Het gele monster

Dag beste lezers; Vandaag geen bloemen, geen mooie vergezichten, maar zoals beloofd: het gele monster. Dit verhaal begon al 'n hele tijd geleden,op een dag dat ik aan 't babbelen was met één van mijn kinders over de tuin en over grasmaaiers.En die dochter van ons had pas een nieuwe aanwinst. Zo'n kei van een grasmaaier van Japanse makelij; best te vergelijken met een dure auto. Ik zeg tegen haar: Uw andere machien is nog maar 'n paar jaar oud. Ja pa, antwoorde ze; 't was alle vijf stappen wat, met dat scraminkel. Ge krijgt dat ding amper aan de praat, het pruttelt, verbruikt nafte gelijk nen straaljager. Enfin een hele hoop mizerie. We zullen heel dat boelke ne keer naar 't containerpark doen zegt ze. En ik, ik zat zo in mij zelf te peinzen: dat komt ervan als ge zo'n ding koopt in een groothandel gelijk de ORKAM, en terzelfdertijd dacht ik: daar is misschien wel nog iets mee aan te vangen. Ah ja, ik ben nog enen van voor den oorlog hé.'k Zeg zo tegen mijn dochter, weet ge wat meiske, als ge dat machien toch zo beu zijt, brengt dat gerust bij mij; ik kan dat desnoods ook nog naar de eeuwige jachtvelden verwijzen. En zo gebeurde het. Gisteren werd dat pronkstuk bij mij thuis afgeleverd. Een beetje onder 't stof, ge kent dat hé. Twee jaar stilgestaan . 'k Ben er zo 'n paar keer rond gelopen, en al vlug zag ik dat wij goeie maatjes gingen worden...ik en dat nukkig gele monster. 'k Heb zo ne keer heel lief over haar kopke geaaid( 't kopke van dat machien)en heel stillekes bij mijn eigen gezegd: dat komt dik in orde. Een sleutel gepakt en haar neuske eens uiteen gevezen. 't zat natuurlijk vol snot van zolang in de kou te staan. Even uitgekuist, netjes uitgeblazen en teruggezet. Nog 'n klapke mee gedaan... zo van allé Marie..mij niet in de steek laten. En hop, tot ieders verbazing draaide dat spel van de eerste start gelijk een lierke van een cent.En nu staat dat gele monster te pronken in mijn tuinhuis, schoon afgekuist en opgeblonken En de fiere eigenaar gaat morgen niet naar 't containerpark... geen tijd want 'k moet grasmaaien!