Archief

Hondsdagen noemt men de periode tussen 20 juli en 20 augustus. Het geldt als de warmste periode van de zomer en dit jaar is dat toch al voor een stuk waar. Meestal wordt deze periode vergezelt van weerspreuken al of  niet met de naam van een heilige erbij. De belangrijkste heilige in het volksgeloof van deze tijd is Sinte Margriet (†ca 305). Ons Grietje had een goede daad verricht en als beloning zou ze 6 weken lang, wat ze ook koos, kunnen volhouden zonder moe te worden. Ze bedacht 'spinnen', want dat zou nog wol leveren ook. Maar vóór ze begon, wilde ze haar blaas nog eens ledigen......  vandaar haar bijnaam 'pisgriet'. En als het regent op deze dag, is er 6 weken lang, nattigheid in't verschiet. Het is een 'merkeldag' of een 'lotdag'. Het  weer op een 'merkeldag' (er zijn er een 12 per jaar) is volgens de volkswijsheden, bepalend voor de rest van een periode en bijzonder bepalend voor het lot van mens en weer. Op die dagen worden ook de heilige vermeld die volgens de Katholieke Kerk op de heiligenkalender haar/zijn naamdag heeft. Vandaag Sint Margriet met goede en slechte vooruitzichten: met Sint Margriet droog, 6 weken zon 't oog of regent het op Sint Margriet, zie 6 weken de zon niet. Genoeg over heiligen en hun weer, het is een goede dag. Wat bewolkt, een wat grijze fladderlucht, die ofwel naar volledig blauw kan omslaan of grijs kan blijven. Ik zie wel hoe deze dag evolueert, het is tenslotte al 22°C. Warm genoeg om de bloei van de tweede portie aardbeien te bevorderen. Er is ook nieuw leven tevoorschijn getreden in de tuin. Mijn vlinderstruik staat in bloei en meteen zijn allemaal de vieze rupsen verdwenen en zijn er fraaie vlinders tevoorschijn gekomen. Het zijn voornamelijk 'atalanta', 'dagpauwoog', 'koolwitjes'. Ze fladderen rustig rond en die kleurtjes steken mooi af tegen het groen en de paarse bloemen van de struik. 

De Internationale computerproblemen zijn opgelost en ik kon deze morgen dus naar de apotheker gaan,  om mijn recepten van de dokter gekregen, op te halen. Het was zeer aangenaam buiten, alhoewel de zee toch niet zo plat kalm was als gisteren. Het volk stroomde al toe om een plaatsje op het zand te bemachtigen en de bars waren bezig een overdekking te voorzien voor hun drankgelegenheden. Met parasols alleen kunnen ze noch de hitte nog het nat tegenhouden. Dus voorzien ze maar een overspanning die voor alle weersomstandigheden dienst kan doen. Als het niet té warm wordt deze namiddag zal ik wel met de e-reader buiten onder de parasol zitten en genieten van een Apollinaris als drankje, want die heilige heeft vandaag ook zijn feestdag. Tot morgen                                                                                                                                                                                                                                                 

Bakken en braden! We zijn er eindelijk gloeiend bij! Nog niet zo erg als op de "Akropolis Adieu" bezongen door Vicky Leandros of in "Zaragossa" bezongen door Jimmy Frey, maar met 27°C kan het toch al tellen. Voor mij is dat al méér dan het maximum dan ik kan verdragen. Goed dus dan er weer een spannende bergetappe te volgen is op tv, zodat ik zonder gêne kan binnen zitten. Ik moet seffens nog wel  de hitte eens trotseren want door de wereldwijde computerpanne was ook de computer van mijn apotheek, een internationale keten, slachtoffer en was er enkel een blauw vlak te zien. In de moderne tijd wordt de medicatie op het ID gezet en de apotheker leest op zijn scherm wat ik nodig heb. Geen papiertje komt er meer aan te pas. Dat is natuurlijk goed om de bomen te beschermen tegen 'kap' maar zoals nu we nu vaststellen, de technologie mag niet falen. Hopelijk is er deze avond weer wat leven en een andere kleur te zien op de pc. Ik heb eigenlijk met dit warme weer niet veel te melden. Alleen was er deze morgen al een rush naar strand, zee, en de beachbars. Met een vlakke zee en een stralend blauwe lucht, beloofd dat voor iedereen een prachtige dag te worden, voor groot en klein, voor jong en oud. Hopelijk hebben ze toch wat lessen getrokken uit de zware redding die er moest gebeuren uit de zee. Het is werkelijk waar: de zee is je grootste vriend, maar tevens de grootste vijand!. Weinig beseffen dat het een waarheid is. Ik ga nu naa de bergetappe kijken. Tot morgen

Onverwachte bezoekjes van kids zijn altijd plezant. Gisteren kwam het jongste kleinkind (11) met zijn andere oma, onverwacht op bezoek. Vanavond sluiten ze hun tweedaags verblijf af, om samen met mij eens het avondmaal te gebruiken vooraleer naar de binnelandse warmte te rijden. Zo zal het de hele vakantieperiode wel zijn: onverwachte bezoekjes van kinderen en kleinkinderen. De tijd dat de kids tevreden waren om met 'oma zee' dagen op te trekken, met een gocar rijden, een ijsje te likken, putjes te graven en kastelen met grachten te bouwen op het strand en pootje baden, ligt al ver achter mij. Het zijn tieners die overal naar toe trekken met vrienden en familie en oma zee woont té kortbij voor een zomerverlof of té ver af door de files. Ik heb hen in ieder geval prachtige strandvakanties aan de Belgische kust kunnen bezorgen op de leeftijd dat ze er volop van konden genieten. En eerlijk gezegd, ik begin mijn rust meer en meer op prijs te stellen. Straks nog wat extra toespijs gaan halen, waterijsjes,  cola in kleine blikjes, cecemel in kleine flesjes en nog wat andere lekkernijen voor het kleine grut. Veel nieuws viel er in de krant niet te lezen. Alle voorvallen groot of klein worden wel meer uitgesponnen en van meer commentaar voorzien. Een hele bladzijde over de anonieme quick seks in de bosjes langs de stopplaatsen aan de autostrades. Dat naar aanleiding van, waarschijnlijk de oplossing, van de moord op een zeventig jarige man, gevonden op zo'n verlaten parking. Weeral wat bijgeleerd, denk ik dan, die me wat leren over voor mij er niet toe dienende zaken, belevenissen en omstandigheden. Een weetje dat me niet wijzer maakt, maar voor sommigen, meestal mannen, toch vérstrekkende gevolgen kan hebben. Ook een bladzijde over de mentale druk van de Democratische Partij in de USA, op de huidige president om af te zien van zijn campagne om herkozen te worden. Niet alleen zijn 'onzekerheid' bij spreken, gaan en staan, maar ook omdat hij weeral 'covid' zou hebben. Een kans om zonder gezichtsverlies uit die 'ratrace' van speeches, verplaatsingen en efforts om aan te tonen dat hij nog kwiek, jong en gezond is, te stappen. Een kans om zijn running made en vice president Kamila Harris, aan het presidentschap te helpen Ze zou zó de eerste Amerikaanse vrouw worden. Enplus, ze draagt de Amerikaanse geschiedenis in zich. Haar afkomst is Afro-Amerikaanse (slaven) en een Aziatisch-Amerikaanse (Vietnam). Wat zou er meer Amerikaans zijn dan een vrouw met dergelijk genealogische afkomst. Zozie, zie zo, ik heb gezegd voor vandaag. Tot morgen

Mijn tuimelperte van gisterenmorgen zorgt ervoor dat ik nog meer stram en stijf ben dan gewoonlijk. Ik ben al niet van de soepelste, eigenlijk nooit geweest, maar de scharen van een krab zien er beweeglijker uit dan mijn vingers en handen. En laat het nu juist dat zijn dat ik nodig heb om te bloggen: beweegbare vingers om de letters op het toetsenbord aan te slaan. Moeilijk en pijnlijk gaat ook. Ik begin mijn woensdagse verhaaltje maar. Eigenlijk heeft het niet veel om het lijf, veel nieuwigheden of roddels zijn er niet te melden, die heb ik gisteren al kunnen uitwisselen met de buurvrouw. Die had een minder geslaagde vakantieweek achter de rug door pech met de auto vanaf uur '2'. Ze rijdt nog altijd met een reservewagen rond. Geen gekwetsten te melden, gelukkig, maar als je een paar uur moet wachten op een autosnelweg om hulp te krijgen, krijg je gespannen en pijnlijke zenuwen. Onze babbel was niet alleen kommer en kwel, maar het slechte nieuws moet eerst afgehandeld  worden vooraleer de leuke praat aan bod komt.  Blij waren we beiden dat Sofie Wilmes een interessante plaats kreeg in de Europese politiek, 'vice voorzitter' van het Europese Parlement. De vraag is nu of ze ook nog in België en functie gaat opnemen, gezien het grote aantal voorkeurstemmen dat ze haalde bij de verkiezingen in juni jl voor MR. Ook de nabeschouwing van het gekwetste oor van martelaar voor een jobke, werd druk besproken, vooral dan zijn verband rond zijn schelp. Hij gedraagt er zich ook naar, hij ondergaat zonder tegenpruttelen alle égards in het publiek, laat het applaus zich welgevallen en de gebalde vuist blijft wat achterwege. Eigenlijk denk ik dat hij serieus geschokt is van het feit dat er iemand zijn oneliners niet smaakt. Hij waande zich onaantastbaar maar moet nu met een realiteit leven die hij nooit verwacht had, kwetsbaarheid. Heilig zal men hem niet verklaren, wat men wel gedaan heeft met de vermoorde keizerlijke familie, de Romanov's uit Rusland. Op 17 juli 1918 werdenTsaar Nicolaas II (1868-1918), de tsarina (46) en de 4 dochters (22,21,19,17) en 1 zoon (13) vermoord in Jekatarinenburg en begraven in de bossen van de Oeral. Zij waren Russisch Orthodoxe gelovigen. In het buitenland erkende de Orthodoxe Kerk hen in 1978, als 'Strastoterpets' wat pas in 2000 gebeurde in de kerk van Moskou. De Orthodoxe Kerk maakt een onderscheid tussen, martelaren die stierven voor hun geloof en personen die wel veel pijn lijden/leden, geweldloos afzien van verzet en de dood grootmoedig en vergevingsgezind hebben verdragen. Een kerkelijke officiële begrafenis is er geweest in 1998 in de Sint Petrus en Pauluskathedraal in Sint Petersburg, nadat de lichamen werden teruggevonden en een DNA onderzoek bevestigde dat het om de keizerlijke familie ging. Tot morgen

Deze morgen ben ik onderuit gelopen door een zéér enthousiaste hond. Dat is een klein hondje met een gigantische snelheid, macht en kracht. Alleen mijn linkse ringvinger heb ik verstuikt door te proberen mijn val wat tegen te houden. Raziel stond er een beetje beteuterd bij en wist niet wat te doen terwijl ik in het natte gras lag. Behalve mijn verstuikt vingertje is er geen schade te melden, ik moet zelfs niet met een pleister erop rondlopen. Dat doet de Amerikaanse presidentskandidaat wel natuurlijk, met plezier en verve. Hij moet laten zien aan wat hij ontsnapt is en draagt een gigantisch wit verband rond zijn oorschelp om dat visueel te maken voor de ganse wereldbevolking en inzonderheid de Amerikaanse. Misschien dat de discussie over het wapenbezit/verbod eens terug ter sprake zal komen. Natuurlijk is dat al jaren een gevecht tegen de machtige wapenlobby in het land van Uncle Sam. Die industrie van wapens is zo machtig dat niemand er tegen kan optornen en verandering kan brengen in een amendement dat wapenbezit rechtvaardigt voor elke vrije man/vrouw. Het Tweede Amendement in The Bill of Rights werd aan de Amerikaanse Grondwet toegevoegd op 15 december 1791: "Het verbiedt de overheid om het natuurrecht op het bezitten en dragen van wapens te schenden". Tot hiertoe is er geen enkele politieke partij of politicus er in geslaagd, daar enige verandering in te brengen. Men kan in feite ongestraft met een wapen rondlopen om zichzelf te verdedigen als men denkt dat zijn vrijheid en leven in gevaar is. Want dat zingen de Yankee's met het hand op het hart "over the land of the free and the home of the brave (geschreven door Francis Scott Key, 1779-1843) Tot zover deze aanslag in Amerika.

Ondertussen is het bijna middag geworden. Wat vliegt mijn tijd toch voorbij 's morgens; buiten gaan, lezen, leren, spelletjes doen, schrijven. Ik heb toch weeral een woord geleerd dat ik niet kende: kinnesinne = jaloers zijn, een pijnlijke en negatieve emotie hebben omdat men een beetje afgunstig is op het geluk van anderen en het zelf ontbeert. Mijn dag is dus weeral half goed. De minder goede kant vandaag is de  regen. Tot morgen

Op de frontpagina staat natuurlijk de aanslag op ex-president Trump, waarbij er omstaanders het leven lieten en er gekwetsten vielen. Hij kwam er met een schampschot vanaf en een bloedende oorschelp. Gelukkig was Biden vlug met een reactie: waar waren en waar dienen al die veiligheidsambtenaren en de bodygards voor als een enkeling zomaar overal met een geweer kan rondlopen en plaatsnemen op een dak, zichtbaar voor al de omstaanders. Hij nam de munitie uit de mond van Donald, door deze medeling. Want Donald stond al klaar met de woorden van een politieke aanslag opgezet door zijn concurrent in de race naar het Witte Huis. Het is een laakbare daad van een jongman, die jammer genoeg werd doodgeschoten vooraleer hij kon zeggen wat hem bezielde of de 'zin' van deze schietpartij toelichten. Er valt heel wat te onderzoeken door FBI en CIA. Natuurlijk verklaard deze presidentskandidaat dat hij goddelijke bescherming geniet en het dus een teken was dat hij de meest geschikte man is om de functie van president, ten tweede male uit te voeren. Bewijs: een schietpartij die alleen maar een sneetje aan zijn oor teweegbracht. Het verhaal zal tot den treure toe uitgebuit worden en al zeker en vast tot november, maand van de verkiezingen in Amerika.

Het weekend stond ook bol van de sportieve exploten in het voetbal, tennis, wielrennen. Zaterdag en zondag was de koers uren heer en meester op het televisiescherm en de radio. Twee dagen van hoogspanning, wie de Pyreneeënritten op zijn naam ging schrijven. Twee dagen met dezelfde uitslag: een Sloveen van 26, een Deen van bijna 28j, en een Belg van 24j. Mannen in de fleur van hun leven die de koersliehebbers waar voor hun geld gaven en de ritten betwistten op het scherp  van de snee. Samen met het prachtige landschap, gaf dat uren kijkplezier, met tussenin eens zappen naar het tennis waar er ook een aflossing is van de wacht. De Serviër Djokovic, 37 ondertussen, tegen het jonge Spaanse geweld, Carlos Alcaraz, 21 lentes. Die mepte Novak in 3 sets richting pensioen. Het was ook Spanje boven in het voetbal, die het Engelse elftal naar de 2e plaats verwezen met een 2-1 score. Voor sportliefhebbers, een sportweekend van de bovenste plank met allemaal eerste klasspelers, die allemaal streden voor de eer, de medailles en het geld. Ik was moe van alles gade te slaan en te bekijken vanuit mijn chaise longue. En de sport houdt maar niet op, deze zomer. Nog een weekje 'Tour' en dan beginnen de Olympische Spelen. Vakantie is hier thuis, ik zou zot zijn om bumper aan bumper te gaan rijden, zeker nu het mooie weer ook op komst is. Ik moet niet ver rijden om mezelf te verwennen, 6km heen, 7km terug naar de warenhuizen waar alles aanwezig is om mijn hartje en maag te plezieren. Daar rij ik straks naar toe zonder uren files. Tot morgen

Met de nodige strubbelingen kunnen van start gaan vandaag. Gelukkig was de hulp voor al mijn computerproblemen bij de hand. Een berichtje sturen, en hopsakee, de reddende engel steekt de straat over. En voor mij, betekent dat weer wat meer wijsheid gekregen over dat technisch genie dat een personal computer is, maar een onmisbaar deel begint uit te maken van mijn dagdagelijks leven en al zeker nodig is om in contact te komen met de blogvrienden en de rest van de wereldbevolking. 

Het is 'le quatorze juillet' en zoals het hoort op deze dag: plein soleil. De Fransen vieren hun nationale feestdag met de nodige optochten, vooral dan in Parijs. In de koers is deze etappe dan weer een 'koninginnerit' in de mooie Pyreneeën. Aankomst op Plateau de Beille, een berg van 1780m boven zeeniveau. En zoals gewoonlijk hoop ik dat de beste mag winnen en dat is meestal degene die eerst over de meet komt.

Groot nieuws was er deze morgen uit de VS, waar Trump aan een aanslag op zijn leven ontsnapte en er enkel een bloedende schelp van zijn oor, aan over houdt. Dat zal natuurlijk weer enorm uitgediept worden tijdens de kiescampagne van 2 oude mannen voor de belangrijkste post in hun land: president zijn. Het moet natuurlijk een goede schutter geweest zijn die wel het target ten dele miste, maar deze zwaar beveiligde man toch wist te raken. Men kan zich afvragen waar al die bewapende bodygards voor dienen, als de eerste de beste toch toch zomaar met een geweer kan rondlopen. De schutter is wel gedood maar er zijn ook verschillende gewonden gevallen in het publiek dat rond de kandidaat-president  samentroepte. Trump zal deze actie wel breed uitsmeren en zichzelf als een halve heilige gaan profileren die met Gods hulp al de kogels weerstaan heeft om zijn missie als belangrijkste Amerikaan, verder te zetten. Gelukkig voor al de immigranten is het een rasechte Amerikaan die de schoten afvuurde en zelfs geregistreerd staat als republikein op de kieslijsten, maar ook  10$ doneerde aan de democratische partij. Van een 'tweezak' gesproken. Het is wel spijtig dat het nog altijd kan gebeuren dat een man die niet akkoord gaat met een man of zijn politiek wil beslechten met kogels en niet met woorden. Het laatste woord zal daar nog niet over gezegd of geschreven zijn.

Ik heb ook op mijn kast een boek openliggen, waar er voor iedere dag een Oosterse wijsheid valt te lezen. Vandaag een 'zenonderrichting'die van toepassing is op iedere dag van ons leven: 'in ons' onderscheidt gisteren van vandaag!. Tot morgen

'Wanneer het op Sint Henricus, droog is of regent, 7 weken duurt die zegen'. Weerspreuk van de dag. Ieder moet voor zichzelf invullen wat de weersvoorspelling voor de volgende weken in je gemeente, dorp of stad zal zijn. Afgaande op de maanden die voorbij zijn, denk ik dat we met nattigheid voor de rest van de vakantie zullen blijven zitten. Dat neemt niet weg, dat 'crème glace' dé lekkernij van de vakantie is. Dat beseft ook de krant en doet, samen met een jonge chocolatier, onderzoek naar de beste 'bol' van de kust. Tot het einde van augustus doen ze iedere week een andere badplaats aan om te proeven. Vandaag verslag vanuit Knokke. Of deze test relevant is, weet ik niet, want ze hebben op de Dijk maar 4 cremeries bezocht en ik veronderstel dat er heel wat meer ijssalons zich daar bevinden. Wat me opvalt is de kostprijs van een bolleke vanille of choclade-ijs: 2,5-3€. Gierige pin die ik ben en gulzige ijs-eter, kijk ik naar de kostprijs van de literdozen ijs in de grootwarenhuizen: 1,55 -2,69€ per liter. Daar zitten dan ettelijke bollen vanille of chocolade-ijs in. Over smaken valt natuurlijk niet te redetwisten. Industrieel ijs is natuurlijk wat anders dan vers schepijs maar een hoorntje met 2 bollen vanille is 5€ en dat kan mijnen bruinen niet trekken om dat iedere dag te spenderen aan een versnapering. Ik zal ook hier eens naar de prijzen gaan kijken. Gewoonlijk kijk ik niet zo naar de prijs van een lekkernij, maar nu dat het zo gedrukt staat, is het toch eens nadenken. Af en toe met een galette of een hoorntje paraderen op den dijk, moet wel kunnen, maar voor een dagdagelijkse portie ijs, schep ik dat wel in een kommeke uit mijn literdozen. Is er iets anders speciaal te vermelden? Niet echt. Het is natuurlijk wel een belangrijk weekend voor Den Tour, met zware Pyreneeënritten die me in gedachten terugvoeren naar een vakantie met mijn ouders, toen ik een prille tiener was. Dat heb ik al ooit eens vermeld en zal er niet meer over uitweiden. Ik ga de teevee insnschakelen en me klaarzetten om naar de mooie landschappen te kijken. Ondertussen wel luisterend naar de commentaarstemmen van José en Renaat. Ik hou wel altijd mijn e-reader bij de hand voor de momenten dat er niet veel gebeurt in de koers. Tot morgen

Een beetje later als gewoonlijk, maar het was té nat om vroeg te beginnen. Na de 'zon'dag van gisteren is er vandaag een 'regen'dag. Ze wisselen elkaar vrolijk af, een dag om buiten te vertoeven, een dag om binnen te blijven. Alleen vervelend en vermoeiend is telkens de kledij aanpassen. Gisteren een luchtig t-shirtje om buiten onder de parasol te zitten, vandaag een onderhemdje, een t-shirt met lange mauwen en een fleece om met de paraplu op stap te gaan. Erger is het natuurlijk gesteld met de mensen die deze week al een tornado over zich heen kregen en hun huis vernield werd en nu een regenbui over zich heen krijgen die alles nog eens kloddernat maakt op de koop toe. Het jaar 2024 zit voor veel mensen en bedrijven wat tegen, zelfs de conservenfabrieken beginnen te klagen wegens 'geen aanvoer van groenten'. Ik leef ook mee met de ouders die met hun kroost in België vakantie nemen. Alhoewel, het kleine grut is er misschien niet zo rouwig om als ik denk; ze hebben immers hun tablet, IPad, Iphone en wat al niet meer zij. Nu zullen ze onbelemmerd en zonder zagen, er zich mee mogen amuseren. Een beetje medelijden heb ik toch wel met de redders hier aan zee. Ze bemannen 82 reddersposten over 34km strand en per post zijn er 3-8 redders aanwezig van 10u30 tot 18u30. Met dit weer is het natuurlijk geen pleziertje om zowel natte voeten als een nat hoofd te krijgen en niemand op het strand te zien lopen en toch aanwezig te moeten zijn. Af en toe blazen ze eens op hun misthoorns, spelen met de signaalvlaggen vanop hun mirador en beheersen een keer de woeste baren van de zee met hun zodiac, als tijdverdrijf en wachtend op de strandgasten en de zomerse drukke dagen. 

Vandaag zijn er een paar mensen die ik wel wil vermelden, die op deze dag ooit geboren werden of geboren zijn. Natuurlijk mag ik Julius Caesar (-100vC tot -44vC)  niet vergeten vermelden. Het is de man die zijn naam gaf aan de 7e maand van het jaar. Veel plezier beleefde iedereen aan het leven van Eddy Wally (1932-2016) die met zijn liedjes en uitspraken, iedereen toch een glimlach bezorgde. Raymond Ceulemans is ook al op een respectabele leeftijd, 87j, gekomen en leerde ons het 'driebanden biljart' kennen. Maar vooral wil ik de jongste 'Nobelprijs winnares voor de vrede' in 2014, vermelden: Malala Yousafzai. Ondertussen is ze 27 jaar geworden, maar werd een boegbeeld voor al de meisjes die gebukt gaan onder het Talibanregime in Pakistan. Op weg naar haar examen in 2012, werd ze samen met nog enkele meisjes neergeschoten. In kritieke toestand kwam ze in het ziekenhuis terecht. Ze overleefde en in Engeland werd de kogel uit haar hoofd verwijderd. Met een 3D-techniek werd er een schedelprothese van titanium geplaatst en een implantaat in haar oor. Ze blijft een activiste voor onderwijs voor meisjes in de door de Taliban bezette gebieden. Tot morgen

Het federale parlement heeft ook zijn eedaflegging doorstaan. Een nieuwe kamervoorzitter die overloopt van zelfbewondering en waarschijnlijk nieuwe overhemden moet aanschaffen omdat zijn col te klein is geworden. Een zelfgenoegzame nieuwe formateur die, buiten burgemeester van een grote stad, partijvoorzitter, parlementslid nu ook nog eens hengelt naar het loon van een premier. Alhoewel, deze sinjoor kan moeilijk met kritiek leven en het zou best wel eens kunnen zijn dat hij een ministerpost naast zich zal leggen. Het is de man die liever aan de touwtjes trekt achter de schermen en de poppetjes voor hem laat dansen. Hopelijk gaat hij zijn Duits-Oostenrijkse pak eens afzweren en een echt Belgisch kostuum zich laten aanmeten. Die kledij is een statement zonder woorden, die niet past in het Belgische kader en al zeker niet bij een premier van een drietalig zelfstandig land. Het verleden is het verleden, al meer dan 80 jaar en daar hoeft niet meer op gealludeerd te worden. Het is een beetje bang afwachten wat de toekomstige regering te bieden zal hebben en waar ze voor zullen staan. Hopelijk een deontologisch verantwoord leiderschap, waar niet alleen de Antwerpenaars zich goed bij voelen maar alle 11,6 miljoen Belgen. Tot daar mijn eerste woorden over hetgeen zich in het federaal parlement aan het ontrollen is.

 Was er ander nieuws te noteren onder de stralende zon van vandaag? Niet direct, nee. Ik ga wel profiteren van de grote ronde gele bol met haar warme stralen. Want voor deze nacht is er weer een nieuwe waarschuwing gekomen: regen en onweer. Boodschappen zijn  voor een andere keer. Tot morgen