zondag
Op de feestdag van Sint Cecilia, patrones van muzikanten van allerlei slag, is het gepast om eens een lied van Simon & Garfunkel te draaien: Cecilia. Het is een mooie tekst "you're breaking my heart, you're shaking my confidence daily .... " maar vandaag niet van toepassing. Het is een zondag, met zon en mijn grote kinderen om me heen en met aan het ontbijt een gezellig klapke als beleg. Nu zijn ze een herfstwandeling aan het doen. Doorstappen om goed warm te krijgen want het is nog altijd zeer fris, maar 4°C op de thermometer af te lezen. Met 1 à 2 Bft uit het oosten, het koude gat, is er gelukkig niet te veel wind om het als een vriestemperatuur te laten aanvoelen. Maar onze burgervader heeft zich weeral eens laten kennen als een man die zijn vriendjes ook in de winter een inkomen gunt en garandeerd. De strandbars zijn verdwenen en de uitbater kan nu zijn gemis aan inkomsten recuperen door een tijdelijke disco uit te baten in de voormalige Sint Theresiakapel. De gemeente is in het bezit van de locatie en die was bedoeld als expo-ruimte na de ontwijding van de kerk. Niet dus, het wordt een feesttent met het nodige gedruis, lichtsspektakel, lawaai en ambras voor al de omwonenden. De politie staat erbij en kijkt ernaar, want het zijn niet de doetjes die postvatten vóór de inkom. Natuurlijk is de locatie perfect om uitgaande jeugd te lokken naar de kust en zijn rustige gemeente: de tramhalte is een stap verwijderd van de grote ingangsdeur. De 3 grote discoballonnen, van een 1,5 m diameter, en de discomuziek van "Saturday Night Fever" en de BeeGee's weerklinken nu door de boxen om er een 'Roller Disco' van te maken op de plaats waar vroeger de gelovigen de psalmen en lithurgische liederen zongen. We zijn geen godsdienstig land meer en de Kerk en de kerken hun rol, blijkt uitgespeeld te zijn. Maar met de migranten komen er andere religies in ons land die hun plaats opeisen en andere gebedenhuizen neerzetten dan degenen die er nu staan en onze cultuur hebben bepaald. De tolerantie tegenover onze nieuwe buur (figuurlijk), andere gezindten en 'ieders mening is belangrijk', zijn de grondslagen voor de vernietiging van onze eigen westerse cultuur. Ondertussen blijft onze premier maar praten met jan-en-klein peerke om een oplossing te vinden voor de coalitieproblemen waarin hij zich bevindt. Binnenkort heeft hij geen stem meer en moet hij zijn 'gesprekken' voeren met potlood en papier of emoijs. Tot morgen