maandag week 47
Alles weer rustig in huis. Dat zal wel enigszins anders zijn in de Wetstraat 16 en het koninklijk paleis. Daar zal weer veel over en weer geloop zijn. Wat zullen de partijbonzen en de ministers zeggen aan de koning en op straat aan de verenigde pers? Niks te melden. Eigenlijk is dat een beetje onbeleefd om met lege handen naar de koning te stappen en ook het volk heeft recht om te weten 'waaraan en waaraf'. Hoe klein de gift ook, de premier zou aan de koning toch een boodschap van goede wil mogen geven en niet alleen beleefd aan handjes schudden doen. Eigenlijk verdienen onze ministers hun geld met vergaderen en niks beslissen of zeggen. Akkoord, ze doen nachtwerk en dat wordt normaal gezien dubbel betaald. Maar daar moet dan wel tegenoverstaan dat er prestaties geleverd worden en oplossingen voor de staatsproblemen, waarom ze op alle uren van de dag bijeenkomen. Tot hiertoe is er nog niets gevonden en hebben ze weer redenen genoeg om te blijven vergaderen en niet constructief bezig te zijn. Ondertussen zit de bevolking met een bang hart weer te wachten op welke belastingen er weer de hoogte in zullen gaan, welke taksen er weer zullen stijgen. Ik heb me ingeschreven om te genieten van de vernieuwde verkeersbelasting en ik moet zeggen dat die voordelig voor mij uitvalt maar er komt natuurlijk nog een wegenvignet te betalen. Een gift langs de ene kant en nog wat dieper in de zakken kruipen langs de andere kant. Verkiezingsbeloften met belastingverminderingen??? Nooit meer geloven: noch nationaal, noch Vlaams, noch gemeentelijk. Maar zoals geweten, ik kan leven van de hemelse dauw en waarschijnlijk zullen dat er een paar honderdduizend anderen ook doen. Nu wat gewone ditjes en datjes. De hond wijst me altijd op ongenode gasten in de tuin. Deze morgen zat hij verwoed te snuffelen aan een lege bloempot. Die manier van doen zegt me dat er iets in verborgen zit dat daar niet hoort te zijn. En welja, een piepklein muisje dat niet meer terug kon naar het veld. Ik heb de bloempot genomen en het beestje vrijgelaten op de weg en het sprintte vliegensvlug naar de berm om zich te verschansen. Voilà, ik ben weer de week begonnen. Tot morgen