dinsdag
Als alles goed meezit in mijn leven, kan ik binnen 6 jaar mijn 5.000e blog vieren. Maar eventjes met mijn voetjes maat 39 op de grond blijven staan, vandaag is het dus mijn 2.501e tekstje dat ik schrijf. Ik heb nog een hele poos te gaan om alle gebeurtenissen, groot en klein, een plaats in mijn blog te geven tot ik de uitdaging tot een goed einde breng en vandaag zet ik dus de eerste stap daartoe. Vannacht was het een lichte vriesnacht die de daken een wit tintje gaven. De zon had deze morgen wat moeite en had tijd nodig om door de mistlaag te geraken. Maar ze heeft de wolkenslag gewonnen en schijnt nu volop. Warmte brengt de zon niet meer, met 5°C is een coltrui pulleke een noodzakelijk iets geworden. Deze namiddag zijn er mijn sjouweluurtjes met mijn naamgenote. Dat is best een aangename tijd en dient om de laatste nieuwtjes van de familie en de laatste nieuwtjes van de buurt te bespreken. Gewoon wat kletsen over belangrijke en minder belangrijke gebeurtenissen ondertussen genietend van een alcoholvrij aperitiefje en een heerlijke koffie met veel zoete versnaperingen. Dat is toch het goede leven nietwaar? Waar gaat de komende dagen mijn tijd naartoe? Lezen is natuurlijk mijn lang leven en schrijven ook. Zeker als er een opdrachtje binnenkomt van de vrienden om iets te schrijven, wat dan ook, van een gebeurtenis, een beeld, een kunstwerk enz dat een impact op mijn zienswijze en leven had. Als je mijn leeftijd hebt bekomen, dan weet je dat er oneindig veel voorvallen geweest zijn en beelden die je nooit kan vergeten. Maar een deftig essay schrijven is niet zo simpel als mijn dagelijkse blog. Dat vergt wat meer nadenken over begin en einde en hetgeen er tussen die twee moet beschreven worden. Denken is met de zon in mijn ogen niet het beste moment. Dat zal later gebeuren als de inspiratie van woorden en feiten, zoals een Heilige Geest, over me zal neerdalen in de avonduren. Tot morgen