blij en verdrietig

Joepie, hoera, een congé payé dag, een feestdag, een vrije dag, een vakantiedag. Iedereen geniet ervan, alleen al omwille van het stralende zomerweer. Veel optochten en speeches van de socialistische bonzen om de arbeiders een hart onder de riem te steken en te blijven vechten voor hun rechten. En de meerderheid van het volk zal liefst een verlengd weekend nemen en verblijven aan één van de vele Provinciale plassen met accomodatie voor een stranddag of naar de 'Costa Belgica' trekken om te genieten van onze grijze Noordzee. Jammer genoeg zal ze hier wel nooit de kleur, hemelsblauw, van La Méditerranée krijgen, maar het is hier minstens zo plezant en mooi aan onze Belgische Kust en we zijn er thuis. Ik heb gisteren iets té veel buiten gezeten en heb het deze nacht moeten bekopen. De gulzigheid om zonnestralen op mij te laten schijnen kan al eens verkeerd uitdraaien, zelfs als men onder een halve parasol zit. Ik zal wel buiten zitten genieten van mijn boek, maar langs de schaduwkant van het huis, het is daar ook al 20°C. Ik denk dat mijn vit.D peil al goed is aangevuld. Het zal zo'n zalige 'nietsdoen' dag worden. 't Is tenslotte toch de 'dag van de arbeid' om niet te arbeiden en gewoonweg genieten van het leven, samen met mijn hondje. Tot morgen

Geloof het of niet, we zijn al aan dag 120 van 2025 beland!!. Gelukkig krijg ik als gepensioneerde tijd om te ademen omdat ik me voor veel dingen niet meer moet haasten. Maar de tijd gaat toch wel heel erg snel voorbij. Zeker als de zon schijnt van 's morgens tot 's avonds. Eerlijk en heerlijk, dit blijvend hoge drukgebied  is een godsgeschenk  te noemen. Na die lange grijze periode, eens eindeloos van de zon en de blauwe luchten kunnen genieten doet ontzettend deugd. Het is ook nog eens droog, zodat het onkruid met wortel en al, gemakkelijk te verwijderen is uit de gazon. Ik zal vandaag wel mijn parasol moeten klaarzetten, want zonder bescherming van mijn wit koppeke zijn de zonnestralen toch al een beetje hevig te noemen en een zonneslag wil ik echt niet hebben. Ik denk toch dat het al heel lang geleden is dat we van zo'n lange periode van droog weer hebben kunnen genieten. En of ik geniet van buiten mijn dag door te brengen!! Veel andere speciale bijzonderheden heb ik niet te melden. Naar de show van De Pauw ben ik niet gaan kijken en zal er dan ook niet voor naar Antwerpen sjezen. Natuurlijk is het laatste woord ook nog niet geschreven over het woordenspel tussen Ruben en Remco, twee grote ego's. Gisterenavond heb ik niet gekeken naar de docu "Leaving Neverland", maar wel opgenomen. Vanavond is er dan de uitzending over de gruwel van Vietnam vooraleer Noord en Zuid terug herenigd werden. Reeds een halve eeuw geleden is het, dat in Vietnam een gruwelijke oorlog  werd gevoerd, voortvloeiend uit een 'Franse Oorlog' om de kolonisator te verdrijven (Frankrijk) en uiteindelijk gekenmerkt door een oorlog tussen het communisme van Mao en Stalin enerzijds en de vrije wereld onder aanvoering van de USA, anderzijds. Een 'Koude Oorlog' genoemd. Uiteindelijk zette Amerika, Agent Orange en napalm in, een  ontbladeringsmiddel om  de Vietcong uit zijn schuilplaatsen te krijgen. De oorlog woedde van 1/11/1955 tot 30/04/75. Nog altijd zijn er in Vietnam, een wondermooi land, de gevolgen van die chemische oorlogsvoering merkbaar, voelbaar en zichtbaar aan het volk en het land. Vanaf 1968 is het ook de periode die de grote protestsongs leverde, nog altijd gezongen maar de hedendaagse interpretators kennen dikwijls of nauwelijks nog de oorsprong van de songs. "Soldiers who want to be Heroes", Rob McKuen (1933-2015), "Give Peace a Chance" John Lennon (1940-1980), "Universal Soldier" Donovan, "Blowin' in the wind" Bob Dylan en het grote Nederlandstalige protestnummer "Wel te rusten, Mijnheer de President" van Boudewijn de Groot. Tot morgen

Twee filosofie-citaten die vandaag in mijn lodderige ogen springen. 1) geef de vrouw rechten en ze zal de deugden van de man overtreffen. Aldus de voorvechtster van de vrouwenrechten, filosofe, feministe Mary Wollstonecraft (1759-1797). Zij was de moeder van Mary Shelley (1797-1851), auteur van "Frankenstein". 2) "wie een vrouw begrijpt, is geen man". Aldus Wim Balijon (1925-2022) een Nederlandse Indië-veteraan. Mooie zinnen om deze zonnige dag te beginnen. Bij Klara is er niks naar mijn smaak en luister ik liever eens naar dat lang geleden opgenomen lied van Scott Fitzgerald en Yvonne Keeley: "If I had words". Af en toe eens een gouwe oude uit de muziekdoos halen is niet slecht. En gisteren begon er weer een nieuwe praatshow op één van de commerciële zenders. Ditmaal geen 'tafel' om van menig te verschillen maar aan een 'bar' op een barkruk. Natuurlijk heb ik uit pure nieuwsgierigheid weer gekeken maar even vlug weer naar mijn vertrouwde televisiestek overgeschakeld. Al die gespreksshows zijn geen meerwaarde in mijn leven. "Terzake", "De afspraak", het VRTnws en de krant volstaan om me op de hoogte te houden van het reilen en zeilen in mijn dorp, land en de wereld. Een té veel aan info is ook niet zaligmakend en overgeïnformeerd moet ik nu ook niet zijn. Ik heb nog altijd veel behoefte aan mijn eigen opinie en oordeel over al wat er gebeurt rondom mij en of de wereld om zeep is, zoals Urbanus in zijn bekende liedje zingt:" ...de wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij, helemaal om zeep, het laatste oordeel kan niet ver meer zijn...". 

Ik heb gisteren mijn kussens goedgekeurd. Ze zitten zacht en passen in mijn decor. Ik heb gisteren wel al wat planten moeten water geven, want de droogte blijft wel aanhouden en de planten in volle groei zijn ook dorstig. Het is een stuk warmer dan gisteren, ik kan dus volop van de schaduwplekjes in de tuin genieten. De parasol heb ik ook al klaargezet. Nu mijn middagmaal nuttigen en dan komt er mijn buitenleven er weer aan. Tot morgen

Op het heetste van de dag kom ik liever binnen zitten. Niet dat het al zo warm is, maar ik heb de keuze in de schaduw zitten of in de volle zon. In de schaduw zitten, daar is het nog net iets té fris voor. Maar straks ga ik zeker buiten zitten want ik heb, op algemene aanvraag van mijn bezoekers, wat kussens aangeschaft om op mijn zitbank te leggen, zodat de bips van mij en mijn visiteurs zachtjes kunnen genieten van de zon. Buiten verwachting was het in de winkels redelijk druk. Ik zeg wel 'winkels' want ik heb er een 3-tal gedaan. Voor mijn 'actie' van 'zitten en liggen' ben ik gaan neuzen in de gelijknamige winkel. Het waren wel niet echt de kussen van mijn goesting, maar eens dat je er op zit zie je toch de kleur niet meer of het dessin. Dan was er de Hollandse winkel waar ze goede kwaliteit ondergoed verkopen en vervolgens naar mijn voedingswinkel, zodat ik deze week weer niet van de honger zal omkomen. Mijn 'petekind' komt pas volgende week, in plaats van vandaag. En zo zijn we weeral een nieuwe week begonnen van het nieuwe jaar. Tot hiertoe hebben we van het weer nog niet té veel klagen gehad, veel blauwe luchten, wat windstil, en nog geen grote hitte. Veel nieuws is er voor de rest niet te melden. Tadej Pogacar overheerste de voorjaarsklassiekers, de Paus en zijn goede daden vorige week en weekend en vanaf 7 mei zal de verkiezing van een nieuwe Kerkvorst ook het nieuws beheersen. De iconische foto van Donald Trump met Volodymyr Oleksandrovyts Zelensky, elk op een gewoon stoeltje in de immense ruimte van Sint Pietersbasiliek tegenover elkaar, zal nog vele malen verschijnen op tv en in de nieuwsmagazines. Wonderbaarlijk vind ik wel het citaat van de Chinese wijsgeer, een man met een zéér  vooruitziende blik want Zuhang Zi is geboren 369vC en leefde tot 386vC en schreef neer: "Wee de mens met een machinehart". Ik ga mijn e-reader nemen en mijn kussens uitproberen. Tot morgen

Ik had nooit gedacht dat een simpele zaterdagnamiddag zou leiden tot de oprichting van een nieuwe meidengroep. Je hebt natuurlijk de belangrijkste meisjes groep, de zingende, dansende, kortgerokte, slanke, zowel de oude bezetting als de nieuwe: K3. Gisteren is er in mijn hoekske op mijn bankje een nieuwe band ontstaan: de M3's. Geen zingende, dansende, kortgerokte, slanke jonge meisjes, maar de steunpilaren van de maatschappij. De vrouwen die hun taak al gedaan hebben van kinderen en kleinkinderen opvoeden, echtgenoten leren meewerken in het huishouden, hulp aan de gemeenschap en nu voor zichzelf een uitlaatklep gevonden hebben en denken dat sjouwelen echt de beste remedie is om tot kalmte te komen, uit te rusten en van de zon te genieten zonder het gehaast zijn van 'ik moet naar huis om eten klaar te maken'. Kortweg, de M3's zijn de 3 Marlenen uit de straat, die geen koffie, koekske  of welke versnapering dan ook, nodig hebben om het gezellig en ongedwongen bij elkaar zitten te beleven. Het was eens 'rust' hebben van de bovenste plank. De 'rat race' eens opzij zetten, en gewoon simpelweg genieten van elkaars gezelschap en aanwezigheid. We hebben er alle drie deugd van gehad. Er is ook een nieuw gezegde ontstaan voor iets dat 'goedkoop' is, wat tegenwoordig al een rariteit is. Niet meer 'voor een appel en een ei', maar wel 'voor een appel en een schil', want de eieren zijn ook al té duur geworden. Van de zonnige dag ga ik genieten met 'De Zondag'. Deze namiddag, rond 16u, eens bekijken hoe de wedstrijd Luik-Bastenaken-Luik evolueert. Het is de laatste van de voorjaarsklassiekers en die wil ik niet missen. Tot morgen

Om 7u wakker gemaakt door het lawaai van de stellingbouwers, die bij de buurman de stellingen begonnen af te breken. Als al die metalen staven op hun camion liggen, kunnen zijzelf en al de buren genieten van hun mooie nieuwe dak. Dat is geen probleem dat vroeg opstaan, de krant zit sowieso in de brievenbus. Weer eens 'no way', voor de zoveelste keer. In de hoop  dat de bedeler toch niet té lang op zich laat wachten begin ik maar rondom mij te kijken omdat er het mooie gezang is van de merels die hier een plaats voor hun nestje zoeken. Er zijn natuurlijk kapers op de kust, alle zwart gevederden zijn hier op zoek naar een boom die voldoende beschutting biedt voor hun kleine grut. Dat mondt dan af en toe uit op een regelrechte oorlog als de duiven en de meeuwen zich ook komen moeien. Ondertussen loop ik maar te ijsberen, rond te lopen als een kieken zonder kop, terwijl ik op 'wacht sta' maar niet met mijn voeten in de gracht, zoals Bobbejaan Schoepen (1925-2010), zong. Om 10u nog geen 'Het Nieuwsblad' en voor de zoveelste keer moet ik een "niet bezorging" melden. Mijn abonnement wordt wel met een dag verleng, maar daar heb ik vandaag geen boodschap aan. De andere suggestie is digitaal lezen, op pc of gsm, maar eerlijk gezegd, ik kan dat niet. Een gazet is papier, geen scherm. Ondertussen begon de uitvaartplechtigheid van Paus Franciscus, en de kerkdienst in aanwezigheid van de wereldlijke leiders. Ik heb het me niet beklaagd om bijna 2u voor de beeldbuis te zitten op een zaterdagmorgen zonder een dagblad. Het protocol was eenvoudig, maar natuurlijk goed geregeld en voldoende met alle kerkelijke en wereldlijke leiders daar aanwezig. De dienst was sober zonder veel tierelantijntjes, de homilie pakkend zonder ophemelijking van een eenvoudig man die 'toevallig Paus' werd en als een goed leider werd beschouwd. Een massa volk op het Sint Pietersplein, en een massa volk langsheen de route waar de pausmobiel reed, op weg naar zijn laatste rustplaats, de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Dat maakt dat ik pas mijn ontbijt genomen heb om 14u. Voordien nog even rap gekeken naar de Nederlandse zender om te zien hoe daar de feestelijkheden naar aanleiding van de verjaardag van de koning (27/04) verliepen. Ik interesseerde me ook aan de kledij van de Royals. Niks biezonders, noch de feestelijkheden met balleke sjotten, noch de kwisvragen, noch de voetrally doorheen Doetinchem in de provincie Gelderland. Tot morgen

Het is weeral namiddag!. Maar er was deze morgen nogal veel te doen, zeker als ik naar de kapper ga. Het blijft een belangrijk moment in mijn leven. Een kapster of kapper zijn als het ware even belangrijk als de huisdokter. Je kan er alles aan vertellen, ze luisteren zonder commentaar te geven en geven eventueel wat tips mocht het nodig zijn. Ze zijn ook van alles op de hoogte, hoe het reilt en zeilt in de gemeente, en de verhaaltjes die er bij horen. Blijkbaar hebben de Waalse leerlingen nu een week congé, maar of dat veel drukte zal geven is nog af te wachten. Vanaf volgende week zal het wel héél druk worden, want ze voorspellen zomerse temperaturen en er is een verlengd weekend. Vandaag was het dus belangrijk dat ik alles eens in ogenschouw ging nemen. Alle vensters en etalages schitteren in het zonlicht. Het viel me  op omdat mijn ramen dringend moeten gekuist worden. Dat zal een werkje voor volgende week zijn. Het is een korte blog vandaag maar ik heb nog wat mails en telefoontjes te doen en ik wil ook nog mijn vit D reserves aandikken. Tot morgen

"Ik geloof dat schoonheid de moeder van alle liefde is", dixit Tullia d'Aragona (1510-1556). Ik zeg niet dat het een gepast citaat is voor deze dag maar, ik geloof dat mijn broer een schone man is geworden door de liefde. Ik mag dat gerust zeggen op zijn 73e verjaardag. Wit van haar is hij wel geworden, zijn gezicht is ook versierd met een bril à la Roger, die terug in de mode zijn. Verder mag ik hem  min of meer slank noemen en is hij ook begenadigd met een dosis gezonde humor à la Pijl. Na zijn rug-operatie weer enorm fit geworden om fietstoertjes met zijn Annie te kunnen doen. Hierbij dus broertje-lief, een gelukkige dag vandaag en alle komende dagen. De song die je moet beluisteren is het verjaardgslied van Bruce Springsteen: "Surprise, surprise, ....Today it is your birthday...". Veel luistergenot

En hoera, hoera, ik heb weer een hoop papier in mijn brievenbus gevonden. De eerste pagina spettert wel niet uit van het interessantste nieuws van hier en de grote omgeving, maar het is  te lezen nieuws  en dat is nog altijd het belangrijkste. Maar de foto van de opgebaarde Paus vind ik een macabere foto. Blijkbaar zal hij de maquilleurs verboden hebben om  een beetje kleur op zijn gezicht aan te brengen en  moest alles naturel tot in  de dood blijven en dus ook de grauwe doodskleur. Het is geen fijn aangezicht. Ik hoop dat ze zijn gezicht niet té veel in de picture gaan nemen op de begrafenisdag, want anders zal ik de dienst vroegtijdig afbreken om naar de onnozele koningsdag van koekhappen en dansen, over te schakelen. Daar zijn de Nederlanders goed in om de verjaardag van hun koning te vieren. De openbare feesten tot op het gênante toe voor volwassen hoogwaardigheidsbekleders. Vandaag staat ook het hilarische verslag van een interview met de tweelingzussen uit Australie, uitgeschreven in de krant. Ik had gisteren het interview zien passeren op mijn pc en het is inderdaad verrassend dat 2 volwassen mensen identieke woorden, bedenkingen, gebaren hebben op  dezelfde vragen zonder dat er een rustpauze is in hun antwoorden. Men kan hier effectief spreken van een identieke tweeling. In de 'Sportwereld' was er dan geen interview te vinden van Remco, na de mislukking van de Waalse Pijl. Korte woorden als, 'ik heb té vroeg mijn regenjaske uitgetrokken' was het enige zinnetje dat hij over zijn lippen kreeg voor de winst van Pogacar. Hij zal nooit veranderen als hij niet op het hoogste schavotje kan staan en de loftuigingen moet missen. Zeggen dat er een andere beter was, kan hij niet. Nu is het wachten om buiten te gaan tot de wolken uitgeregend zijn om wat pissebloemen te verwijderen. Ik kan er  bijna rubber uit persen en botten maken, zoveel zijn het er die mijn tuin van een gele kleur voorzien. Tot morgen

Wezenloos stond ik naar mijn brievenbus te staren: geen Het Nieuwsblad. En dat juist in tijden dat er eens wat  ander nieuws te melden valt dan oorlog en moorden. Natuurlijk voorziet de uitgeverij in alternatieve mogelijkheden om de lezer te paaien en te plezieren bij afwezigheid van een papieren gazet. Men kan alles digitaal lezen wat gedrukt is op papier en dat zowel op PC als GSM. Ook nog de 'tegoedbonnen' gaan inruilen. Maar daar knelt het schoentje bij regenweer zoals nu. Ik kan met de auto naar de press shop rijden, maar daarvoor is de winkel te kortbij om de auto  van stal te halen. Ik kan te voet door de regen stappen, maar daarvoor is het weer te ver. Ik blijf voorlopig op mijn honger zitten en stuur een bericht naar het bureau: geen bezorging. Dan krijg ik weer een dag bij in mijn abonnement. Het is wel goed voor de planten dat het eens een regendag is. Het stof wordt eens van hun bladeren gespoeld en hun wortels krijgen wat drinken. Hetgeen er nu nog hangt van bloesem in de kerselaars, zal ook wel verdwijnen. 

Aangezien ik voor mezelf dikwijls het voorvoegsel, toevoegsel, bijvoegsel enz 'polyvalent' (het Vlaamse woord van vandaag) wil gebruiken, als zijnde een 'veelzijdig' vrouwmens, schiet ik daarin vandaag toch te kort. Ik voel me héél beperkt vandaag. Ik hoop dat ik niet moet wachten tot Pinksteren vooraleer de Geest op mij neerdaalt en voor heel veel inspiratie zorgt. Voorlopig kijk  ik dan maar met een beetje jaloersheid en afgunst naar de 'grote schrijvers' die vandaag vermeld worden: Miguel de Cervantes (1547-1616) die van een onnozel reisverslag van een zichzelf verheven hertog, edelman Don Quichote de La Mancha, die tegen de windmolens vocht, gezeten op zijn oude boerenknol van een paard Rocinante en vergezelt van zijn dienaar Sancho Panza, een prachtig en onverslijtbaar boek maakte. Op dezelfde bladzijde stond een nóg grotere schrijver vermeld: William Shakespeare (1564-1616) auteur van sonetten, gedichten, tragedies, historische stukken, komedies.Tot op de dag van vandaag worden zijn toneelstukken nog altijd opgevoerd en zijn heel veel van zijn werken ook in een filmscenario gegoten. Blijkbaar is men pas een goed acteur als men zijn theaterstukken en koningsdrama's op het podium kan weergeven, spelen en declameren. 

Veel filosofie of zang valt er niet te halen uit mijn kalenders. Dan zet ik maar zelf een zanger op de voorgrond: Roy Orbison (1936-1988). De man die "Pretty Woman" uitbracht en in de gelijknamige film met dit lied, zorgde dat Julia Roberts en Richard Gere eeuwige roem kregen. Maar "Only, the lonely", "Blue Bayou", "In dreams". Zeker "You got it" zou ik vandaag willen zingen want ik heb 'het' niet vandaag, het moet nog komen. Tot morgen

Het minste wat men kan zeggen van Paasmaandag 2025 is, dat het een bewogen dag was. Ik heb in mijn leven toch al heel wat Pausen zien komen en gaan (Pius XII, Johannes XXIII, Paulus VI, Johannes Paulus I, Johannes Paulus II, Benedictus XVI, Franciscus) maar toch volg ik nu alles intenser dan bij de voorgaande Opperste Gezagdragers van de Katholieke Kerk. Misschien ben ikzelf wel nieuwsgieriger geworden naar de impact die de 'vertegenwoordiger van God op aarde' wel heeft voor de gewone gelovigen. Hij was minder 'star' dan de vorige Pausen en bereikbaarder voor de gewone mensen. Hij leefde niet enkel in zijn ivoren toren en marmeren paleis, maar had voeling en respect voor het gewone volk. Heeft iedereen Hem daarom geapprecieerd? Zijn stempel heeft hij niet overal kunnen op drukken en dat verwijten de katholieken van ons seculier land hem ten zeerste. We vergeten als Westerse christenen dat onze gevoeligheden, noden, instellingen en ethiek totaal anders kunnen zijn dan in Amerika, Azië, Afrika, Australië, zelfs op ons eigenste continent zijn de verschillen groot. We maken maar een fractie uit van het totaal van de katholieken. Met de dood van de aartsbisschop van Rome, is het eventjes het verdwijnen van de persoon met het geweten van de 1,378 miljard Rooms Katholieken. Het is nu ook een periode dat we nagaan wie en wat voor een persoon de komende opvolger van Petrus moet zijn. Een kerkelijk leider dient met allen rekening te houden vooraleer een officieel standpunt in te nemen dat aanvaardbaar kan zijn voor alle gelovigen over de hele wereld. Gisteren was er weer veel te horen, te zien en te beluisteren en vandaag weer veel te lezen. De dood van een Paus is niet zó maar een overlijden van een aardbewoner. Zijn woorden hebben toch nog altijd een impact op ons leven. 

Het Vlaamse woord van de dag is 'kleurenwiezen'. Dat deed me denken aan alle familiebijeenkomsten, zowel eigen- als schoonfamilie, die na de maaltijden en het dessert de kaarten boven haalden om mekaar wat centjes af te zetten. Meestal werd er gespeeld om een frank. Omdat n'en euro wat te duur is voor een familiespelleke en er spelers (voornamelijk mannen) te kort zijn in de familie, blijven de kaarten nu meestal in de schuif liggen, tenzij er iemand is die wil manillen of solitair spellen. Op de pc zijn die spelletjes ook te vinden, maar dat is aan mij niet besteed. Kaarten wil zeggen: met een echt gezelschap wat roepen, wat tieren, wat vloeken en zeggen wie er slecht gespeeld heeft, slechte kaarten kreeg enz. Revanche was er altijd op een volgende feest. Dat is het voor vandaag. Eens naar het middagnieuws luisteren om  de verdere ontwikkelingen te horen vanuit Rome en dan van de zon genieten. Tot morgen

Straf, straf, straf!!!. Met zijn laatste krachten heeft paus Franciscus zijn christenen, heel stilletjes kunnen toespreken en zegenen vanop het balkon in zijn paleis aan het Sint Pietersplein in Rome. Deze morgen heeft hij dan zijn laatste adem uitgeblazen, na een rijk en gevuld leven in het teken van de evangelisatie en het woord van Jezus Christus. De laatste maanden van zijn leven hebben wel in het teken van een lijdensweg gestaan. Hij is zijn eigen Calvarieberg opgegaan. En nu reppen alle kardinalen en bischoppen van heel de wereld zich richting Vaticaanstad, niet alleen om de uitvaart van Jorge Bergoglio (1936-2025) bij te wonen maar ook om in Conclaaf te treden om de nieuwe Paus te kiezen. Spannende tijden breken aan voor de Katholieke Kerk, want wie zal de volgende Grote Baas worden?. Een beetje tegen mijn gewoonte in, ga ik nu toch wel even de TV al aanzetten. Want dergelijk nieuws, als het overlijden van een prominent persoon van een Wereldkerk, wil ik wel volgen. Zeker eens zijn werken en impact op de wereld en zijn stellingname in biezondere menselijke kwesties (abortus, homo, euthanasie, oorlog...) nog eens kort samengevat, horen. Hopelijk vragen ze prof em Rik Torfs om dat alles te kaderen. 

Ook op paasmaandag, niettegenstaande er geen krant is geschreven, laat ik mijn  grijze hersencelletjes werken, want die mogen géén dag rust kennen. Ik heb mijn 'Beter..' testen, mijn 'Woordle 5 & 6', en deze avond zendt Het Nieuwsblad, een bladzijde vol met puzzels.

Niettegenstaande ik dacht dat de Paasklokken enkel voor de brave kindjes chocoladen eitjes naar beneden strooiden, kreeg dat 'meisje van 1948' toch een leuke chocoladen paashaas omringt met eitjes van een topchocolatier. Ik laat die mooie sculptuur nog even op mijn dressoir staan vooraleer ik alles met smaak en goesting ga verorberen. 

De zon is weer van de partij, ik kan straks weer genieten van mijn bankje in mijn hoekje met mijn boekje. Tot morgen

Een zalige Pasen voor iedereen. Zelf heb ik niet echt een paasgevoel. De gele kleur in mijn tuin is verdwenen, het is  fris en ik heb terug warme sokken aangedaan. In plaats van chocolade eitjes uit de lucht te vallen, zijn het dikke regendruppels. Die zijn zeker zo welkom voor de tuin als de tiekeneikes voor de kindjes. Voor de rest is het op deze feestdag business as usual in de wereld: vechten, protesteren, oorlog voeren, moorden. Op Radio 1 werd "Imagine" van John Lennon (1940-1980) tot de Classics 1000 nr 1 gekozen. Het is dan ook een mooi en gevoelig nummer met een inhoud waar iedereen naar snakt: Vrede. Ik ga nu naar de Paasmis kijken en misschien zien en horen dat de Paus het "Urbi et Orbi" uitspreekt, een zegen geeft voor 'Stad en Wereld'. Tot morgen

Paaszaterdag en het sneeuwt in de tuin met roze en witte bloemenblaadjes van de kerselaars. Er is wat wind en ze vliegen naar alle kanten verwondert nagekeken door de hond. Nog ruimschoots een uur of twaalf en de 'vasten' is weer eens voorbij. Die is natuurlijk niet zo streng als de ramadam bij de moslims, maar ik ben toch een beetje soberder ingesteld tijdens de voorbije 40 dagen. Met uitzondering natuurlijk als er bezoek kwam, dan liet ik me ook het suikergoed smaken. Tegenwoordig heeft het katholiscime weer wat meer positiviteit gekregen doordat bekende jongeren er ook voor durven te getuigen, zoals Maksim Stojanac (zanger album "Dagdromer"), die zegt een positief gevoel te krijgen en intellectuele steun te ondervinden van de teksten van bijbel en evangelie. Christoff (mocht oa zingen bij vertrek van Paus uit België) is al langer een overtuigd christen en ook onze vorsten en hun kroost zijn diep gelovig. Meer dan 500 volwassenen hebben zich het laatste jaar laten dopen, in tegenstelling tot de jaren toen het schandalen regende in de Kerk. Misschien zijn de mensen wel tot het besef gekomen dat het 'mensen' waren die de misdaden begingen en niet 'de Kerk', het Christendom. Toen waren er veel gelovigen die zich lieten 'ontdopen'. Het is nu nog even stil in de straten, de klokken zijn nog niet terug gekomenen en de toeristen passeren mijn straatje niet meer. Ik ga me nu wat warmen aan de zonnestralen en een stukje van de krant lezen, want die is héél laat geleverd, deze morgen. Tot morgen

De klokken zijn weg en het is overal rustig. Geen 'gebimbambeieren' dat klinkt uit de weinige kerken die nog dienst doen als echt gebedsoord. Het is een rustige vrijdag met aan de lucht wat witte, grijze en blauwe strepen. Een goede dag, met 12°C, wat redelijk is van temperatuur maar toch nog een fleeceke vraagt om aan te trekken. Niet dat het hier nu zo slecht is als in de Alpen, die nu te maken krijgen met een Depressieve Hans (de depressie van de Golf van Genua), die net zoveel vernietigen aanbrengt als Hannibal* toen die over de Alpen trok met zijn leger om Italië of liever gezegd Rome in te nemen. Enfin, tot hiertoe hebben de Lage Landen nog geen klagen gehad over bar winterweer, en het ziet er ook niet naar uit dat dàt in de komende maanden nog zal komen. Dat is  wat anders natuurlijk dan bij de mode, die de 'must haves' van lang geleden, weer in het straatbeeld wil krijgen. Naast de pijpenkrullen in het haar,  de diadeem en de diadeemhoedjes, ziet men een mannelijke accessoire dat bij de mannen verdwijnt tevoorschijn komen bij de vrouwen: de plastron. Menig cravatte  heb ik versleten tijdens mijn  tienerjaren op kostschool waar het een onderdeel van het uniform uitmaakte. De paardenstaart en de diadeem moesten onze wilde haren in bedwang houden, maar een froufrou als modegrilletje mocht wel. Zelfs de zwierige rokken en plooirokken ziet men weer in het straatsbeeld verschijnen. Ik las een citaat vandaag van een onbekende "Maak van je verleden geen toekomst" maar het lijkt wel dat anderen dat doen en m'n verleden voor mijn ogen zie paraderen en in allerhande tijdschriften weer zie schitteren. 

Al een paar dagen wordt het nieuws ook beheerst door de mogelijkheid dat er wel buitenaards leven is, maar wel buiten ons zonnestelse. De 'James Webb ruimtetelescoop' heeft iets ondekt, 124 lichtjaren van hier, dat een element kan zijn en heeft om leven, buiten onze gebieden kan mogelijk maken. Het zou te zien zijn in en bvindt zich in 'sterrenbeeld Leeuw'. Geen sprake meer van 'marsmannetjes' maar wel van een 'K2-18b'er', want dat is de naam van die planeet.

Nu moet ik nog de restanten van mijn bezoek verorberen en daar zal ik nog wel een paar dagen mee bezig zijn. Ze hebben elk een pot opengemaakt om nog een boterham mee te besmeren als piknik voor onderweg: chocopot, aarbeien-en abrikozenconfituur, speculoospasta, honing. Ik zal wel zoet zijn de volgende dagen. Tot morgen

*Hannibal Barkas (247vC-183vC) een Carthaags generaal tijden de Tweede Punische Oorlog (218vC-201vC) die Rome wilde innemen en daar de Alpen voor overtrok  met een leger bestaande uit 30.000 soldaten, 37 olifanten, 15.000 paarden en ezels. Hij was de inspiratiebron van oorlogsstrategiën voor o.a. Napoleon, Hertog van Wellington en Norman Schwarzkopf

Met z'n vijven zijn ze hier hun Witte Donderdagmaaltijd komen verorberen. Geen vastenmaaltijd heb ik voorgeschoteld maar eentje met veel calorieën, zeker het dessert met koekjes allerhande bij de koffie, chocomelk of gewoonweg water. Als mijn jongste zoon met de 3 jongste kids (16-14-12) en vrouwlief naar hier komt is dat verwendag, die niet altijd even gezond kan genoemd worden. Maar och ja, de maaltijden en samen aan tafel zitten en babbelen en kletsen lengen we met tussenin wat te snoepen. Alle nieuwtjes moeten uitgewisseld worden en ook vaststellen dat ik weer wat gekrompen ben. Zolang mijn hersenen niet krimpen en goed blijven werken maal ik daar niet om. Nu zijn ze weer teruggekeerd naar de regen, want hier is het nog altijd droog en in het binnenland zijn er al wat plensbuien. Het nieuws van de dag is de aankomst van de Koning en co aan de kathedraal van Santiago de Compostella. Ze hebben hun schelp verdiend. Met horten en stoten hebben ze gedurende jaren een deel van de pelgrimage afgewerkt. Met hun gezin, vrienden en bodyguards om zich heen. Hierbij tonen ze dat glimmer en glamour niet altijd de hoofdzaak is in hun leven, maar dat hun spirituele leven ook belangrijk is. De 'camino' is een netwerk van wandelwegen die gevormd zijn de de Jacobswegen doorheen gans Europa te bewandelen en die dan in Saint Jean Pied de Port het Spaanse grondgebied in noorwestelijke richting uitgaat. Dat is dan toch nog om en bij de 790 km stappen. Onderweg kan je dan genieten van middeleeuwse architectuur in historische steden met hun enorme kathedralen. Dat alles om tot aan het graf te geraken van de Apostel Jacobus, een visser uit Galilea, wiens beenderen in Santiago zijn  begraven. Het is een mooie en vermoeiende tocht, deels door de Pyreneeën, geen plezierwandeling maar een echte uitputtingsslag. Een 400.000 bedevaarders leggen jaarlijks de route naar het heiligdom af. Vanuit België is het ongeveer een 2.200km stappen. Nu ga ik een beetje rusten. Tot morgen

Windstil, grijs en af en toe een waterzonnetje. Maar optimist als ik ben, heb ik mijn shorts nog wel binnen handbereik gehouden alsook mijn lotions factor 30 en after sun. Het zal weeral niet voor direct te gebruiken zijn maar de zon zou wel in alle hevigheid kunnen terugkomen en dan ben ik voorbereid. In Laken is het twee dagen na elkaar een verjaardagsfeest. Gisteren werd Filip 65 jaar en kreeg van zijn kroost wel een hoogst uitzonderlijk verjaardagscadeau: een website waar de 'waarde landgenoten' vragen aan de koning mogen stellen met de belofte dat hij er een deel van zal beantwoorden. Vandaag is dan de jongste koninklijke spruit ook jarig, 17 lentes. Ik zal niet de enige zijn die zegt dat de 'niet' zo mooie Filip, prachtige kinderen heeft en met gezond en goed verstand gezegend zijn. Gisteren was het dan een effectief afscheid van de stem van de gekendste hond van Vlaanderen. Samson is zijn stem en uitvinder definitief kwijtgespeeld. Danny Verbiest(1945-2025), legde na een lange ziekte er het bijltje bij neer. Vermoeid na het lange werken met een hond die hij een stem en bewegingen gaf en ontzettend populair maakte bij de kinderen, maar ook bij Gert Verhulst en Hans Bourlon. Een andere dag en ander nieuws. Nog ben ik altijd verbouwereerd dat er een handel in exotische mieren bestaat. Van het moment dat ik één mier betrap op mijn stenen pad of in mijn gazon, slaan alle alarmbellen tilt en wil ik zo rap mogelijk deze kruipende diertjes verdrijven. Ik had nooit gehoord dat dergelijke verzamelingen bestonden laat staan dat ze gesmokkeld werden om met veel geld te verkopen. Twee studenten kunnen nu profiteren van het gevangeniswezen in Kenia. Ze waren betrapt  met 5000 Messor cephalotesmieren, de grootste oogstmier, een rendabele en lucratieve smokkel van dieren, biopiraterij genaamd. Ieder beestje was goed voor 200€. De koningin kan 22-25mm groot zijn en zonder koningin geen kolonie. De levende mieren werden getransporteerd in reageerbuisjes en plastiekspuiten. Ja, nu hebben ze natuurlijk spijt en noemen zichzelf domme en naïeve kinkels om aan dergelijke handeltjes mee te werken. Maar geld lonkte en daar konden ze niet aan weerstaan. 

De filosofieles van vandaag komt burgerrechtenactivist James Baldwin (1924-1987): "Haat, een kracht die zoveel kan vernietigen, faalt nooit in het vernietigen van degene die haat". Bij Klara is het zoals altijd, onbekend muziektalent. Nooit gehoord van 'Kassia' (810-866) een Grieks-Byzantijnse componiste en  hymnedichteres. Ik kijk wel eens wie van onze Nederlandstalige zangeressen ik eens naar voor kan brengen. Mijn oog viel op Astrid Nijgh en haar waarheid en tevens de mijne: "Ik doe wat ik doe, en vraag niet waarom". De rest is te beluisteren op een van de muziekkanalen. Tot morgen

Half april en tot hiertoe al veel vit.D opgeslagen in 2025. Natuurlijk leeft de mens, dier en plant niet alleen van zonneschijn, er is ook wat groeiwater nodig voor alles en iedereen. De planten snakken naar een beetje hemelwater dat tegenwoordig zo moeilijk naar beneden komt. Deze morgen zijn er wat druppels gevallen, maar ik heb mijn buitenazalea's (in potten) toch van kraantjeswater moeten voorzien. Ze waren al aan het uitdrogen, hingen er wat slapjes bij en ze moeten nog in bloei komen. De dreigende regenwolken zijn ondertussen weer eens gepasseerd en zoeken andere oorden op om water neer te gieten. Tijd voor een inspectie van de tuin en de bijhorende mijmeringen, wat ik toch wel dikwijls doe, als ik op mijn pikkelken ga zitten. Vooral als ik dan het filosofische citaat van de dag gelezen heb "Pruimenboom, jij zult me nooit vergeten". Dat kan alleen van een Shintõ-priesteres komen, de Japanse prinses Shikishi (1149-1201). Japan, waar de cultus van de bloesems evenzeer gevierd wordt als bij ons in Haspengouw in de maand april. Ik kijk dan naar mijn bloesembomen niet van appelen, peren of pruimen maar van kersen en krieken. Ze staan volop in bloei met roze en witte bloemen en overschaduwen de bijna uitgebloemde narcissen, hyacinten en blauwe druifjes. Al dat moois dat in de lente te zien is, is zo'n beetje zoals het leven. De lente die er weer voor zorgt dat jong leven te voorschijn komt en het mooiste van zichzelf toont. Zo is het ook met de jonge mens, die mooi en schoon is en het zelf niet goed beseft hoe vlug die schoonheid en frisheid kan verdwijnen en overschakeld op verlepte bloemen maar nog altijd stevig verankerd is in de bodem van het leven. Reserves opslaan om weer verder te gaan op een andere manier, minder ijdel meer down to earth. De bolbloemen zijn bijna uitgebloeid maar de ribes en de forsythia hebben nog volop bloemen en daar zijn de bijen en hommels zeer dankbaar voor. Vandaag staat er niet zó  veel op mijn programma, buiten nog wat  mijmeren en dromen zal ik verder mijn boek lezen. Gisteren viel de e-reader plat en moest ik wel stoppen met het verhaal verder te lezen. Ik heb weer gezorgd voor een volle batterij zodat ik de laatste hoofdstukken kan lezen van "Smeltend IJs", ik denk, dat de schrijver een IJslander is, Arnaldur Indriõson. Goed en vlot om te lezen, behalve de namen van de personages. Tot morgen

Gelukkig dat iemand anders de tel bijhoudt van de dagen. Ongeloofelijk hoe snel de uren, dagen en zelfs een week voorbij vliegen. Ik ben met pensioen en is het eigenlijk niet van belang of het nu een maandag of vrijdag is. Het enige ritme dat ik van belang vind is de dagdagelijkse routine van opstaan rond hetzelfde uur, een klein 'napje' op de middag, en iedere avond hetzelfde ritueel op ongeveer hetzelfde uur, om de dag af te sluiten. Etenstijden kunnen variën, alsook de werkuren en werkjes. Eigenlijk kan je niet oud worden met zo'n leven, je lichaam bepaalt het ritme. Veel mooier dan de kalenderspreuk vind ik het citaat van clown-acteur Ed Wynn (1886-1966): "je wordt oud als je bij het schaken buiten adem geraakt". Die op de filosofie kalender is dan weer van een ander kaliber en komt uit de pen van Ludwig Wittgenstein (1889-1951): "Hoe weinig filosofie ik ook gelezen heb, ik heb zeker niet te weinig gelezen, eerder te veel". Want lezen zal vandaag ook weer gebeuren, eerst de krant met verslaggeving van de biezonderste momenten van het weekend, (begrafenis, sport, wielrennen..) en hetgeen er gebeurt is en valt te gebeuren op televisie. Een danswedstrijd en 'de Mol', beide en nog veel meer heb ik gisteren als een kelk aan mij laten voorbij gaan en daarover lees ik dan met plezier het verslag in de krant. Vanavond komt er weer een nieuwe host, eigenlijk hostess, de beroemdeTine, voor het vraaggesprek op VT4 ter vervanging van Gertje. Natuurlijk kan VTM ook niet achterblijven met zo'n populaire gesprekken reeks en kiezen daar als gastheer Eric voor, die een 'Bar met hoge krukken' als locatie voor zijn gesprekken, het beste decor vindt. Natuurlijk, zijn naast de personnages in al die spelprogramma's ook in die praatprogramma's dezelfde VIPS en BV's  aanwezig. Die hun babbels moeten  zoals altijd naar de gunst van de kijker dingen. Kijkcijfers en niet de inhoud, zijn per slot van rekening belangrijk voor de commerciële televisiezenders. Door de bespreking van al die 'hot items' in de krant en meteen de uitslag van al die wedstrijden te krijgen, ben ik vrijgesteld om naar die amusementsprogramma's zonder inhoud te kijken. Voordat ik afsluit hebben jullie nog de naam te goed die 14 april in Klara's scheurkalender siert: Tania Giannouli. Een 49 jarige Griekse componiste die de Westerse en Oosterse muziek probeert te verenigen.Tot morgen

Veel regen is er niet gevallen deze nacht, maar laat ons zeggen dat iedere druppel welkom was. Het is Palmzondag, de laatste  zondag van de vasten, al doen de kristenen dat niet zo serieus en secuur als de moslims. Maar Palmzondag is de herdenking van Jezus' intrede in Jeruzalem en de start van de Goede Week, met Witte Donderdag (vertrek van de kerkklokken), Goede Vrijdag en Paaszaterdag. Vervolgens op Paaszondag, de Verrijzenis van Jezus. We vieren die Verrijzenis met de terugkomst van de klokken met veel gebeier en gooien, her en der chocoladen eitjes rond, want de echte kippeneieren zijn té duur geworden om er mee te smossen. Dàt staat er deze week allemaal op het programma van de katholieke mens. De wonderen zijn inderdaad nog niet de wereld uit en dat  was gisteren ook weer eens te zien. Een schatrijk selfmade zakenman, Willy Naessens (1993-2025), werd bijna als een heilige 'ter aarde besteld'. Het was een staatsbegrafenis waardig voor deze paardenliefhebber. Zelfs een politie-escorte vergezelde en begeleide de rouwstoet, bestaande uit de familie en Willy in een lijkwagen (getrokken door 4 Friese zwarte paarden en getooid met een rouwkleed op hun rug), naar de Kerk en de eeuwige jachtvelden. De speeches waren een lofzang op zijn leven. Waarschijnlijk wel terecht als je als molenaarsknecht op 14 jarige leeftijd,  het schopt tot eigenaar/CEO van meer dan 50 bedrijven in diverse sectoren. Ik bied mijn medeleven aan, aan de familie en vrienden van deze uitzonderlijke man, die ook voor de vrouwen een speciale dag voorzag op Waregem Koerse: Hoedjesdag.

Ik heb eigenlijk niets meer te vertellen, ik ga  stoppen met dit schrijfwerk op zondag. Het is voor de rest van de dag wassen, plassen en strijken en tussenin naar de Koers kijken. Niet van paarden maar van renners in 'De  Hel van het Noorden'. Zoals steeds mag de beste winnen en hoop ik op Wout.Tot morgen