de molen van Daudet

Het is Pasen. Dat betekent vroeg opstaan, niet om paaseieren te rapen, maar voor een voettocht in de Alpilles. Rémy en ik begaven ons naar Eygalières en stapten door bos en dal naar de bergketen. We passeerden een brugje dat ooit door de Romeinen gebouwd werd. Dan kwamen we langs het vliegveld Romanin. De top hebben we niet bereikt, wegens te lastig voor een jonge hond. Het laatste stuk was een pad met niets dan enorme en onregelmatige rotsblokken, vele keren lastiger dan een trap van 200 meter lang. De zon was eventjes weg en er zouden vandaag en morgen enkele regendruppels vallen. Dat maakt het stappen op bergpaden bijzonder aangenaam, want de hoge temperaturen maken tochten zwaarder.

Rémy en ik zijn vandaag door de Alpilles gestapt. Het werd een voettocht naar les “deux trous”, de twee gaten. Rémy is nog maar 7 maand oud en mag dus nog geen wandelingen doen van meer dan 2,5 uur. Met regelmatige rust- en drinkpauzes werd de trip in 2,5 uur afgewerkt en konden we Saint-Rémy zien liggen vanuit de Alpilles. Langs ons pad lag ook het enorme communicatiestation, dat over de Provence heerst.

Het is 25 graden in de Provence, ideaal voor het toerisme. Vandaag deden we een tripje naar Chateaurenard, waar een kasteel staat en waar ook een heroïsch standbeeld staat met een fiere rondborstige dame. Dan zijn we naar Cavaillon gereden. Cavaillon is nu een fletse stad, maar zal tot volle leven komen wanneer de meloenen er zijn. Zeg hier nooit dat je “cavaillon” wil kopen, want dan doe je aan mensenhandel. Stap een groentezaak binnen en vraag simpelweg naar een “melon”. De synagoge in Cavalllon is merkwaardig.

Vandaag reed de auto westwaarts. We reden eerst naar de abdij van Saint-Michel de Frigolet, waar Norbertijnen leven. Frigolet heeft connecties met de abdij van Averbode. Alleen is er hier geen lekdreef met ijskarren. De natuur overheerst, de rust in de abdijkerk is compleet. Dan zijn we de Rhône overgestoken naar Beaucaire. We flaneerden door de winkelstraten. Goedkoop is het alleszins en je hoeft je geldbeugel niet tevoorschijn te halen. Zie maar naar de foto’s met de kleurige winkeltjes. Het kasteel van Tarascon is beroemd. We reden door naar Nîmes en wilden er parkeren. Helaas was geen enkele parking geschikt voor een camionette van meer dan 1,8 meter hoog. En de straten waren overvol in de super drukke stad. We zijn dan maar door het mooie landschap teruggereden naar Saint-Rémy.

Woensdag is het marktdag in Saint-Rémy. De markt wordt druk bezocht. Ook wij waadden ons door de enge gangen. Deze namiddag hebben Rémy en ik een wandeling gemaakt rond de stad langs de buitenranden. De zon is fel aanwezig en de eerste krekels, grillons, heb ik al gehoord. We stapten langs de waterloop rond de stad en passeerden de arena, waar shows met stieren plaats vinden. Het zijn geen gevechten met stieren, ze worden niet gedood, maar het zijn altijd spektakels, waarin sportlui hun behendigheid bewijzen tussen de onstuimige stiertjes.

Vandaag is het de dag van de luiheid. We gaan niet op stap, noch met de auto, noch te poot. Het is een klein beetje aan het regenen, teveel om buiten te zitten, te weinig om een jas aan te trekken. Op die manier heb ik tijd om een planning te maken voor de komende dagen. Ik bestudeer de stapkaart voor een voettocht door de Alpilles en bekijk de wegenkaart voor een mogelijke trip naar Nîmes, Arles, Avignon of de Lubéron. Rémy knabbelt rustig aan zijn knook. Hij is het kampeerleven al goed gewoon. Om 20 uur doet hij een plasje, stapt in de caravan en valt als een blok in slaap tot 6 uur. Dan begint de dag voor hem en voor mij.

Een maandag is een geschikte dag om op uitstap te trekken met de auto. Zo zijn we naar Fontaine-de-Vaucluse gereden. We waren er al vele keren eerder, maar deze keer was het weer optimaal. Je wandelt naar de grot en de bron, waar de middeleeuwse dichter Pétrarche zijn onmogelijke liefde voor Laure beschreef. Je moet maar moed hebben om zoveel energie en levenswerk in je geliefde te steken. Dan trokken we door naar Gordes, ook gekend sedert vele jaren. De huizen hangen nog steeds over de ravijn. Een beetje verder ligt de abdij van Sénanque. De beste tijd om er te komen is in juni en juli, wanneer de lavendel blauw kleurt. Het beeld ervan is zowat het visitekaartje van de Vaucluse.

Een voettocht door berg en dal van 15 kilometer zonder hond en vrouw ging naar Les Baux de Provence. Een Nederlander vertaalde "les Baux" als het mooie van de Provence. Flauwekul, want "Les Baux" staat voor bauxiet, dat in de bodem te vinden is. De tocht door de Alpilles was mooi. Minder mooi was de toeristische trekpleister met de volle parkings. Het weer is aangenaam, de zon schijnt, en de Mistral doet mijn pet weg waaien. Mistral maakt dat er geen neerslag mogelijk is.

Deze morgen heb ik een voettocht met Rémy gedaan. We zijn naar "les Antiques" gestapt en de psychiatrische kliniek St. Paul de Mausole, waar Van Goch verbleven heeft. De Romeinse bouwwerken staan nog steeds overeind dank zij het restauratiewerk. Wandelen rond Saint Rémy is niet eenvoudig. Meestal ontbreken de voetpaden en razen auto's voorbij dat mijn broek ervan fladdert. Met stafkaart wandelen is helemaal een ramp. Voetwegen zijn onderbroken en worden als privaat bezit aanzien. Opeens sta je voor hek met een slot erop. Ik maak me er niet druk om. Dit is Frankrijk.

Niet ver van het centrum van Saint-Rémy ligt het meer van Peirrou met een barrage, een stuwdam. Met wandelkaart konden we gezwind wandelen en de wegwijzers aan de parking waren goed aangebracht. Na enige afstand ontbrak elke wegwijzer, typisch voor Frankrijk. Maar we hebben de buitenlucht gehad, een beetje Mistral, maar een flinke scheut zon.

Vandaag was het koopdag. We zijn naar Salon de Provence gereden, naar de zeephandel van Marius Fabre. We komen al elk jaar in deze gerenommeerde zaak. Ook nu weer hebben we een voorraad zepen en reinigingsproducten, die tot na mijn overlijden zullen meegaan. Ik zie me als liggen als lijk waarbij de lijkgeur verdwijnt in de aroma van lavendel, rozemarijn en olijf. Van Salon trokken we naar Les Baux, niet om er te stoppen, want het toerisme was er te massaal aanwezig. Later kom ik nog wel te voet naar Les Baux. Van St. Rémy is het 12 kilometer ver, dus een stevige dagtrip van 24 km waard. In de buurt van Les Baux kochten we olijfolie. Hier plaats ik al een eerste beeld van Les Alpilles, maar later volgen er nog veel meer, wanneer ik aan mijn voettochten begin.

Gisteren was ik bij de afwas in gesprek met een kampeerder uit Barcelona, het Spaanse Catalonië. Ik had veel respect voor de wijze waarop de man zijn vrijheidsstrijd voor Catalonië toelichtte. Ik dacht nog een mondje Spaans te mogen spreken, maar hij prefereerde te praten in het Frans. We maakten de vergelijking met Vlaanderen en zo kwamen we tot een zinvolle politieke gedachtewisseling, tot er ineens een Waal wilde meedoen met de discussie. Al gauw stelde de Waal dat België één is en dat Vlaanderen wat meer solidair mocht zijn met de arme Walen. Ik wilde geen politieke discussie aangaan, maar zowel de Catalaan en ik konden ons beheersen en dachten er het onze van. Leve de vrijheidsgedachte van Catalonië en leve ons dierbaar Vlaanderen!
Hier wat impressies van St. Rémy met de woensdagse markt. En Rémy heeft een kanjer van een bot om er zich mee bezig te houden.

Saint Rémy is een bruisend stadje. Er zijn de typisch Provençaalse winkeltjes. Nostradamus, arts en ziener uit ver vervlogen tijden, is hier geboren. Onze Rémy krijgt veel aandacht hier, vooral wanneer ik vertel dat zijn naam Rémy is. Dank zij Rémy heb ik al een paar gesprekken gehad met de plaatselijke bevolking. Het Provençaalse taaltje is heerlijk om naar te luisteren.
De uitbater van de camping is ook beeldhouwer en is voortdurend bezig met nieuwe beelden te maken. Zo staat er eentje in de buurt van onze caravan.

We zijn aangekomen in een heerlijke camping. Domaine de la Bastide ligt aan de rand van de stad Saint Rémy de Provence. We hebben een mooie plek en de zon schijnt als in de zomer. Onze voortent staat mooi opgesteld, de hond is content en wij ook. Vandaag valt er verder niets anders te doen dan wat inkopen doen. We gaan een rustige tijd tegemoet.

440 kilometer hebben we vandaag afgelegd. We staan voor een nachtje op camping des Nations in Auberives-sur-Varèze, 30 kilometer onder Lyon. Het was de bedoeling te overnachten in het bedevaartsoord Ars, het dorp waar de pastoor van Ars vereerd wordt. Maar het wijwater was op en het Heilig Oliesel kon alleen in blikken bidons van 5 liter bekomen worden bij Total. Het is nu niet de bedoeling dat we het ganse Belgische leger gaan zalven.
Het weer is niet aan de beste kant en af en toe valt er een druppel uit de lucht. Dan prijzen we ons gelukkig dat we met de schotelantenne kunnen kijken naar de Ronde van Vlaanderen.
Morgen doen we er nog een lap op. Dan moeten we aankomen in Saint-Rémy-de-Provence, ons reisdoel.

Zaterdag vertrekken we. De caravan moet met goed overleg beladen worden: geen overgewicht, een goede gewichtsverdeling links-rechts en een kogeldruk van 80 kilo. In de auto gaan de stukken met het hoogste gewicht, zoals voortent, schoenen, technisch materiaal, zakken hondenvoer en zetels. Zo blijft er voldoende plaats in de caravan om tijdens de ritten te eten of om wat uit te rusten. Rémy heeft ook zijn voorbereidingen getroffen en houdt zijn speelgoed in de aanslag.
Vanaf zaterdag, zondag of maandag zullen de eerste berichten verschijnen uit Frankrijk. Nog even geduld!

De eerste zaterdag van april 2009 is een reisdag. Van Beveren trekken we zuidwaarts richting Provence. We doen dat niet in één keer. We reizen immers met een zware caravan en hebben tijd. We zijn met ons drieën: Bea, Rémy en ikzelf. Voor Rémy is het de eerste reis. De Golden Retriever is nu ruim zes maand oud en moet de wereld ontdekken. We beginnen dus met Saint Rémy, beter kan niet. Zoals altijd bereid ik mijn trip voor. Zo heb ik een reisschema opgemaakt. De eerste dag, zaterdag, doen we 400 kilometer naar de stad Troyes in de Aube. Zondag moeten we aankomen in de buurt van Lyon, Ars-sur-Formans. En daarna stevenen we door naar de Provence, Saint Rémy de Provence in het departement Bouches-du-Rhône.

Zoals gewoonlijk probeer ik elke dag een kort reisverslagje te geven met wat foto's. Spectaculair zal het nooit zijn, want we zijn senioren, die het rustig aan doen. Voor de foto's gebruik ik een Nikon reflex. Dat betekent dat ik elke dag werk en zorg besteed om de foto's te presenteren op deze blog. Zoek dus niet naar selfies of scheve lantaarnpalen. En zolang er wifi is, is er vreugd en leven. Een goede wifi verbinding is nooit een garantie. Wees dus niet verbaasd mocht er iets fout lopen.

Maar reis vooral met ons virtueel mee. Geniet mee van de voorjaarszon, het bruisende leven in een zuidfrans stadje en de bezienswaardigheden aldaar. Veel lees- en kijkgenot!