donderdag
Ik voel aan al mijn poriën van mijn lijf, dat de wintertijd me goed doet en me 's ochtends uitgeslapen laat ontwaken. Zeker vandaag moest dat gebeuren want er staat me een drukke dag en nog veel drukke dagen te wachten. Vandaag huis klaarzetten voor mijn gasten van het weekend en voor volgende week mij kleindochter. Als alles klaar is, kan ik morgen de boodschappen doen en alles in huis halen wat ieder graag lust. Zo heeft elkeen wel zijn wensen bij ontbijt en avondmaal en die vervul ik nu eenmaal met graagte. De warme maaltijd vindt meestal buitenshuis plaats als de kinderen komen en maak ik zelf klaar als mijn klein grut komt. Maar de weerkaarten zien er goed uit om een rustige herfstvakantie voor iedereen te bezorgen. En vandaag ben ik het eens met de spreuk van de maand november van de "Bond zonder Naam"; 'Sta op voor wat telt". Opgericht door een pater monfortaan, Phil Bosmans (1922-2012) bieden zijn boekjes een scala en een rijkdom aan spreuken, die zinvol zijn en maximum 8 woorden bevatten. De eerste spreuk in 1958, "menslief, ik hou van je" zou iedereen in zijn vaandel moeten dragen. Ik weet niet of ze in Knokke scheutig zijn om iedereen graag te zien. Vooral sedert de soap met Marc die de crème glace verkoop wil beheersen alsook de strandbars, zouden ze de man die gouden bergen beloofde aan gemeenschap en gemeente, liever naar andere oorden wensen te catapulteren. Lokale verankering is niet meer van toepassing als Marcske met zijn miljoenen staat te zwaaien. Durbuy is er voor gezwicht, Pairi Daiza, ribbetjes keten Amadeus, groep Versluys, La Réserve, enz en last but not least, Blankenberge. Rampen gebeuren er overal, maar Spanje wordt weeral eens getroffen door een grote treinramp. Ditmaal is er niet de natuur die verantwoordelijk is voor het groot aantal doden, gewonden en menselijk leed. Een menselijke fout is de oorzaak van al de ellende. Vandaag zou er een staking zijn geweest om de treinen en hun ritten, hun sporen en bewegingen van de treinstellen, veiliger te maken. Er zal geen staking zijn vandaag, alleen maar verdriet. Tot morgen

