Berichten van 2 maart 2026 tot 8 maart 2026

Vrouwendag!!!! Niet vergeten om voor onze rechten op te komen. Hier hebben we het redelijk goed als vrouw, maar in grote delen van de wereld zijn we quantité négligable enkel goed en geduld om voor een kroost te zorgen, het zware werk te doen en voor inkomsten voor het gezin (man) te zorgen en voor de rest in het verborgene te leven zonder onderwijs te genieten. Een vrouw die kan rekenen, lezen en schrijven is in vele gemeenschappen 'des duivels' en te mijden. Want lezen betekent dat je de woorden kan nagaan in de boeken die zogezegd niet voor vrouwen geschikt zijn. In die gebieden wil de man zijn suprematie behouden en dat kan enkel als de vrouw ongeletterd blijft. Er is zo veel onrecht aan de vrouw aangedaan sinds die in een appel gebeten heeft!. De man zal waarschijnlijk ook wel goesting in een hap gehad hebben, maar daar wordt wijselijk over gezwegen in alle talen en schrifttekens. Om kort te gaan, als vrouw is het belangrijk, niet alleen hier maar overal ter wereld, voor gelijke behandeling en respect te zorgen en te krijgen en daar nauwlettend op toe te kijken.

Het leven is hier wel met een waas van geheimzinnigheid en nevelen omringt. De mist is goed voelbaar in de druppeltjes die naar beneden vallen en alles wat vochtig maken. Maar ik heb wel een prachtige dag in het vooruitzicht want mijn petekind komt een nachtje logeren vooraleer hij een half jaar naar het zuiden van Europa trekt, naar Genua in Italië. Dat is  de geboorteplaats van Christoffel Columbus (1451-1506) die ons de Nieuwe Wereld schonk. Mijn oudste kleinkind (24j) gaat net als die grote ontdekkingsreiziger, zijn wereld ontdekken, zichzelf leren kennen en het Italiaans leren. Vooral ook herinneringen maken voor de rest van zijn leven om er, hopelijk met heel veel plezier, er een leven lang van te kunnen nagenieten. Zelf denk ik ook nog met veel genoegen terug aan mijn wekenlange verblijf in Nice om mijn Franse taal wat bij te spijkeren aan de Université des Vacances. Met als voornaamste herinneringen, het keienstrand, Promenade des Anglais, de haute corniche voor de wandelingen en de autoritjes met de leraar, de boeken "Le Rouge et le Noir" en "La Chartreuse de Parme" van Stendhal (1783-1842) en als surplus de film "Un Homme et une Femme" van Claude Lelouche. 

Vandaag terug koers, Parijs -Nice of op een andere zender de Tirreno- Adriatico. Het zou me verbazen als er weer zo'n escapade à la Tadej zou plaatsvinden. Die man is echt een sportief buitenbeentje. Maar Van de Poel is ook niet te onderschatten. Tot morgen

De vroege lente brengt hier geen recordtemperaturen maar mist, nevel en laaghangende bewolking die vooral voor friste zorgt. Tot hiertoe heb ik ook nog geen saharazand opgemerkt, dat zal overgewaaid zijn in een andere richting. En terwijl ik zaag over die weersverschijnselen woedt er in het Midden Oosten een oorlog. Voor wie en voor wat is daar een zege van belang? Voor wie en voor wat is daar überhaupt een oorlog nodig? Of is het na-aperij van Poetin en zijn Oekraïne? Is die oorlog nodig voor de Amerikanen, Israël of de Islamitische wereld? In ieder geval is de Islam aan een opmars bezig buiten die strenge islamitische landen. De moslims zijn sommige strenge verplichtingen in hun eigen land wel beu en verhuizen de gematigde Iraniers, Irakezen, Afghanen, Pakistanen, naar de rest van de wereld, waar ze 'soms' wel willen leven volgens de gematigde interpretatie van de Koran. Maar tegelijkertijd ook willen dat het land waarin ze zich nestelen hun speciale eisen van leven accepteren zoals toestaan dat er bv vrouwen en meisjesdiscriminatie blijft bestaan, het spreekwoord 'oog om oog, tand om tand' blijven toepassen en met messen allerhande blijven rondlopen zelfs op scholen, voedingsvoorschriften zoals onverdoofd slachten en geen varkensvlees, en nog zovele andere leefregels die hier ingevoerd worden. Ook wat de USA president beoogt en wil bekomen met zijn oorlogsvoering, blijft onduidelijk. Er is ook geen plan te horen of te zien, geen strategie of de noodzaak van zijn inmenging in een buitenlandse mogendheid. Wel voelen we weer de dreiging in onze portemonnee, nu geen duurdere granen maar gasprijzen en olieproducten die de hoogte ingaan. Weer zovele onschuldige slachtoffers, zoals een meisjesschool die per ongeluk door de yankees werd gebambardeerd. Ik wil niet buiten de realiteit en actualiteit van ons land en de wereld leven maar al dat negatieve nieuws laat een wansmaak achter. Ik kijk dus enkel nog naar het korte journaal van 18u en als ik over een item wat meer wil weten zijn er nog genoeg informatieve programma's. Om mijn zinnen te verzetten is er koers en ditmaal langs de 'witte straat' of de 'Strade Bianche' in de omgeving van Siena, in Italië. Veel succes voor onze Wout gewenst. Tot morgen

Vandaag schrijf ik blog 2.252. Al een hele hoop woorden die ik al heb getypt op mijn pc. Het is bijna een obsessie geworden om te schrijven, maar het is dan ook heel plezant om te doen. Contacten leggen met mensen met dezelfde hobby 'schrijven' en contacten leggen met de lezers van al mijn woorden. Ik heb dan ook een uitermate boeiend leven om dat in teksten te verwerken zoals: dat ik vandaag niet in mijn ogen mag wrijven en de slapertjes moet laten zitten, met geen water of andere vochtigheid aan mijn ogen komen, geen schmink gebruiken. Ik heb de verdere instructies meegekregen om mijn operaties van eind april nu al te betalen. Leep zijn die dokters wel, alle delicate mededelingen zoals de financiële kant van de zaak, laten  uitleggen door de assistente evenals alle op voorhand te nemen maatregelen en de gevolgen van de ingreep. Er zullen er al té veel  van ondergemuisd zijn zonder hun schulden te voldoen na de ingreep, vandaar dat nu het ereloon van de dokter en de gebruikte doekskes en verdoving op voorhand moet afgerekend worden. Alle negatieve feiten moeten door de secretaresse afgehandeld worden zodat de arts niet met de negatieve klank zit die haar handelingen zal teweeg brengen bij de patient en haar kroontje van goede mevrouw dokteur niet verliest. Niet getreurd, want ik voel aan alles dat 'the good times are coming'. Niet alleen voor mijn ogen. Ik word terug vroeger wakker, al zal dat eens het zomeruur er is, nog altijd 8u of wat later zijn. Ik slaap tegenwoordig wel de slaap der onschuldigen en heb er deugd van. Het is nu nog een omfloerste zon, een beetje frisjes om al buiten wat te wieden of wat rond te kijken, want buiten lezen zit er nog niet in. En het zal net zoals gisterennamiddag voornamelijk nog binnen genieten van het lenteweer zijn. Af en toe Raziel vergezellen in de tuin, zal het enige genot van de vroege lente zijn. Tot morgen

Er zal waarschijnlijk hier of daar in ons land wel weer een dagrekord van de temperatuur gebroken worden. Het is hier wel 17°C maar een straf windje verstoord een beetje het warme lentegevoel. Als ik van de zon wil profiteren is het op een beschutte plaats of binnen achter de ramen. Dat is hetgeen ik moet doen vandaag. Niet alleen een zonnebril opzetten maar ook een beetje de zon mijden. Ik heb al een behoorlijke vermoeiende voormiddag gehad. Vandaag moest ik naar het oogcentrum. Ik moest daar om 9u zijn en niet met de auto komen omdat er verdovende druppels in beide ogen werden gedaan. Dat is natuurlijk een paar andere mouwen, want de afstand is niet echt reuzegroot van bij mij thuis, maar met de tram is dat toch wat anders en 1u15' sporen. Natuurlijk is dat een hele organisatie als men een hond heeft. Ik ben om 6u opgestaan om Raziel alles te laten doen wat zijn maag-darmkanaal vereist, gezorgd dat hij voldoende eten en drinken gekregen had en veel aandacht van mij dwz een balspelleke doen. Daarna mezelf nog fatsoeneren en op weg naar de tramhalte om met de tram aan de 'Oosteroever' te geraken. Ik merkte ook  dat er tramhaltes weggevallen zijn en dat er verschillende een andere naam hadden gekregen. Ik ben heelhuids terug thuisgekomen met echt wel heel erg vermoeide ogen, die me amper in staat stellen om mijn blog te schrijven. Maar een blogger, wil ondanks alles geen dag missen om op zijn klavier te tokken. Binnen 14 dagen terug voor weer  een spuit in mijn oogbol te krijgen. Daarmee stabiliseert toch de macula gravidata. Voilà, mijn verslag vandaag, nu mijn ogen laten rusten. Tot morgen

Een mistige dag, die nat en kil aanvoelt. Gisteren is mijn dagindeling voor vandaag omver gegooid, doordat de poetshulp vergeten was te komen en pas na 15u besefte dat ze hier moest zijn en niet thuis. Telefonisch was ze niet bereikbaar, wegens een platte batterij van haar gsm en een electriciteitspanne en die belette haar de batterij op te laden. Dus komt ze deze namiddag om me een handje toe te steken. Normaal wordt er gepoetst op donderdag, maar morgen moet ik naar het oogcentrum voor testen. Mijn week ligt dus een beetje aan gruzzelementen. Ik stel niet graag mijn hulp op non-actief omdat ik niet wil dat ze door mijn schuld geen inkomen heeft. Bon, deze voormiddag is vrij rustig verlopen en deze namiddag, tenminste als de zon door de nevel kan priemen, zal er buiten wat onkruid gewied worden terwijl mijn hulp het binnenshuis allemaal een beetje opfrist. En om het eens over wat anders te hebben dan oorlog, kwam er goed nieuws van een golden retriever, die een record van 14 pups op de wereld zette en het overleefde. Minister Annick de Ridder gebruikt geen drugs, met name 'geen cocaïne'. Een test op verdovende middelen werd gedaan door beschuldigen van een mede kamerlid van gebruik ervan. Dus dat is ook weer goed nieuws. Ook de gezondheid van 'de Kannibaal Eddy' kan men oké noemen evenals die van Sergio Quiqsuater. De herstelt langzaam maar zeker van zijn zware hartoperatie. En 's avonds kijk ik dan naar de kwis "De vraag van vandaag" op VRT 1, goed ontspannend met het geluid op 'stil'. Maar voor een hartelijke lach 's avonds moet ik wel kijken naar "Expeditie Gooris, citytrips". Op een originele manier  ontdekken vader, moeder, dochter en zoon, de steden en landschappen die in aanmerking komen voor een korte leerrijke vakantie, want zo mogen citytrips ook wel genoemd worden. Kelly die alles goed uitpluisd wat de moeite van het doen is in dat gebied, zoon en dochter die slaafs volgen maar hun kijk op de stad ook met jongere ogen zien en dat ventileren en Sam, ja, onnavolgbaar in zijn replieken, woorden en daden. Laat me zeggen, een vrolijke afsluiter van de dag, want ik bekijk dat meestal in uitgesteld relais. Dat zijn de programma' die ik meestal bekijk na "Ter Zake " en/of "De Afspraak". Maar gisteren begon dan ook weer "Restaurant Misverstand", die me confronteerde met een mentaal aftakelende ziekte, waar ik toch een beetje angstig voor ben om dat zelf mee te maken en voor welke pijnlijke keuzes de zieken en familieleden soms gezet  worden (rusthuisplaatsing, euthanasie). Tot morgen

Prachtig, zacht lenteweer, zelfs de zee was er kalm van geworden en lag te baden in het heerlijke zonlicht. Ik moest vroeg naar het warenhuis want mijn boterhammen waren opgegeten, mijn yoghurt was ook al afwezig in de koelkast, ik had ook  geen boerenboter meer, geen witloof noch eieren, enfin, het was tijd dat ik weer eens boodschappen ging doen. En bij grote uitzondering komt vandaag de poetshulp omdat ik donderdag een paar oogtesten moet ondergaan. 

Er is  een nieuwe oorlog aan de gang en alles gaat weer opslaan, duurder worden. We betalen in West Europa weer het gelag van de strijdende partijen in de andere werelddelen en ditmaal duurdere gas en olie. De strijdende partijen zijn ditmaal USA + Israël tegen Iran en nog een paar andere landen van het Midden Oosten die er zich mee bemoeien. Terwijl Poetin ook al een oudere man (73j) de Krim en Oekraïne bij Rusland wil hebben wil Donald (79j) Vladimir overtroeven maar overschat zichzelf en zijn voetvolk. Met leuzes en gebalde vuisten wil hij de wereld naar zijn hand zetten en vergeet ondertussen dat zoiets  weer zovele mensenlevens eist, terwijl hij nog eens op zijn golfballeke gaat slaan met zijn klaksken op. Is hij ziek?  Velen speculeren dat hij niet in goede gezondheid verkeerd omwille van verschillende blauwe en rode plekken die af en toe eens zichtbaar zijn. Volgens Trump zelf is dat te wijten aan een overdosis aspirine waarbij niet vermeld wordt waarvoor dat nodig is. 

Vandaag komt onze Wout terug in actie, in de 'Grote Prijs Samyn'. Daarmee begint ook het koersseizoen in Wallonië. Tot morgen

Plein solei l!!!!.Het lijkt erop dat de eerste lenteweek niks anders dan goeds in petto heeft: 's nachts en 's morgens nog fris, maar overdag al milde temperaturen. Nog een paar dagjes en mijn tuin zal een gele wei zijn met al mijn bloeiende narcissen. Dan is het puur lente, met zonovergoten dagen erbij. En wat brengt de maandaggazet? Twee items. Vooral de eerste is  al tot in den treure toe door mij vernoemd en dikwijls het gespreksonderwerp in de media, en eigenlijk wenste ik dat die man van het wereldtoneel verdween vooraleer hij de wereld verandert in een algemene oorlog: Mr Trump. Weeral bladzijden vol bespiegelingen en besprekingen van zijn daden om de wereld te verlossen van leiders die niet in zijn kraam passen. Het zijn nooit de Amerikanen die last hebben van zijn beslissingen om raketten en embargo's door te voeren. De US en zijn bevolking heeft nog niet dikwijls last gehad van buitenlandse raketinslagen en bommen die op belangrijke gebouwen zijn gegooid of in woonwijken. Het ging niet zoals hij wou om Groenland in te lijven of te kopen noch om Venezuela zomaar op de knieën te krijgen, dus een ander land dat ook een belangrijke grondstof bezit, Iran met zijn Ayatolla's. Een belangrijk afzetgebied, als hij de geestelijkheid daar onder de voet kan krijgen, voor de coca cola en McDonald vestigingen. Oekraïne is plots niet meer zo interessant voor Mr Bles, daar heeft hij niet zoveel profijt te zoeken en zijn het vooral zijn Europese bondgenoten die in de penarie zitten voor gas en graan, wat hem eigenlijk niet kan schelen. En beweert 'Vooruit' boegbeeld Frank, dat de US voor Europa geen bondgenoot meer is. Ja, de wereld is echt een strijdtoneel geworden, elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel, zoals Joost van den Vondel (1587-1679) het toen al schreef.

Het tweede belangrijkste feit dat de bladzijden vulde: Mathieu van der Poel en het openingsweekend van de koers. Nadat hij de veldcrossen domineerde en wereldkampioen werd van die fietsdiscipline, heeft hij de eerste koers van de wielerkalender ook op zijn C.V. gezet. Een goede pedaleur voor wie geen risico té veel is als het 'winnen' binnen handbereik ligt. Spijtig dat Van Aert in de lappenmand ligt. Hopelijk komt hij ook nog aan koersen toe al heeft zijn Engelse ploeggenoot, Matthew Brennan, gisteren Kuurne-Brussel-Kuurne gewonnen. Dat zal hem en Visma plezier gedaan hebben. Voor Wout laat ik dan maar het liedje van Dusty Springfield (1939-1999) galmen "Wishin' and Hopin'" op een vlugge beterschap. Tot morgen