Aan de diocesane ontmoetingen van het bisdom Antwerpen in het Provinciaal Vormingsintituut in Malle, namen zo'n 900 mensen christenen deel.

In zijn toelichting distilleerde bisschop Johan Bonny uit een aantal bisschoppelijke activiteiten en ontmoetingen van de voorbije weken, enkele vragen en opdrachten:

-Waar en hoe groeit ons Kerk-zijn?

-Waar en hoe groeit ons Christen-zijn?

-We moeten onze 'natuurlijke' grenzen overschrijden en overstijgen, zowel geografische als instellingengrenzen.

-We moeten altijd zoeken naar de boodschap en de inhoud.

-De opdracht van christenen is ook andere christenen te ontmoeten. Echte ontmoeting is boeiend en verrijkend.

Bisschop Johan Bonny zei ook dat de nieuwe structuren (pastorale eenheden) die op stapel staan, geen eigen leven mogen gaan leiden maar nieuw leven voor de locale geloofs- en kerkgemeenschappen moeten mogelijk maken.

In die evolutie is het goed en inspirerend woorden van paus Franciscus voor ogen te houden, aldus de bisschop:

-Volmondig 'ja' aan nieuwe verbanden vanuit Jezus gegroeid.

-Bewust het 'risico van de ontmoeting' willen lopen.

-Willen leven vanuit het besef dat wij 'tochtgenoten' zijn.

-Meer en dieper mensen kennen leidt tot meer en diepere Godskennis.

De bisschop besloot met het beeld van het 'atomium', dat volgens hem het beste de 'pastorale eenheden' weergeeft. De bollen stellen de diverse terreinen voor waarop de locale geloofs- en kerkgemeenschap actief is: parochie, onderwijs, zorg, enz. De gangen tussen de bollen geven de verbanden en de uitwisseling tussen de verschillende werkterreinen aan. Bollen en gangen zijn noodzakelijk voor het evenwicht, de stabiliteit. Neem een bol of een verbindingsgang weg, en het geheel stort in elkaar.

Het caférapport Retie-Oud-Turnhout. Proost! Proost!

Het caférapport Retie-Mol. Santé. Santé.

Het caférapport Retie-Geel. Schol! Schol!

Het caférapport Retie-Dessel. Proost!

Het caférapport Retie-Arendonk. Santé!

Het caférapport: Retie-Arendonk. Santé!

In een uitgebreide enquête over de cafés in Vlaanderen, georganiseerd door IVOX en het Nieuwsblad, scoren de Retie cafés het beste. Schol!

Op zondag 31 mei heeft binnen de muren van de abdij van Postel, tussen 10 en 17 uur, de 8ste kaas- en streekproductenmarkt plaats.

Bij die gelegenheid worden ook de parochiefeesten van Postel gehouden. Kienavond op zaterdag 30 mei in de tent voor de abdij. Begin om 19 uur. Parochiecafetaria op zondag 31 mei in de tent voor de abdij, vanaf 11 uur.

Een tip. Na de drukte en het lichamelijk voedsel van de kaas- en streekproductenmarkt, een half uurtje rust en geestelijk voedsel opdoen om 18 uur in de avonddienst in de abdijkerk.

De avonddienst of de vespers in de norbertijnenabdij van Postel: een aanrader voor iedereen!

----------------------------------------------------------------

Het geklep van het klokje. Het sfeervol verlichte romaanse abdijkerkje.

Stipt 18 uur : de ruisende stoet der norbertijnen. De diepe buiging, twee aan twee, voor het altaar. Het gestommel bij het plaatsnemen in het gestoelte.

De voorzanger heft de hymne aan, begeleid door zachte orgelmuziek. Het rustgevende psalmodiëren. De lezing uit eeuwenoude teksten van kerkvaders en heilige priesters. De stilte nadien. Het magnificat . De voorbeden. De namen van de confraters die sinds de stichting in de 12^de eeuw op dezelfde dag gestorven zijn.

Het zegenlied en de zegen. Het convent richt zich naar het Mariabeeld, zingt het Marialied. Ga in vrede.

De diepe buiging voor het altaar. De stoet verdwijnt in de lange kloostergangen.

Het is net geen 18.30 uur wanneer we de kerk verlaten.

De avonddienst in al zijn eenvoud: telkens opnieuw een deugddoende geestelijke ervaring.

Het natuurbeleid staat onder druk. Ook in Vlaanderen doken er een tijd geleden plannen op om het natuurbeleid te kortwieken.

Natuurpunt is met een actie gestart om die tendens tegen te gaan. Bij natuurgebieden werden borden geplaatst waarop minister Joke Schauvlieghe aangemaand wordt de natuurgebieden te redden.

Ook in Retie, langs de drukke sluipweg Langedijk, zie je zo'n bord.

Heemkring Zeven Neten en Davidsfonds-Retie organiseerden op 23 mei een bezoek aan het gevangenismuseum in Merksplas. De deelnemers kregen een leerrijke rondleiding door de voorzitter van de heemkundige kring van Merksplas en een boeiend getuigenis van een ex-cipier.

Het bezoek gebeurde precies op de dag dat bekend werd dat de Nederlandse regering, in samenspraak met Vlaanderen, voor de Nederlandse landloperskolonies én voor de Vlaamse van Merksplas en Wortel, bij de Unesco een aanvraagdossier zal indienen voor de erkenning van de kolonies als werelderfgoed.

Gevangenis- en landlopersmuseum en het uitgestrekte domein zijn een bezoek meer dan waard. Meer info kan bekomen worden bij Gevangenismuseum vzw 014-63 36 24, govaerts.karel@skynet.be, www.gevangenismuseum.be . 

Brief van de bisschop voor Pinksteren

‘Het is stil waar het nooit waait’

Broeders en zusters,

Na een vormselviering sprak een grootmoeder mij aan. Ze vertelde wat onlangs in haar familie gebeurde en besloot met „ja, het is stil waar het nooit waait”. Ik had dat Vlaamse spreekwoord al een hele tijd niet meer gehoord. Plots was het er opnieuw. Wat wil het spreekwoord zeggen? Dat er overal wel eens meningsverschillen en spanningen zijn. En nog iets meer: dat zonder meningsverschillen en spanningen het leven letterlijk en figuurlijk stilvalt. Waar het nooit waait, komt het leven tot stilstand. Als een schip dat blijft liggen bij gebrek aan wind in de zeilen. Af en toe kan een fikse rukwind dus goed doen! In het Frans zeggen ze zelfs: ‘du choc des idées jaillit la lumière’ of 'uit de botsing van ideeën ontspringt het licht'.

Dat het kan stormen en dat ideeën kunnen botsen, weten we in ons land heel goed. Stormen over de verhouding tussen Vlaanderen, Wallonië en Brussel, stormen over de aanpak van de economische crisis en de groeiende kloof tussen rijk en arm, stormen over het vraagstuk van de immigratie en de integratie van nieuwe Belgen, stormen over ethische en levensbeschouwelijke vragen. Trouwens, soms moeten we krachtig uit de hoek durven komen. Als niemand spreekt, wordt zwijgen een gevaarlijke gewoonte. Er is zoveel in onze samenleving waarmee we niet zomaar kunnen of mogen instemmen, zonder onszelf te verloochenen! Bij oprechtheid en eerlijkheid hoort nu eenmaal een portie storm. Tegelijk moeten we zoeken naar oplossingen of uitwegen waarbij niemand uit de boot valt.

Dat het kan stormen en dat ideeën kunnen botsen, weten we ook in de Kerk. Perioden van stilte zijn in de geschiedenis van de Kerk nooit vruchtbare perioden geweest. Ze wijzen veeleer op stilstand. Sinds paus Franciscus werd gekozen, is de windkracht in de Kerk duidelijk toegenomen. Telkens opnieuw nodigt hij bisschoppen, priesters en gelovigen uit om vrijmoedig het woord te nemen en hun stem te laten horen. Daardoor komen ongetwijfeld ook meningsverschillen en spanningen naar boven, zoals we het in de Kerk niet meer gewoon waren. Voor vele gelovigen is die nieuwe stijl echter een teken van hoop. Alleen door open met elkaar te spreken, en een windstoot erbij te nemen, kan het leven in de Kerk terugkeren. En uiteraard moet ook de Kerk zoeken naar standpunten waarbij niemand uit de boot valt.

Zondag vieren we het feest van Pinksteren. Ook toen begon het stevig te waaien en kwamen gesloten tongen weer los: „Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren allen bijeen op dezelfde plaats. Plotseling kwam uit de hemel een gedruis alsof er een hevige wind opstak en heel het huis waar zij gezeten waren, was er vol van. Er verscheen hun iets dat op vuur geleek en dat zich, in tongen verdeeld, op ieder van hen neerzette. Zij werden allen vervuld van de heilige Geest en begonnen in vreemde talen te spreken, naargelang de Geest hun te vertolken gaf” (Hand. 2,1-4). Met de komst van de Geest begint voor de apostelen een nieuw leven. Ze stappen naar buiten en doen hun verhaal, ieder in een andere taal en met een ander accent. Binnen de kortste keren zullen ze aan den lijve ondervinden dat weerstand en spanningen daarbij onvermijdelijk zijn. Toch zal hun boodschap de wereld veranderen. Waar de wind van Pinksteren waait, keert het leven terug, anders dan voorheen.

Wat wens ik je voor Pinksteren? Dat je de heilige Geest niet zou tegenhouden. Dat je niet zou wennen aan de stilte. Dat je zou durven spreken waar nodig. Dat je niet zou wijken voor een storm, wanneer die met het Evangelie te maken heeft. Dat de adem van de Geest je mag verbinden met Gods vrijmoedigheid.

+ Johan Bonny

Bisschop van Antwerpen