnen, trok zijn deurtje dicht en ging op zijn stok zitten.
zijn rust was onderbroken en het duurde uren voor bij terug zijn deurtje opende.....
coco was uiterst tervreden met zijn verbijf in een hotel gelegen in de groene Landes...
maar coco had aardige gewoontes, zolang hij met rust gelaten werd was hij uitsterst lief, zijn gedistingueerde,internationale woordenschat rolde eruit samen met nu en dan een ondeugend gefluit naar een mooie dame... zo voelde hij zich goed...
oh wee als je naar zijn grote vogelkooi toestapte...en hem met lieve woordjes wilde paaien,...in schril contrast met daarjuist begon hij schel te schreeuwen, met een woordenschat om rode oren van te krijgen verwenste hij je naar onherbergzame oorden, vloekend als een ketter klom hij terug naar binnen, trok zijn deurtje dicht en ging op zijn stok zitten.
zijn rust was onderbroken en het duurde uren voor bij terug zijn deurtje opende.....
Geschreven door Gabrielle om 17:24
Reageer op dit bericht
Zondag 16 september 2012
ZONDER COMMENTAAR
......OOK DIT WAS BORGERHOUT ZATERDAG 15 SEPTEMBER .......
Geschreven door Gabrielle om 14:17
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 september 2012
hulp in het huishouden
14 september - hulp in het huishouden ....
ik kan natuurlijk niet voor iedereen getuigen, maar bij onze trouw waren we ,wat electrische toestellen betreft, niet rijker dan : een frigo (tafel model) gasvuur met oven... gekregen van de huwelijkslijst een koffiemolen ,broodrooster, schotel verwarmer, een strijkijzer... het mechanisch rollertje moest de tapijt netjes houden...
stilaan kwam er al iets nieuws in ons huishouden... met de komst van een baby kochten we, voor de kleine wasjes,de grote ging naar de wasserij, onze eerste "wasmachien"... de alom bekende
mini wash... grijs van kleur... tijdschakelaar .. een darm om het vuile water te lozen...
mijn liefste klusser kocht een mooie plank, gaf haar een kleedje van witte plastiek, legde het op 't bad en daar stond onze hulp te pronken... het water koud... 30° 60°.. kwam uit de sproeier...
deze installatie werd natuurlijk afgebroken bij het nemen van een bad, douchen ging nog juist, doch was er dagelijks " droogwerk" aan verbonden..
het spinde als geen ander bij juiste dosering, stak je er teveel in dan klaagde het steen en been van inspanning... oplossing... half overladen in een emmer.. te voorzien bij aanvang....
maar de operatie "wassen" ging onverstoord verder.. er was ook een zwierdertje bijgekomen..
gretig verdween het wasje in haar buikje...
en als een volleerde derwisj volbracht ze haar taak, het overtollige water kwam met een plons, langs de afvoer, in een klein badje... was dit , per ongeluk, wat verschoven... wel dan had je dikke pech ....
het was letterlijk en figuurlijk "wassen en plassen"...
we waren jong,het leven lachte ons toe , fier op elke aanwinst ...
ik kan natuurlijk niet voor iedereen getuigen, maar bij onze trouw waren we ,wat electrische toestellen betreft, niet rijker dan : een frigo (tafel model) gasvuur met oven... gekregen van de huwelijkslijst een koffiemolen ,broodrooster, schotel verwarmer, een strijkijzer... het mechanisch rollertje moest de tapijt netjes houden...
stilaan kwam er al iets nieuws in ons huishouden... met de komst van een baby kochten we, voor de kleine wasjes,de grote ging naar de wasserij, onze eerste "wasmachien"... de alom bekende
mini wash... grijs van kleur... tijdschakelaar .. een darm om het vuile water te lozen...
mijn liefste klusser kocht een mooie plank, gaf haar een kleedje van witte plastiek, legde het op 't bad en daar stond onze hulp te pronken... het water koud... 30° 60°.. kwam uit de sproeier...
deze installatie werd natuurlijk afgebroken bij het nemen van een bad, douchen ging nog juist, doch was er dagelijks " droogwerk" aan verbonden..
het spinde als geen ander bij juiste dosering, stak je er teveel in dan klaagde het steen en been van inspanning... oplossing... half overladen in een emmer.. te voorzien bij aanvang....
maar de operatie "wassen" ging onverstoord verder.. er was ook een zwierdertje bijgekomen..
het was letterlijk en figuurlijk "wassen en plassen"...
we waren jong,het leven lachte ons toe , fier op elke aanwinst ...
Zaterdag 8 september 2012
kermis in het dorp (slot)
9/09 kermis in het dorp (slot)
stond het huis in rep en roer, wel langs de straten was het niet beter...
er waren vele meubelmakers in ons dorp, op verschillende plaatsen langs de weg van de processie bouwden ze altaars, een rustpunt,waar de pastoor de gelovigen zegende...
de groendienst hielp ook een handje, op eigen tempo probeerden ze de dag rond te krijgen door her en der wat te schoffelen...
rond de kerk was het helemaal een mierennet... maar het kermisvolk was, sinds jaar en dag, vertrouwd met de dorpelingen..virginie met haar frietkot kennen jullie al (zie blog 6/08/2011)
het roma koppel van de botsauto's, charles bronson en zwarte lola... de decibels vlogen de lucht in als ze haar micro nam en de ritjes aanprees,
ze was ook fan van elvis, paul anka, little richard, de everly brothers, tom jones...dolle ritmes waarop haar bolides elkaar te lijf gingen...
dan had je de familie met de kindermolen en rattekot
verder kwamen er nog andere maar die waren geen "habitués"
.
de handelaars maakten een mooie etalage , zetten schragen buiten voor de lotjes of tombola... oude winkels dochters waren eindelijk van straat.....
de fotograaf bouwde zijn studio/garage om tot bioscoopzaaltje met wat oude stoelen en draaide doorlopend filmpjes van den dikke en den dunne... voor 5 bf kon je zolang blijven zitten als je maar wilde...
zoete herinneringen voor een leven lang...
er waren vele meubelmakers in ons dorp, op verschillende plaatsen langs de weg van de processie bouwden ze altaars, een rustpunt,waar de pastoor de gelovigen zegende...
de groendienst hielp ook een handje, op eigen tempo probeerden ze de dag rond te krijgen door her en der wat te schoffelen...
rond de kerk was het helemaal een mierennet... maar het kermisvolk was, sinds jaar en dag, vertrouwd met de dorpelingen..virginie met haar frietkot kennen jullie al (zie blog 6/08/2011)
het roma koppel van de botsauto's, charles bronson en zwarte lola... de decibels vlogen de lucht in als ze haar micro nam en de ritjes aanprees,
ze was ook fan van elvis, paul anka, little richard, de everly brothers, tom jones...dolle ritmes waarop haar bolides elkaar te lijf gingen...
.
de fotograaf bouwde zijn studio/garage om tot bioscoopzaaltje met wat oude stoelen en draaide doorlopend filmpjes van den dikke en den dunne... voor 5 bf kon je zolang blijven zitten als je maar wilde...
zoete herinneringen voor een leven lang...
Woensdag 5 september 2012
TIENER
5/09/2012 tiener
je borstjes
klaar om te ontluiken
je haren
gouden draden
je benen,
lang, krachtig
de levensloop
je open blik
speurend,alert
je woordenschat
kinderlijk volwassen
jij,een tiener
maar...
je warme nestje
zoete gedachten
liefde,terderheid
je veilige haven
lossen van balast
wederkerig vertrouwen
alles blijft
voor jij.... onze tiener
gabrielle
je borstjes
klaar om te ontluiken
je haren
gouden draden
je benen,
lang, krachtig
de levensloop
je open blik
speurend,alert
je woordenschat
kinderlijk volwassen
jij,een tiener
maar...
je warme nestje
zoete gedachten
liefde,terderheid
je veilige haven
lossen van balast
wederkerig vertrouwen
alles blijft
voor jij.... onze tiener
gabrielle
Maandag 3 september 2012
KERMIS
3 SEPTEMBER KERMIS vervolg
zondagmorgen moest er nog flink doorgewerkt worden de kinderen gingen naar de processie, vader ook, maar vertrok pas op het laatste ogenblik . de tafel was dan als mooi gedekt... moeder kon verder met de "koude schotels"...
volgens de huidige normen was het allemaal wat gewoon, erwtjes en worteltjes waren de basis,samen met de sla.. daarop bouwde ze verder..een schotel met vlees.. een met zalm uit blik en dan DE tomat garnaal... koude aardappeltjes met mayo en frans brood.... witte wijn"entre deux mers" spoelde alles door...
rond 14U kwam grootmoeder, samen met tante Y en tante B. ... er werden fotos gemaakt.. en zo begon een fijne kermismiddag...de kinderen kregen wat geld,( en had je 100 bf dan was je de miljonair van de kermis),..
soms, als het bezoek vertrokken was gingen we met onze ouders nog eens naar het dorp...
Dinsdag 28 augustus 2012
KERMIS IN ONS DORP
28 AUGUSTUS KERMIS IN ONS DORP...
sinds jaar en dag is het de laatste zondag van de oogstmaand, kleine kermis in mijn geboortedorp...de grote juist een maand later.... onnodig te zeggen dat deze evenementen op sterven na dood zijn....
maar vroeger ..... het hoogtepunt van het jaar.... weken op voorhand werd alles in gereedheid gebracht....
de grote kuis van het voorjaar kreeg een staartje, waar nodig ,een likje verf op deur of venster ,... de stoep, alhoewel, iedere week geschrobd, kreeg nog een extra lading bleekwater over zich...
de zondagse kleren werden opgefrist , ongeduldig de eerste danspasjes te zetten waren de meisjes zenuwachtig, telden de dagen af, hun balkleed lag klaar, de mise en pli gezet, bij moeder de jaarlijkse permanent, beiden hadden een "friction",geurend naar anjers gevraagd, maar op avond zelf zouden ze elkaar benevelen met "soir de paris" van bourgeois..moeder was natuurlijk van de partij als chaperonne...
bij de plaatselijke boer was het een drukte van gewelst... de eieren voor de koude schotel mochten niet te vers zijn om ongehanvend uit hun schelpje te komen...soepkippen moest geslacht worden voor de "vol au vent " alsook de piepkuikentjes, amper 8 weken oud... maar ja dat was vooruitstrevend...
handen tekort bij de bakker, de gist ging als zoete broodjes over de toog, de huismoedertjes maakten er een erezaak van zelfgemaakte taarten op tafel te zetten... wie thuis geen oven had bracht zijn juweeltjes naar de bakker, hij had speciale rekjes om ze te transporteren.
waar de processie langs kwam werden bloemen geknipt, vooral rozen, de blaadjes samen met kleurrijke papiersnippers sierden de straat op zondag
wordt vervolgd....
sinds jaar en dag is het de laatste zondag van de oogstmaand, kleine kermis in mijn geboortedorp...de grote juist een maand later.... onnodig te zeggen dat deze evenementen op sterven na dood zijn....
de grote kuis van het voorjaar kreeg een staartje, waar nodig ,een likje verf op deur of venster ,... de stoep, alhoewel, iedere week geschrobd, kreeg nog een extra lading bleekwater over zich...
de zondagse kleren werden opgefrist , ongeduldig de eerste danspasjes te zetten waren de meisjes zenuwachtig, telden de dagen af, hun balkleed lag klaar, de mise en pli gezet, bij moeder de jaarlijkse permanent, beiden hadden een "friction",geurend naar anjers gevraagd, maar op avond zelf zouden ze elkaar benevelen met "soir de paris" van bourgeois..moeder was natuurlijk van de partij als chaperonne...
bij de plaatselijke boer was het een drukte van gewelst... de eieren voor de koude schotel mochten niet te vers zijn om ongehanvend uit hun schelpje te komen...soepkippen moest geslacht worden voor de "vol au vent " alsook de piepkuikentjes, amper 8 weken oud... maar ja dat was vooruitstrevend...
handen tekort bij de bakker, de gist ging als zoete broodjes over de toog, de huismoedertjes maakten er een erezaak van zelfgemaakte taarten op tafel te zetten... wie thuis geen oven had bracht zijn juweeltjes naar de bakker, hij had speciale rekjes om ze te transporteren.
waar de processie langs kwam werden bloemen geknipt, vooral rozen, de blaadjes samen met kleurrijke papiersnippers sierden de straat op zondag
wordt vervolgd....
Maandag 27 augustus 2012
AVONDRITUEEL....
27 augustus - avondritueel
(dank u natoken -ani)
bij ons ging het er zo aan toe....
als mijn ouders beslisten te gaan slapen, en dat was vroeg, rond 21u zeker... dan hoopten de eerst geborenen en ik dat we nog even samen bij hen in bed mochten...
en als het ja was dan waren we de hemel te rijk... mijn ouders hadden het dan over dagelijkse gebeurtenissen..ik luisterde, met duimpje in de mond, zonder één woord te zeggen , als er gestopt werd, vroeg ik "en dan ?"....
hoe lang dit ritueel duurde weet ik niet meer... maar alvorens naar onze kamers te gaan moest er gebeden worden, mijn vader nam het woord :
kruisteken
de tien geboden van God
de vijf geboden van de kerk
akte van geloof - hoop - liefde - berouw
het onze vader
drie weesgegroetjes
...en nu naar bed was de boodschap....
kinderen worden groot..... vanuit mijn kamer heb ik nog menigmaal het geprevel van mijn vader gehoord...
(dank u natoken -ani)
als mijn ouders beslisten te gaan slapen, en dat was vroeg, rond 21u zeker... dan hoopten de eerst geborenen en ik dat we nog even samen bij hen in bed mochten...
en als het ja was dan waren we de hemel te rijk... mijn ouders hadden het dan over dagelijkse gebeurtenissen..ik luisterde, met duimpje in de mond, zonder één woord te zeggen , als er gestopt werd, vroeg ik "en dan ?"....
hoe lang dit ritueel duurde weet ik niet meer... maar alvorens naar onze kamers te gaan moest er gebeden worden, mijn vader nam het woord :
kruisteken
de tien geboden van God
de vijf geboden van de kerk
akte van geloof - hoop - liefde - berouw
het onze vader
drie weesgegroetjes
...en nu naar bed was de boodschap....
kinderen worden groot..... vanuit mijn kamer heb ik nog menigmaal het geprevel van mijn vader gehoord...
Geschreven door Gabrielle om 17:57
Reageer op dit bericht
Zondag 26 augustus 2012
over water gesproken...
26 augutus over water gesproken.....
het "kraantje " is er bij ons altijd geweest, ja, ik wil het hebben over het regenwater ...
mijn grootvader had, in de jaren dertig van vorige eeuw,het hoevetje aan de boomgaard laten verbouwen in een villatje... hij ging graag met zijn tijd mee... tot op zeker hoogte...
aansluiting op de waterleiding moest, doch een badkamer was niet nodig....
de grote blauwe steen met ijzeren verankering voor de schuurpoort liet hij aan de voordeur leggen...
de betegeling van de gang was eigentijds, echte art deco, maar, voor de achterdeur ontsierd door het ijzeren deksel van de regenput .....van decoratie gesproken...
buiten hing de pomp aan de muur, rood en wit geschilderd zoals de ramen en deuren... er was een afvoerput gemetseld voor het ovetollige water...
maar de pomp was liever lui dan moe... zuchten en hijgen kon ze het best...een beetje water ingieten hielp soms, en maar pompen en proberen... tot we er genoeg van kregen en terwijl we ons in 't zweet zwoegden, haar half verdronken....van
schrik haalde ze diep adem en onze emmer liep vol....
vervlogen tijden ...
het "kraantje " is er bij ons altijd geweest, ja, ik wil het hebben over het regenwater ...
aansluiting op de waterleiding moest, doch een badkamer was niet nodig....
de grote blauwe steen met ijzeren verankering voor de schuurpoort liet hij aan de voordeur leggen...
de betegeling van de gang was eigentijds, echte art deco, maar, voor de achterdeur ontsierd door het ijzeren deksel van de regenput .....van decoratie gesproken...
buiten hing de pomp aan de muur, rood en wit geschilderd zoals de ramen en deuren... er was een afvoerput gemetseld voor het ovetollige water...
maar de pomp was liever lui dan moe... zuchten en hijgen kon ze het best...een beetje water ingieten hielp soms, en maar pompen en proberen... tot we er genoeg van kregen en terwijl we ons in 't zweet zwoegden, haar half verdronken....van
schrik haalde ze diep adem en onze emmer liep vol....
vervlogen tijden ...
Donderdag 23 augustus 2012
CONFITUUR 2
CONFITUUR 2 RECHTZETTING !!!!!!!
SORRY S. inderdaad, met een stukje kaas lust je wel krieken- en frambozen confituur.......j.m.
SORRY S. inderdaad, met een stukje kaas lust je wel krieken- en frambozen confituur.......j.m.
Geschreven door Gabrielle om 10:31
Reageer op dit bericht
Woensdag 22 augustus 2012
CONFITUUR
22 AUGUSTUS 2012 CONFITUUR't zit namelijk zo, mijn grootmoeder, moeder en tante M waren de keuken prinsessen van de confituur, alsook mijn tante G de schoonzus die had nog een sterretje méér want ze "stereliseerde" er ook nog bij...
de boomgaard was gul, de oogst moest niet ver gehaald worden.. eens de aardbeien rode kaakjes kregen werd het startsein gegeven..
,
in de gewelfde kelder werden de bokalen vanonder de spinnenwebben gehaald, duchtig schoongemaakt met soda en omgekeerd op kraaknette doeken te drogen gezet.... de haak aan de keldertrap zuchtte diep als hij ontlast werd van de zware koperen kasserol, sinds jaar en dag de vaste seizoenarbeidster..na een fikse poetsbeurt mocht ze, als eregaste, plaats, nemen op het electrisch vuur....
mijn moeder, met haar vers gestreken schort om, begon, de warmte trotserend, geduldig de suiker door het fruit te roeren, .... hoelang ? wist ze niet... haar geoefende ogen en het beetje brouwsel op een bordje vertelden het haar ...
de potten werden gevuld, maar eerst mochten ze even kennis maken met de kolkende massa die ,als groet, hun wanden wat opwarmende..toegedekt met warme parafine, of een speciaal papiertje, gedrenkt in wat zuivere alcohol, werden ze als laatst nog afgesloten door een vochtig micapapiertje....een kleine witte etiket vermelde soort en datum... en zo werden er tientallen en tientallen gevulde potten netjes op de schabben langs de keldertrap gezet...
de topper was de zwarte kriekenconfituur, en wij als kinderen waren unaniem "een boterham met kriekenjam en salami" was het einde.... onveranderd na het groot aantal jaren dat we doorgeslikt hebben...
ik maakte ook confituur... had zelfs een antiek kastje gekocht, de schabben beplakt met mooi papier,afgemaakt met een geborduurd breed lint, mijn
... NIEMAND LUST HIER CONFITUUR..
Wist het ongeveer wel, maar ja misschien de mijne wel... ik zette de mooie schatjes op tafel... maakte lekkere koffiekoekjes... maar de choco had meer aantrek... spijtig ze hebben hun kans gemist.....
alleen appelmoes, licht gestoofde aardbeien of rabarbar kan ik aan de man/vrouw brengen....
Zondag 19 augustus 2012
HET NOOREN KWIJT... (2)
LA DOLCE VITA - 1960 frederico fellini
anita ekberg - marcello mastroianni
Geschreven door Gabrielle om 15:03
Reageer op dit bericht
Zondag 19 augustus 2012
HET NOORDEN KWIJT -1-
19/08/2012 .HET NOORDEN KWIJT..
bij 32° buiten 37°
zit je maanden te zeuren over regen, paraplu's en over dit, en over dat, we waren het allen eens, het weer was niet te slikken... ik had frank en sabinneke de rug toegekeerd ...
MAAR DIT is nog VEEL ERGER...
ik hoor jullie zeggen, die zeur van "puntanderelijn" is nooit tevreden.
DIT ZOU IK WEL WILLEN....
maar....
ik kan juist op blote voeten (!) ijberend, blindelings, wegens algemene verduistering, het appartement af dweilen...
heb je dan uitnodigende zetels, die staan in een sauna, we kunnen dan kiezen.... recht op stoelen gaan zitten of op bed...
enige aanvaarbare optie, in de gezamelijke noordelijk gerichte tuin gaan zitten... wat ik nu ga doen...
bij 32° buiten 37°
zit je maanden te zeuren over regen, paraplu's en over dit, en over dat, we waren het allen eens, het weer was niet te slikken... ik had frank en sabinneke de rug toegekeerd ...
MAAR DIT is nog VEEL ERGER...
ik hoor jullie zeggen, die zeur van "puntanderelijn" is nooit tevreden.
DIT ZOU IK WEL WILLEN....
ik kan juist op blote voeten (!) ijberend, blindelings, wegens algemene verduistering, het appartement af dweilen...
heb je dan uitnodigende zetels, die staan in een sauna, we kunnen dan kiezen.... recht op stoelen gaan zitten of op bed...
enige aanvaarbare optie, in de gezamelijke noordelijk gerichte tuin gaan zitten... wat ik nu ga doen...
Geschreven door Gabrielle om 15:03
Reageer op dit bericht
Zondag 19 augustus 2012
TE WARM
19 augustus 2012 TE WARM
5 u een drukkende hitte maakt mij wakker... ons weerstation staat op springen... 30° binnen - 25° buiten... probeer de boel wat te koelen door alle ramen open te schuiven.... hoop op een "zacht briesje, rien de knots.."
7 U 30 - 28° -de blogs en oneline krant gelezen ... e-mails gekontroleerd... poging tot lezen, mijn boek te zwaar met dit weer, zowel letter- als figuurlijk.... dan maar het blad met alle roddels van vlaanderen , maar ja gaat vlug vervelen... zuivere bladvulling....
"ochtendstond.. goud in de mond" is dat een mop ?
straks een lekker ontbijt maken ?? croissantjes in de oven ? te warm... de choco uit de kast kan je drinken,
dus verhuisd naar de frigo, zo lust ik hem niet ...
inmiddels 8 u...
Vrijdag 17 augustus 2012
15aug
17/08/2012 15 augustus
zoete herinneringen, mijmeren
over weleer... de oogstmaand.. 15 augustus een mijlpaal tussen zomer en najaar ....
de natuur begint stilaan tekenen van vermoeidheid te vertonen, hier en daar laten enkele bladeren de band met de takken los en gaan,gedragen door de wind, uitrusten op het verdorde gras..
de boer verzameld zijn krachten om de verzadigde grond te ontladen van zijn volgroeide opbrengst, de vliering is volgeboekt, kat en muis kunnen weer ravotten tussen het geurige hooi..
de oogstfeesten vieren hoogtij, de maries, mariekes
de miekes allemaal worden ze gevierd, volgens streek zijn ook de moederkes van de partij...
bizarre record pogingen ijveren om het guinness book binnen te stappen...
de kermiskoersfanaten dromen van een illustere winnaar door hun dorp te zien fietsen...
de kersverse druivenkoningin zal een jaar lang het ambachtelijk luxeproduct mogen promoten oa de varieteiten leopold III de royal ...
en dan heb je de waregemse koerse DE poppenkast bij uitstek, de mercedes van jan klasen heeft een speciale wax beurt gehad, hij komt netwerken en heeft zijn beste pak, wit hemd en aangepaste das uit de kast gehaald, katrijn hoopt dat haar blonde haren, verwerkt in een "vogelnesthoed" de winnende creatie zal zijn.. ze het journaal van 19u zal halen... wat zullen de vriendinnen groen zien !!!...
laat l'été indien gul zijn....
over weleer... de oogstmaand.. 15 augustus een mijlpaal tussen zomer en najaar ....
de natuur begint stilaan tekenen van vermoeidheid te vertonen, hier en daar laten enkele bladeren de band met de takken los en gaan,gedragen door de wind, uitrusten op het verdorde gras..
de boer verzameld zijn krachten om de verzadigde grond te ontladen van zijn volgroeide opbrengst, de vliering is volgeboekt, kat en muis kunnen weer ravotten tussen het geurige hooi..
de oogstfeesten vieren hoogtij, de maries, mariekes
de miekes allemaal worden ze gevierd, volgens streek zijn ook de moederkes van de partij...
bizarre record pogingen ijveren om het guinness book binnen te stappen...
de kermiskoersfanaten dromen van een illustere winnaar door hun dorp te zien fietsen...
de kersverse druivenkoningin zal een jaar lang het ambachtelijk luxeproduct mogen promoten oa de varieteiten leopold III de royal ...
en dan heb je de waregemse koerse DE poppenkast bij uitstek, de mercedes van jan klasen heeft een speciale wax beurt gehad, hij komt netwerken en heeft zijn beste pak, wit hemd en aangepaste das uit de kast gehaald, katrijn hoopt dat haar blonde haren, verwerkt in een "vogelnesthoed" de winnende creatie zal zijn.. ze het journaal van 19u zal halen... wat zullen de vriendinnen groen zien !!!...
laat l'été indien gul zijn....
Dinsdag 14 augustus 2012
euro
14 augustus 2012 euroik moet eerlijk zijn, spreek wel over €'s en alles gaat vlotjes, maar 't was toch aanpassen, zeker beroepshalve... alles wat achter de komma stond was al lang de vuilbak in....
die belgische fr. blijft door mijn hoofd dwarrelen...
bij het zien van een bedrag gaat alles zeer snel in mijn bovenkamer,ik registreer en weet het ongeveer... mijn ingebouwd rekenmachientje doet vliegensvlug de rest ....( niet moeilijk, de tafels van vermenigvuldigingen zijn er bij ons op alle manieren ingeduwd)
maar bij mensen waar dat niet het geval was ?gisteren nog was ik in een winkel, op zoek na decoratiestof, gewoon rondneuzen tussen kleurrijke stoffen... het aanbod was groot, de prijzen laag tussen 1€ en 7€ de meter op 1.50 m .... komt er een jonge mevrouw naar mij, vraagt vriendelijk doch met een zekere spanning
"hoeveel 22€ in belgische fr. is" ?... ik wist onmiddelijk dat het geen 1000bf was, en vanuit mijn rekenkamer hoorde ik het juiste bedrag..
wat zielig zo te moeten leven,de frustraties, de eeuwige vragen, de stress,... toen ik het bedrag zei had ze eerder een autoritaire reactie, ..
..."wat denkt die aan de kassa... ze mag alles hebben...zoveel geld... niet met mij.. "
dit was volgens mij haar manier haar spijt te uitten zowel voor haar gemiste aankoop als voor haar ontwetendheid. ...
.... ik kon alleen maar knikken... ze bedankte en met een zwier was ze weg... terug naar een wereld vol vraagtekens....
het gaat je goed ...
Geschreven door Gabrielle om 13:46
Reageer op dit bericht
Woensdag 8 augustus 2012
even mijmeren....
8 augustus 2012 even mijmeren....
la provence... toujours présente... impossible d'oublier ces vacances, le soleil, le ciel bleu...
au printemps la nature renouvellée parade ses verts profonds, les arbres fruitiers ont revétus un tutu blanc et épousent les parterres de fleurs, nous offrant ainsi un ensemble immaculé....mais le soleil jalouse cette beauté vivement colorée... aidé par le mistral, il la détruit
au fil des jours... la modelant en vrai terre provencale, fière, aride.. royaume des cigales,lavande, thym, romarin....devenant ainsi la Muze des artistes ....
au fil des jours... la modelant en vrai terre provencale, fière, aride.. royaume des cigales,lavande, thym, romarin....devenant ainsi la Muze des artistes ....
Vrijdag 27 juli 2012
GROTE VAKANTIE
31/07/2012 GROTE VAKANTIE
dit blogje had ik willen schrijven op 22 juni ll, maar ging niet door wegens "slecht weer"
in mijn herinnering was het tijdens onze jeugd altijd goed weer tijdens de grote vakantie...heb ik het mis ?
't was een mooie tijd, onbezorgd, niets moest, bijna alles mocht ...
de straat waar wij woonden had haar naam niet gestolen " dwarshaagstraat"....eigenlijk was het geen straat, maar een wegeltje langs de enkele huizen die zich verstopten achter groene muurtjes van duizenden kleine groene blaadjes,met hun kleine witte bloempjes geurend naar duizend en één nacht...
kronkelend liet ons padje, enkele kinderkopjes breed, zich tussen de glooiende zijkanten naar beneden glijden om onmiddelijk terug te klimmen, rechts, langs de hellelange haag die een mysterieuse, donkere en ondoordringbare boomgaard afschermde... boven gekomen rolde het zo binnen de plaatselijke brouwerij.. de geur liet ons weten wanneer de gisting aan de gang was...
maar links ... daar was ons domein.. vloeiende velden,enkele moestuintjes afgeschermd door ranke gladiolen , dahlia's... daar het verdorde loof van volgroeide aardappelen die smeekten om gerooid te worden..
rijen wapperden lakens ... mals gras, bloemen, tallus om af te glijden..
struiken, bomen, ...waarin we ons verstopten... het waren onze kastelen... onze veilige havens.. de jongens dweepten met robin hood, de vier musketiers,... houten stokken waren hun degens... deksels hun schilden...
de eigenaar van de grazende schapen, in onze ogen en oud mannetje, had het niet zo op ons gemunt... zijn diertjes graasden, vastgemaakt met ketting aan een ijzeren staaf, die stak hij dan in de grond, vanop zijn koer, zeker 100m verder hield hij ze, en ons, in het oog .
maar wij deden hetzelfde, stond hij veilig op zijn uitkijkpost dan gingen we rond de schaapjes spelen en liepen dan eventjes weg... soort kat en muis spel... uiteindelijk kon hij het niet meer aan en kwam, zwierend met zijn stok het lange pad af... eens hij op geringe afstand was spurten we weg en gingen ons verstoppen....
nooit is er een klacht bij onze ouders gekomen .... sorry
voor ons was dit een natuurlijke speeltuin, hadden we honger liepen we even naar de keuken en vroegen een boterham, overvloedig besmeerd met zelfgemaakte confituur, of gingen in de boomgaard een voorraad fruit plukken... of braambessen zoeken....
dit blogje had ik willen schrijven op 22 juni ll, maar ging niet door wegens "slecht weer"
in mijn herinnering was het tijdens onze jeugd altijd goed weer tijdens de grote vakantie...heb ik het mis ?
de straat waar wij woonden had haar naam niet gestolen " dwarshaagstraat"....eigenlijk was het geen straat, maar een wegeltje langs de enkele huizen die zich verstopten achter groene muurtjes van duizenden kleine groene blaadjes,met hun kleine witte bloempjes geurend naar duizend en één nacht...
kronkelend liet ons padje, enkele kinderkopjes breed, zich tussen de glooiende zijkanten naar beneden glijden om onmiddelijk terug te klimmen, rechts, langs de hellelange haag die een mysterieuse, donkere en ondoordringbare boomgaard afschermde... boven gekomen rolde het zo binnen de plaatselijke brouwerij.. de geur liet ons weten wanneer de gisting aan de gang was...
maar links ... daar was ons domein.. vloeiende velden,enkele moestuintjes afgeschermd door ranke gladiolen , dahlia's... daar het verdorde loof van volgroeide aardappelen die smeekten om gerooid te worden..
rijen wapperden lakens ... mals gras, bloemen, tallus om af te glijden..
struiken, bomen, ...waarin we ons verstopten... het waren onze kastelen... onze veilige havens.. de jongens dweepten met robin hood, de vier musketiers,... houten stokken waren hun degens... deksels hun schilden...
de eigenaar van de grazende schapen, in onze ogen en oud mannetje, had het niet zo op ons gemunt... zijn diertjes graasden, vastgemaakt met ketting aan een ijzeren staaf, die stak hij dan in de grond, vanop zijn koer, zeker 100m verder hield hij ze, en ons, in het oog .
maar wij deden hetzelfde, stond hij veilig op zijn uitkijkpost dan gingen we rond de schaapjes spelen en liepen dan eventjes weg... soort kat en muis spel... uiteindelijk kon hij het niet meer aan en kwam, zwierend met zijn stok het lange pad af... eens hij op geringe afstand was spurten we weg en gingen ons verstoppen....
nooit is er een klacht bij onze ouders gekomen .... sorry
voor ons was dit een natuurlijke speeltuin, hadden we honger liepen we even naar de keuken en vroegen een boterham, overvloedig besmeerd met zelfgemaakte confituur, of gingen in de boomgaard een voorraad fruit plukken... of braambessen zoeken....
Geschreven door Gabrielle om 00:00
Reageer op dit bericht
2 reacties op dit bericht
mooi hé
we laten het niet aan ons hart komen ….. en … bloggen !
geniet mee van MIJN stukje westhoek !! vele groetjes !
neen toch ??
die mode vind ik niets !!