Tiramisu
Neen, een kookwonder ben ik niet, mijn home made tiramisu was (zoals men zegt) niet te vreten, ik gebruikte de verkeerde kaas, het moest mascarpone kaas zijn en het uitzicht was ook niet om naar huis te schrijven. Ik hoop op een beter resultaat een volgende maal ,want tiramisu moet er uitzien als tiramisu en smaken als tiramisu.
Want artrose is geen lachertje
M'n ebbenhouten piano staat in de kamer hiernaast, jaren in onbruik en verstopt onder een oud en gaterig bedlaken. Waar is de tijd zo denk ik toen ik in het groot symfonische orkest speelde, toen vingers nog pianotoetsen beroerden, ontroerden zo je wil. Nu bespeel ik, typ ik, beroer ik alleen nog via dit pc toetsen
bord, afwisselend met mijn rechter dan weer met m'n linker wijsvinger, want artrose is geen lachertje.
Kurkdroog en dichtgesnoerd
Ik zweet, ik zweet zowat mijn hele lijf uit. Neen niet door een hittegolf maar door een stormy koorstaanval. Alle spierenbundels staan strak en m'n hoofdharen zijn als messen die diep in m'n hersenpan doordringen, barstende hoofdpijn dus. Met mijn keel kurkdroog en mijn mond dichtgesnoerd, lig ik hier en staar naar het plafond net nu het mosselseizoen begon.
Onder een hemel van blauw
Warm, 
warmer warmst,een hittegolf, een aanval van de zon op alles wat bloot is . Bruin bruin bronstig bruin, allemaal om ter bruinst, aanval op de huid van bleekscheten. Drink, drinken, dronk dronken op een terrasje onder een parasolletje, onder een hemel van blauw.
Neen ik heb geen dipje
Ik, verwacht vandaag geen grootse rea
ktie op dit log. Ik verwacht geen reaktie's, ook niet door een verdwaalde voorbijganger gebracht. Mogelijks ligt de oorzaak van deze teruggang bij een knagende reaktiemoeheid bij hen die meestal mijn reaktiebox bevolken, of ligt het gewoon aan wat ik schrijf, over wat me beroerd. Ach een mens kan niet voor eeuwig blijven boeien zeg ik zonet tegen mezelf, een mens herhaalt na verloop van tijd steeds zichzelf. Neen ik heb geen dipje, Roestvlek heeft geen dipje, ik zweer het, maar af en toe heeft de "waarheid" ook zijn rechten, ook wanneer "deze waarheid" verschrikkelijk pijn doet.
Knalrood
Mijn schuinoverbuur heeft een zoon. Een zoon die zonet werd thuisgebracht door een oude geblondeerde man in een knalrode sportwagen. Die zoon, ik heb hem nog gekent als jongetje en nu, tja nu.... Ik wou alleen maar zeggen dat me dit beeld raakt, dit beeld me wat triest maakt maar, het zijn mijn zaken niet natuurlijk, ik weet het, je sais. Neen ik heb geen vooroordeel wanneer je dit moest denken, geen enkel, neen geen enkel vooroor
deel maar, ik vind het geen zicht hebben, neen geen prettig zicht.
Hinniken
Wanneer paarden het recht hebbe
n om te hinniken, dan hebben mensen het recht om te zwijgen.