Deel twee van een winderig weekend. Goed voor de windenergie. Paradoxaal genoeg moeten die windmolens, die aan zee volop voor energie zouden kunnen voorzien, uit het toeristische zicht blijven en mogen dus niet gepoot worden langs de kust of autostrades die er naar toe gaan. Men mag het mooie uitzicht van de Vlaamse velden niet ontnemen door er ijzeren bomen te planten die veel goedkope wind zouden kunnen vangen en ons van goedkope (?) energie zouden kunnen voorzien. Ik zet er een vraagteken bij omdat de opgeslagen energie natuurlijk moet getransporteerd worden via allerlei dure installaties. Vandaag is er dan weer een 'klimaatmars' voor een fossielvrij maken van de broodnodige brandstof voor allerlei doeleinden. Electrische auto's, die nu toch al 12% van het ingeshreven wagenpark uitmaken, zijn niet voor ieders portemonnee. Daarbij komt, dat door hun zware batterijen die auto's ook zo veel meer wegen dan waarop al die kelderparkings en verdiepingen berekend zijn. Binnenkortzal de bouwsector weer extra werk krijgen door het slopen van die oude parkings en het bouwen van steviger constructies voorzien op die zware vehikels, wat natuurlijk ook weer voor een meerprijs zal zorgen als men de wagen daar voor enkele uren wil achterlaten om te gaan werken of boodschappen te doen.
Vandaag gaan we eens een katholieke bezinning doen en naar de Abdij Ten Putte rijden in Gistel. Eeen kaarsje aansteken en er een devote bedenking bij maken. Samen met een vriendin vond ik een gebedje, weliswaar in het frans, dat bij elk ontstoken kaarsje gepreveld wordt: je ne sais pas prier, je ne sais que dire, je n'ai pas beaucoup de temps.........Een zeer rustgevende plek in het dichtbevolkte Vlaanderen. Vlakbij de autostrade en toch is dat dreunend verkeer niet op de abdijgrond te horen. Het verhaal van de Heilige Godelieve, nog altijd een voorspraak gevraagd voor keel- en oogproblemen, geef ik altijd met plezier door aan mijn kleine grut. Haar leven is ook speciaal en spannend voor de hedendaagse jeugd die groot geworden zijn met teevee, games en allerlei ander electrisch en internet tuig. Ik zoek bewust de stille plekjes op en weet er ook veel zijn, omdat ik die zelf nodig heb en ze zo kan doorgeven aan mijn logee die ook op zoek is naar stilte. Na het slecht verlopen probeersel om de hond thuis te laten terwijl wij wilden wegrijden, neem ik hem nu mee op de achterbank en laat hem in de auto op ons wachten op die stille parking. Tot nader order zijn de beesten niet toegestaan in winkels, kerken en abdijen. Tot morgen
Weekend is begonnen en mijn logee is sinds gisterenavond mijn gezelschap. Normaal doe ik mijn boodschappen in de week, maar omdat ik haar smaak nog niet zo goed ken, is de winkeluitstap naar deze middag verplaatst zodat ze me kan aantonen wat haar smaak en lievelingskost is. Vandaag of morgen zal het comfortfood à la Jeroen Meus zijn; wortelpuree met worst en eventueel wat ketchup. Het is nodig elkaar goed te leren kennen want de weekendverblijven zullen een tijdje duren. Haar smaak moet ik leren kennen, ook haar interesses en zij moet mij ook leren kennen om aangenaam samen de weekenden door te brengen. En nu dan het nieuws uit de Wetstraat en dat is geen nieuws wegens totale verlamming van de gesprekken. Dan schakel ik maarover naar het wereldnieuws en hoe kan het ook anders, gedomineerd door de Amerikaanse wereldburger. Een zin die voor hem lijkt geschreven te zijn door een onbekende en die ik dan maar klakkeloos overneem: golf en sex, zijn de 2 dingen waar hij echt van kan genieten, zonder er goed in te zijn. Maar Donald verbaast weer de wereld door zijn diesel bij Poetin te gaan kopen. Voor de rest is hij razend op het Noorse Nobelprijscomité dat hem weerom een Nobelprijs voor de Vrede, ontzegd heeft. Ze zullen het eerstddaags wel eens voelen dat ze weigerden hem een miljoen euro cadeau te doen met de daarbij horende gouden plak en het handgeschreven diploma. Ik zou me de toorn van Trump niet graag op de hals halen want dan laat hij je live op teevee voor een vuurpeleton staan om je naar een andere wereld te helpen passeren. Waarschijnlijk heeft hij voor de gevangene nog eens naar de executie gekeken van de Roemeense dictators op kerstdag in 1989. Een ander item dat me voor veel vragen stelt. Fier als een gieter stelt het Agentschap Bos en Natuur dat er ca 60.000ha bos geplant is. Goed voor ons leefmilieu en voor de mens die er in woont. Alleen meldt men dat het allemaal private eigenaars zijn die 'iets willen teruggeven aan de natuur' met dien verstande natuurlijk dat die bosaanplanten niet publiek toegankelijk zijn want het is geplant op bedrijventerreinen, private velden tuinen enz. en gesubsidieerd voor 2,5€ per m² aanplant. Dieter Coppens doet er alvast aan mee en ook schoenen Torfs. De groene jongens van cultuur en commercie.
We zijn op onze stappen moeten terugkeren want de hond wilde van geen wijken weten en wilde perse mee op uitstap naar de winkels. Het gevolg is dat we in gesplitste slagorde een beetje voeding in huis gehaald hebben. We hadden nochtans een wandeling gedaan met hem, maar hij wilde ons niet laten gaan. Hij heeft zijn eigen willetje en dat maakt hij wel duidelijk door met een scherpe blaf rond te lopen. Tot morgen
Kletterende regen, maar dankzij een zieke hond was ik vóór de zware regenbui bij de brievenbus om alsnog een droge krant te hebben. Ik heb een hond die alles wat op mijn bord ligt opeet als hij de kans daartoe krijgt, maar ook alles wat in mijn zakken zit eruit haalt en in zijn muil steekt en opeet. Gisteren was het een zwart poepzakje dat uit mijn broekzak werd gehaald en als voer werd gezien. Met alle gevolgen vandien deze nacht. Dus ja, voor dag en dauw, in het holst van de nacht bijna en nog pikkedonker buiten, heb ik al grote kuis moeten doen. Nu ligt hij hier als een slap voddeke naast mij, te bekomen van zijn maag- en darmmankementen. Hij krijgt nog de tijd om te bekomen want vanavond komt mijn kleindochter weer om het weekend in alle rust door te brengen. In alle rust binnenshuis wel te verstaan want buiten is het toch wat nat en ontstuimig. Zo leert ze ook hoe de zee is bij regen en stormweer. De beste remedie eigenlijk om alle muizenissen weg te jagen. De spinnen zijn hun webben ook kwijt met hevige wind, al maken ze zelf hun vangnetten kapot. Het is natuurlijk niet de beste dag van de week om naar de kapper te gaan, maar afspraak is afspraak. Ik zal dan in ieder geval thuiskomen met een fris kopke en een flinke hoofdmassage gekregen hebben. Ik zit aan het venster, een tiental meter van de grote baan en de tramsporen. Weinig trams op te merken maar wel veel autoverkeer. De staking van het openbaar vervoer doet zich wel voelen en de gevolgen zie ik hier voor mijn neus voorbij razen. Iedereen wil toch op tijd op zijn werk en school geraken. Behalve natuurlijk de stakers, die hun werk voor bekeken houden en in groep de straat opkomen om te protesteren tegen al die nieuwe maatregelen die de diverse regeringen nemen ten koste van de gewone werkende mens. In Knokke komen ze ook op straat, maar dat is om amusementsredenen en op 'place tu m'as vu'. Daar loopt dan de beau monde in het geijkte knokse uniform. Voor mannen, gekleurde pantalon, witte polo, gewatteerd jasje en gekleurde lamswollen gebreide pull nonchalant over de schouders geslagen. Een 'louis vuitonneke' mag niet ontbreken. Bij de dames is het dan de geijkte harencoupe meestal blonde lange haren met een pijpekrul langs de zijkanten, gebruinde huid, fel geschminkte ogen, rode lippen en nagels. De kledij komt natuurlijk van topdesigners in tere pastelkleuren of wit. Geen crisis waar te nemen op die zeedijk. Het zijn dan ook meestal de 'entrepreneurs' die er flaneren en hebben geen last van de verhoogde levensprijzen. Integendeel, de meerwaarde van alle producten komt meestal in hun portemonnee terecht. Voor de gewone man en vrouw zeg ik maar, geniet van het schouwspel van de bolides op de vrij toegankelijke en tot nader orde, gratis Knokse zeedijk. Tot morgen
Na een nachtje van felle windstoten, niet van mij maar van het voorbijtrekkende lage drukgebied, is er toch min of meer wat rust buiten. Voorlopig gaan de regenvlagen voorbij en lossen weinig nattigheid, tot hiertoe. Het voelt en ziet eruit als echt herfstweer en met 12°C op de thermometer is het buiten niet 'warm' te noemen. Ik zie ook aan de hond dat hij liever binnen blijft dan buiten loopt. Dat is goed voor mij want ik heb wel wat was- en strijkwerk te doen. De afwisseling van seizoenen vind ik eigenlijk wel leuk. Het is altijd voor een paar maanden leven in een ander kader, een keer aan de noord/zuidpool met niets van groen en dan een keer aan de evenaar met warmte en een overdaad aan groen gekleurde weiden, hofjes en paadjes. Ik denk niet dat ik zou aarden in een klimaat van altijd hetzelfde. Ik hou ervan eens met een coltrui en lange mouwen rond te lopen en met noorse sokken aan mijn voeten net zoals ik het ook plezant vind om met een short en t-shirt rond te lopen. Ik ben geboren in een land met 4 seizoenen en daar blijf ik ook bij. Geen Spaanse zon noch costa's, geen ski-oorden en alpen, gewoon mijn vlakke land dat velen al bezongen hebben. De poetsbeurt is ook achter de rug, mijn huisje is met goede hulp, weer spic & span.
Is er geen nieuws uit de Wetstraat en omliggende gebieden, dan zorgt den apotheker wel voor ambiance. Ik denk dat hij de kust in zijn gigantische portefeuille wil steken. Hij is al van Knokke tot Blankenberge geraakt. In die laatste stad mikt hij vooral op de volkse amusementswereld zoals het 'Witte Paard' waar hij ook al aandeelhouder is. Hij mikt nu ook, met zijn entourage, op een 'strandbar'voor de 'duynezikers', moest het in Knokke mislukken. In de 'prinses van de badsteden' organiseert hij meer exclusieve bezigheden zoals dit weekend 'Le Zoute Grand Prix Cars'. Al wat op straat staat is er gratis te bekijken, voor dure cars en bekende mensen, in de speciale tenten, is het betalen om ze te bewonderen. Zo, ik ga proberen of buiten zitten mogelijk is zonder weggeblazen te worden. Tot morgen
Het is nog zonnig met een waas erbij, maar de regen zit er blijkbaar toch aan te komen. Niet erg, de bomen hebben wel wat water nodig en dat kan ik aan die grote gevaarten niet met een gieterke geven. Een tweetal dagen van regen en nattigheid is te overzien. Ik heb de krant weer uitgeplozen en behalve ongelukken met auto's die van allerlei nieuwerwetse snufjes en alarmbellen voorzien zijn, gebeuren er toch heel veel kettingbotsingen in het land. Daarnaast zijn er ook de verslaggevingen van de assissenzaken die nu aan de orde zijn. De mens wordt er in al zijn slechtheid weergeven, die karaktertrekken van hebzucht, jaloersheid en wreedheid nog eens benadrukken. Daartussen staat dan ook de positieve boodschap van de 84 jarige ex-leraar Frans Medaer. Naar aanleiding van de Witte Mars in 1996 (moorden van Dutroux en slecht functionerend justitieapparaat en politie), schreef de oud-leraar een vredesboodschap die ondertussen in 1000 talen is vertaald: "Wij willen een wereld waarin alle jongeren onder goede begeleiding al hun talenten optimaal kunnen ontwikkelen om ze nu, en later, ten dienste te stellen van elkaar in een geest van solidariteit, vertrouwen en wederzijds respect". En ja, de jongeren vinden in West Europa dat er aan hun schooltijd en opleiding serieus wat schort. Nu komen ze massaal in Frankrijk en Wallonië naar buiten om hun ongenoegen te uiten over het tekort aan leerkrachten, klaslokalen en zelfs tafels en stoelen in de klassen. Natuurlijk zijn er ook professionele onruststokers en hooligans daarbij aanwezig waar het enkel om vernielingen draait en voor de rest geen boodschap hebben voor de goegemeente. Spijtig, want zo gaat de goede boodschap en vraag van de jongeren wel voorbij aan de noodzaak van deze protesten. Natuurlijk is er ook nog fantastisch nieuws te melden over onze 12e nobelprijswinnaar sinds de uitreiking van de prijzen in 1901. De prijs werd per testament vastgelegd door Alfred Nobel (1833-1896) in 1895 voor onderzoekers die een opmerkelijke bijdrage leverden op gebied van natuur-schei-geneeskunde, fysiologie, literatuur en vrede. Onze 84 jarige, Francis Halzen krijgt zijn nobelprijs natuurkunde voor de beschrijving van "kosmisch spookdeeltje". Van harte proficiat aan onze Belg voor zijn bijdrage, dat voor mij latijn-grieks en alle me onbekende talen is. Tot morgen
Genen paniek voor de afwezigheid van Minister Vandenbroucke, hij is niet ziek. Hij heeft alleen een ontsteking in zijn gezicht en die bubbel drukt op een gezichtszenuw. Een verschrikkelijk vervelend iets want dat geeft 2 mogelijkeheden, ofwel blijf je er als een zuurpruim uitzien als het puistje op het beginpunt van de zenuw drukt ofwel krijg je een smile tot achter je oren zelfs voor de meest trieste verhalen als de druk op het eindpunt van de pees ligt. Het is al een beetje beter want hij kan vandaag al een openingscollege geven voor de studenten richting 'politicologie'. Naar eigen zeggen moet hij niet perse het advies van de geneesheer volgen om nog een weekje thuis te blijven want hij is "alive and kicking". Een hele geruststelling voor de andere onderhandelaars over het nationale budget. Als vice premier en minister van 'sociale zaken en volksgezondheid' kan hij zeker niet ontbreken bij het beraadslagen over de verdeling van de miljarden en de zoektocht naar de miljarden die ontbreken om op "zero" uit te komen in de staatsbalans. Ik heb geen pardon en moet er voor zorgen dat mijn uitgaven gelijke tred houden met mijn inkomsten want ik kan nergens via achterpoortjes andere gelden innen. Als ik 'in het rood ga' wil dat zeggen dat ik té veel uitgeef aan eten, restaurants, kledij en alle andere consumptiegoederen die zo verleidelijk kunnen lonken. Maar de zon zal straks wel door de lage wolken priemen en me voor vandaag weer een heerlijke gratis dag bezorgen. Meer heb ik niet te vertellen vandaag. Tot morgen
De 'Kinderboerderij Lettenhof'hebben we niet bezocht zowel het jongere meisje als het oudere meisje hadden op zaterdag té veel hooi op hun vork genomen en lasten zondag een gemakkelijker wandeling in. Het was prachtig weer en dus namen we genoegen met een korte strandwandeling. Het was wel heel druk voor een zondag in oktober. Veel mensen kwamen nog eens genieten van de zee en het strand vooraleer de herfst zijn intrede zal doen. Maar mijn logee is gisterenavond terug landinwaarts gekeerd want de school roept. Maar vrijdagavond komt ze terug. In een gezin van zes zijn er zelden rustige momenten en die heeft ze wel eens nodig. Dan is een weekend aan zee bij de oma en de hond, een welgekomen oplossing. Het is hier rustig en stil in huis en de toeristen zullen ook stilaan achterwege blijven zodat het buiten ook een en al rust zal zijn. Vandaag is het een pyjamadag voor mij en de hond. Een persoon erbij en wat meer activiteiten in ons leven is toch weer even aanpassen. Nu dat de rijp/rijm van deze nacht verdwenen is, is er weer een nazomertje in aantocht. Lekkere temperaturen om de rest van de dag weer buiten door te brengen. Veel nieuws valt er nog niet te rapen in de Westraat, die hebben hun uren, dagen en nachten palavers ook weer nodig om hun budget naar ieders goesting in evenwicht te krijgen. Waarschijnlijk ook weer met centen uit onze portemonnee te kloppen. Op de ministeriële uitgaven beknotten is een té moeilijke oefening om te doen want zonder chauffeur in een deux chevauke zich naar een afspraak begeven is een minister en cabinetard onwaardig. Zelfs niettegenstaande ze een gratis abonnement op bus, tram, metro en trein hebben, zijn dat verplaatsingsmiddelen die beneden hun waardigheid zijn en waar de gewone Belg best mee tevreden zou zijn. Zo, ik ga alles een beetje opruimen en dan onder de halve parasol met een boek (e-reader) wat aangename uurtjes doorbrengen. Tot morgen
Werelddierendag dank zij de naamdag van de Heilige Franciscus van Assisi (1181/82-1226). Een rijke jingeman die plots zijn leven wijde aan de melaatsen, zieken en armen. Hij koesterde de dieren en vandaar dat hij ook hun patroonheilige werd. Mijn kleindochter wil dat gedenken door naar de 'Kinderboerderij' in de omgeving te gaan. Ik moet echt wel wennen dat een ander mijn agenda bepaald en dat is heel heeel heeeel lang geleden. Maar nog een beetje Franciscus weetjes. Sinds 2025 heeft de Europese Raad ook zijn fiat gegeven om de Franciscuswegen om te vormen tot een "Europese Culturele Route". Een netwerk van pelgrimswegen via universiteiten en belangrijk Europees erfgoed, doorheen gans Europa.
We kunnen in de nieuwsgaring niet zonder Trump. Dat die man wraakzuchtig is als hij zijn zin niet krijgt is nog maar eens bewezen. Een Republikeins congreslid dat het instellen van de 'zomertijd' (dat Trump zo genegen is omdat hij en zijn maten, dan een stuk later op het golfcourt kunnen blijven spelen) wil verhinderen omdat de kinderen in zijn staat Arkansas, in het donker naar school moeten gaan. Rancuneus als hij is als zijn wens niet geëerbiedigd wordt, heeft hij de privé gegevens van de senator op het internet gezet, dus publiekelijk meegedeeld. Natuurlijk is het privé gsm-nummer het kwalijkste gevolg van deze zet zodat deze man geen minuut rust meer krijgt in zijn privé-leven.
Zo, nu nog een lichte maaltijd en om halftwee naar de boerderij, alwaar ik zal plaatsnemen op het terras want de hond neem ik mee, die laat ik thuis niet achter, maar mag daar niet rondlopen. Tot morgen
"It's Bouquet". Wie kent die uitdrukking niet? Geen 'bucket' wat een armzalig emmertje betekent maar een geurig boeket bloemen dat bestaat uit Rose, Daisy, Violet en natuurlijk Hyacinth. Gedurende vijf jaren was "Keeping up appearances" één van de meest succesvolle tv-serie met Patricia Routledge (1929-2025) in de hoofdrol. Het zijn verhalen die men niet beu geraakt om naar te kijken en de herhalingen succesvol blijven in het tv-landschap. Zo'n beetje zoals onze 'kampioenen'. Enfin ik kwam haar naam tegen bij de overlijdensberichten van een jaar geleden. Maar veel tijd om te schrijven heb ik niet want ik heb onverwacht een logee gekregen: kleindochter Anke. Het is plezant om de kleinkinderen één voor één op logement te hebben, zo leer je elkaar ook kennen. Korte bezoekjes is plezant maar een paar dagen met elkaar optrekken is nog beter. Samen eten, samen op stap, samen naar de zee kijken en genieten van de rust die de Noordzee ook brengt. Ik woon dan wel ver van mijn familie, maar iedereen (kinderen en kleinkinderen) komt zo op tijd en stond een paar dagen bij mij doorbrengen en die dagen zijn waardevoller dan babysit te zijn toen ze baby en kleuter waren. Ik ga nu onze inwendige mens verstrekken, want nu gebeurt alles op de tijd dat mijn gast bepaalt en dat is even wennen. Tot morgen
Ik werd met de zon in mijn ogen wakker. Dat is, zonder woorden, een aankondiging dat ik met plezier moet opstaan want dat er een mooie dag in het verschiet ligt. En dat is ook zo. Een blauwe hemel, een grote zon en een licht briesje zullen voor een prachtige vrijdag zorgen. We zullen de komende jaren ons gelukkig moeten maken en prijzen met alles wat gratis aangeboden wordt, zoals mooi weer, goede temperaturen, genieten van het uitzicht van strand en zee, van vriendschappen en babbels met familie, vrienden en buren. Er zal nog veel gepraat en gediscussieerd worden over de ingrepen om een budgettair evenwicht in de Vlaamse financiën te krijgen. Of ik er veel bezwaar tegen heb of niet, de dienstencheques zullen sowieso duurder worden en leveren 300 milj euro extra aan de Vlaamse kas. Maar als er veel werklozen uit voortvloeien die een stempelgeld moeten krijgen, rijst de vraag wat er uiteindelijk zwaarder gaat wegen op op de uitgaven. Geen verhoging van rechtstreekse belastingen maar via allerlei sluikse ingrepen zal ik op het einde van het jaar heel wat meer geld kwijt zijn dat naar de kas van de Vlaamse regering gaat. Ik ga er niet verder over zagen. De parlementairen die voor de modale Belg/Vlaming in de serre van het Vlaams parlement of in het oudere halfrond zetelen om onze rechten te verdedigen moeten maar hun werk doen en bekijken of onze Matthias en co geen dubieuze maatregelen nemen. Straf vind ik, dat Jan Jambon, gaat bekijken én bestraffen, dat mensen die een extra pensioentoeslag (meestal zelfstandigen) krijgen omdat ze té weinig pensioen krijgen, wel over dat extraatje mogen beschikken. Shame on you Mr Hesp, je hebt wel gemakkelijk spreken met een inkomen van ± 300.000€ en volgend jaar een riant pensioen van ± 10.000€ /maand. Genoeg over geld, dat maakt het leven gemakkelijker maar niet gelukkiger. Maar wel het kookboek van de Boerinnenbond "Ons Kookboek" maakt al een eeuw, alle keukenprinsessen gelukkig. Men vindt daarin alle recepten die we als Vlaming tot ons cultureel erfgoed beschouwen. Zoals 'hesp met kaas en witloof in de oven', 'stoverij' 'friet met beefsteak en mayonnaise' en vanillepudding als desert. Maar vandaag stond er ook nog een bladzijde in de krant waarin beschreven wordt dat 'onze' mannen, niet graag wisselen van onderbroek. Hygiënisch of niet? Vrouwen hebben meer de gewoonte om te wisselen gezien hun maandelijks bloedverlies. Ze zijn er meer beducht om, om met proper ondergoed te lopen of eventueel een maandverband te gebruiken. Mannen moeten dergelijke maatregelen niet nemen en kijken dan ook minder in hun slipje of er eventueel wat lichaamsvocht (zweet, urine, fæcesstreep) hun katoentje kleurt. Het was een nuttige bladzijde, ik denk vooral voor mannen. Tot morgen
zondag
