dinsdag
Een verkeerde krant in mijn brievenbus en dat is nog erger dan géén krant. "Het Laatste Nieuws" is nu niet echt een gazet waar ik op zit te wachten, schreeuwerige kleuren, schreeuwerige titels, maar ik had lectuur bij de koffie en dat was wel belangrijk. En ik krijg van 'My Mediahuis' een gratis krant voor het geleden leed. Ja, ik ben wel aan mijn papieren gazetje gehecht. Ik kan de online versie lezen maar aan het geritsel van papier kan niks tippen. Straks zal ik toch maar eens lezen want ik heb het idee dat ik nu alleen maar reklame gelezen heb. Zo, dat gezegd zijnde, wat anders. De stormen hebben niet alleen voor ongemak en zand op de tramsporen en de weg gebracht, maar mijn vensters geven een mistig zicht door het duinenzand dat tot hier is geraakt en kleeft aan mijn ramen. Ik hoop, spijtig genoeg, dat er nog eens een fikse regenbui passeert om terug een klare kijk op het leven en de wereld rondom mij te krijgen. Wat heb ik dan wel gelezen? Dat het wegenvignet er komt volgend jaar, dat Pairi Daiza een half miljoen euro per jaar betaalt om op de panda's te letten, te verzorgen en zorgen dat er een nageslacht komt die dan wel terug naar China moeten gaan. Dat je op de kermis mag roken, maar niet op het er naast gelegen caféterras, dat de 'cola' in reklame staat. Dat de cast van "De Kampioenen" alleen selfies met de acteurs toelaat en handtrkrningen geeft als je eerst iets gekocht hebt aan hun stalletje in 'Facts' te Gent. Maar er is ook het echte feit dat de dorpskernen geen leven meer biedt doordat de bakkers, kruideniers, kleding-schoenwinkels enzoverder verdwijnen. De ziel van een gemeenschap verdwijnt stilletjes aan. Men komt elkaar niet meer spontaan tegen in de cafés, kerk of op het marktplein. De bewoners van weleer zitten dikwijls al in de bejaardenhuizen en de nieuwelingen kennen het dorp en zijn ingezetenen van haar noch pluim. Maar ik ben wel nieuwsgierig naar al hetgeen er rondom mij gebeurd. De voorraad faits divers van de gemeente scharrel ik links en rechts op, want ik wil echt wel weten wat er zich afspeelt in de gemeente of dorp waarin ik leef. Daar zijn diverse kanalen voor met als voornaamste de buren die hier hun hele leven al spendeerden en de geschiedenis van naaaldje tot draadje kennen alsook de belangrijkste ingezetenen. Ook de kapper kan een belangrijke info-bron zijn. Soms wordt dat besproken met een koffietje maar mijn poortje is een belangrijke plaats van nieuwtjes uitwisseling. Tot morgen

