Ik ben meteen mijn bericht verloren en ga geen nieuw meer schrijven. Dus, samen met het gezegde van de Dalai Lama zeg ik: "slapen is  de beste meditatie" en dat is een spreekwoord dat je niet direct van mij zou verwachten op deze 'Internationale Dag van de Boerin'. Tenslotte zijn we in een ver of dicht verleden allemaal afstammelingen van boeren en hebben ons een beetje uit die stiel gewrongen om een minder vermoeiende stiel te doen, wat van een gepensioneerde ook kan verwacht worden. Hopelijk komt deze niet zo schitterende tekst, toch op mijn blog, want ik wil geen dag overslaan om iets geschreven te hebben. Tot morgen 

Op welk nieuws is mijn lodderig oog gevallen, gisterenavond en deze morgen?.Wel, toch wel eentje met een retrokantje: de electrische Deux Chevaux, een Geit, kleine eend oftewel de 2pk onder de populaire auto's. Al zeker voor de plattelandsbevolking van het bergachtige deel van Frankrijk waar ze niet met een Lamborghini de vervaarlijke en rotsachtige bergpaadjes ongeschonden 2 mensen met hoed, 50kg aardappelen en een mand eieren mee kunnen transporteren om op een zondagochtend ter kerke te gaan. Dat simpel autootje zal nu vooral een stadswagentje worden met enkele nutteloze elementen aan boord zoals de grote versnellingspook die louter een visueel gadget zal zijn omdat de e-2pk geen versnellingsapparaat nodig heeft. Anderre beesten stonden ook in de belangstelling, geen paarden of geiten ; 350 schapen en 2 herders die vanuit Hamont Achel de 170 km aflegden in 16 daagen met een uitgekiend parcours om voor dier en mens een haalbare kaart te zijn. Rust en etenspauzes moesten vooraf ingecalculeerd en gezocht worden. Met 6 km per dag konden ze eindelijk uitrusten in het Ter Kamerenbos en hun eisen en verlangens kenbaar maken aan ministers en europarlementsleden: noodzaak voor langere begrazingscontracten, wolvenbescherming en wijzen op de ecologische waarde van de dieren. Meer menselijk was dan weer het, me niet verbazende hoofdartikel in de krant, "40% van de kinderen komen vermoeid in de klas". Gelijk welk uur van dag en nacht zijn de kinderen (ook volwassenen) bezig met gsm, laptop, tablet spelletjes aan het spelen, reels te bekijken, games van allerlei aard. Ik ben nogal kordaat voor mezelf, maar ook voor mijn logees: het internet wordt 's avonds afgezet rond 22u30. Ik heb dan geen tv meer die speelt of wat dan ook. Naar bed gaan is om te slapen en niet om stiekem allerlei spelletjes te doen in plaats van rust te nemen. Ik denk dat slaapgebrek wel de eens de grootste oorzaak zou kunnen zijn van de vermoeidheid op de schoolbanken. Spelen buiten, kunnen de kinderen ook bijna niet meer doen. Er is té weinig plaats en het drukke verkeer houdt kinderen ook binnen. De school moet niet opgezadeld worden om oplossingen te zoeken en te geven. Nachtrust van de kinderen is de verantwoordelijkheid van de ouders. Lekker nieuws komt er van het Veurnse bedrijf "Frans en Bertha" die met hun nieuwste verpakking, een soort worst De Bavet, van spaghetti-sauzen en andere gerechten een langere bewaartijd kan geven. Ik wil ook wel de naam van één van de eigenaars meegeven, die zijn beroep toch een beetje aangeeft: Pepijn Vandebotermet. Nu zijn deze Bavetten al te vinden in de koelrekken bij Albert Heijn.

De paus is, ondanks alle gebeden, ook niet immuun voor de gevreesde kankerkwaal. Ik wens hem echt wel beterschap toe en dat de moderne geneeskunde met zijn diverse behandelingen, een oplossing kan bieden aan deze nog vrij jonge (nog maar pas 71 jaar) Bisschop van Rome. Tot morgen

Ik ben niet de enige die graag garnaalkroketten eet. Op de driedaagse van de 'garnaalkroket' in het provisorisch restaurant op de Wellingtonrenbaan in Oostende, zijn er meer dan 8400 bezoekers geweest die allen tesamen méér dan 60.000 vers gemaakte noordzeegarnaalkroketten hebben verorberd. Natuurlijk hing daar ook weer een prijsuitreiking aan vast voor het restaurant met de best gesmaakte kroket. Er waren jureringen door verschillende groepen zoals chef-koks, restaurants, proevers, kinderen.....daarom geef ik de prijsvangers niet weer. Tenandere proeven we in Westende op "'t Pleintje" de beste selfmade kroket en hoef ik  niet naar Oostende te sporen om die lekkernij te nuttigen. In de familie wordt deze lekkernij van de zee ook heel erg gesmaakt. 

Het is aangenaam weer buiten en dan kan ik voor een open raam een beetje tokkelen op mijn p.c. Dan komen de frisse ideeën zo binnengewaaid. Vandaag is dat eigenlijk niks byzonders, want ik kwam op de verjaardagkalender toch een paar speciale vrouwen tegen. Elk op hun manier hebben ze het liedje van Bram Vermeulen (1946-2004) "De Steen" inhoud gegeven want elkeen heeft wel "een steen verlegd in een rivier op aarde". Margareth Thatcher (1925-2013). De moderne Iron Lady van Groot Brittanië, die de vakbonden op de knieën kreeg en een geduchte tegenstander voor The Queen, die ze beleefd begroette en omdat het verplicht was, een buiging te maken voor het staatshoofd. Helaas moest ze ook ondervinden dat het gif in eigen rangen zat om haar uit de politiek te bonjouren en op pensioen te sturen. Ze heeft nog wel wat lucratieve spreekbeurten kunnen houden maar Parkinson en Alzheimer begonnen haar leven te beheersen. De andere vrouw, vandaag 92 jaar is de Griekse zangeres Nana Mouskouri. Sowieso herkenbaar niet alleen omwille van haar stem en gevoelige liedjes, maar zeker door haar coiffure: zwarte halflange haren en een pony die al heel haar leven haar voorhoofd bedekken en nu dus ook haar rimpels. Ze had niet alleen een zangcarrière maar ook één als Unicef-ambassadeur omwille van haar culturele achtergrond en talenkennis. Ze heeft ook  in het Europees Parlement gezeteld voor de Europese Volkspartij. In 2010, toen Griekenland in grote financiële nood zat, besliste ze haar Europees pensioen, jaarlijks 25.000€, aan de Griekse schatkist te schenken. Van patriotisme gesproken! 

Zo, ik ga wat boodschappen doen en dan van mijn mooi gekuiste tuin genieten. De tuinman is gisteren geweest. Tot morgen

Weer terug alleen met hond. Het is altijd een beetje aanpassen, maar vrijdag kont ze terug. De hond gaat op alle plaatskes zitten waar mijn kleindochter gezeten heeft, als wil hij duidelijk maken dat daar iemand moet zitten die er niet is. Een uitleg geven aan een hond, is natuurlijk onbegonnen werk en zal hij proefondervindelijk moeten merken hoe het systeem van komen en gaan in elkaar zit. Ook voor mij is dat weer een aanpassing, maar ik weet dat ik vanaf vrijdagavond weer gezelschap heb. Wetstraatnieuws? Geen. Dit jaar geen septemberverklaring van de regering in het parlement wel een novemberverklaring met keuze uit een paar belangrijke data, al zou ik 1 november niet nemen want heiligen zijn de ministers niet. Ook 2 november lijkt me geen geschikte datum want dat is de dag van de 'dodenwake' en waarschijnlijk wil ons Bartje daar nog niet van weten. Elf november dan maar? Wapenstilstand, best mogelijk dat dan de partijen vrede nemen met elkaar en er een compromis uit kunnen puren om ons land verder te besturen. Ze gaan zeker en vast niet wachten tot 15 november, Dag van de Dynastie of Koningsdag. Want dan zijn er al genoeg festiviteiten waar de excellenties niet onderuit kunnen komen: Te Deum, feestdag voor de federale ambtenaren, leger en sommige onderwijsinstellingen zoals RUG. Tenandere dan is er feest in het parlement met toespraken en muziek en waarschijnlijk een receptie met drank en amuse-gueule of eerder amuse-bouche. Een geluk dat alle ministers  ruim voldoende verlof hebben genomen om de werkdruk van deze weken aan te kunnen. Ook is de stakingsgolf in ons land nog niet ten einde. De maatregelen van de Vlaamse regering worden door de inwoners en diverse instanties niet gesmaakt. De VRT wordt ook weer getroffen door de besnoeiingen terwijl het objectieve nieuws het enige is dat naast al die nep berichten en AI zou moeten gesteund worden. Zelf kijk ik naar geen programma's van de commerciële zenders. Hoe goed ze ook mogen zijn, ik vind de onderbrekingen van programma's voor reklameboodschappen niet te doen. Dat er tussen de progamma's reklame is voor een of andere instantie of wasproduct of snoepjes, tot daar aan toe, ergens moet het geld toch gehaald worden om al die bekende Vlamingen van ruime inkomsten te voorzien. Ondertussen zijn onze Flup en ons Matilleke in Kazachtan toegekomen om daar hun beste beentje voor te zetten en allerhande bedrijfscontracten binnen te rijven. Het koninklijk paar bevindt zich in de hoofstad Astana, dat ik dan meer associeer met wielrennen. De belangrijkste directeur nu, is de dopingzondaar Alexander Vinokourov. Tot daar mijn weereldnieuws. Tot morgen

Deel twee van een winderig weekend. Goed voor de windenergie. Paradoxaal genoeg moeten die windmolens, die aan zee volop voor energie zouden kunnen voorzien, uit het toeristische zicht blijven en mogen dus niet gepoot worden langs de kust of autostrades die er naar toe gaan. Men mag het mooie uitzicht van de Vlaamse velden niet ontnemen door er ijzeren bomen te planten die veel goedkope wind zouden kunnen vangen en ons van goedkope (?) energie zouden kunnen voorzien. Ik zet er een vraagteken bij omdat de opgeslagen energie natuurlijk moet getransporteerd worden via allerlei dure installaties. Vandaag is er dan weer een 'klimaatmars' voor een fossielvrij maken van de broodnodige brandstof voor allerlei doeleinden. Electrische auto's, die nu toch al 12% van het ingeshreven wagenpark uitmaken, zijn niet voor ieders portemonnee. Daarbij komt, dat door hun zware batterijen die auto's ook zo veel meer wegen dan waarop al die kelderparkings en verdiepingen berekend zijn. Binnenkortzal de bouwsector weer extra werk krijgen door het slopen van die oude parkings en het bouwen van steviger constructies voorzien op die zware vehikels, wat natuurlijk ook weer voor een meerprijs zal zorgen als men de wagen daar voor enkele uren wil achterlaten om te gaan werken of boodschappen te doen. 

Vandaag gaan we eens een katholieke bezinning doen en naar de Abdij Ten Putte rijden in Gistel. Eeen kaarsje aansteken en er een devote bedenking bij maken. Samen met een vriendin vond ik een gebedje, weliswaar in het frans, dat bij elk ontstoken kaarsje gepreveld wordt: je ne sais pas prier, je ne sais que dire, je n'ai pas beaucoup de temps.........Een zeer rustgevende plek in het dichtbevolkte Vlaanderen. Vlakbij de autostrade en toch is dat dreunend verkeer niet op de abdijgrond te horen. Het verhaal van de Heilige Godelieve, nog altijd een voorspraak gevraagd voor keel- en oogproblemen, geef ik altijd met plezier door aan mijn kleine grut. Haar leven is ook speciaal en spannend voor de hedendaagse jeugd die groot geworden zijn met teevee, games en allerlei ander electrisch en internet tuig. Ik zoek bewust de stille plekjes op en weet er ook veel zijn, omdat ik die zelf nodig heb en ze zo kan doorgeven aan mijn logee die ook op zoek is naar stilte. Na het slecht verlopen probeersel om de hond thuis te laten terwijl wij wilden wegrijden, neem ik hem nu mee op de achterbank en laat hem in de auto op ons wachten op die stille parking. Tot nader order zijn de beesten niet toegestaan in winkels, kerken en abdijen. Tot morgen

Weekend is begonnen en mijn logee is sinds gisterenavond mijn gezelschap. Normaal doe ik mijn boodschappen in de week, maar omdat ik haar smaak nog niet zo goed ken, is de winkeluitstap naar deze middag verplaatst zodat ze me kan aantonen wat haar smaak en lievelingskost is. Vandaag of morgen zal het comfortfood à la Jeroen Meus zijn; wortelpuree met worst en eventueel wat ketchup. Het is nodig elkaar goed te leren kennen want de weekendverblijven zullen een tijdje duren. Haar smaak moet ik leren kennen, ook haar interesses en zij moet mij ook leren kennen om aangenaam samen de weekenden door te brengen. En nu dan het nieuws uit de Wetstraat en dat is geen nieuws wegens totale verlamming van de gesprekken. Dan schakel ik maarover naar het wereldnieuws en hoe kan het ook anders, gedomineerd door de Amerikaanse wereldburger. Een zin die voor hem lijkt geschreven te zijn door een onbekende en die ik dan maar klakkeloos overneem: golf en sex, zijn de 2 dingen waar hij echt van kan genieten, zonder er goed in te zijn. Maar Donald verbaast weer de wereld door zijn diesel bij Poetin te gaan kopen. Voor de rest is hij razend op het Noorse Nobelprijscomité dat hem weerom een Nobelprijs voor de Vrede, ontzegd heeft. Ze zullen het eerstddaags wel eens voelen dat ze weigerden hem een miljoen euro cadeau te doen met de daarbij horende gouden plak en het handgeschreven diploma. Ik zou me de toorn van Trump niet graag op de hals halen want dan laat hij je live op teevee voor een vuurpeleton staan om je naar een andere wereld te helpen passeren. Waarschijnlijk heeft hij voor de gevangene nog eens naar de executie gekeken van de Roemeense dictators op kerstdag in 1989. Een ander item dat me voor veel vragen stelt. Fier als een gieter stelt het Agentschap Bos en Natuur dat er ca 60.000ha bos geplant is. Goed voor ons leefmilieu en voor de mens die er in woont. Alleen meldt men dat het allemaal private eigenaars zijn die 'iets willen teruggeven aan de natuur' met dien verstande natuurlijk dat die bosaanplanten niet publiek toegankelijk zijn want het is geplant op bedrijventerreinen, private velden tuinen enz. en gesubsidieerd voor 2,5€ per m² aanplant. Dieter Coppens doet er alvast aan mee en ook schoenen Torfs. De groene jongens van cultuur en commercie. 

We zijn op onze stappen moeten terugkeren want de hond wilde van geen wijken weten en wilde perse mee op uitstap naar de winkels. Het gevolg is dat we in gesplitste slagorde een beetje voeding in huis gehaald hebben. We hadden nochtans een wandeling gedaan met hem, maar hij wilde ons niet laten gaan. Hij heeft zijn eigen willetje en dat maakt hij wel duidelijk door met een scherpe blaf rond te lopen. Tot morgen

Kletterende regen, maar dankzij een zieke hond was ik vóór de zware regenbui bij de brievenbus om alsnog een droge krant te hebben. Ik heb een hond die alles wat op mijn bord ligt opeet als hij de kans daartoe krijgt, maar ook alles wat in mijn zakken zit eruit haalt en in zijn muil steekt en opeet. Gisteren was het een zwart poepzakje dat uit mijn broekzak werd gehaald en als voer werd gezien. Met alle gevolgen vandien deze nacht. Dus ja, voor dag en dauw, in het holst van de nacht bijna en nog pikkedonker buiten, heb ik al grote kuis moeten doen. Nu ligt hij hier als een slap voddeke naast mij, te bekomen van zijn maag- en darmmankementen. Hij krijgt nog de tijd om te bekomen want vanavond komt mijn kleindochter weer om het weekend in alle rust door te brengen. In alle rust binnenshuis wel te verstaan want buiten is het toch wat nat en ontstuimig. Zo leert ze ook hoe de zee is bij regen en stormweer. De beste remedie eigenlijk om alle muizenissen weg te jagen. De spinnen zijn hun webben ook kwijt met hevige wind, al maken ze zelf hun vangnetten kapot. Het is natuurlijk niet de beste dag van de week om naar de kapper te gaan, maar afspraak is afspraak. Ik zal dan in ieder geval thuiskomen met een fris kopke en een flinke hoofdmassage gekregen hebben. Ik zit aan het venster, een tiental meter van de grote baan en de tramsporen. Weinig trams op te merken maar wel veel autoverkeer. De staking van het openbaar vervoer doet zich wel voelen en de gevolgen zie ik hier voor mijn neus voorbij razen. Iedereen wil toch op tijd op zijn werk en school geraken. Behalve natuurlijk de stakers, die hun werk voor bekeken houden en in groep de straat opkomen om te protesteren tegen al die nieuwe maatregelen die de diverse regeringen nemen ten koste van de gewone werkende mens. In Knokke komen ze ook op straat, maar dat is om amusementsredenen en op 'place tu m'as vu'. Daar loopt dan de beau monde in het geijkte knokse uniform. Voor mannen, gekleurde pantalon, witte polo, gewatteerd jasje en gekleurde lamswollen gebreide pull nonchalant over de schouders geslagen. Een 'louis vuitonneke' mag niet ontbreken. Bij de dames is het dan de geijkte harencoupe meestal blonde lange haren met een pijpekrul langs de zijkanten, gebruinde huid, fel geschminkte ogen, rode lippen en nagels. De kledij komt natuurlijk van topdesigners in tere pastelkleuren of wit. Geen crisis waar te nemen op die zeedijk. Het zijn dan ook meestal de 'entrepreneurs' die er flaneren en hebben geen last van de verhoogde levensprijzen. Integendeel, de meerwaarde van alle producten komt meestal in hun portemonnee terecht. Voor de gewone man en vrouw zeg ik maar, geniet van het schouwspel van de bolides op de vrij toegankelijke en tot nader orde, gratis Knokse zeedijk. Tot morgen

Na een nachtje van felle windstoten, niet van mij maar van het voorbijtrekkende lage drukgebied, is er toch min of meer wat rust buiten. Voorlopig gaan de regenvlagen voorbij en lossen weinig nattigheid, tot hiertoe. Het voelt en ziet eruit als echt herfstweer en met 12°C op de thermometer is het buiten niet 'warm' te noemen. Ik zie ook aan de hond dat hij liever binnen blijft dan buiten loopt. Dat is goed voor mij want ik heb wel wat was- en strijkwerk te doen. De afwisseling van seizoenen vind ik eigenlijk wel leuk. Het is altijd voor een paar maanden leven in een ander kader, een keer aan de noord/zuidpool met niets van groen en dan een keer aan de evenaar met warmte en een overdaad aan groen gekleurde weiden, hofjes en paadjes. Ik denk niet dat ik zou aarden in een klimaat van altijd hetzelfde. Ik hou ervan eens met een coltrui en lange mouwen rond te lopen en met noorse sokken aan mijn voeten net zoals ik het ook plezant vind om met een short en t-shirt rond te lopen. Ik ben geboren in een land met 4 seizoenen en daar blijf ik ook bij. Geen Spaanse zon noch costa's, geen ski-oorden en alpen, gewoon mijn vlakke land dat velen al bezongen hebben. De poetsbeurt is ook achter de rug, mijn huisje is met goede hulp, weer spic & span.

Is er geen nieuws uit de Wetstraat en omliggende gebieden, dan zorgt den apotheker wel voor ambiance. Ik denk dat hij de kust in zijn gigantische portefeuille wil steken. Hij is al van Knokke tot Blankenberge geraakt. In die laatste stad mikt hij vooral op de volkse amusementswereld zoals het 'Witte Paard' waar hij ook al aandeelhouder is. Hij mikt nu ook, met zijn entourage, op een 'strandbar'voor de 'duynezikers', moest het in Knokke mislukken. In de 'prinses van de badsteden' organiseert hij meer exclusieve bezigheden zoals dit weekend 'Le Zoute Grand Prix Cars'. Al wat op straat staat is er gratis te bekijken, voor dure cars en bekende mensen, in de speciale tenten, is het betalen om ze te bewonderen. Zo, ik ga proberen of buiten zitten mogelijk is zonder weggeblazen te worden. Tot morgen

Het is nog zonnig met een waas erbij, maar de regen zit er blijkbaar toch aan te komen. Niet erg, de bomen hebben wel wat water nodig en dat kan ik aan die grote gevaarten niet met een gieterke geven. Een tweetal dagen van regen en nattigheid is te overzien. Ik heb de krant weer uitgeplozen en behalve ongelukken met auto's die van allerlei nieuwerwetse snufjes en alarmbellen voorzien zijn, gebeuren er toch heel veel kettingbotsingen in het land. Daarnaast zijn er ook de verslaggevingen van de assissenzaken die nu aan de orde zijn. De mens wordt er in al zijn slechtheid weergeven, die karaktertrekken van hebzucht, jaloersheid en wreedheid nog eens benadrukken. Daartussen staat dan ook de positieve boodschap van de 84 jarige ex-leraar Frans Medaer. Naar aanleiding van de Witte Mars in 1996 (moorden van Dutroux en slecht functionerend justitieapparaat en politie), schreef de oud-leraar een vredesboodschap die ondertussen in 1000 talen is vertaald: "Wij willen een wereld waarin alle jongeren onder goede begeleiding al hun talenten optimaal kunnen ontwikkelen om ze nu, en later, ten dienste te stellen van elkaar in een geest van solidariteit, vertrouwen en wederzijds respect". En ja, de jongeren vinden in West  Europa dat er aan hun schooltijd en opleiding serieus wat schort. Nu komen ze massaal in Frankrijk en Wallonië naar buiten om hun ongenoegen te uiten over het tekort aan leerkrachten, klaslokalen en zelfs tafels en stoelen in de klassen. Natuurlijk zijn er ook professionele onruststokers en hooligans daarbij aanwezig waar het enkel om vernielingen draait en voor de rest geen boodschap hebben voor de goegemeente. Spijtig, want zo gaat de goede boodschap en vraag van de jongeren wel voorbij aan de noodzaak van deze protesten. Natuurlijk is er ook nog fantastisch nieuws te melden over onze 12e nobelprijswinnaar sinds de uitreiking van de prijzen in 1901. De prijs werd per testament vastgelegd door Alfred Nobel (1833-1896) in 1895 voor onderzoekers die een opmerkelijke bijdrage leverden op gebied van natuur-schei-geneeskunde, fysiologie, literatuur en vrede. Onze 84 jarige, Francis Halzen krijgt zijn nobelprijs natuurkunde voor de beschrijving van "kosmisch spookdeeltje". Van harte proficiat aan onze Belg voor zijn bijdrage, dat voor mij latijn-grieks en alle me onbekende talen is. Tot morgen

Genen paniek voor de afwezigheid van Minister Vandenbroucke, hij is niet ziek. Hij heeft alleen een ontsteking in zijn gezicht en die bubbel drukt op een gezichtszenuw. Een verschrikkelijk vervelend iets want dat geeft 2 mogelijkeheden, ofwel blijf je er als een zuurpruim uitzien als het puistje op het beginpunt van de zenuw drukt ofwel krijg je een smile tot achter je oren zelfs voor de meest trieste verhalen als de druk op het eindpunt van de pees ligt. Het is al een beetje beter want hij kan vandaag al een openingscollege geven voor de studenten richting 'politicologie'. Naar eigen zeggen moet hij niet perse het advies van de geneesheer volgen om nog een weekje thuis te blijven want hij is "alive and kicking". Een hele geruststelling voor de andere onderhandelaars over het nationale budget. Als vice premier en minister van 'sociale zaken en volksgezondheid' kan hij zeker niet ontbreken bij het beraadslagen over de verdeling van de miljarden en de zoektocht naar de miljarden die ontbreken om op "zero" uit te komen in de staatsbalans. Ik heb geen pardon en moet er voor zorgen dat mijn uitgaven gelijke tred houden met mijn inkomsten want ik kan nergens via achterpoortjes andere gelden innen. Als ik 'in het rood ga' wil dat zeggen dat ik té veel uitgeef aan eten, restaurants, kledij en alle andere consumptiegoederen die zo verleidelijk kunnen lonken. Maar de zon zal straks wel door de lage wolken priemen en me voor vandaag weer een heerlijke gratis dag bezorgen. Meer heb ik niet te vertellen vandaag. Tot morgen