Indonesie/Java

"De Beemden"

te Attenhoven (Landen):

 knooppunt van

wandel- en fietsroutes

en langs een gloednieuwe

kinderspeeltuin met als thema "water". 

De kinderen zijn van het water

niet weg te krijgen

Achteraan ziet men taverne

" De Rietgors "

Mooi aangelegd, en veilig.

Het is wel rustig vandaag.

Links achteraan,

is er een groot speeltuig

gemaakt van hout en koorden

Men kan er ook mooie wandelingen maken.

En er loopt ook een Ravel,

juist naast het domein

Helaas lopen er honderden ganzen rond

Canadeze ganzen, en elk koppel

heeft minstens 5 kleintjes

Rond de vijvers is het één

 smurrie van uitwerpselen,

gaan ze daar iets aan doen?

Voorlopig zijn de ganzen 

hier nog niet toe gekomen

Café " De Molen "

aan de zoete

waters te

Oud-Heverlee.

Nog een echt volkscafé,

met een rustige cafébaas 

Hier worden nog straffe verhalen verteld

Het is nu 8.30, alle dagen gaat

 het café dan open

Er zijn al een vijftal klanten

Aan het meer van Butgenbach



Kerk van Prum ( Duitsland )

Vertrokken in Meldert ( Maillard )

op de taalgrens, eerst langs

de vliegbasis in Beauvechain ( Bevekom )

dan naar Melin,

Dongelberg,

en via de Ravel 2

in Ramillies

 naar Hoegaarden.

De 1ste en 3de zondag

van de maand

 kan men het museum

bezoeken op de vliegbasis.

De F-104 Starfighter

En dit is een echte F-16.

Die staat op een sokkel

aan de hoofdingang.

Zelf was ik hier op deze

basis beroepsmilitair.

Het enige vlakke stukje weg in Melin.

Daarna gaat het steeds erg op en af.

In Melin en de andere omliggende dorpjes

zijn de meeste huizen gemaakt

van Gobertange steen.

Klimmen naar Lathuy,

en boven moet de baan

Jodoigne naar Grez-Doiceau

over steken.

Hier volgt weer een deftige klim,

maar het is er zo rustig

en aangenaam fietsen.

Hier en daar zijn er nog

grote boerderijen.

De kleindochter staat klaar

om naar Oteppe ( 60 km )te fietsen

Oude foto's

Mijn grootouders:

Maria Van 't Veld

en Victor Demaer.

*

*

*

Foto genomen in 1957,

ik was toen 7 jaar.

Ingang van het vroegere

Vijverpark in Kessel-Lo,

vroeger eigendom van de

universiteit van Leuven.

*
*
*

Links ziet men staan

Leopoldspark,

dat was 500 meter

verder een

ander park voor

iedereen toegangkelijk.

Mijn grootouders in de

klederdracht van toen

met

één van hun dochters, Angeline,

een zus van mijn grootmoeder

Mijn meter Maria Demaer,

met désire.

Mijn meter was een kranige vrouw,

*

*

*
ze deed nog alles zelf.

*

*

*

Tot haar 84 ste woonde ze thuis,

daarna verbleef ze

in een rustoord in Leuven,

waar ze op haar 99ste overleed.

De kat moet aan de koord blijven,

zo kan ze niet gaan lopen

Brouwerij " De Eendracht "

in Leuven

Chateau " Marteau Longe " in Arbre,

tussen Namen en Dinant.

*
*
*

Was vroeger eigendom

van de gemeente Wilsele.

*

*

*

Ben er 9 jaar na elkaar

op vakantie geweest ( 14 dagen ).

3 grote vijvers werden drooggelegd.

Vroeger waren het kweekvijvers

voor vis van de familie Bellefroid.

*

*

*

Daarna werden ze opgevuld

en gehoogd met het huisvuil

van de stad Leuven.

*

*

*

Tegenwoordig staan er allemaal

buldings op ( appartementen ).

Dit was het laatste huisje dat er stond,

het leek er één uit een sprookje.

ik kwam er regelmatig bij de bewoners

Motorcross op paasmaandag

In Kessel-Lo

Paaszondag was het cross

op de citadel in Namen

In de jaren 60/70 was er jaarlijks

motorcross op de Kesselse bergen.

Wij woonden letterlijk in

de flank van de berg.

Het was werkelijk een hoogdag voor ons

Na zware regenval, was het een modderig gedoe,

ook voor de toeschouwers

Van rechts boven kwamen wij naar beneden,

in een buiten band van een vrachtwagen

van het leger. die donderde dan

zeer ver tot in een bos

Bij een bezoek aan Thailand verbleven

we in het linkse huisje

in Sukhotai.

Prachtig en rustig.

De stad zelf is één grote bezienswaardigheid

op zich gebundeld

in het Sukhothai

Historical Park.

Best te doen met de fiets

Ja er is nu een vierde bij gekomen.

Of misschien moeten er minstens

3 een smartphone krijgen.

We verbleven enkele dagen

in de hoofdstad van

CHILI,

Santiago de Chile.

Heel leuke stad.

Met deze kabelbaan hadden we een zicht op de stad.

Weekend drukte

Argentijnen zijn vriendelijke mensen,

we hadden nergens problemen

Het 14 meter hoge Mariabeeld,

Virgen de la

Inmaculada Concepción.

Zo raken we de berg op- en af

We betrouwden het eerst niet,

maar het werkt probleemloos

Hierboven kan men van

spoor wisselen,

er rijden steeds

2 wagons op en af.

Hier hebben de mensen

nog contact met elkaar

plaza de liberta santiago de chile

( Vrijheidsplein )



Overal zijn er wel politie of militairen te zien

Op dit plein gebeurt zoveel,

dat je er uren kan doorbrengen

Hierboven: werd er iemand

in trance gebracht??

Koffie kan men er ook krijgen.

Voor de laatste keer maken

we de aflossing van de wacht mee

Blijkbaar hoog bezoek



Morgen vliegen we na een

maand terug naar huis

Door het Andes gebergte.

Na een lange bustocht

zijn we eindelijk in

Santiago de Chile,

de hoofdstad van

Chili.

We waren verbaasd

door het grote busstation

waar we in terecht kwamen,

maar alles verloopt daar prima.

We overnachten 3 keer

in één van de moderne jeugd??

herbergen.

We komen juist toe bij de

wisseling van de wacht aan het paleis.

De parade gebeurt onder bevel

van een vrouwelijke officier

Binnen enkele dagen zit onze reis er op.

We geven alles wat

we niet meer nodig hebben

( kledij, slaapzakken, sasprodukten, enz. )

aan de arme mensen,

die men hier en daar aantreft.

We gaan op zoek naar het

park van de hoofdstad

Hier zitten we in het Salsa gedeelte,

's avonds word hier gedanst

We zijn boven op een soort berg,

even rustig genieten.

Voor we straks de kabelbaan nemen.

Mendoza  is de hoofdstad

van de gelijknamige provincie

en ligt op een belangrijke

weg tussen

Argentinië en Chili.

Hotel Rincon Vasco,

daar gaan we enkele dagen verblijven.

We verplaatsen ons met

dit vervoer door de stad, een soort tram bus.

We bezochten eerst de stad

We lopen wat rond in de stad,

en zoeken een restaurant.

Plots zien we een lange rij

wachtende mensen staan,

aan een restaurant.

Als de lokals daar gaan

moet het er goed zijn.

Ik wil toch even aan het raam

gaan kijken wat er hier te eten is.

Onmiddelijk komt er

een bediende naar mij,

en zegt dat ik achteraan

moet aan sluiten.

Hij heeft door dat we buitenlanders zijn,

en zegt om mee met hem te gaan.

We mogen direkt binnen.

We kregen een tafel dicht

bij de barbecue,

en een persoonlijke ober,

die Engels sprak, raar hoor.

In Argentinie hebben ze zeer lekker vlees.

En Mendoza is een gekende wijnstreek,

dus goede wijn.

Na het eten haden we

dringend nood aan rust

In de verte doemd de Aconcagua op.

De Aconcagua (6962 m)

is gelegen op de grens met

Argentinië en Chili

Voor de 2de keer in Argentinie

hebben we pech met de bus.

Maar geen probleem,

de bestuurder houd gewoon

de volgende lange afstandsbus

tegen en verkoopt onze tickets

door aan die maatschappij.

We zitten zeer hoog in het Andes gebergte













Wij rijden naar Santiago de Chile,

de hoofdstad van Chili.

Richting Argentinie

is het zeer druk.

 Het geeft een raar gevoel de

kaaimannen zo dicht te benaderen

De Kapibara is lui en rustig

Dit is de jeugdherberg

in het stadje

" Mercedes "

waar we verbleven.

In de stad Corrientes staan we bij een

monument ter herrinering

van EVA PERRON.

Het is vandaag in Argentinie

een feestdag,

er rijden geen lange afstandsbussen,

we zitten hier vast.

Dus slenteren we eerst maar

wat over deze kermis

Toch speciaal deze kermis



Die moeten we niet hebben

Corrientes lijkt een triestige stad

Zelfs de kippenwinkel is gesloten

Dat zien we hier ook vaak

We vonden uiteindelijk nog

een kamer in een hotel.

En na een slechte nacht zitten

we op de slaapbus van

Corrientes,

via Cordoba

naar Mendoza.

Weer een busrit van ongeveer 1.500 km.


Aangekomen in Mendoza,

zoeken we in de Trotter,

een goed hotelletje

om enkel dagen te verblijven.

Hier pakken ze het werk groots aan.

Vannavond gaan we de nachtbus nemen

van Foz de Iguazu, naar Corrientes.

Daar moeten we overstappen

naar een stadje

MERCEDES Genaamd..

Een busreis van ongeveer 800 km.

Eerst even ons rugzakje in orde zetten,

dan is dat al klaar.

We krijgen allerlei lekkere schoteltjes

Maar eerst gaan we nog

eens genieten van het

lekkere eten hier.

Als we dat binnen hebben

kunnen we er zeker

tegen vannnacht

Gezien het vele water in het gebied

bestaan er weinig

toegangswegen tot het park.

Het slaperige dorpje Colonia Pellegrini

vormt een uitstekende basis

om de Iberá moerassen

van dichtbij te ervaren.

Je bereikt het gehuchtje in

drie tot vier uur via

een 120 kilometer lange,

onverharde weg

vanaf de stad Mercedes.

Esteros del Ibera

één van de mooiste plekken

om wildlife te spotten

in Zuid-Amerika

Onder begeleiding van een

parkwachter gaan we het woud in


We worden gade gslagen vanuit de hoogte

Plots ligt er een  capibara

voor mij, hij bekijkt me rustig.

De parkwachter zegt

dat ik dichter mag gaan.

Als we aan het huis van de parkwachter

aankomen zit zijn kat te wachten.

Dat is een serieuze kat hoor

Samen dineren met de

Argentijnse toeristen

We rijden over een ellenlange zandweg.

Ongeveer 3 uur altijd rechtdoor.

Een zandweg zonder zijwegen.

Die zijn er niet want links en recht

is er alleen maar moeras zover het oog reiken kan.

We rijden richting Colonia Carlos Pellegrini,

het enige dorpje midden in

het Nationaal Park Esteros del Ibera

in de provincie Corrientes in Argentinië.

Tijdens een boottochtje zien we veel kaaimannen.

Ze blijven gewoon rustig liggen,

pas gegeten denk ik



5 minuten later zaten we in een onweer.

Vandaag gaan we even naar Brazilie,

de watervallen bezoeken, 

vanaf die kant.

Deze dieren lopen hier rustig rond

en bedelen om eten

Enkele jaren geleden was er hier een

zware overstroming, alles vernield.

Toch wel een ander zicht

dan aan de Argentijnse kant

Achter mij de "Duivelskloof ".

Het water stort bulderd

naar beneden,

indrukwekkend.





Door het regenseizoen staat

het water nu ook redelijk hoog













We gaan even het regenwoud in



We gaan nog even terug

naar de watervallen

We verblijven in Foz do Iguazu.

Dichtbij de

wereldberoemde

watervallen

Na iedere hoek of bocht,

ziet men andere watervallen.

Men kan ook beneden of boven wandelen

Indrukwekkend, lawaai












Een nat pak hoort er ook bij

We gaan bootje varen

Reddingsvest verplicht

Per toeval komen we bij

een dame terecht die zeer

veel colibrie's in de tuin heeft

Ze komen gewoon drinken terwijl

mijn vrouw het ( suiker )potje vasthoud








Deze diertjes betrouwd ze iets minder

Ze hebben alleen honger

Ze weten dat ze bij de

toeristen moeten zijn

De watervallen, gezien vanuit Brazilie.

Tegen de bosrand,

juist boven de watervallen

ziet men de mensen

wandelen in Argentinie.









We worden toch nat, maar het is warm

Een lange busreis staat ons te wachten.

Met verrassingen:

De lange afstands bussen

zijn ultra modern,

men kan er in slapen en al.

Regelmatig stoppen ze om

iets te drinken en eten.

We rijden van Salta

naar Foz de Iguazu.

Een bustocht Van 1.444 km,

we zouden ongeveer

24 uur onderweg  zijn.

Tegen de avond is de bus buiten dienst.

Er zit niets anders op dan

wachten op een andere.

Na 46 uur kwamen we

eindelijk in Foz de Iguazu toe.

We vonden een leuke kamer

bij een lieve dame in de tuin.

Eerst dringend onze was

eens doen,

het is hier zeer warm.

Na de was en ons opgefrist

te hebben gaan we op verkenning.

Zo komen we aan het 3 landenpunt

Wij staan in Argentinie,

links ligt Paraguay

en rechts aan de

overkant is Brazilie.


Deze jonge Argentijn wil mee op de foto

Alles in de tuin is klam, dus even geduld voor de was

Buiten in de tuin ontbijten.

Dan kunnen we er straks

tegen voor de uitstap

 Iguazu National Park bestaat

uit bijna 300 watervallen,

waarvan de bekendste

de duivelskloof is.

Dit is een enorme waterval

van een halve cirkel

van 150 meter breed.

Echt indrukwekkend

Men kan hier makkelijk 2 dagen

doorbrengen om alles te zien

Even met de bus buiten

de stad op verkenning

Prachtige huizen



Hier woont de betere klasse

Het is druk in het centrum,

maar met de lijnbus

komen we overal

Vandaag gaan we stap naar "CAFAYATE "  

De stad is belangrijk  vanwege

de kwaliteit en de originaliteit

van de wijnen

geproduceerd in het gebied.

Die is er ook vroeg bij

En ook hier is de natuur prachtig














De stad is belangrijk 

vanwege de kwaliteit en

de originaliteit

van de wijnen geproduceerd

in het gebied.

Cafayate is wel een rustig stadje

Deze man komt terug van zijn tuin,

geladen met allerlei groenten

Vandaag doen we een uitstap vanuit Salta,

naar JuiJui en Humauhaca

onder andere.

Ons reisgezelschap bestond

uit een dame uit Argentinie,

een Canadees echtpaar,

en een koppeltje van Israel.

Overal prachtig gekleurde rotsen

Een tussenstop



Even de plaatselijke markt

in JuiJui bezoeken



Een lokaal café

Dromenvangers genoeg

Ruwe landschappen

De Kreeftskeerkring,

ja die komt hier langs




Samen eten, in een grote zaal

Even het eten laten zakken

Humahuaca

Genieten van de zon

Bedelaars of opdringerige verkopers

komen we hier niet tegen

Vrouwtje bezoekt de markt

Vandaag gaan we met de bus

van San Pedro de Atacama ( Chili )

naar Salta in Argentinie.

Een reis van 510 km

langs moeilijke wegen.

Even naar het postkantoor

ontbijten

Nog even inkopen doen

En nu even tevoet naar Argentinie

De grens tussen Chili & Argentinie

Aanschuiven voor pasport controle.

Geduld moet je hebben

Onze familienamen kregen

ze niet uit gesproken

Salta een mooie stad in het

noordwesten van Argentinië.

 Met prachtige gebouwen,

maar ook een ideale uitvalsbasis 

voor een bezoek aan de omgeving.

Goochelaar probeert iets bij te verdienen

De Franciscanen kerk in Salta

We kwamen in dit hostal

terecht om 2 uur in de nacht,

viel zeer goed mee.

We verbleven er 3 nachten



In de stad vonden we toch

wel een frietkraam zeker,

en het was nog

lekkere frieten met mayonisse ook.

Hier verbleven we naast de apotheker




We zijn op uitstap