Zwijg stil , lieve mensen. Zijn gisteren naar 't stad geweest. Ah ja, 'k had mijn pensioen getrokken en ze zaten te jeuken in mijnen binnenzak. Moeder de vrouw, die altijd heel attent is, wel die had het natuurlijk in de gaten. En al direct had ze er de gepaste oplossing voor. 'k Zal u al rap van die ongemakken afhelpen was 't antwoord. En ...wij naar 't stad met de tram van " De Lijn". Gelijk haringen in 'n dooske, maar dan zonder olie natuurlijk. Bij elke halte waren wij content dat de deuren efkens open gingen, en wij wat 'verse' lucht konden happen. Maar wij zijn in 't stad geraakt. 't Was daar nog erger of in 'n mierennest. 'k Zeg tegen de vrouw: 'k geloof dat ze allemaal hun pensioentje opgestreken hebben! Bij wijze van spreken kon je er op de koppen lopen. En wij van d' een etalage naar d' andere...wreed veel schone dingen zo op 't eerste zicht; maar eens dat ge naar de prijs gekeken had, waren die dingen al veel minder schoon. Wel, wij hebben zo bijna heel 't stad schoon gelekt. Kou hebben wij niet gehad, want die stadsmensen met hun sjieke winkels, die blazen de warmte buiten. 't Is niet te verwonderen dat hun prijzen "aangepast " zijn. Enfin, door al dat lekken hadden wij dorst gekregen,en wij zijn 'n goe potjen kaffee gaan drinken, met een grote wafel daarbij. 't Was de Max, eerlijk waar. Daarna weer mee den tram naar huis; waarom niet, want we rijden toch gratis hé. En wij waren content omdat we zo'n goeie wafel gegeten hadden, maar nog meer omdat mijnen binnenzak toe gebleven was! En bij ons thuiskomst hebben we tegen mekaar gezegd, Geef ons toch maar den buiten,en de geur van de polders. 'k Heb hier ook nog 'n paar fotokes van bij ons thuis. Ik vond die paddestoel onder de bijna verdorde hosta's....De herfst is toe geslagen. Toch wens ik jullie allen nog 'n heel fijne zondag! Saluut en tot in den draai!
Zomerse herinneringen
