Berichten van 8 juni 2026 tot 14 juni 2026

Ik heb al buiten "De Zondag" gelezen. Het was een zalige morgen om al  wat  buiten te zitten en van de zon te genieten. Ik vind het plezant om in de vroegte van de dag buiten te zitten en te genieten van de friste die de nacht bracht. Er hangt dan ook nog altijd een zekere rust in de lucht, omdat alles nog aan het ontwaken is op een zondagochtend. Spijtig genoeg moet ik op deze schitterende zondagochtend ook weer Trump vermelden. Die verfoeide man wordt vandaag 80 jaar. Hij heeft er niet beter op gevonden om dat groots en in stijl te vieren door zijn feestelijkheden samen te laten vallen met de viering van het 250jarig bestaan van de Onafhankelijkheid van America. 'Independance Day', of beter gekend als 'The Fourth of July', zal wel groots en op zijn Amerikaans gevierd worden, maar Mr Orange kon zijn verjaardag niet zonder grootse festiviteiten op nationaal vlak, laten voorbij gaan omdat hij zichzelf als  The Greatest President of All, ziet. Hij voelt zich belangrijker dan al die andere oligarchen die met een speciale dag hun leven kunnen vieren. Oligarch is hij wel te noemen, alhoewel dat meestal gebruikt wordt voor de mannen en vrouwen uit vorige communistische landen, kun je bij hem ook de vervlochten belangen van macht en privé noemen. Ook de extreme rijkdom verkregen, meestal door corruptie, onderhandse giften en belastingfraude. De democratie zoveel mogelijk beperken en aan banden leggen,  wat Mr Bles ook zou willen bekomen om zijn eigen gangetje te kunnen gaan zonder al die vervelende wetten die hem in zijn vrijheid en eigen wil, beperken. Enfin,  nog twee jaar te gaan met die oude man op de belangrijkste post van de wereld en hopelijk zonder incidenten.

De vliegerij is nog altijd bezig en daar ga ik straks toch maar naar zien. Het zijn altijd speciale figuren die door de lucht zoeven en geven een kleurrijk spektakel. Tot morgen

Een citaat van Anaïs Nin (1903-1977), een nogal controversiële Frans-Cubaanse schrijfster gaat als volgt: "Liefde sterft nooit een natuurlijke dood". Ik denk  wel een 'waar' gezegde. Maar ik heb nog veel meer spreuken, voor alle weertypes, in petto op deze naamdag van de Heilige Antonius van Padua (1198-1231), een 'minderbroeder' en kerkleraar. De 1e gaat als volgt: als Sint Antoon de zon doet schijnen, ziet de boer zijn zorg verdwijnen. Nr2: is Sint Antoon nat, dan drinkt de boer zich zat. Nr 3: Sint Antoon, schoon en helder, vult 't vat en ook de kelder. Maar iedereen weet ook dat Sint Antonius, niet die van de varkens (251-356), aanroepen wordt om verloren voorwerpen terug te vinden en daarbij hoort natuurlijk een 'schietgebedje' zoals "Heilige Antonius beste vriend, maak dat ik mijn ..... vind" of "Heilige Antonius lieve Sint, zorg dat ik ..... vind" en als laatste smeekbede "Sint Antonius, heilige man, maak dat ik mijn .... vinden kan". Het meeste kans op succes heb je dan als je een 'beeldje' van de heilige met zijn snoet naar de muur keert. Ik gebruik nog altijd het figuurtje, waar mijn vader oneindig in geloofde, bij verlies van een voorwerp. Voor verlies van de liefde is het niet nodig om op Antonius te rekenen, daar moet men naar een andere heilige een smeekbede sturen, al weet ik niet dewelke. In ieder geval, indien je terug gevonden heb t wat er verloren was, is een klein bedankje voor de heilige, onder vorm van een kaarsje, wel het minste wat men kan doen. Nog een weetje: de teunisbloem, is ook naar de heilige van de dag genoemd omdat ze haar pracht van gele bloemen rond deze tijd, tentoon  spreidt. Zo beste lezers, dat was het dan voor vandaag. Tot morgen  

Na al het gemiezer deze morgen, komt de zon met mondjesmaat eens door de wolken gluren. De dag zal dus nog niet al te slecht verlopen en hopelijk het weekend ook niet, want het 'vliegersfestival'. Kleurrijke ontwerpen die de hemel zullen versieren en biezonder mooi is om te zien. Op de begane grond is het dan weer bijeenkomst van de nieuwe, oude en versleten 'volkswagenbusjes' ook een kleurige bedoening. Maar de laatste tijd gaat de aandacht vooral uit naar onze zieke medeburger, dokters, verpleging, terugbetalingen van het RIZIV, ziekte en alles wat er mee te maken heeft. Dat de tijden snel veranderen merkte ik zelfs op en maakte het ook mee. Bij de geboorte van mijn eerste twee kinderen moest je 10 dagen herstellen in het ziekenhuis. Dat was begin de jaren zeventig. Bij mijn laatste kind, eind jaren 70, was dat maar een zestal dagen meer nodig in het ziekenhuis, om te bekomen van de bevalling. Nu krijgt de nieuwe mama, met veel geluk, een 3 tal dagen verblijf en moet de nazorg thuis gebeuren door zelfstandige verpleegsters en vroedvrouwen. Vandaar ook  de mogelijkheden voor teveel verzorgingsfacturen, corruptie en schandalen. Gelijk welke operatie was d'office een verblijf van 10 dagen in het zieknhuis. Nu is er bij een heupprothese al een aanbeveling om na 14 dagen terug aan werkhervatting te doen bij een zittende of een  administratieve job. Langdurige zieken worden meer gecontrolleerd of ze wel ziek genoeg zijn om thuis te blijven en geld te ontvangen van de fel gecontesteerde controleartsen van de ziekenkassen vooral dan die van de katholieken. Er worden nu 'referentiefiches' uitgedeeld aan artsen die hen moeten helpen om over de onbekwaamheid van patiënten na ziekte of ingreep een briefke van onbekwaamheid te bezorgen. Ook gehandicapten worden ieder jaar opnieuw getoest of de handicap wel gebleven is of verminderd of misschien zelfs verdwenen. Dat leidt soms tot zielige en mensonterende onderzoeken. Het is een maatschappij van gezonde mensen geworden waar de minder bedeelde landgenoot, zieken en ouderen van worden uitgesloten. Natuurlijk moeten de middelen die ter beschikking staan voor geneeskundige zorgen, vervangingsinkomens enz, met zorg gebruikt en uitgedeeld worden én aan degenen die het echt nodig hebben. Maar men moet er geen heksenjacht van gaan maken op weerloze personen. Tot morrgen

Als het regent met Barnabas, zwemt de oogst in een waterplas!. Dat zegt de weerspreuk op de naamdag van de Heilige Barnabas, een christen uit de eerste eeuw van onze tijdrekening. Niet te verwarren met de misdadiger Barabbas die Pontius Pilatus (Romeins bestuurder in Judea) vrij liet in plaats van Jezus. Dus ja, we staan er goed voor want de regen is in aantocht. Die was er trouwens ook gisterenavond samen met een kleurrijk schouwspel. De lucht kleurde paars-roze tijdens het onweer en daarna was er nog eens een mooie regenboog te zien. Het was lang geleden dat ik al die kleuren van de boog gezien heb.

Nu is er nog de vraag welke tv-programma's ik volgende maand nog zal kunnen bekijken. Het is overal sport!!!. Voetbal, tennis, koers, darts... Ganse dagen door, tot zelfs een kot in de nacht. Waarschijnlijk zullen het herhalingen zijn van ooit heel populaire series en daarmee bedoel ik dan niet "De Kampioenen". Die hebben hun naam niet gestolen want het zijn de 'kampioenen' van de herhalingen en blijven maar succesvol. Het zal wat meer lezen zijn, zeker met de nieuwe brillen die ik straks zal hebben en ook wat meer aan de computer zitten en proberen eens grote kuis te doen en alles te verwijderen wat er té veel op staat. Veel items die er opstonden als hij nieuw in mijn huis kwam. Dat is ook weer al ettelijke jaren geleden. Gisteren kreeg ik dan ook bericht dat 'Fluvius' de digitale meter komt installeren en of ik akkoord ging met de voorgestelde datum. Natuurlijk, ik ga nergens naar toe want mijn woonplaats is tegelijkertijd mijn verlofplaats. Er is hier dan ook van alles te doen; opnames muziekprogramma's, avondmarkten en braderijen en vooral 'mensen kijken'. Dat is mijn voornaamste bezigheid als ik op Den Dijk ga zitten. Zo, mijn kuis is gedaan en nu is het tijd om wat te relaxen. Ondertussen toch eens luisteren naar het mooie "Tous les Garçons et les Filles" van Françoise Hardy (1944-2014) Tot morgen

Op Sinte Margriete begrafenis van Margriet. Kan niet toepasselijker zijn. Speeches zullen er door veel personen gegeven worden en allemaal met lovende woorden. Op een herdenkingsdienst verwacht men niet anders dan dat de overledene de hemel wordt binnengeprezen. Men verwacht dan ook dat ze daar zal heengaan en door Sint Pieter met open armen ontvangen zal worden. Een gulle lach zal men daar ook best kunnen smaken. Het zal best wel eens waar kunnen zijn want de laatste dagen wordt Margriet alom geprezen door familie, vrienden, collega's, fans en bewonderaars. Ik heb het niet zo erg voor al die speeches die op die gelegenheden worden gegeven. Al was ik er zelf niet bij aanwezig, toch kreeg ik eens een verslag van twee begrafenissen waarbij de afgestorvene de hemel werd ingeprezen door collega's en vrijwilligersbewegingen maar luidop verguisd werden door de familieleden waar ze door vele buitenhuisactiviteiten schitterden door afwezigheidin hun leven. Het was zeer pijnlijk, volgens de aanwezigen. Dat zal hier wel niet gebeuren. Margriet was geliefd bij half Vlaanderen en ook plots een vriendin van iedereen. Maar Margriet krijgt langs deze weg ook een paar weerspreuken mee: geeft Sint Margriet geen zonnschijn, het zal een natte zomer zijn. Maar Margriet was ook een optimistische dame en dus is de tweede weerspreuk iets dat meer in haar gading ligt: is Sint Margriet droog, dan 6 weken zon in het oog. Maar haar naam heeft zovele goede betekenissen en toch wel  heel toepasselijk voor de aardse Margriet: puurheid en onschuld, liefde en loyauteit, hoop en troost,zon en levenskracht. voor haar past hier zeker en wel het liedje van Louis Neefs (1937-1980): Ach Margrietje, de rozen zullen bloeien, ook al ben je er niet meer..... Tot morgen

Op 23 januari begon mijn 'odyssee' om terug een perfect zicht te krijgen!. Na vele behandelingen de voorbije maanden is de oplossing nabij. Hulpstukken voor de ogen aanschaffen, ttz een bril met aangepaste glazen. En deze morgen ben ik dan bij de optieker geraakt om wat gezichtsvelo's aan te schaffen. Eén met donkere glazen om gewoonweg in de zon te kunnen kuieren, een donkere met op sterkte gebrachte glazen om buiten te kunnen lezen en dan een met aangepaste glazen om overal te kunnen lezen. Die laatste ga ik niet aan een koordje hangen maar is er een die open en dicht gaat met magneten. Dat is handig, weegt niet zo zwaar en kan gans de dag rond mijn nek hangen. Het is inderdaad een dure bedoening maar ik heb niet te klagen, ik heb bijna 78 jaar zonder bril kunnen rondlopen. En vandaag is het 'duvelkeskermis'; zon, wolken, regen en dat allemaal in een snel tempo elkaar opvolgend en daar heb ik geen zonnebril voor nodig wel een regenjas. Tot morgen

Een wisselvallig weerbeeld biedt zich aan deze week. Wat zon, wat regen en altijd vergezelt van wind. Aan de kust is dat eigenlijk niks abnormaal en die wind zou ik eigenlijk al missen moest die er niet meer zijn. Het is 15°C en de regen wordt voor binnen een halfuurtje aangekondigd. Als het doorgaat tenminste want door de wind verplaatsen de regenwolken zich nogal eens en varen een andere koers en blijf ik droog. Is er iets speciaals te vermelden op deze maandagmorgen? Volgens mij wel. De minister heeft ingezien dat de Vlamingen gesteld zijn op een menselijke stem en persoonlijk ter woord worden gestaan bij vragen als ze een overheidsdienst nodig hebben. Al dat internetgedoe is prachtig en gemakkelijk maar niet voor een persoonlijke vraag of een antwoord op een specifiek item. De telefoons zullen weer terug bemand worden en zullen we weer een lieve man of vrouw aan de telefoon krijgen. De onpersoonlijkheid is iedereen een beetje beu aan het worden en men kan nergens niet meer fysiek te rade gaan bij een instantie of het nu een ministerie, bank, mutualiteit enz. is. Alles dient dezer dagen online te gebeuren, van afspraken maken tot antwoorden op vragen per mail gesteld. Het is een afstandelijke maatschappij geworden. Men wil wel elkaar helpen maar er niet meer bij betrokken worden d.w.z. dat de hulpverlener geen gezicht meer wil zien en geen stem meer wil horen om zo de betrokkenheid te omzeilen. Het is een vreemde maatschappij geworden, een anonieme samenleving, een egoïstische samenleving. Het algemeen belang heeft blijkbaar afgedaan. Het gaat nu om kleinschaliger acties, voor één bepaald deel van de bevolking of om een gezin of familie te helpen. Al die organisaties die zo zorgvuldig opgebouwd werden om iedereen te laten participeren in het leven en de maatschappij, moeten weg, vrijwilligerswerk moet ook betaald worden, naastenliefde is uit onze woordenschat gebannen. Het is een individuele gemeenschap geworden, waar 'ik' op het voorplan moet treden. Neen, ik ga me niet verder aan negatieve gevoelens geven over onze tegenwoordige maatschappij. Een andere mentaliteit moet er in ieder geval komen en hopelijk denken de mensen bij de volgende verkiezingen eens beter na. Een samenleving met slogans biedt geen soelaas voor de gemiddelde bewoner van ons land. Tot morgen