Donderdag 8 oktober 2009
zusje
Zusje
***
Ze zit in de rolstoel
bij de grote ronde tafel.
Haar hoofd schuin hangend naar links
zoals meestal.
Ze lacht als ze mij ziet
ze toont zich zelfs blij verrast.
Met wat onverstaanbare brabbels
toont ze haar vreugde.
Ik aai haar zachtjes
op haar wang.
Hier ben ik weer, groet ik haar.
ja, zegt ze.
dat is het enigste woord
wat nog verstaanbaar is.
Haar rechterhand
valt vanaf haar pols
slap naar beneden.
Ik haal een kopje koffie
en laat haar met kleine slokjes drinken.
Breek een koekje in kleine stukjes
en ze laat het toe dat ik het in haar mond stop.
Ze vind het blijkbaar lekker.
Ze lacht weer.
Na tien minuutjes
ga ik met de rolstoel
haar rijden door de gangen
en het binnentuintje.
De roosjes bloeien nog.
Terug in de huiskamer,
zeg ik haar dat ik weer naar huis ga
maar gauw weer terug kom.
Het dringt niet tot haar door.
Bij de deur zwaai ik nog even.
Ze ziet het niet meer.
Tijdens de lange treinreis naar huis
ben ik met mijn gedachten
nog steeds bij haar.
Hoelang zal dit nog duren?
***
Januari 2009
Riet
***
(Op 3 maart 2009 is ze heel vredig overleden.)
