Archief

jullie gaan me voor gek verklaren, maar met dat zonnetje zondag zaten we thuis, terras deur wagenwijd open en genieten.
's morgens waren we er vast van overtuigd, vandaag eindelijk naar die tentoonstelling in het mode museum.
na een gezellig ontbijt, het was toen al 11u, werd het nu toch stilaan tijd om ons klaar te maken.

mijn liefste verwoorde mijn gedachten en zei,zou je, voor we vertrekken, niet eens gaan kijken op internet of het wel open is.
en ja,alles was te bewonderen... 

ik voelde dat er stilaan barsten in onze planning kwam, waren allebei tijd aan 't winnen, het papier moest zo nodig nog naar de kelder, ik zou nog vlug het avond eten klaarzetten... tot we allebei
stil vielen, elkaar aankeken... en begrepen ...
voor mij hoeft het niet... voor mij ook niet.
de tentoonstelling loopt nog tot volgend jaar...

en toen moest ik aan de wijze woorden van mijn vader denken , ikzelf puberend, en met mijn neus naar buiten, amper luisterend , hij zei:

toen ik zou oud was als jij en mijn ouders thuis zag zitten, nam ik me voor " ja maar dit zal mij niet overkomen, ik zal altijd weten waar naartoe, thuis zitten, niks voor mij " en zie je, hier zit ik toch !
maar vond ik, de tijden zijn veranderd, mij zal dat niet overkomen,nam mijn handtas en ging naar de cinema, er vast van overtuigd gelijk te hebben

en nu zie ik in dat mijn vader en grootvader gelijk hadden, er komt een dag dat je zegt, vandaag liever niet....

gabrielle

wees welkom, maar ik kan eventjes niet meer volgen, was al helemaal in de sfeer van de herfst, de zomerkleren allemaal netjes op vakantie
gestuurd, en  ja daar heb ik toch goed aan gedaan, want nu met een witte broek en sleffers is niet zo aangeraden, maar ook een kabeltrui is niet top..

of toch.....

maar wat is nu zo allemaal in , een zonnebril in  ongekamde haren , daar kom je altijd overal mee,  , op de neus het alom bekende zwarte montuur, met of zonder glazen,lange botte kunstnagels, echte of namaak handtassen van grote merken

een onderscheid volgens seizoen,? nu word alles doorheen gedragen, zijde rok met dikke trui en crocs met pels, cocktail kleed met anorak .. kleuren hebben geen belang;  heb je in je kast nog kleren van de jaren  60, draag ze gerust, je zal bewonderd worden in je "vintage" outfit...

ik ga graag speciaal gekleed, maar zo ver, neen...


fijne zaterdag nog

gabrielle

ben een wees
stil gemis, stil verdriet,

geen bloemen op het graf,
hou niet van vertoon,
jullie weten,
ik kom niet....

iedere avond weer
slaap wel,
ik mis jullie...

gewoontes roesten niet
jaren dat dagelijks belletje
wacht soms tevergeefs...

volgend jaar juni, in alle stilte,
breng ik een tuiltje
     witte kleine roosjes,
van de struik die al
   enkele generaties overleeft... 

amper 9 u, donker, grijs
vogeltjes naar warmere oorden
bladeren strijken zach neer
regentranen op mijn venster
in de verte treinen, ijzer op ijzer

morgenstond goud in de mond
moeilijk

buiten, binnen
twee werelden, verschillend

de koffie ruikt lekker
het hout knettert
  geeft een zachte gloed
warm knus gezellig
boek, pc, handwerk wachten
  op gezelschap

neem de herfst in je hart
maak er wat fijn van

gabrielle

vandaag,ook al een zonloze dag, ons zonnepanneeltje dat ons boeketje fijne draadjes met aan het uiteinde een fijn lichtje,moet voeden  raak maar niet opgeladen. dus gaat onze waaier lichtjes vroeg slapen. ik denk dat ik hem in een doos ga steken ,kan aan zijn winterslaap beginnen.   
dat is dan zijn straf, kan er moeilijk een plakkaatje bijzetten "uit wegens gebrek aan energie "allemaal goed en wel dat "milieu" maar 's avonds heb ik graag gezelligheid (in den dag trouwens ook) en de kaarjes zullen wel hun werk doen,en de sfeerlampjes
moeten maar helpen.

gisteren, sinds jaren naar de makro geweest, hadden een uitnodiging voor een nieuwe kaart als particulier, enfin wat bla bla bla aan het loket en wij de vrij aangename loods binnen,
zijn er vroeger maar sporadish geweest, je liep daar rond, zonder
sacoche, kinderen moesten naar de bewaking, moest een kar meesleuren die veel weg had van een vorklift, aan de uitgang werden de aangekochte goederen ,met argus ogen, vergeleken met je factuur, het scheelde niet veel of je werd gefouilleerd. 
daarvan allemaal niets, de afdeling "food" sprak me wel aan
en je moet niet van je bergruimte thuis een kleine superette maken wegens grote verpakkingen.
maar ik  blijf toch mijn eigen winkels opzoeken, want iedere week
naar M zie ik niet zitten.

op de parking was het ook een drukte, hoogspannings kabels hangen boven de zee van autos, en een bende jonge vogelboefjes
had de viervoeters onder hun bekogeld met hun uitwerpselen,
wat een troep, helemaal ondergepoept, zelf moesten we vlug in veiligheid springen of we ondergingen hetzelfde lot.
met rode   en toch wat verveeld, reden we de car wash binnen.
gelukkig is er niets van overgebleven, maar een extra behandeling was wel nodig. 
wees gewaarschuwd.... 


fijne groeten  
    

gabrielle