maandag week 46
Ik ben zo fier als een 'pauwin' en heb wel niet de gevederde pracht van mijn tegenhanger 'de pauw', maar dat neemt niet weg dat ik ook veel veren op mijn hoofd getooid heb. Vandaag schrijf ik mijn '2.500e' blog. Dat maakt me ontzettend fier en trots. Dat begon, na een zoveelste familiebijeenkomst waar ik de frustratie opliep om als oudere niet meer gehoord te worden. Ik vond een blog schrijven dé manier om mijn gedacht te zeggen, mijn mening kenbaar te maken, mijn leven te schetsen, mijn kleine en grote verdrietjes neer te pennen en het plezier te beschrijven dat ik toch iedere dag ook meemaak. Zo ook weer vandaag. Na de mistige en frisse start heeft de zon de wolken opgepeuzeld zodat er een fijne dag in het verschiet ligt. Aangezien ik een paar goede hoekjes in mijn tuin heb, zal ik straks wel buiten gaan zitten om te genieten van de herfstzon. In de zomer ben ik geen zonneklopper, maar nu geniet ik er van om de herfstzon op mijn gezicht en handen te voelen schijnen. Veel ander nieuws is er nog niet te melden. In de Wetstraat 16 moeten de werkzaamheden om een goede begroting op te stellen, nog beginnen, Trump is nog niet wakker geworden, er zijn nog geen rampen gebeurd. De transmigranten (een 50 tal) zijn uit de zee gehaald en hebben op Franse grond warmte, eten, een bed gekregen en zijn een desillusie rijker geworden. Ik ga de zon opzoeken en verder in "Wolf" lezen. Tot morgen