donderdag
Nog een beetje aan dagdromen gedaan vooraleer ik begin te typen met twee vingers: een middenvinger van mijn rechterhand en een ringvinger van de linkerkant. Ik heb echt wel lessen gevolgd om blind te leren typen, maar eens buiten het klaslokaal had ik rapper geschreven met 2 vingers dan met 10 getokkeld. En natuurlijk moet ik ook geen baas meer bewijzen dat ik een echte typiste ben. Maar als mijn lezers kunnen lezen wat ik geschreven heb, zonder al té veel fouten te typen, ben ik al dik tevreden. Het was op pagina 15 van de krant dat ik een zeer merkwaardig en interessant artikel tegenkwam: met één lichtdag (geen ligdag, had ik eerst geschreven) verwijdert, het verste menselijke object ooit: Voyager 1. Sinds het begin van zijn vertrek in 1977 heeft deze sonde op de dag van vandaag bijna 26 miljard kilometer afgelegd en bevindt zich al een hele poos buiten ons zonnestelsel. Het passeerde vele sterren, stofjes maar ook de zon (8 lichtminuten), de maan (13 lichtseconden), mars, jupiter, saturnus, neptunus en na 17 lichtuur verliet het ons zonnestelsel en dus is dat venuftige ruimtetuig, dat nog immer ver wegzweeft van de aarde, op 24 lichturen van ons verwijderd. Wat doet het buiten vliegen? Niet veel denk ik, want de camera die ons een beeld bezorgde van onze aarde gezien vanuit de ruimte, is ook al uitgeschakeld om energie te besparen. "The Pale Blue Dot", de mooiste en beroemdste foto, die er ooit gemaakt is van onze leefplaats, werd gemaakt op 14 februari 1990, toen Carl Sagan (1934-1996) de ingeving had de cameralens naar de aarde te keren vooraleer Voyager 1 ons zonnestelsel verliet. En sindsdien? Is het een lied van Tim Visterin (1940-2018) "De Vogel" waarin Merlijn de grote Tovenaar, de wens van een knaap vervulde en hem tot een mooie vogel toverde :" ...... en sindsdien zit er in de lucht, een nieuwe vogel in zijn dolle vlucht ......en hij maakt plezier, hij maakt plezier als een mooi dier, ergens ver van hier". Tot morgen