Drie vliegen in één klap, dat was mijn motto van vadaag. Ik diende vooreerst 'n brood te gaan kopen en vervolgens moest ik 'n brief gaan posten. Met 'n tussenpauze van 'n tas koffie bij ons aan de keukentafel, heb ik na dat briefposten, er nog 'n wandeling aan vastgekoppeld.
Ik wilde nog eens naar Smeermaas wandelen. Ik ging eerst doorheen mijn geboortestraat, de Wijngaardstraat om vervolgens via de Wijnwijk naar Pietersheim te stappen. Daar maakte ik die foto van het kasteel en heb daarna de foto ontdaan van alle storende elementen, het kasteel dus in zijn naakte versie. Geef mij toch maar de originele versies, al moet je wel geluk hebben met de lichtinval, de achtergrond, zon of geen zon, en de plaatsing van het gefotografeerde object op de foto zelf (het moet 'n beetje kloppen). Maar goed, mij amuseren met dat nieuwe speelgoed, .... het is 'n tijdverdrijf.
Vervolgens wandelde ik naar Tournebride om daar de brug over te steken om daarna naar Smeermaas te gaan. Als je de landkaart van Groot-Lanaken ziet (Smeermaas en andere deelgemeenten inbegrepen), dan is 'n groot deel van de oppervlakte 'n groene zone. Aan de kerk van Smeermaas staat nog 'n carnavalwagen links geparkeerd.
Terugkeren deed ik via het Verbindingskanaal, de sluis en het Uilenspiegelpark. Wat de rest van de namiddag nog gaat brengen, dat zal van het moment afhangen - waar hebben we nog goesting in - niks moet, alles mag.
Als er ook maar 'n kleine kans is om te gaan fietsen, dan grijp ik die natuurlijk met beide handen. Het zou droog blijven vandaag, de zon zou zich af en toe laten zien en de wind ... die zou ik er maar bij nemen. En zo geschiedde. Deze mens had veel goesting om de benen in beweging te zetten. Restte enkel de vraag: welke fiets ga ik nemen? Met het oog op de voorbije carnavalsdagen was het misschien beter de stadsfiets te nemen. Op deze fiets heb ik stevige banden met 'n breed profiel (voor de kenners: Schwalbe Marathon Plus). In verschillende dorpen werd carnaval gevierd en ik verwachtte mij aan stukjes glas in de dorpskernen. Anderzijds waren de wegen nog nat bij mijn vertrek, met mijn dunne bandjes van 25 mm. op de koersfiets zou het mogelijk gevaarlijk zijn.
Ik had zo ongeveer 'n route in mijn hoofd, het is te zeggen, toch het begin ervan. De bedoeling was dat ik naar Mechelen a/d Maas zou fietsen via Zutendaal om daar nog eens door de toeristisch trekpleister "Fietsen door de Heide" te rijden. Eens daar voorbij kwam ik aan de Joseph Smeetslaan. Daar ging ik rechtsaf naar de Salamander. Op dat punt stak ik de weg over om naar Eisden te fietsen. Je rijdt eerst onder die fietsbrug door en daarna passeerde ik het voormalige station van Eisden. In het warme seizoen is het daar heerlijk toeven op het terras.
Wat verderop kwam ik voorbij de Kapel voor alle Volkeren. Deze kapel is gebouwd ter intentie van de multiculturele bevolking van Eisden. Dat heeft allemaal te maken met de vele nationaliteiten die in de Mijn van Eisden gewerkt hebben. De mijn werd in bedrijf genomen in 1922 en in 1955 hadden ze het grootst aantal mijnwerkers: 7.340.
In Eisden-Tuinwijk met zijn Mijnkathedraal uit 1934- 1936, de Sint-Barbarakerk, staat ook 'n herinnering aan de vele mijnwerkers die verongelukten in de mijn. Dat waren er 282 om precies te zijn. De laatste twee waren Gerlando Chinzi in 1986 en Antonio Morales-Morales in 1987. Het hoeft niet te verwonderen dat vele verongelukte mijnwerkers geboren zijn in andere landen zoals bvb. Italië en Marokko. De mijn werd trouwens gesloten in 1987.
Terugkeren deed ik via het voetbalstadion van Patro Eisden en Kotem. In Kotem weet ik dat de Ponderosa op woensdag gesloten is, ik had mijn pauze dus elders al ingepland. Maar vandaag was het café toch geopend. Tijd voor ene koffie dus, en misschien nog iets meer ... Meestal krijg je daar bij je koffie 'n stuk vlaai of 'n wafel, maar vandaag was dat ene hiering (haring). Mijne euro was snel gevallen, ... uiteraard de woensdag nà carnaval is overal "hieringe biete" (haringen eten), 'n traditie die nog overal in stand gehouden wordt door de vele café's. Ik heb beleefd geweigerd. Maar de koffie en 'n Duvel smaakten wel. Ik heb mij er maar rap onder de voeten gemaakt want het was drummen in het café.
Van Kotem reed ik naar Uikhoven. Daar is het veer nog 'n tijd uit dienst. Daarna koos ik ervoor om via Herbricht, Smeermaas en Maastricht terug naar huis te fietsen. In Smeermaas zie je van het eilandje niks meer, enkel wat bomen steken nog boven het water uit. Een teken dat de Maas redelijk hoog staat.
Zo, mijn fietstocht zit er weer op, iets meer dan 63 km. met de stadsfiets, niet slecht. En die wind, ... ik heb er minder last van gehad dan verwacht.
Vandaag heb ik mij met mijn timing, 'n beetje vergist. Waar het er eerst naar uitzag dat het in de namiddag zou gaan regenen en de voormiddag toch enkele droge momenten aangaf, blijkt nu de namiddag toch droog te blijven en zelf heb ik wat gemiezer over mij heen gekregen tijdens mijn wandeling.
Deze namiddag gaat de carnavalstoet uit in Smeermaas en als ik nu op de buienradar kijk, gaan ze geluk hebben met het weer. Ikzelf diende deze morgen naar de bakker te gaan en omdat ik het niet vertrouwde, ben ik aansluitend maar direct op wandel gegaan. Veiligheidshalve had ik wel de paraplu meegenomen. Maar godsamme, in tegenspraak met het voorspelde - en hetgeen ik op mijn gsm had gezien - begon het toch te miezeren. Niet in die mate dat ik mijn paraplu moest openen, maar wel voldoende om er 'n onaangenaam gevoel aan over te houden.
Maar goed, ik was onderweg en je moet er dan maar het beste van maken. Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat. Daar kon ik bij wijze van spreken 'n ganse plastiekzak vullen met achtergebleven snoepgoed van de carnavalstoet van afgelopen zondag. Op sommige plekken lagen bijna 50 snoepjes bij mekaar. Enerzijds is dat 'n grote verspilling en anderzijds gaat veel van dat snoepgoed verdwijnen in de riolering. Onze zoon die in 'n zuiveringsstation werkt, kan er over meespreken. Het laat ook zien dat de kinderen zelfs geen interesse meer hebben in dit snoepgoed.
Daarna wandelde ik Pietersheim binnen, eerst doorheen de Kinderboerderij en daarna langs het kasteel en de burchruïne. Ik heb vandaag de gewone wegen aangehouden, ik wilde niet mijn schoenen vuil maken. Terugkeren deed ik via de Koning Albertlaan, de Broekstraat en de Bessemerstraat. Ook in die laatste straat mag de technische dienst van de gemeente aan 'n grote opkuisbeurt beginnen. Carnaval is voor velen 'n plezier en ontspanning, maar de vervuiling wat het met zich meebrengt, staat niet in verhouding.
Toch wil ik om te eindigen nog wat sfeerbeelden geven van ons carnavalgebeuren. Tot morgen alweer.
Onze Prins Jürgen den Twiede heeft uiteindelijk toch zijn slag thuis gehaald, hij is met de Heksencaravaan doorheen Lanaken kunnen trekken en kon vanop zijn Prinsenwagen veel snoepgoed uitstrooien over de grote massa kijklustigen. Het was nochtans kantje boord, vanaf de kust hadden ze sneeuw voorspeld. Het zou gelukkig pas in de vooravond zijn dat die sneeuw het oosten van Limburg zou aandoen. De carnavalstoet is dus met 'n waterzonnetje kunnen vertrekken en het is pas rond de klok van 16u30 dat de eerste vlokken begonnen neer te dwarrelen. Uiteindelijk hebben de laatste wagens en groepen zich toch nog mogen reppen om binnen te geraken. Maar die Carnavalisten, je kent ze, die zijn voor geen kleintje vervaard.
Het was dus uiteindelijk maar sneeuw - wat niet wil zeggen dat je er niet nat van kunt worden - de stoet die vandaag in Rekem uittrekt zal dat moeten doen onder 'n ander gesternte. Al heel de middag heeft het geregend en dan moet je weten dat vele groepen al tijdig vertrekken om zich op te stellen op de voorziene startplek. Als je al nat moet beginnen bij het vertrek, dan is dat niet zo prettig. Maar wederom, de carnavalisten zetten door.
Ikzelf heb het vandaag rustig gehouden, nu rustig, ... toch iets meer dan 10km. wandelen. Ik vertrok via de Hoenderbroekstraat en de Kewithdreef naar Gellik. Mijn doel was deze keer Kompveld, het gehucht van Gellik. Ik trok via de Boonakkerstraat naar de Wijerdijk en de brug in Gellik. Eens de brug over begint Kompveld. Ik hoorde er in de verte aan mijn rechterkant goed klinkende carnavalsmuziek, vermoedelijk vanuit Vroenhoven.
Eens ik op de Kiezelweg was - de baan tussen Lanaken en Tongeren - ging ik linksaf, terug richting Briegden. Op de Comm. Giddelostraat vertrokken juist enkele wagens richting Rekem. Vervolgens wandelde ik naar het jaagpad langs het Verbindingskanaal. Terugkeren deed ik via de kerk en het Uilenspiegelpark. Bijna thuis, op onze straat, zag ik vriend Marc staan met zijn auto. Die waren ze aan het takelen. De ambriage van de auto had het begeven.
Zo, hopelijk kunnen ze in Rekem in drogere omstandigheden hun stoet verder laten uitgaan. Morgen is Smeermaas aan de beurt.
15 februari, de dag dat de carnavalstoet doorheen ons dorp trekt. Wat verder op de Hoenderbroekstraat wordt ze opgesteld waarna ze via de Pannestraat en de Stationsstraat, 'n eerste maal doorheen het centrum op het Kerkplein trekt. In die VIP-tent wordt ik telkenmale uitgenodigd om er plaats te nemen om het einde van de stoet te aanschouwen. Maar zoals gewoonlijk ga ik niet op de uitnodiging in. Om daar 'n hele tijd te moeten wachten op het afronden van de stoet, onderwijl koud bier te moeten drinken en het verre van warm te hebben, daar pas ik voor. En om er te socializen, daarvoor hoef ik er ook niet te zijn, mijn gsm puilt nu al uit met de vele conctactpersonen.
Vanmorgen diende ik mijn bestelling te gaan afhalen bij de bakker. Uiteraard maak ik dan eerst 'n korte wandeling doorheen ons nog slaperige dorp. Ik vermoed dat iedereen nog zijn roes ligt uit te slapen na het carnavalsbal van gisterenavond. Ik had dus de straat voor mij alleen. Eerst ging ik doorheen de Bessemerstraat waarna ik langsheen het Verbindingskanaal wandelde. En dat het koud was, dat zie je op enkele foto's. Zelfs de rook van de industriegebouwen had last van de kou.
Via de Kanaalkom, de tunnel aan de Stationsstraat en de Pannestraat, was ik dan uiteindelijk bij onze bakker. De bakkersvrouw had zich - hoe kon het ook anders - uitgedost in de kleuren van carnaval.
Voor de rest van de week ziet het er niet al te fraai uit, regen en wind. Het wordt dus weer geen fietsweer, al begint dat bij deze jongen serieus te kriebelen. Geduld hebben is dan 'n wijze raad. Nog ene fijne zondag.
Normaal gezien wilde ik vandaag gaan fietsen. Maar die kille wind in combinatie met de lage temperatuur, gaf 'n gevoel van - 6°. Ik kan veel aan, maar dit was er toch net over. Hoe ook, wandelen lukt nog altijd.
Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat naar de Neerharenweg. Halverwege die laatste straat ging ik rechtsaf, de Goudkust binnen. Hier wonen voornamelijke gegoede Nederlanders. Onze burgemeester voorspelt dat binnen X-aantal jaren zij het in Lanaken voor het zeggen hebben. Daarna trok ik naar Pietersheim. Laat mij los in die regio en de foto's komen vanzelf. Bij een der foto's heb ik de trukendoos bovengehaald. Het is eens iets anders.
Ik ben ook nog eens de ruïne binnengestapt en heb zelfs de toegangstoren beklommen. Toen ik de deur van de kapel opende, kwam mij te warmte tegemoet. Was het nu omdat ik van de koude naar 'n warme ruimte ging, of werd er daadwerkelijk zo hard gestookt, .... feit is dat die kapel dikwijls gebruikt wordt om 'n burgerlijk huwelijk te voltrekken.
Terugkeren deed ik via De Merodelaan, de Koning Alberlaan en het Kerkplein. Daar is alles in gereedheid gebracht voor morgen als de carnavalstoet er voorbij trekt. Met ene warme chocomelk als deugdoend drankje kon ik weer naar huis om jullie mijn verslag te kunnen presenteren.
En die laatste afbeelding, ik heb recent kennis gemaakt met de songs van Mikhail (Michael) Bennett. Wie van gevoelige songs houdt, 'n aanrader.
De carnavalisten hadden vandaag pech met het weer, normaal gezien zou de kinderstoet doorheen Lanaken trekken, maar omwille van het slechte weer, werd beslist om de kinderen 'n carnavalsfeestje te laten bouwen in het Cultureel Centrum. Ik denk dat het 'n wijze beslissing was, regen en kou is iets wat kinderen kunnen missen als kiespijn.
Zelf heb ik vanmorgen nog in droge omstandigheden kunnen gaan winkelen maar daarna was het wachten tot de hemel enigermate zou opklaren. Ik wilde naar Zutendaal wandelen. Omstreeks 13u30 stopte het met regenen en ik heb dan ook maar niet gedraald en ben direct vertrokken. Het miezerde nog wel 'n beetje maar de nattigheid was onvoldoende om mij thuis te houden.
Ik vertrok naar de Bessemerberg en wat verder naar het gehucht Bessemer. Ik ben daar altijd gecharmeerd door dat witte huis en iets verder, het voormalige Hotel Cops. Op de Heiwijkerweg vond ik dat huis met die blauwe luiken wel 'n foto waard. En niet alleen in Lanaken, maar ook in Zutendaal zijn er diverse steegjes en kleine paden.
De O.L. Vrouwekerk in Zutendaal is al heel oud. In 1896 werd ze nog uitgebreid. Je kunt er echter alleen maar binnen in het voorportaal. Na een lekkere tas koffie in het centrum kon ik terug huiswaarts keren met de bus.
En zij die straks aanwezig zijn op de machtsoverdracht in het gemeentehuis, ik wens hen 'n behouden thuiskomst. Voor ene keer is het gemeentehuis de beste café van het dorp. Ik laat die kelk wijselijk aan mij voorbijgaan.
Voor ons hoeft dat niet specifiek te gebeuren op 14 februari, het vieren van Valentijn, wij hadden deze middag al ene gezellige tête-à-tête in 'n gekend restaurant op het Kerkplein. Op de kaart stond 'n Italiaans getint 3-gangen menu, en dat heeft gesmaakt. Kok Lars was uiteraard tevreden met onze lofbetuigingen.
Eens thuis heb ik niet omgekeken naar mogelijke doemscenario's (lees: regen die mogelijk op komst was) en ben direct in andere kledij gekropen om te gaan wandelen. Ik had dan wel 'n stevige regenjas aan, pet op het hoofd en de paraplu in de hand, ik was dus wel opgewassen tegen wat nattigheid. En die nattigheid is er gekomen, zij het dat het grootste deel van mijn wandeling bestond uit wat gemiezer en slechts op het einde moest ik mijn papaplu openen.
Ik vertrok via het Uilenspiegelpark waar er nog eens heel wat water doorheen de Langkeukelbeek vloeide. Vervolgens wandelde ik via de Industrieweg naar de Van Akenweg. Je hebt daar twee grenspalen staan, op het ene moment ben je in België en twee stappen verder in Nederland. Die grote steen op het Lanakerveld - met de veldkapel rechts op de achtergrond - ligt op grondgebied van Oud-Caberg, Nederland dus. Om in het centrum van het dorpje te komen moet je eerst doorheen die holle weg.
Ik ben altijd goedgezind als ik doorheen Oud-Caberg wandel, mooie oude boerderijen, kleurrijke deuren en op een van de foto's die ik maakte zag ik thuis op de voorgrond 'n kat zitten. De Van Akenweg is de oude kern van het dorp.
Op het einde van de straat ging ik linksaf om via de Brusselseweg terug te keren naar Smeermaas. Juist vóór de grens ging ik nog even linksaf, de Kantoorweg in. Daar staan enkele oude woningen, ver weg van het centrum van Oud-Caberg. Ze vormen als het ware 'n klein eilandje tussen de velden.
Terug in Lanaken had ik nog effe tijd voor ene warme chocomelk. Nu ik dit verslag maak is het weer aan het regenen. Morgen zou het in de voormiddag droog blijven. En die laatste afbeelding ....dat is wat spielerei. Ik kijk uit naar 'n fietstocht met onderweg 'n terrasje buiten.
In mijn titel van vandaag wilde ik niet schrijven: "kl ...teweer", jullie begrijpen wel wat ik bedoel. Nee, aangenaam is het vandaag niet. Desondanks moest ik toch de deur uit want er moest nu eenmaal brood op de plank komen. En omdat ik toch al mijn Strava-app had aangezet, ben ik nog wat verder gaan wandelen.
Ver ben ik niet gegaan omdat het weer begon te regenen. Het was gewoon door de Schilderswijk, vervolgens naar de Eikelenweg en de Asbeekweg. En toen vond ik het welletjes, het gemiezer bleef duren. Ik ben dan ook maar ten lange leste terug huiswaarts gekeerd.
Foto's nam ik deze morgen van een der vele carnavalsposters, de paarden in de Asbeekweg en de kapel gewijd aan Appollonia, Patrones tegen kiespijn op de Bessemerstraat.
Eindigen doe ik met 'n oude carnavalskrant van 1991. Toen was Mark Curvers prins-carnaval. Hij was toen nog 'n jonkie, amper 22 jaar oud. Naderhand werd hij 'n bekendheid in Lanaken om tenslotte in de gemeentelijke politiek te stappen. Maar in 2018 had hij er genoeg van en gooide hij zijn leven volledig om. Nu vrijdag wordt zijn zoveelste opvolger als prins-carnaval officieel aangesteld op het gemeentehuis. Ik zal er niet bij zijn, die drukte en alcoholuitspattingen zijn voor mij 'n last ipv. 'n genot geworden.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.
Aan de kerk van Smeermaas staat nog 'n carnavalwagen links geparkeerd. 
Ik heb beleefd geweigerd. Maar de koffie en 'n Duvel smaakten wel. Ik heb mij er maar rap onder de voeten gemaakt want het was drummen in het café. 
Ik ben Eddy Meuris