Wat is EMDR?

EMDR ( Eye Movement Desentisization and Reprocessing) is een therapie ontwikkelt door Francine Shapiro (1) voor het verwerken van trauma’s. Zij ontdekte toevallig tijdens een wandeling, dat wanneer zij haar ogen snel heen en weer bewoog, terwijl ze dacht aan een stresserende herinnering, de emoties die op dat gebeuren betrekking hadden, verminderden. Later bleek dat niet alleen het angtsgevoel verminderde (verwerking of desensitisatie) , maar dat er ook cognitieve veranderingen optraden (d.w.z. dat men een andere betekenis gaat geven aan het gebeuren) en dat het herinneren aan de gebeurtenis minder belastend werd.

Wat doet EMDR ?

Door traumatische gebeurtenissen kunnen we geblokkeerd worden. EMDR is een therapie die die blokkade wegneemt, het laat je toe in de goede richting  te evolueren. EMDR helpt je om die gebeurtenissen te verwerken.
De EMDR - methode is gebaseerd op de hypothese dat aan elk psychisch trauma – symptoom ook een fysiologische component is verbonden. Men gaat ervan uit dat bij een traumatische gebeurtenis de informatie in de oorspronkelijke, meest angstbeladen wijze wordt ‘ingevroren’, samen met het oorspronkelijke beeld, de negatieve zelfevaluatie (of negatieve cognitie over zichzelf) en het daarbij behorende affect.

In deze vorm is een adaptief verwerkingsproces niet mogelijk. Het emotioneel trauma laat een spoor na in de hersenen; deze slagen er niet in om dat stuk informatie te verwerken. De vast geraakte informatie wordt bij psychische stoornissen zoals de posttraumatische stressstoornis (PTSS) gereactiveerd in de vorm van intrusieve gedachten, flashbacks en nachtmerries. Telkens kom je terug op deze vroegere gebeurtenis, deze wordt herkauwd en herkauwd, zonder wezenlijk te veranderen.

Bij ervaringen waarbij angst, machteloosheid, levensgevaar of hulpeloosheid een rol spelen, kondigt het lichaam een alarmtoestand af. Triggers, zoals beelden, geuren (geuren zijn heel sterke triggers), geluiden die aan de ingrijpende gebeurtenis doen denken, kunnen de ‘ruwe, onverwerkte herinnering” telkens weer activeren. Je ervaart terug hetzelfde als toen bij de gebeurtenis, en geraakt telkens terug van slag. Andere triggers zijn prikkels verbonden met de tijd (bvb verjaardgen), situaties die herinneringen aan de dader oproepen, allerhande gebeurtenissen, emotionele en fysiologische toestanden, enz....

Ervaringen met EMDR in de praktijk doen vermoeden dat wanneer een traumatische gebeurtenis plaatsvindt, deze onverwerkt in het zenuwstelsel worden opgeslagen, inclusief de daarbij horende beelden, geluiden, gedachten en gevoelens. Mogelijks zorgen de oogbewegingen (of andere bilaterale stimulaties: de hersenen worden afwisselend links en rechts gestimuleerd, en dit tot dat de de herinnering aan de gebeurtenis géén psychisch leed meer veroorzaakt) die bij EMDR worden gebruikt voor een herstel van de neurologische balans, door de hersenen zodanig te activeren dat deze informatie opnieuw beschikbaar komt om te kunnen worden verwerkt. De informatie wordt opnieuw geëvalueerd.

Dit is misschien ook wat er gebeurt in de REM-slaap of droomslaap, waarvan wordt aangenomen dat de snelle oogbewegingen een belangrijke rol vervullen in het op natuurlijke wijze  verwerken van onbewust materiaal.

Het is belangrijk om in gedachten te houden dat het je eigen hersenen zijn die de genezing of verwerking tot stand brengen en dat alleen jij zelf degene bent die daarover beslist.

De EMDR methode katalyseert het informatieverwerkingsproces, wat tot het vervagen van de traumatische herinnering leidt, evenals een cognitieve herstructurering en een neutraliseren van het negatieve effect. Dus eenmaal verwerkt en geïntegreerd is er blijkbaar niets negatiefs meer over waar men opnieuw zou kunnen in terecht komen.

De combinatie van het zich intern richten naar de beleving van de herinnering en de externe afleidende stimuli, zorgen ervoor dat het trauma wordt geïntegreerd (wordt verwerkt).

Waarvoor is EMDR geschikt?

Het gaat steeds om klachten die een gevolg zijn van ‘beschadigende ervaringen’. D.w.z. ervaringen die bepaalde sporen nalaten in het geheugen van de persoon, zodat deze er nog steeds last van heeft. Wat EMDR doet, is helpen de herinneringen aan deze gebeurtenissen te verwerken, waardoor de klachten verminderen of verdwijnen. De gebeurtenissen worden als het ware ingeschreven in het levensboek van de persoon: ze hebben een plaats gekregen en zijn verwerkt.

Wat is dan het resultaat van zo’n EMDR sessie ?

Door het verwerken van de gebeurtenis in combinatie met de oogbewegingen (of andere bilaterale stimulatie) zal de herinnering aan de gebeurtenis in kracht en emotionele lading verminderen.

Uiteindelijk zal men aan de gebeurtenis kunnen terugdenken zonder zo emotioneel beladen te worden. De bijhorende beelden worden waziger, en vager.

Het is ook mogelijk dat er andere en nieuwe inzichten verbonden worden met de gebeurtenis zodat deze niet meer zo bedreigend overkomen. Tot slot krijgt de schokkende ervaring een plaats in je levensboek. De gebeurtenis is verwerkt.

Het is bij EMDR niet noodzakelijk dat je je ervaringen uitvoerig beschrijft of volledig moet herbeleven. In die zin is EMDR een geringere belasting.

Na één (of enkele) sessies vermindert al de kracht van de emoties, en wordt het beeld minder scherp.

Wat ik hier vertel is niets nieuws. Eigenlijk is er niets nieuws. Alles was of is er al sinds het begin. Sinds Aleph, sinds A. De A van aap... en zo begon alles. In  het begin wisten we ook alles. Het bewustzijn van de aarde was heel groot. Ook het bewustzijn van iedereen op aarde, alles op aarde. Alleen zijn wij het vergeten. We hebben ons laten verleiden door de slang en hebben van de boom der kennis gegeten. Daardoor, zo wordt beweerd door de Tolteken, zijn we vergeten wat we wisten en moeten we nu alles terug herontdekken, met vallen en opstaan. De Hermeneutieken komen in de volgende zin, een beetje dichter bij de waarheid :

       Het woord is de moord van het ding zelf.

Kant schrijft ergens: er is een duif die vliegt in de lucht. Ze is moe en denkt bijzichzelf:

-ach was er maar geen lucht, dan was ik er vlugger

Plots verdween de lucht

De duif valt neer

De duif is dood....

Hierin zien we het grote probleem van ons denken. Het materialiseert zich doorheen de vibraties van onze woorden en gedachten en voor we het weten zitten we in de problemen die we zelf bedacht hebben. Maar het wegdenken van het "denken" op zich is geen oplossing. De duif dacht de lucht weg en ze viel dood. Hierin zitten twee problemen verborgen: het ene, zoals ik al zei: DENKEN.

Het andere staat er rechtevenredig tegenover: WEGDENKEN

De lucht is voor de duif een probleem, dus denkt ze de lucht weg. Zonder lucht kan ze spijtig genoeg niet leven. Als ons denken een probleem is, is het niet de bedoeling dat we het wegdenken. Zonder denken kunnen we echt niet leven. De stroom van gedachten is inert aan ons zelf. Zo ook stellen de hermeneutieken dat taal vaak een probleem is, toch is de oplossing niet om de taal op te heffen. 

Hermeneutieken proberen langs de taal heen een oplossing te vinden, de waarheid te achterhalen. Zij spelen met de taal, zoeken een betere vorm, zoeken de kunst tot communiceren op om zo dichter bij de waarheid te komen.  De taal kan steeds veranderen, of dit ons dichter bij de waarheid brengt is nog maar de vraag. Hoe verder misschien als we het willen uitdrukken in de taal die we heden spreken. 

Alles komt voort uit het materialiseren van het oeridee uit het niets. Wat wil zeggen dat alles met elkaar verbonden is en alles komt uit het niets. Alles in het leven heeft iets te zien met alles. De samenhang is compleet en perfect. We zien dit ook in het butterfly effect. Als we iets willen veranderen, veranderen er andere dingen mee. Zoals de Hermeneutieken zeggen: “al wat van boven zit, zit beneden.” Naargeland de invalshoek of het gezichtspunt. We verwoorden die invalshoek ook in onze taal, onze orale uitdrukking over een situatie of over ons leven. Plato leert ons dat alles wat zich manifesteert in de materiele wereld, een kopij is van onze ideëen. In het universum vinden we alleen maar vibraties: ideêen die vibreren, gedachten, golven tussen verschillende krachten, uitwisseling van trillingen. Een positief idée vibreert zeer hoog, haar kleuren zijn licht en vrolijk. Het negatieve idée daarentegen, is donker en vibreert lag. We vinden rondom ons een spel van licht en kleur, donker en vrolijk, hoge en lage tonen. Zij vibreren samen, golven in en over elkaar en geven hierdoor een densiteit aan onze atmosfeer en materialiseren zo wat wij denken. De hoge en lage tonen bespelen ons lichaam als een instrument om zo de symphonie van ons leven te spelen.

Om tot een materialisatie te komen, hebben de vibraties of golven , tegengolven nodig. Zijn interactueren, zij heffen elkaar op of versterken elkaar. Positief heft negatief nodig om een neutrale materialisatie te bereiken. Alle dingen bestaan uit jing en jang, pool en tegenpool, wit en zwart, enkel dan kan er een grijze zone gerealiseerd worden. Zo ook heeft men Vader-Zoon (of Ouder-Kind), Man-Vrouw.

Er is in heel het universum een wet van ritme. Alles vloeit en komt terug, een golfbeweging met een bepaald strak gereglementeerd ritme. Als men over vibratie spreekt, spreekt men over ritme. Het ritme zorgt mee voor harmonie of desharmonie, in alles werkt het rimte in: onze geest, ons lichaam, onze gedachten, ons hart, en uiteindelijk ook onze woorden.

Het ritme van onze woorden geven ritme en klank, zelfs kleur, aan onze wereld rondom ons, en zo raken de golven van onze woorden onze medemensen. Het is belangrijk dat we de herkomst van onze taal kennen om ons harmonieuzer uit te drukken en onszelf en onze omgeving te kleuren in een harmonieus ritme. Woorden zijn niet zomaar woorden, niet alleen de betekenis is van belang, ook hoe het door ons de ruimte wordt ingestuurd, hoe wij met de uitstoot van lucht de vibratie rondom ons beinvloeden. Kritiek bijvoorbeeld, die in een zachte stem wordt uitgebracht, zal ons hart dieper beroeren en positief kleuren, kritiek die naar ons geroepen wordt, raakt ons hard en brengt ons levensritme uit balans.

En nu….tijd voor koffie!

HE
Dit is een heilige letter (HEilige...), de meester van de wind, water, vuur en aarde. De letter H spreken we uit als we de lucht uit onze longen laten, het is een reinigend effect, het brengt wind voort, turbulentie, beweging. Het is de vibratie van de planeet Mercurius. De afstand tussen mercurios en de zon vibreert in de toonaard van La-bemol. De H alleen is de energie van de creatie.

 U , V

U is de omgekeerde A. Als A voor man, vader, idee staat, staat de U dus voor Moeder, vrouw, passieve actie. Als we de mantra AUM bekijken vinden we daarin de drievuldigheid:

A de man, vader, het idee

U de vrouw moeder

M is een vibratie die heel wat vezels in ons lichaam laat trillen. De naklank gaat heel diep. De M is de aarde, onze basis, ook wel ons binnenste of de onderste chakra die verbondenis met het middelpunt van de aarde. De drievuldigheid is dus: de vader, moeder, het kind (wij).

 I J Y

Verpersoonlijkt de wijsvinger. De slang die kronkelt, de kennis, de sexualiteit, het karma, de noodzaak, het lot en ook de realisatie. Al deze begrippen hebben voor ons zeer tegenstrijdig betekennissen of hebben totaal niets met elkaar te maken, op het eerste zicht... Kijk even een beetje dieper: de slang staat voor veel mensen simbool voor de verleidingsdaad van Eva. Zij wordt daardoor in veel culturen als een simbool van sexualiteit gezien. In andere culturen wordt de slang gezien als kennis. De grieken gebruikten de slang als simbool voor kennis, niet te verwarren met wijsheid... In de cultuur van vele indiaanse stammen, waarond de Tolteken, vinden we de slang terug als parasiet, inderdaad als kennis, maar in de tegenovergestelde zin van wijsheid. Het is de slang die adam en eva de kennis, of eventueel zoals ze het ons vertelden, de sexualiteit overbracht. Door deze overdracht bezegelden zij het LOT van ons als mensheid. De slang bracht eerst het idee van het karma in de mensheid. Adam en eva werden door toedoen van de slang uit het paradijs verdreven en werden zo sterfelijk. Het begrip KARMA wordt hier geintroduceerd. Door toedoen van de slang, omdat we de kennis, de sexualiteit tot ons genomen hebben, moeten wij nu ons eigen lot in handen nemen en ons karma realiseren. We zien dus dat deze woorden heel nauw met elkaar verbonden zijn en zo ook hun vibratie-waarden, vertaald naar de letters I J Y

K Q  

K of Q is de werkkracht, vrijheid, moed. Vibreert zoals de planeet Mars, en in de noot Re-bemol wordt deze vibratie verpersoonlijkt, REbemol, de toonaarde van de afstand van de Aarde en Mars.

 S 

De S is het misterie, atractief en onweerstaanbaar. La-bemol is zijn noot, het is net zoals we bij de  I J Y gezien hebben het symbool van de slang, ons lot, verscholen in passie en verlangen.

 L 

De l is de vrije wil waar de opoffering centraal staat, altruimsme, zij vibreert zoals de Mi. De verbinding van de vibraties L+A vertegenwoordigen een grote kracht, als het niet DE grootste kracht is. We vinden de vibratie terug in de woorden :

ALAH

ALOHIM = god

BABEL = poort van de hemel

 R 

De R is klaarheid, wederopstanding. Vibreert zoals de Fa, zoals Saturnus. In de hiëroglieven is de R een hoofd. De spiritualiteit, harmonie tussen materie en moraal. De klaarheid of waarheid, dus.

Ra is de roepnaam van de Vader, RA is, volgens onze geschiedenisboeken, de god van de Zon bij de egyptenaren.

In de mantra's vinden we de klanken, vibraties:

Re  een roep tot entoesiasme

Ri  zachtheid

Ro intuitie

Ru psychologische penetratie, deze vibratie dringt diep in ons en brengt harmonie tussen onszelf en onze omgeving.

 T

Is het symbool van het begin van de kracht, hij vibreert zoals de afstand tussen de Zon en pluto, het begin en einde van ons zonnestelsel, en zoals de noot La, een belangrijke noot volgens veel esotherische teksten. De T vertegenwoordigt de terugkeer, de wederopstanding na de totale overgave (zoals de kruisiging, zoals na de totale verlichting van Buddha....). De T staat voor de wet van de compensatie na onze daden, het karma en de voltooiing daarvan. Net zoals  de I  J Y is de T ook verbonden met ons karma, alleen sterker.

In de mantra's vinden we de klanken terug van

Ta  intelligentie

Te  justitie, rechtvaardigheid, maar niet de menselijke

Ti  sereniteit

To artistieke vrijheid

Tu triumf

T is kracht             U is vrouw      = TU is triumf

T is kracht              A is man        = TA is intelligentie

Z 

De Z staat voor het vlammende zwaard, de pijl, bliksem, het wapen van de kracht. Het vibreert zoals Neptunus, zoals de noot Si. De Z gaat recht door zee, is tolerant en intelligent. Zij verpersoonlijkt de mens & wet, de creatie in echtelijkheid en in die zin ook de sexuele kracht.

We hebben nu ongeveer de meeste cosmische letters even bekeken. Aan de hand van deze letters en de uitleg van hun vibraties kunnen we nu een paar belangrijke woorden uitleggen. Woorden die we niet alleen terugvinden in de bijbel of de christelijke leer, maar ook in geschriften ervoor. Woorden die een heel waardevolle betekenis inhouden, woorden die ons misschien langs de letters om tot de waarheid kunnen brengen:

YHeSHUS, verbasterd tot Jezus

Y = noodzaak, realistatie, lot, karma, ....

He= meester van de wind, vuur, water en aarde

SH= zoon, kind, geboorte

U = vrouw

S = mysterie, karmaverbonden, passie

De naam van Christus, Jezus, vinden we terug in het sanskriet en in de kabbala nog voor Jezus werkelijk geboren werd.  Net zoals het woord

YaHUHe

Ya = realisatie van de man, de vader, het lot van het oorspronkelijk idee

H+U = de zachte h verbonden met de U is de ultieme reinigende kracht 

He = de meester van wind vuur water en aarde

IHVHa = IHeVa = IEVE ( de wet )

Als we dieper in dit woord ingaan vinden we hier gemakkelijk de naam EVA in terug.

I = de slang, karma, de kennis

He = de meester van wind water vuur aarde

V = U is vrouw, de kleine letter a achteraan wijst op het begin, de eerste....vrouw, dus.

ADAN

A begin, geboorte, Idee, de oerkracht,

D de materie, zekerheid,

de A wordt herhaald om kracht te geven aan de betekenis van de N = kind AN = oerkind

AZALIAH

3A is de heilige drievuldigheid of de éénheid

de Z is het vlammend zwaard, de kracht om recht door zee te gaan, eerlijk en tolerant

L is de vrije wil opofferend

I is de creatie, het lot, karma, realisatie

H is de energie van de creatie, het goddelijke

Het mysterie van het woord ligt hem in de klank en de kracht van zijn vibratie vermogen. Een woord wordt geboren uit de adem des levens en materialisert zich in de geluidsgolven rondom ons. Het geluid van het woord, van de afzonderlijke letters, vindt zijn weg door het in- en uitademen langs de stembanden. Deze golven wekken vibraties op die we kunnen terugbrengen in de snaartheorie van Einstein. En net zoals Einstein zelf zegt: in de vibratie van de snaar ontstaat materie... door de vibratie van onze woorden, onze letters onstaat er een wereld.

Woorden die in stilte worden uitgebracht, woorden die worden gedacht, woorden die worden uitgesproken resoneren in de lucht om ons heen en scheppen een atmosfeer rondom ons. Deze atmosfeer resoneert dan weer met de ruimte van een ander persoon, zodat er een hele mooie melodie kan ontstaan, of een totale disharmonieus gesprek... aan jullie de keuze!

Even een proef nemen op je eigen naam:

ReIN

Re= oproep tot enthousiasme

I = creatie, lot, realisatie...

N = kind

Ik zou mijn naam dus kunnen omschrijven als een kind dat met enthousiasme haar lot wil realiseren.

Probeer het eens met je eigen naam.

Nu we weten dat er een stevige driehoeksverhouding bestaat tussen het denken, onze emoties en ons fysieke lichaam, en we er ook van bewiust zijn. Kunnen we deze driehoeksverhouding ook positief gebruiken.

In veel gevallen weten en hebben we ook ondervonden dat als we angstige gedachten hebben we die kunnen controleren door eens diep te ademen, die gedachten opzij te zetten en onze emoties niet te laten meeslepen. Zo onverwinnen we angst. Zo ook is het met alle emoties. Als we triestig zijn en we huilen ( fysieke reactie ) worden we daarna ook meer ontspannen. Deze techniek hanteren we in extreme gevallen. We kunnen deze techniek ook toepassen in minder extreme gevallen. Onze gedachten zijn niet altijd of bijna nooit juist. We laten ons meeslepen. Dat moeten we vermijden. Als de gedachten de controle overnemen van onze emoties volgt ons lichaam automatisch.  Dit automatisme kunnen we doorbreken door de gedachten die in ons opkomen te controleren. Positief denken is dus de boodschap. We denken zo vaak: " we kunnen dit niet" we denken zo vaak: " dit haal ik nooit". Dit zijn gedachten die het beeld van ons zelf ons ingeeft. Als we dit beeld van onszelf nu veranderen, denken we ander, of andersom: als we anders denken, verandert ons eigenbeeld. Waarom zouden we vele dingen niet kunnen, omdat we het niet doen zoals de anderen het doen? Dat is geen reden. We doen de dingen zoals wij ze kunnen en dat is het voornaamste, dat is gewoon perfect. Als we in onszelf steeds denken dat we perfect zijn, is dit een rechttrekking van de negatieve balans die we van onszelf hebben. Dit perfect eigenbeeld zal nooit onszelf overstijgen. Het zal nooit een arrogantie kweken in ons. Vertrouw daar maar op. Want die perfectie komt uit ons hart. En ons hart denkt altijd eerlijk, puur. Arrogante mensen die steeds "zeggen" dat ze alles aankunnen, zeggen dit vaak omdat ze in hun binnenste van het  tegendeel overtuigd zijn. Kijk dit maar eens na bij jezelf. Als we drie keer ZEGGEN dat we zo niet zijn, is dit eigenlijk een bewijs dat we wel zo zijn, maar onszelf willen overtuigen van het tegendeel. Door dingen te zeggen maken we onszelf niet meer geloofwaardiger bij de anderen. Zij zien ook wat we doen en hoe we de dingen aanpakken. De anderen kunnen we niet zo gemakkelijk van het tegendeel overtuigen. En dat is ook niet de bedoeling. We moeten onszelf van het tegendeel overtuigen en dat gebeurt enkel door onze denkwereld te veranderen, niet onze uitgesproken woorden.

Denk nu eens andersom: " we kunnen dit wel en als het resultaat niet dat is wat we verwachten, is dat ook geen ramp." " ik haal dit wel". Deze gedachte zal zoals we gezien hebben in de driehoek, ook onze emoties beinvloeden en daardoor ook onze fysieke toestand. Waardoor we meer ontspannen aan een taak beginnen en het toch lukt. Deze kleine truuk is levensbelangrijk om de kracht van de driehoek eerlijker te verdelen. Positief denken neemt kracht weg uit die onze gedachten hebben, zij geeft kracht aan onze emoties die we dan beter kunnen controlen, en we zo ons fysiek lichaam ook onder controle krijgen. Als we zekerheid uitstralen, als we positieve gedachtenenergie uitstralen zal ook de wereld rondom ons veranderen, aangezien we zijn wat we denken: dus in dit geval : positief! De wereld zal rondom ons positief veranderen.

Als we in die zin het verhaaltje van hier boven herschrijven krijgen we een heel andere uitkomst:

Een man rijdt in zijn auto naar een familie-bijeenkomst. De grootouders van de man wonen een heel eind buiten de stad. De laatste 10 kilometers slingeren zich desolaat in het landschap. Geen dorp, geen benzinestation, geen enkele plaats om even halt te houden. Hij haat... hij vindt het heerlijk om heel de weg voor hem alleen te hebben. Rustig rijdt hij tussen het landschap door. Ademt de rust in van de natuur om zich heen en de radio speelt een mooi klassiek muziekje. De avond valt en de donkerte slokt hem op. Het geeft hem een veilig gevoel.  Juist voor hij de afslag neemt en het laatste zichtbare huisje aan hem ziet voorbijglijden, denkt hij: " heerlijk, ik ben er bijna, mijn grootouders zullen blij zijn me nog eens te zien. ..."

Nog voor hij uitgedacht is, voelt hij zijn wagen slingeren. Hij remt, verlaat de wagen en ziet dat de  linker-achterbandlek is. Hij kijkt verlaten om zich heen. Hij herinnert zich dat de laatste keer bij het vervangen van een wiel, zijn krik het begeven heeft. Hij is ongeveer vijf kilometer van het ene punt of het ander punt verwijderd. Hij kijkt om zich heen en wrijft door zijn haar met een diepe  zucht. Plots ziet hij voor zich tussen de bomen een lichtje. "Dat zou een huisje kunnen zijn", denkt hij. "Dat lijkt me niet zo ver. Ik kan er heen wandelen en vragen of ze me willen helpen.". Hij trekt zijn laarzen aan, kruipt onder de afspanning en begint door het veld te stappen, recht op het licht af. Langzaam ziet hij de contouren van een boerderij. Blij stapt hij vlugger. Het huis komt langzaam in zicht. "ja, als er nu maar iemand thuis is. Ik kan vragen of ze een krik hebben, dan is mijn wagen zo gerepareerd en breng ik dadelijk de krik terug. Dat zou fantastisch zijn" Monter loopt hij vlugger en vlugger door de zware kleigrond van het weiland.

"oei, misschien is dit weiland wel van de boer, ja waarschijnlijk wel. Als hij nu maar niet boos is dat ik zo maar door het land loop. Ik kan zeggen dat de afspanning gebroken was aan de weg en ik niet wist dat ik er niet mocht doorlopen. Maar hij zal wel weten of de afspanning kapot is of niet. Dan weet hij dat ik lieg. Daarna zal hij me wel helemaal niet meer vertrouwen. Als ik dan de krik vraag, zal hij denken dat ik ze niet zal terugbrengen. Mensen die liegen, zijn niet te vertrouwen. Dus zal ik maar eerlijk zeggen dat ik onder de draad ben doorgekropen. Ik zal eerlijk zeggen dat ik geen tijd wilde verliezen door helemaal rond te lopen, dat ik eigenlijk mijn weg hier niet goed ken. Dat is waar. Ik kan zeggen dat ik bang was om te verdwalen en daarom recht op het licht ben afgestapt in de hoop hulp te vinden. Mensen die in zo een mooie natuur leven zijn vriendelijke mensen. Ook is de solidariteit onder de mensen van het platteland groter dan in de stad. Er is minder wantrouwen. Ze hangen meer af van elkaars hulp dan in een grootstad. Zelfs als hij geen krik heeft, ben ik zeker dat hij me zal helpen, deze mensen hebben veel meer ervaring met zich te behelpen met de riemen die ze hebben. Ze zijn praktischer dan stadsmensen. Ik zal maar doorlopen, of ik stoor deze mensen nog op een nachtelijk uur en dat zo onbeleefd zijn."

Al peinzend komt hij aan bij de voordeur. Het is nu ook totaal donker.

De man in het huisje had hem al een tijdje zien aankomen. "Moeder, waarschijnlijk iemand in nood. Ik ga even kijken, zet jij al vast een kopje koffie klaar voor hem?" nog voor de man van de auto kon bellen, deed de man van het huisje de deur open. De man van de auto schudt hem vriendelijk de hand. Hij excuseert zich voor de nachtelijke storing en legt zijn probleem uit. " ja ik dacht al dat je hulp nodig had. Kom toch binnen, het is te koud, we zitten in de keuken, moeder de vrouw zal dadelijk een kopje koffie voor je brengen, of hebt u liever thee? "

" koffie is heerlijk, dat zal smaken, bedankt voor dit hartelijk ontvangst. Maar ik wil echt niet veel tijd van u in beslag nemen, als u een krik hebt, kan ik dadelijk mijn wiel vervangen en de krik aan u terugbezorgen."

"Och man, neem rustig je tijd. Drink je kopje op, ik zal ondertussen de krik even voor je halen. Daarna gaan we samen naar je auto en fixen we het euvel.."

Dit is al een heel ander verhaal. En wat is er eigenlijk in veranderd? De manier van denken waardoor ook de lichaamstaal van de man totaal veranderd. En het resultaat een sprookje lijkt. Maar is dat ook werkelijk zo? Als we positief denken, onze lichaamstaal daarbij aanpassen en rustiger overkomen, zou ons leven dan werkelijk een sprookje worden ?

 JA!

Probeer het maar eens in de praktijk!

Deze twee eerste passen lijken je een kleinigheid, maar niets is minder waar. Deze oefeningen zijn heel belangrijk om je bewust te maken van het feit: dat je gedachten jou leiden en jij lijdt in stilte achter hen aan. Als je jezelf daarvan bewust maakt, kom je al een hele stap verder om dit mechanisme, dit automatisme, te controleren. Jij bent meer dan alleen maar je gedachten. Jou gedachten mogen geen loopje met je nemen. Jij bent nog altijd heer en meester over jezelf. Alhoewel niets minder waar is. Als we de tweede observatie-oefening afwerken, zal je tot een andere constatatie komen. 

Het is wel nodig dat je deze eerste oefening een paar keer doet tot je ze echt onder de knie krijgt. Het is belangrijk dat je weet hoe je bewust je gedachten kan observeren voor je overgaat naar de volgende observatie.

Tweede observatie:

Deel I: Passieve observatie

We ontspannen ons opnieuw, net zoals bij de eerste oefening. We gaan traag spiergroep per spiergroep na tot we helemaal ontspannen zijn, al zittend. We concentreren ons op onze ademhaling. Langzaam in en uit. Als we ons bewust zijn van onze ademhaling, gaan we over tot het observeren van ons hoofd. Welke gedachte sluipt er binnen, welke volgt die eerste weer op. Observeer, oordeel niet, ga niet in dialoog met die eerste, tweede, derde gedachte. Als je voelt dat je toch eentje achternaholt, ga dan niet dadelijk terug naar je ademhaling, maar observeer je emoties die bij deze gedachte samenopborrelen. Dit is één stap meer dan de vorige observatie. Je geeft even aandacht aan je emotie die bij deze gedachte samenvalt. Hoe voel je je, verander er niets aan, observeer gewoon of je je triest voelt, blij, boos... laat de emotie niet te veel terrein winnen. Observeer je emotie en ga dan terug naar je ademhaling, in - en uit -.

Deze oefening is al iets zwaarder dan de vorige omdat je toelaat dat je gedachte je laat leiden. Je mag het toelaten maar je mag nooit de bewuste controle verliezen. De emotie mag je niet helemaal in beslag nemen en dat is niet gemakkelijk. Als je voelt dat je toch de controle verliest en je jezelf verliest in je emotie, ga dan dadelijk terug naar je ademhaling. Negeer die emotie totaal en ga terug naar je in- en uitademing. 

Deze observatie is heel belangrijk. Zo voel je heel bewust dat de gedachten die in en uit je hoofd rollen ook jouw emoties sturen. Als je je daar bewust van bent, is dat een enorme stap voorwaarts. Zo voel je tijdens deze oefening hoe jou gemoed plots kan veranderen, alleen maar door aan iets te denken. Je gedachten nemen de controle van jezelf over en doen gewoon wat zij willen. Daar moeten we ons heel degelijk van bewust zijn om verder te kunnen gaan.

Deze oefening kan je in het begin ook maar een korte tijd doen. Als je het beu bent, stop je gewoon, zoals bij de eerste. Je zal merken dat als je deze oefening een paar keer per dag doet, en als dagelijks ritueel inlast in je bezigheden, je er heel handig in wordt. En dat is de bedoeling. Bewust worden van de handigheid van je gedachten om dan over te kunnen gaan naar de uitbreiding van deze tweede observatie. Het eerste deel is een passieve observatie, het tweede deel van deze observatie is actiever. Maar voor we dit doen stellen we nog even vast dat bij de stroom van de gedachten in ons hoofd ook een vloed van emoties gepaard gaan. 

De gedachten die in en uit je vloeien hebben eb en vloed bij aan emoties. Ze leiden je lijden.

Deel II: Actieve observatie

We doen de oefening zoals hierboven beschreven maar dan omgekeerd. We nemen zelf de leiding. We ontspannen ons en concentreren ons op onze ademhaling. Daarna ademen we even drie keer heel diep in en uit.

1.

Nu denken we aan een voorval waarbij we de laatste keer gelachen hebben. Gelijk welk voorval of gebeurtenis of moment waarop je echt gelachen hebt. Dat je grappig vond. Waarbij je ook totaal ontspannen was en gelukkig. Dat moment herdenk je nu even terug. Je voelt daarbij terug de emotie van dat moment. Het borrelende lachen dat toen uit je kwam reflecteert zich nu in een glimlach. Je houdt dit moment even vast, Observeer nu je lichaam.

Wat is er veranderd aan je ontspannen toestand?

• Je glimlacht, dus waarschijnlijk zal je gezicht nog steeds ontspannen zijn
• Je spieren rond je ogen, zijn ze ontspannen of in rimpels getrokken door het plezier dat je terug ondervindt?
• Is je rug gespannen? Of juist meer ontspannen?
• Heb je met je benen bewogen?
• Liggen je handen nog op je schoot?

Observeer even heel je lichaam opnieuw, lijkt het nog ontspannen zoals bij het begin van de oefening of ben je nu meer ontspannen? 

Adem terug drie keer diep in en uit.

Ontspan opnieuw je lichaam, overloop het even vlug, je nek, je rug, je armen en benen, zijn ze ontspannen? Verzet je even, zodat de spanning uit je onderrug en schouders verdwijnt. Nemen even de tijd om gewoon te ademen, en daarna haal je weer drie keer diep in en uit.

2.

Nu denken we even terug aan een voorval dat ons boos heeft gemaakt. Til niet te zwaar aan de emotie. Maar laat toch even de boze emotie terug in je sluipen, zonder er weer over na te denken. Hou de gedachte even vast waarover je zo boos was, maar niet te lang. Je moet goed in gedachten houden dat dit een oefening is en geen wedstrijd om om ter boost te zijn... Het is maar een experiment, verdiep je niet terug in deze emotie van opgewonden boos-zijn. Laat de gedachte van het voorval in je opkomen, observeer je boze emotie van toen en laat de gedachte weer los. Observeer nu opnieuw je lichaam:

• Is je gezicht nog ontspannen?
• Je hals?
• Waar liggen je handen nu? Gebald? Of liggen ze nog ontspannen op je schoot?
• Heb je je benen gekruisd? Zijn ze nog ontspannen?
• Voelen je schouders gespannen aan?

Hou je niet te lang bezig met deze oefening. Laat de boosheid gewoon weer uit je vloeien. Laat ze niet terug de overhand krijgen. Maar stel, als een koele observator, vast of je lichaam al dan niet gereageerd heeft op deze gedachte en deze emotie. Als je voelt dat je je laat meedrijven met deze emotie, keer dan terug naar je ademhaling. Concentreer je op het in - en uitademen. Je ademhaling werkt als een anker in het over en weer gaan van je gedachten en emoties.

Het doel van dit experiment is om je duidelijk te maken dat de gedachte niet alleen emoties in ons losmaken en daardoor de leiding over onze gemoedstoestand overnemen, maar ook ons lichaam beheren. Onze spieren reageren op de emoties en de gedachten die door ons hoofd spoken.

Deze observatie-oefening moet je niet te vaak doen. Het is beter om gewoon de eerste oefening dagelijks te doen om je observatie-talent meer te ontwikkelen. Dit experiment is enkel om je bewust te maken dat ook ons lichaam reageert op de gedachten die in en uit ons vloeien en dat de gedachten heer en meester blijven over zowel onze gemoedstoestand als ons fysiek lichaam. 

Als je even deze experimenten bij elkaar optelt kan je je voorstellen dat we zijn wat we denken? Dat we met onze gedachten een heel eigen wereld vormen? Kan je nu een beetje aan der lijve ondervinden wat buddha eigenlijk wil zeggen met het zinnetje:

Jij bent wat je denkt

Al wat we zijn spruit voor uit onze gedachten

Ons denken geeft vorm aan de wereld

Dit bewust worden is heel belangrijk. Pas als we bewust zijn van iets kunnen we er iets aan veranderen. Als we weten dat we ziek zijn, kunnen we maatregelen nemen om ons te genezen. Ziektes die langzaam in ons sluipen zijn het gevaarlijkste. Deze ziektes nestelen zich heel diep in ons voor we ze voelen en dan is het vaak al te laat. Zo ook is het met dit automatisme of mechanisme van onze denkwereld. Het is tijdens onze opvoeding langzaam in ons geslopen en nu is het heel moeilijk om er iets aan te veranderen. Het zit als het ware in heel ons zijn. In al onze vezels. En we zijn er ons niet echt van bewust. Pas als het ons echt parten begint te spelen, is het vaak al te laat. De heerschappij van ons denken kan dan zo ver gevorderd zijn dat we zelf niet bewust zijn waar het probleem zich voordoet.  Maar deze oefeningen kunnen stilaan ons bewustzijn aanzwengelen om ons wegwijs te maken in dit mechanisme. Als we de laatste oefening een paar keer doen met verschillende emoties zoals pijn, angst, boosheid, zullen we ervaren hoe groot de kracht is van onze gedachten. Onze gedachten geven voer aan deze emoties. De emoties geven een reactie aan ons lichaam, ons lichaam geeft ons pijn, een ongemak. We worden krikkel en onze gemoedstoestand verandert totaal.

Als onze gedachten controle hebben over ons, zijn ze net als de blaren op onze voeten, heel storend en ze nemen heel ons zijn in beslag.

Daarna wordt het gewoon een rollenspel. Je gedachten sluipen in je, je dialogeert met hen, andere gedachten komen erbij. Je emoties krijgen voeding uit deze gedachten, je fysiek lichaam reageert op je emoties, je spieren ontspannen of spannen zich al naargelang, hierdoor krijgen je emoties nog een sterker karakter en voeden zo op hun beurt weer je gedachten. De gedachte die je eerst boos of triestig of bang heeft gemaakt, wordt versterkt door je emoties en de reactie van je lichaam en weer omgekeerd. Het is een gaan en komen, een kettingreactie, dat heel je "zijn" overneemt en waar je niet tegen bent opgewassen als je niet bewust bent van het mechanisme.

Voor je het weet tuimel je in de valkuil van je gedachten en ben je de controle kwijt.

Een man rijdt in zijn auto naar een familiebijeenkomst. De grootouders van de man wonen een heel eind buiten de stad. De laatste 10 kilometers slingeren zich desolaat in het landschap. Geen dorp, geen benzinestation, geen enkele plaats om even halt te houden. Hij haat steeds dat laatste stuk, ook omdat hij het meestal in het donker moet afleggen. Juist voor hij de afslag neemt en het laatste zichtbare huisje aan hem ziet voorbijglijden, denkt hij: " als ik nu maar niets voorkrijg. Je zal het maar weer meemaken...brandstof  heb ik nog genoeg. Oliepijl ok? Ja. Banden? Ach nee, als ik nu maar geen lekke band krijg. Heb ik een reservewiel bij? Ja. Ach nee, ik heb geen krik bij, die is vorige keer gebroken. Net nu, je zal het zien, het zal wel...."
Nog voor hij uitgedacht is, voelt hij zijn wagen slingeren. Hij remt, verlaat de wagen en ziet inderdaad dat de linker-achterband  lek is. Hij had het nog gedacht....

Hij kijkt verlaten om zich heen. Hij is ongeveer vijf kilometer van het ene punt of het ander punt verwijderd. Hij kijkt even naar links en naar rechts, wrijft door zijn haar en zucht diep. Plots ziet hij voor zich tussen de bomen een lichtje. "Dat zou een huisje kunnen zijn", denkt hij. "Het lijkt me niet zo ver. Ik kan er heen wandelen en vragen of ze me willen helpen". Hij trekt zijn laarzen aan, kruipt onder de afspanning en begint door het veld te stappen, recht op het licht af. Langzaam ziet hij de contouren van een boerderij. Blij stapt hij vlugger. Het huis komt langzaam beter in zicht. "ja, als er nu maar iemand thuis is. Ik kan vragen of ze een krik hebben, dan is mijn wagen zo gerepareerd en daarna breng ik dadelijk de krik terug. Dat zou fantastisch zijn" Monter loopt hij vlugger en vlugger door de zware kleigrond van het weiland.

"Oei, misschien is dit weiland wel van de boer, ja waarschijnlijk wel. Als hij nu maar niet boos is dat ik zo maar door het land loop. Ik kan zeggen dat de afspanning gebroken was aan de weg en ik niet wist dat ik er niet mocht doorlopen. Maar hij zal wel weten of de afspanning kapot is of niet. Dan weet hij dat ik lieg. Daarna zal hij me wel helemaal niet meer vertrouwen. Als ik dan de krik vraag, zal hij denken dat ik ze niet zal terugbrengen. Mensen die liegen, zijn niet te vertrouwen. Dus zal ik maar eerlijk zeggen dat ik onder de draad ben doorgekropen. Ik zal eerlijk zeggen dat ik geen tijd wilde verliezen door helemaal rond te lopen, dat ik eigenlijk mijn weg hier niet goed ken. Dat is waar, en daarbij als het niet waar is, kan hij dat nooit weten. Ik kan zeggen dat ik bang was om te verdwalen en daarom recht op het licht ben afgestapt. Maar dan nog, misschien heeft hij al veel ervaringen met mensen die steeds zijn materiaal vragen en het nooit terugbrengen. Dan zal hij nooit zijn krik uitlenen, maar wat is nu ook een krik. Zo duur is dat ook weer niet, maar je hebt gierige mensen op het platteland... hij zal me vast niet vertrouwen en misschien niet eens opendoen...maar een mens moet toch een mens in nood helpen, wat is dat nu. Het is donker, hij weet dat de weg verlaten is, je kan iemand in nood toch niet zomaar aan zijn lot overlaten..."

Al peinzend komt hij aan bij de voordeur. Hij is totaal overstuur. Het is nu ook helemaal pikkedonker.

De man in het huisje had hem al een tijdje zien aankomen. "Moeder, waarschijnlijk iemand in nood. Ik ga even kijken, zet jij al vast een kopje koffie klaar voor hem?" nog voor de man van de auto kon bellen, deed de man van het huisje de deur open. Nog voor de man van het huisje hem vriendelijk kon begroeten, riep de man van de auto:

"weet je wat je doet!!! Steek die krik van jouw waar je wil! Ik zal mijn plan wel zelf trekken!!!"

en hij verdween terug over het veld, mokkend en borrelend van woede naar zijn auto. 

Het schilderij van de vrede

Op het ene schilderij was een rustig meertje te zien. De hoge bergen op de achtergrond werden in het water weerspiegeld en boven de bergen dreef een wolkje.

Op het andere schilderij was een storm afgebeeld. Regen viel omlaag in een kolkende rivier terwijl boosaardige bliksemschichten de hemel verlichtten. Maar de keizer zag alleen de vogel die in een struik onder een overhangende rots aan het broeden was.

"Dit", zo sprak hij, "Dit is het schilderij dat ik zoek. Vrede vind je lang niet altijd in prettige omstandigheden. Vrede is een kalm hart, midden in de storm van het leven."