Erlaf met autobanden

Welkom bij de club met deze geslaagde opening, Rapsodie. Iik zie een heel fraaie rechte lijn lopen in de kijkrichting. Achteraan kijkt een nieuwsgierig paar nog net naar buiten, maar in de voorgrond is er weinig dat de strakke lijnen doorbreekt. De foto zit vol ritmsiche herhalingen: muurvlakken, onderdeuren, bovendeuren, lampen, enz. Door de grote donkere vlakken die een afwisseling vormen met de lichtere muur, heb je ook een nette struktuur gegeven aan je foto. Kortom: een uitstekend begin.
Voor de volgende keer wil ik dat je binnenshuis wat voorwerpen bij elkaar brengt, maar dit keer niet in een rechte lijn. Dat is best wel lastig, maar ik denk dat je het aan kunt, gezien dit mooie begin. Als je er ook nog wat uitleg aan toevoegt over de gemaakte keuzes, zowel inhoudelijk als technisch, ben ik helemaal een tevreden mens.
Dushi

De herfst is zeker een heel bijzonder seizoen, Tuur, waar veel te genieten valt. Ik geniet van de mooie kleuren die voorbij komen. Ook hier zie ik zowel een heerlijk groen en geel. De ritmische herhaling is vooral te vinden in de opeenvolging van de balken, terwijl de schuine balk zorgt voor struktuur. Met de sluitertijd zit je inderdaad aardig tegen de grens aan van wat nog wenselijk is zonder statief, maar het is je goed gelukt. Met dit kleurrijke beeld mag je vol trots verder bij de serie Dieptewerking o.l.v. Cijbra die je uitermate deskundig verder zal helpen bij de volgende serie opdrachten. Van harte gefeliciteerd en heel veel succes!
Dushi

Een gedurfde opname om de noten zo achter elkaar te leggen en dan te nemen in tegenlicht. De scherpte, en hier bedoel ik natuurlijk niet de prachtige dof die je bereikt hebt met de lens wijd open, is niet het sterkte punt, vermoedelijk vanwege de trage sluitertijd.
In de voorste noten is een boeiende struktuur te zien. Vaak is de natuur erg grillig, maar door de vorm van de noot, lopen toch een aantal lijnen in goede harmonie met elkaar van het ene eindpunt naar het (niet zichtbare) andere eindpunt. Waarom je de noten nogal recht achter elkaar gelegd hebt, weet ik niet, maar in een wat schuinere lijn had je wellicht wat meer van de andere noten kunnen zien, zeker in combinatie met een ietsje dichter diafragma (al ben ik liefhebber van een mooie dof).
Voor de volgende keer mag je eens R&S gaan zoeken in (fragment van een wiel. Die zijn er genoeg te vinden, lijkt me. Van reuzenrad tot kinderfiets. Maar je zult me vast verrassen met net iets anders.
Dushi

Het doet me plezier dat je zo goed nagedacht hebt bij deze foto. Niet zomaar even wat aardappelschilmesjes, maar ook de schillen erbij, want daarvoor dienen die mesjes. Ik vind dat een uitstekende combinatie. Door goed gebruik te maken van het licht, is er beslist een struktuur zichtbaar, maar deze is net zo grillig als de schillen zelf. Aan de drie mesje kan ik zien, dat je echt gezocht hebt naar een ritmische herhaling. Ook die bewuste houding vind ik zeer positief. Toch wil ik, en ik hoop dat meer cursisten dit lezen, even citeren uit een gerenomeerd woordenboek: rit·me het; o -n, -s regelmatig afwisselende beweging (m.n. in de poëzie en de muziek); door klemtoon, intonatie en tempo bepaalde golving.
In je foto heb je hier zelfs een uitstekend voorbeeld van: het motief in de achtergrond. Helaas is het slechts de achtergrond.
Het gaat dus over een regelmatige afwisseling, in dit geval van lijnen of vlakken. Met name dat “regelmatige” levert nog wel eens problemen op, en je bent echt niet de enige die hiermee worstelt. Zelfs de drie schilmesjes zouden feitelijk meer op elkaar gelijkend neergelegd moeten worden. Best moeilijk hoor.
Voor de volgende inzending geef ik je even geen opdracht mee om helemaal de vrije hand te hebben met iets moois te komen. Ik heb er alle vertrouwen in.
Dushi

Dat heb je goed gezien, Roland. Een telraam van je kleindochter. De bolletjes laten, mede door de mooie lichtval, bijna vanzelf een goede ritmische herhaling zien. Zowel van links naar rechts alsook, en daar heb je zelf een bewust patroon ingebracht, van boven naar beneden. Wat ik ook waardeer is, dat je het hebt aangedurfd om een stukje van het telraam af te snijden, zodat de aandacht nog meer gaat naar de bolletjes. De rustige achtergrond draagt daar eveneens aan bij.
Een technische opmerking ter aanvulling. Je schrijft dat je een zo groot mogelijk diafragma hebt gebruikt om maximale scherpte te krijgen.  Een zo groot mogelijk diafragma betekent een zo wijd mogelijke lensopening (een zo laag mogelijk F-nummer). Zeker bij eenvoudiger lensen levert dat niet de meeste scherpte op. Maar misschien bedoel je wel scherptediepte (DOF = depth of field). Daarmee bedoelt men hoever het scherp is van voor naar achter in de foto. Voor meer scherptediepte is het juist wenselijk het diafragma wat kleiner te maken. Ook weer niet helemaal dicht (bijv. f 28 en hoger) want dan wordt de foto juist weer onscherper. Dat laatste ga ik hier nu niet uitleggen, want dan wordt het een hele handleiding. Volgens de exif-gegevens heb je gewerkt met je grootste lensopening f/5.6. Om niet in problemen te komen met je sluitertijd, heb je de ISO verhoogd naar 400. Het gebruik van een statief zou hier meer passend geweest zijn.
Voor de volgende inzending zie ik graag iets buiten met ronde buizen of staven.
Dushi

Het is goed te merken dat je veel geoefend hebt met R&S, want je komt met een prachtige foto die niet alleen een krachtige, maar met de gebogen lijn, ook een mooie struktuur vertoont. En daarnaast een veelheid aan ritmische herhalingen. Ook dedoor jou gekozen  compositie kan me uitermate bekoren. Technisch geen gemakkelijke opname, want er is een groot contrast in licht, hetgeen terug te zien is aan je histogram waar je dicht tegen de wenselijke uitersten aan zit, zonder echter over de schreef te gaan. Ook hier goed werk dus. Terwijl ik nog zit te genieten van deze inzending, mag jij vast aan het werk gaan voor de afsluitende opdracht. En dat wordt een pittige: iets uit het landschap buiten (geen gebouwen, hekken edm.)
Dushi

Welkom Froggy bij de tweede serie lessen. Ik kan goed merken dat je de vorige serie met succes hebt afgesloten, want je hebt goed gebruik gemaakt van sterkte punten in het beeld. Wat R&S betreft, zie ik vooral in het rechterdeel een zekere struktuur. Het linkerdeel daarentegen laat vooral gras zien en dat is toch wat saaier. Dat de kolven grotendeels afgekloven zijn, verbaast me een beetje, want juist die maiskorrels hadden een fraaie ritmische herhaling kunnen opleveren. Wat sluitertijd betreft, zit je op het randje van wat  nog wenselijk is. Ik wil bij tragere sluitertijden graag weten of je een statief gebruikt hebt. Je hebt een mooie prime lens gebruikt die met goed gebruik van scherptediepte heel mooie resultaten kan opleveren. Misschien dat je daarvan gebruik kunt maken (alhoewel scherptediepte niet behoort tot de primaire aandachtspunten van deze serie) bij de volgende opdracht om binnenshuis een serie voorwerpen te fotograferen. Liefst met een korte uitleg van het gekozen standpunt, de gebruikte instellingen van de camera en vooral waar je de R&S ziet.
Dushi

Dit is zeker een verrassing. Heel goed dat je meerdere opstellingen geprobeerd hebt. De eerdere pogingen kan ik niet beoordelen, maar deze vind ik heel goed geworden. De afbeelding zit vol met een variatie aan ritme. En de ogenschijnlijke chaotische struktuur levert toch een boeiend geheel op. Als ik het goed heb, bezit je over een camera met een uitklapschermpje. Dat geeft geweldige mogelijkheden tot interessante standpunten, ook bij een stapeltje dobbelstenen. Ter afsluiting heb ik slechts een enkele technische opmerking. De foto oogt niet gestoken scherp. Dat zou kunnen komen door de sluitertijd van 1/50ste seconde. Ter afsluiting? Jazeker, want met deze mooie foto ben je helemaal klaar om verder te gaan met de serie Dieptewerking o.l.v. Cijbra. Proficiat!
Dushi

De lessen zijn juist bedoeld zijn om foto’s op een hoger niveau te brengen. En als ik kijk naar je inzet en enthousiasme (helaas lukt het niet alle cursisten om alle series lessen hier af te maken), twijfel ik er niet aan dat het je steeds beter gaat lukken. Zo heb je bij deze inzending uitstekend rekening gehouden met een rustige achtergrond. Daardoor gaat alle aandacht naar de spijlen van het hekwerk. De ritmische herhaling zie ik niet alleen in de spijlen zelf, maar ook in de herhaling van licht- en schaduwzijdes. Door selektief gebruik te maken van scherp en onscherp, wordt de aandacht op eenvoudige wijze naar het scherpste deel getrokken.
Voor de volgende keer wil ik graag iets zien van een gevel van een gebouw.
Dushi

Potloden heb ik al meer voorbij zien komen in deze reeks, maar nog nooit in zo een fraaie opeenstapeling. Daar zul je best even mee bezig geweest zijn, lijkt me. Weet je wat me het eerste opviel? De schuine uiteinden van de potloden die je zo zorgvuldig als een piramide op elkaar gestapeld hebt.  Net zo goed als je ook dit keer aandacht hebt  besteed aan de achtergrond. Wat me verder charmeert, is dat je zo goed toepast wat je in de vorige serie lessen geleerd hebt. Even dacht ik om de foto horizontaal te spiegelen omdat dit meer overeen lijkt te komen met de leesrichting die we gewend zijn, maar bij nader inzien volg ik toch jouw beeldopbouw. Goed gezien dus, zoals ik ook waardeer dat je zelf al meerdere invalshoeken bekeken hebt, maar je merkt wel, dat ik eveneens zo precies mogelijk kijk of een foto verbeterpunten heeft. Met dit alles moet ik afscheid van je nemen, want je bent ten volle geslaagd voor deze serie. Proficiat en heel veel succes bij de serie Dieptewerkinn o.l.v. Cijbra.
Dushi

Wat valt me het meeste op? Is het de mooie ritmische herhaling van de ramen, of wordt mijn oog toch nog eerder getrokken naar het schitterende patroon van de bakstenen die tezamen de muur vormen? Hoe dan ook: op meerdere manieren is een aantrekkelijke herhaling van elementen te zien. Wat recht moet staan, staat netjes recht, dus ook daar is goed opgelet. Het weer oogt wat grijzig, dus geen sprankelijk licht. De weersomstandigheden hebben we nu eenmaal niet in de hand en voor een foto als deze is het ontbreken van harde schaduwen eerder een pluspunt. Wat R&S betreft, heb ik geen enkele kritiek. Of je ook het geleerde inzake de  compositie hier goed in praktijk hebt gebracht, mag je zelf beoordelen.
Voor de volgende keer wil ik graag een foto zien met een of meer wielen als hoofdonderwerp.
Dushi  

De wereld zit vol verrassingen. Dit is een cursus voor mensen die het nodige willen leren, en regelmatig zie ik inzendingen die mij aangenaam verassen. Dit is er ook zo eentje. Ik vind het een heel leuk idee om de ringen voor een spiegel te plaatsen. Daardoor ontstaat er een veel aantrekkelijker compositie en wordt de ritmische herhaling een stuk krachtiger. Uit je uitleg begrijp ik, dat je bewust gekozen hebt voor een groot diafragma. Ik kan je helemaal volgen in je keuze. Een bijzondergeslaagde opname dus, alhoewel ik de indruk heb dat de ringen een beetje naar links overhellen.
Ik wil dit afsluiten met een bescheiden tip. Alhoewel je nauwelijks last hebt van overbelichting, vind ik persoonlijk de lichte delen iets te licht. In Photoshop even naar de levels gaan (CTRL-L) en dan niet de hele foto lichter maken, maar onder bij de Output Levels aan de rechterkant een héél klein beetje naar binnen schuiven. Dat verzacht de allerlichtste delen.
Ga voor de volgende keer buitenshuis eens op zoek naar spijlen of buizen. Je zult vast iets moois vinden.
Dushi

Heel vaak kan ik lovend zijn over een inzending, omdat de cursist met een prima foto komt voor deze serie. Een andere keer moet ik strenger zijn, want aan een zachte heelmeester heb je weinig, tenzij je niet tegen kritiek kunt. Maar wie daar niet tegen kan, doet zeker niet mee aan deze serie lessen. Je begrijpt het al: dit keer wat strenger. Niet vanwege de keuze van je onderwerp, want die is uitstekend. Maar met name door het gekozen standpunt is het toch een vrij rommelig geheel geworden, terwijl er zoveel meer van te maken was geweest. De foto wordt een stuk beter als je erin slaagt voor een rustiger achtergrond te zorgen. Alle aandacht komt dan op het wiel en de spaken.
Daarom een enkele tip. Je hebt nu van boven schuin naar beneden gefotografeerd. Dezelfde foto van beneden naar boven (kwestie van op de grond gaan liggen, of de fiets op een verhoging zetten) levert al een heel ander beeld op waarbij zonder veel moeite een rustiger achtergrond verkregen kan worden. De tweede tip betreft de brandpuntsafstand. Terwijl je goed gekozen hebt voor een bijna volle lensopening van f/3.2, levert dat toch een mooie scherptediepte op, omdat je gekozen hebt voor een korte brandpuntsafstand van 11.4mm, hetgeen vergelijkbaar is met 68mm op full frame camera’s.  De hoge sluitertijd is in dit verband niet belangrijk. Als je zou kiezen  voor een langere brandpuntsafstand (meer zoom), de afstand tot het wiel daarbij zo kort mogelijk houdt en de afstand achter het wiel tot de achtergrond juist zo ruim mogelijk, dan ga je alle aandacht vestigen op het fietswiel met de spaken.
Mag ik voor de volgende keer een foto zien met buizen of staven?
Dushi