vrijdag
De zee was zeer kalm en rustig. Ze weerspiegelde het blauw van de hemel zodat ik even dacht aan de "Méditerranée" van Toon Hermans (1916-2000) te vertoeven. Windstil betekent ook dat de migranten zich in de opblaasbare bootjes wagen om naar Engeland te varen. Deze nacht zijn er weer een dertigtal personen betrapt, maar werden tenslotte door agenten begeleid naar het Franse vasteland. Het blijft een netelig probleem en niemand heeft daar een pasklare oplossing voor. Economische vluchtelingen zitten erbij maar meestal mensen die een politiek regime en dictatuur ontvluchten en op zoek gaan naar een betere toekomst in een ander land. Vooral de jongeren en met name de jongens vormen een probleem in het land waar ze zich willen vestigen. Geen opleiding, spreken de taal niet en meestal aan hun lot overgelaten. Ze vormen een speelbal voor criminele bendes allerhande (drugs, diefstal ...) die hen tenminste van contanten voorziet alsook een slaapplaats en eten bezorgd. Tot hiertoe weet en kent niemand de oplossing voor die volksverhuizing, al is simpel gezegd 'zorgen voor een menselijk stabiel politiek regime in alle landen van de wereld'.
De krant schrijft lovende woorden over het nieuwe VRT programma "De laatste lach". Bekende Vlamingen schreven een speech over het leven van de zieke, die ze dan voorlazen aan de terminaal zieke die meewerkte aan dit programma. Philippe Geubels beet de spits af met een speech voor Bert. Van het programma "Taboe" weten we ondertussen dat Philippe van geen kleintje vervaard is om moeilijke thema's aan te kaarten en bespreekbaar te maken. Maar zoals op de andere zender werd door de vader van Tore Sercu gezegd, we zijn hebben het verleerd om de dood bepreekbaar te houden. Ik heb na de eerste 5 zinnen afgehaakt. Ik wilde niet na een dergelijk programma, met een ondertoon van verdriet, in mijn bed kruipen. Voor de rest las ik veel ellende in de krant, onverantwoorde uitgaven vnl dan in Antwerpen deze keer. Geen verder gejammer vandaag, het weer is te mooi om te piekere. Tot morgen

