laat me groeien
bloeien
kind zijn
kind blijven
diep in mijn hart
laat me fantaseren
laat me spelen
laat me schateren
diep in mijn hart
laat me zingen
laat me praten
schrijven
over vrij zijn
diep
in mijn hart
laat me van je houden
mijn leven
steeds meer
steeds intenser
met jou
diep
in mijn hart
Kalimera
groetjes
warmte
uit het diepste van mijn hart
telkens een nieuwe dag begint
haast ik mij gezwind
naar buiten met mijn hondje
dat kwispelstaartend
wiebelt met zijn kontje
terwijl ik gretig de natuur opsnuif
naar de buren even wuif
Kalimera
groetjes
warmte
uit het diepste van mijn hart
telkens als ik wakker word
vliegensvlug opgepord
om de dag te beginnen
met boeiende leuke dingen
die af en toe toch zo leuk niet zijn
dan doe ik wat water bij de wijn
Kalimera
groetjes
warmte
uit het diepste van mijn hart
blij dat ik er wezen mag
kalimera
een woordje dat wonderen doet
met dank aan Hellas
bij deze gegroet
“ kalimera “ Zeus en Hera
alle goden en godinnen
alle vrienden en vriendinnen
alle myten en sagen
die mij zo intens behagen
door jullie ga ik overstag
kalimera
aan allen
een goeie dag !
letters
letters
rijgen klanken
klinkend klokkenspel
kronkelende kleurpalet
met lach
en traan
emotie
vloeiende weerspiegeling
in woelige waterspiegel
diepste zieleroersel
aan oppervlakte
als een druppel openspat
kringen
in vage eindigheid
tastend
in ongrijpbaar diep
berust ik
en boetseer
mijn
woord
in taal
s' agapo
S'agapo
den mporw tipot' allo na pw
pio baqu
pio aplo
pio megalo
in mijn dorp
Kasteel Ooidonk
de parel
van de
Leiestreek
aan de Leie
Ochtendwandeling
genieten
van geuren
kleuren
snuiven, luisteren en horen
het ruisende koren
het ritselende riet
her en der
vogels
zwevend langs wiegende bomen
wieken
in oneindige rondedans
vastgeklampt
aan vruchtbare bodem
waarop mijn tred
behoedzaam
stil en als herboren
een nieuwe dag
voelt gloren
schurend scharniertje
Deze foto aanklikken,dan kan je het gedichtje lezen!
ik ben wie ik ben
Ik ben wie ik ben
leef met allen
die ik ken
in harmonie
met eender wie begrijpt
hoe ik me voel
wat ik bedoel
met leven
beleven
met houden van
ik ben wie ik ben
een mens met een hart
gehard
door pijn
verdriet
dat niemand ziet
het niet begrepen zijn
alleen
in een woestijn
te praten
tegen muren aan
kan dat zo verder gaan
ik ben wie ik ben
een mens
net als jij
kom naar me toe
ga niet opzij
reik me je hand
ik ben van vlees en bloed
wat begrip
wat aanvaarding
doet
o zo goed
jeugdsentiment
een kamer
voor mij
alleen
er moest
studeren
er moest
stilte
er moest
slapen
een kamer
voor mij
alleen
maar
er was
ook
de chambrette
dat kamertje
aan zee
alleen
doch
verbonden
met velen
vreugde
leed
delen
leven
genieten
met
volle
teugen
onbevangen
jeugd
herinnering
doet
deugd
mijmerend
mijmerend
in de branding
verdwijnt de dag
in bruisend schuim
terwijl de zon
haar laatste stralen
fonkelend
in dovend avondrood
te slapen legt
op deinend watervlak
zacht wiegend lied
ebt langzaam weg
in zwoele
zomernacht
waarin ik
in gedachten
verzonken
dageraad
voel
lonken
Prutske
mijn hondje
het schudt met zijn kontje
het kwispelt met zijn staartje
het likt gestaag
waar ik ga of sta
'k zou er door het vuur voor gaan
het heeft donkere ogen
ze kijken me vragend aan
wil het wandelen
heeft het honger
of dorst
zijn taaltje begrijp ik
't is door hem dat ik opkik
hij doet het huis leven
hij wil mij de warmte geven
wanneer het vriest in mijn hart
van 's morgens tot 's avonds
dribbelt hij onverstoorbaar door
loopt me achterna
of pal voor de voeten
hij is steeds in zicht
zijn kijkers constant op mij gericht
plots werd het anders
zijn taaltje verstomde
net of ie gromde
hij verschool zich
wou niet dat ik zag
hoe ziek hij was
die droevige tijd ging voorbij
alertheid blijft
ik verlies hem niet uit het oog
mijn vriendje
hij wordt in de watten gelegd
over hem raak ik niet uitverteld
nu ligt hij hier naast me op een stoel
dat geeft me een warm en veilig gevoel
een aaike
een lief woordje
een grollend geluidje als dank
en straks
liggen we samen
heerlijk te dollen
op de bank
Naxos
NAXOS, een parel aan de kroon der Cycladen. Wij hebben er 4 dagen genoten van de natuur,de bergdorpjes, de gulheid en gastvrijheid van de bevolking, de oude stad in Naxos-stad,een waar labyrint van smalle steegjes zich langs de heuvel omhoog kronkelen tot je aankomt bij een burcht waar we de eerste avond al konden kennis maken met folkloristische dansen,konden proeven van plaatselijke dranken en genieten van prachtige vergezichten vanop die hoogte.
We bezochten bergdorpjes , het ene al meer schilderachtig dan het andere,we dégusteerden de plaatstelijke landwijnen,de geitekaas ter plaatse gemaakt, het lekkere geitevlees van de plaatselijke geiteboer, we kregen er verschillende bordjes groenten,smaakvolle tomaten zoals we ze hier maar zelden zullen aantreffen, dat alles rijkelijk bestrooid met kruiden en maagdelijke olijfolie die het geheel een heel aparte smaak meegeven. Leven zoals God op NAXOS!
Ik zou dolgraag grote foto’s op mijn blog plaatsen maar zo slim ben ik nog niet…. zal ik misschien nooit worden, dus zal ik mij beperken tot kleine foto’s aan de zijlijn!
op Tinos
Onze bedoeling was om 4 dagen op Tinos rond te kuieren . We zouden onze dagen vullen met uitstapjes maken te voet en met de lijnbus.( hebben we ook gedaan !!!)
Er zijn lieflijke bergdorpjes bereikbaar langs ezelspaadjes maar …. niet meer te bewandelen op onze gezegende leeftijd vrees ik!
Flaneren op de dijk,genieten van een café frappé , loukoumades…
die heerlijke oliebollen doordrongen van smaakvolle honing waarbij je de overtollige calorieën maar al te graag over het hoofd ziet, zeilboten bewonderen,vissersbootjes fotograferen en uitkijken naar het dagelijkse aperitiefje met de daarbijhorende mézé .Toch even een agentschap binnen lopen om te vragen of alles ok is met de boten. Ja hoor, ” olla endàxi “ ,alles ok!
Een half uurtje later, waarom weet ik niet, stap ik terug een agentschap binnen en vraag nog eens of alles endàxi is met de boot naar Naxos,overmorgen.
STAKING! Geen enkele boot vaart uit overmorgen;Net en fax ontvangen verduidelijkt de man achter de balie. En nu ? Een dag vroeger vertrekken, gaat dat? Geen enkel probleem. Met een seajet ,een dag vroeger dan gepland naar NAXOS !
Adio Tinos, kali andàmoosi !
het symbool der wijsheid : de uil !
Athene en het nieuwe Acropolis-museum !Athene een wereldstad boordevol contrasten,groen, grijs, uitbundig, ingetogen,modern, oud .
Athene ligt voor ¾ ingesloten als het ware in een amfitheater van bergen.Het Ymittos-gebergte, rijk aan honing, het Pendeligebergte, rijk aan marmer en de Parnes die tot 1400m reikt. In de stad zelf prijkt de Lykavittos-heuvel ,300m hoog en last but not least is er die rots waar alles om draait,een rots van amper 156m hoog van waar een weergaloze geschiedenis verweven met onwaarschijnlijk mythologische verhalen aan de basis ligt van onze huidige maatschappij .
De ACROPOLIS,
de stad op de rots die zijn grote bloeiperiode kende in de 5eE voor Christus, de gouden eeuw van Perikles. Op de flank van die rots lag de stad-staat Athene.
Tot voor 1830 bleef Athene aan die rots gekluisterd.Toen Griekenland de staat werd zoals we die nu kennen werd NAUPLION tot hoofdstad uitgeroepen en pas een jaar later kreeg Athene die eer toebedeeld.
De stad groeide uit tot een miljoenenstad. Architectonisch zeer rechtlijnig qua wegenaanleg,wegen die naar enkele centrale pleinen leiden. Syntagma,waar het parlement gevestigd is, Omonia,het broeierige stadsdeel en Monastiraki,het oudste deel ,de toegang tot het oude Athene dat nu een toeristische trekpleister is geworden : de PLAKA !Tussen de driehoek Syntagma,Omonia en Monastiraki wordt je werkelijk opgezogen in een chaotische drukte waaruit je zo snel mogelijk wilt ontsnappen.
Ons bezoek aan Athene beperkte zich deze keer tot, naast het kuieren door de Plaka,het bezoek aan het nieuw museum aan de Akropolis.
EEN JUWEEL !!!
Wanneer we uit de wirwar van kleine steegjes van de Plaka geraken wacht ons de grote verkeersvrije Areopagitou-boulevard richting ingang tot de Acropolis. Het prachtige theatertje van Dionysos, de soms leuke, soms onhebbelijke oer-menselijke God, ligt aan onze rechterzijde.Rechts zien we een gigantisch modern gebouw waar schoolgaande jeugd netjes in rijen van twee , in keurige blauw-witte uniformen, onder de hoede van hun leraren staan te wachten. Hier moeten we zijn!
We lopen over een glazen bevloering waaronder we sober verlichte monumentale opgravingen zien liggen. Een beetje draaierig wordt je er van. Aan een balustrade blijven we vol verwondering staan en bekijken het onderaardse complex met een bewonderende blik. Wanneer we voor ons kijken , ietsje omhoog , schittert het witte marmer van het Parthenon in de azuurblauwe lucht tussen het weelderige lentegroen.
Aan de ingang staat een grote marmeren uil, symbool der wijsheid.
Na een tijdje gaan we de hal van het museum binnen waar aan verschillende balies een ingangsticket kan aangeschaft worden.
En dan begint het sprookje.We lopen door een enorme ruimte ,terug met glazen bevloering waaronder archeologische vondsten onze aandacht trekken. Authentieke stukken marmer, afkomstig van de vele tempels die eens deel uitmaakten van de Acropolis worden vakkundig én esthetisch tentoon gesteld.Je waant je niet in een museum. Alles is zo overzichtelijk, zo groots, zo luchtig, heel doordacht ontworpen. Roltrappen leiden je van de ene verdieping naar de andere, je maakt rondjes als het ware en je kijkt door de enorme glazen muren naar buiten waar je constant de Acropolis onder steeds weer een andere invalshoek bewondert. En dan is er de zaal waar overblijfselen van de metopen van het parthenon verwerkt zijn in een constructie met de zelfde afmetingen als het origineel ,waar de resten van de frontons op zo’n vernuftige wijze tentoon gesteld worden dat je er stil van wordt.
Dan zijn er de kariatiden, die sierlijke, elegante zuilen in de vorm van als het ware dansende maagden die eindelijk glorieus te pronken staan in een beschermde omgeving.
We zagen er een film waarin de geschiedenis van de Acropolis vanaf de 5e E voor Chr. tot nu meesterlijk in beeld gebracht wordt.In een woord : schitterend.
Met deze beelden in gedachten leg ik mij te slapen….
Kali nichta
Hellas door mijn ogen
In 1969 bezocht ik voor het eerst Griekenland. Liefde op het eerste gezicht,een coup de foudre,een openbaring..... een thuiskomen.
Al die jaren later, in de herfst van mijn leven,kan ik dat Godenland nog steeds niet loslaten.Dat hoeft ook niet.
Ik heb het land in vele verschillende gedaanten gezien, beleefd, geleefd.Ik heb er oud en jong via de oudheid naar het moderne Griekenland geloodst. Doorheen de speeltuin der Goden heb ik trachten de realiteit uit de fictie te ontwarren,heb ik mij ondergedompeld in de smeltkroes van geschiedenis en mythologie ; ik werd herboren en liet mijn sporen na op de Olympos !!!
Samen met drie vriendinnen vertrokken we , eerst naar Athene want het nieuwe museum aan de Akropolis had ik nog niet bezocht. Daarna kwam TINOS aan de beurt, dat lieflijke cycladeneilandje dat ik in 1970 voor het eerst bezocht en dat aan mij is blijven kleven.Van Tinos gaat de tocht verder naar NAXOS maar laten we beginnen met het begin:
ATHENE
terug na weggeweest
Ik ben aangenaam verrast want ik kreeg al bemoedigende schouderklopjes!ODE AAN DE LIEFDE .... AAN HET LEVEN
Liefde is…. geruststellend , of ook weer niet
Liefde is er, en toch niemand die ze ziet
Liefde is vrouwelijk , zo heb ik het geleerd
Liefde is vertrouwelijk, door iedereen begeerd
Liefde is een kriebeling, brengt ons aan het lachen
Liefde is geen zonde ook al kan je ze bestraffen
Liefde is een tranendal waarin je kan verdrinken
Liefde is een feest waarop we samen klinken
Liefde is de lente, de zomer, herfst en winter
Liefde is een onzichtbare schichtafrichter
Liefde is de dag, de nacht, het hele leven lang
Liefde is een rilling , maakt eenieder wel eens bang
Liefde is de toorts die licht geeft in de duisternis
Liefde schreef en schrijft nog steeds geschiedenis
Liefde is zoveel omvattend, groots in eenvoud
Liefde is zoetstof voor het leven én het zout
Liefde is sprakeloos
Liefde is oeverloos
Liefde is grenzeloos
Liefde is een sprookje uit duizend en één nacht
Liefde is de zuurstof die ons samen bracht
Liefde is de balsem , het hars, de geur
Liefde is de lach, de traan, de kleur
Liefde is het sap dat langs de takken stijgt en stijgt
Liefde is een juweel ,haar veiligheid bedreigd
Liefde is en blijft de spil, de as waarrond de aarde draait
Liefde is ons aller vuur dat steeds weer en weer oplaait
Liefde is een eindeloze hoeksteen
Liefde is de uiteindelijke sluitsteen
La vie en rose
?
La vie en rose
niet
als rozen
soms
bloedstollend
liefdevol
verlegen
blozend
soms hatelijk
onvermijdelijk
rood
door doornen
pijnlijk
lonkend
naar
zwanenzang
la vie en roze
zwarte droefenis
ten spijt
lot
noodlot
voorzienigheid
la vie
en
rose
...
pose
?
stemloos
praten
als een krakende
ouwe deur
die knarsend
open wil
maar
schurend
klanken
schrapend achterlaat
terwijl de stilte
willens nillens
de uren
overstemt
in eindeloos
getik
horen
zien
weerklank
vindt
in zwijgend
goud