Haloween

Terwijl ik in gedachten

naar de vlammen staar

hoor ik hoe de wind daarbuiten

gierend aan de daken sleurt,

en bomen kraken doet

De nacht omspant de wereld

in een cocon van zwart satijn

met daarboven wolkenflarden waarin af en toe

een vale maan de mensen vrezen doet voor ’t ongewisse.

Verhalen over vreemde wezens,

heksen, trollen, menigvoud gebroed,

razen door ’t gemoed van menig goede ziel

die, niet geremd door opgelegde grenzen,

zich verliest in ’t collectief geheugen van de tijd.

De ijle grens tussen toen en nu blijkt broos,

net als de korte dagen met het frele licht,

geprangd tussen lange donk’re nachten.
Zo begint opnieuw het lange wachten

vanuit het duister naar een  nieuwe dag.

rob