Archief

Voila, Ria gaat straks nog boodschappen doen en dan zal't zo wel een beetje genoeg zijn! De motorhome is tot de dakrand gevuld en maar goed dat ik met de fiets vertrek...want veel plaats is er niet meer over

Goed, maar eerst het beloofde woordje uitleg. De eerste dag is in twee gekapt. De +/- 35km korte etappe van morgennamiddag brengt mij, vooral via het Albertkanaal, van Schoten tot Noorderwijk.

Afhankelijk van de voorspelde regen wordt dat vertrek rond 14u gepland zodat ik ten laatste rond 16u bij Malvina voor de deur sta...Waarom niet bij Thierry?

Die heeft beslist om mij een stuk tegemoet te fietsen zodat we tussen Oelegem en Massenhoven elkaar rond de nek kunnen vliegen!

Rond 16u zullen Jef&Christiane ook in Noorderwijk aankomen. Tot daar deel 1...

Zondagmorgen staat dan deel 2 van de eerste etappe op't programma, van Noorderwijk tot Kortessem. Als alles goed gaat rijdt Frank (een collega) en Ronny met ons mee, maar da's nog verre toekomst, eerst vertrekken...

Donderdag 9 mei

Het is lang stil buiten. Eigenlijk is het zondag. De zon schijnt. Toch is het best frisjes. Tot 's middags is het 13/14°C, de wind onaangenaam...

Rond 10u halen we de motorhome en een half uur later staat ie helemaal in de wax. Vooral de voorkant wordt minutieus opgeblonken. Hoe gladder, hoe minder insekten blijven hangen

Ria neemt nadien de hele binnenkant voor haar rekening terwijl ik alle peilen nakijk, alle zwarte strips terug zwart maak en alle chroom terug laat blinken. Mmmm, een echte beauty, als nieuw.
Na de middag worden stelselmatig alle kasten ingeladen, echt vrouwenwerk waar mannen zich absoluut niet mee hoeven te bemoeien. Alle fietskledij zit in 3 Curver-bakken, alle fietswisselstukken en -gereedschap in 1.

Het is laat in de namiddag als alles in orde is.

Ria gaat nog op ziekenbezoek, zelfs een afscheid, emotioneel…

Zo is aftellen zo dubbelzijdig en liggen geluk en ongeluk toch zo dicht tegen elkaar

Grote bed

Ik zit nog even achter de pc, bijna klaar om voor de laatste keer in een lange periode in ons groot bed te duiken. We gaan het missen, ook misschien het comfort om languit in de brede fauteuil te hangen, of de grote TV, de zalig grote douche, de walk in closet, kortom thuis te zijn...

Ik kijk nog even rond terwijl de pc afsluit, kijk naar de prachtig witte orchideeën in de hoek van de woonkamer, je staat er niet bij stil dat je alles een beetje gaat missen..., maar dan is het weerzien nog zo intens!

Woensdag 8 mei

Dichter, dichter en nog dichter!

De laatste werkdag is bijna een feit. Bureau nog wat aan de kant krijgen, de laatste post verwerken, mijn 'Out of Office' met veel plezier invullen, ...

'En, ben je'r klaar voor?' is zowat de meest gestelde vraag

'Ik weet het niet..., die vraag zal ik binnen enkele dagen wel beantwoorden!' Ik heb er geen flauw gedacht van of ik er klaar voor ben.Ik weet zelfs niet wat ik kan, mag of moet verwachten....

We zullen het wel over ons heen laten komen en...ik ben niet de eerste die er aan begint

Beat

Mijn tikker klopt bewust wat slagen meer dan normaal. We waren deze avond op een verjaardagsfeestje van de buurvrouw. Iedereen is begaan met je avontuur, net of je de andere kant van de wereld gaat bezoeken. In weze is dat ook wel zo, maar het is toch niet 'zo' uitzonderlijk! Mensen vragen en vragen vragen waar je geen antwoord op weet...

Het web-adres van de blog wordt gretig rondgedeeld. Iedereen is benieuwd, ik ook. Ook ik ben benieuwd! Het laatste Duvel-glas wordt geledigd...

Ook ik ben benieuwd! Ik ook!...

Zaterdag 4 mei

Voila, deze namiddag de fiets in't bad gestoken. Alles er af wat er af kon, met wasbenzine schoon gemaakt, ingeölied en terug ineen. Thierry had verleden week de iets te krap bijgestelde achterschijfrem voor zijn rekening genomen, terwijl ik daarstraks de versnellingen optimaal heb gekregen. Niet dat het allemaal zo veel scheelde, maar het is logisch dat rekkende kabels en kettingen wat aanpassingen kunnen gebruiken.

Ria heeft ondertussen wat aanpassingen aan de fietsreiszak op zich genomen. Het ziet er netjes uit. Niet dat we onderweg opgemerkt willen worden, maar het duidt toch met wat we bezig zijn...

Toch een beetje blij

We zijn minder dan een week voor vertrek, de hoogste tijd om te zien hoe de conditie er voor staat. De Ridley staat zo goed als klaar dus kon ik nog eens met de koersfiets op pad. Tot Turnhout en terug langs het 'jaagpad', 70 km langs het kanaal Schoten-Dessel, met om de paar kilometer een kruispunt aan een 'verloren' brug. Mooi weer, wel wat wind die initieel schuin achter en na het keerpunt schuin op de kop zat. De laatste 10 km recht op de neus. Ideaal om te zien waar het schip zou stranden...

Fietsminnend Vlaanderen was er massaal op uit getrokken, koppeltjes, mountainbikers, koersgroepjes, elektrisch aangedreven tweewielers, kortom iedereen.

Ik weet nu dat mijn conditie in de mate van het mogelijke dik in orde is, dat mijn urenlang gepuf en gezweet op de spinningfiets er zeker toe bijgedragen heeft (wat anderen er ook van mogen denken) en dat mijn voorgeschreven trainingstabel voor basisconditie (EnergyLab) ideaal is geweest voor mijn doelstelling nl. 75 km kunnen fietsen zonder steendood te vallen. Al de rest is bonus en 'Nice to Have'. Er is natuurlijk een hemelsbreed verschil tussen de koers- en de Compostelabolide, laat dat duidelijk zijn.

Maar ook dat maakt niets uit. Vanaf volgende week draaien we de knop om. Vanaf dan is het 'relax', klaar zijn om te genieten onderweg in de wetenschap dat het OK is voor kop en benen...

Laatste keer

Het leuke aan aftellen naar iets is dat je veel 'laatste keren' tegenkomt. Het laatste weekend, de laatste grote fietstocht, de laatste volle week, de laatste dit en de laatste dat.

Iedereen zijne 'euro' begint zowat te vallen dat je binnenkort vertrekt en ze maken je daar ook graag attent op. Net nu je er even niet aan dacht

Ach, het is best plezant als collega's je er over aanspreken, of in de vriendenkring. Hoe dikwijls mocht ik de laatste tijd al niet horen 'Awel seh, da zou ik ook nog eens willen doen...'

Maar soms hoor ik deze zin ook in de verleden tijd! Van mensen die het altijd voor zich uit hebben geschoven!
Ik ben nu niet de verpersoonlijking van een wereldfietser en het zou ook niet voor elk jaar zijn, maar 'Once in a lifetime'? Alleen de voorbereiding al. Neen, ik schuif het niet voor me uit. Die 2700 km gaan zich warmpjes nestelen in mijn bovenkamer en daar blijven ook, denk ik. Het zal zijn van 'voor' of 'na' Compostela!!!

Weeral een laatste

Deze avond voor de laatste keer dit schooljaar naar de les. Nu volgt een aangekondigde bros tot na de zomer. Ik wil hierbij de drie Musketiers met in eerste instantie Yen, gevolgd door Tinne en Inge bedanken voor de verrijkende input van dit schooljaar. Ik heb ondertussen geleerd dat schrijven en schrijven drie is en dat 'echt' iets op papier zetten best moeilijk zoniet onmogelijk is.... Maar daar dient avondschool voor!

Voor outsiders misschien even ter verduidelijking: Als vreemde eend in de bijt zit ik als enige man naast en over mijn gibberende medestudenten Tinne en Inge en worden stevig in het gareel gehouden door Yen, onze juf. Ja, jullie tellen goed, een vierkoppig klasje. Net genoeg voor een stevige discussie of een uitgelezen stukje proza. Het was best plezant en leerrijk, bij leven en welzijn tot volgend schooljaar! We'll keep in touch..........

Weg fiets

De fiets hangt letterlijk enkele dagen aan de haak. De laatste dagen zullen noodzakelijk zijn om alle zeer, vermoeidheid en kleine blessures op zijn plooi te laten komen! Misschien is het ook de moment om de rugspieren nog wat te ontspannen, je weet maar nooit...

Ria is de hele avond bezig geweest, alles ligt zowat klaar hetgeen geladen moet worden in de motorhome. Morgen laatste werkdag. Ik kijk er zo hard naar uit! In België gaat het wat beginnen regenen, in andere regionen is het al even bezig. In Italië gepaard gaande met tornado's en windhozen, en 't is amper 2 dagen schoon weer geweest...

Weeral een maand voorbij. Het was best koud deze morgen op de fiets, 5 volle graden wees de thermometer aan, in het park van Brasschaat nog nauwelijks 3. De lange fietsbroek kwam nog goed van pas, winterhandschoenen en een muts tot diep over de oren, lente!

Het ging deze morgen voor geen meter, je kan het zo hebben. Ik denk dat ik nog nooit zo lang heb gereden tot het werk. Was het nu de kou? Ik kwam nooit op temperatuur, mijn benen waren als lood. De brug leek een marteling, pfff.

Ik ging normaal een toer rijden vandaag, geen haar op mijn hoofd dat daaraan denkt!

Lekker binnen, met de verwarming aan, leve Mei

Tien

Zalig, aftellen, niet meer dan twee handen nodig! Ik voel me net een klein kind. Vandaag voor de laatste maal naar Wim, onze kine, op hoop van zegen.

A propos, heel de dag speelt mijn onderrug wat op, niet speciaal door verkeerde bewegingen, neen, gewoon, een geknaag ter hoogte van de broeksriem. Wim heeft heel de boel nog maar eens gecenterd. Ik krijg oefeningen mee, vooral ter versteviging van de rug- en onderste buikspieren, ook relaxatie-oefeningen.

Ik bekijk nog maar eens de gps-tracks van de verschillende fietsdagen en haal er enkele foutjes uit. Ik denk dat ik gewoon fouten zoek tot ik fouten vind, bezigheidstherapie!

De woon- en slaapkamer ziet er dag na dag voller uit.

Begin deze week lagen er links en rechts al enkele stapeltjes, kleren maar ook paperassen, wat manden met prularia, Ria heeft de huis (lees mth) apotheek bijgevuld en dat staat al keurig klaar.

In de berging staan al enkele Curver-bakken met fietskledij klaar, best impressionant, goh, ik wist niet dat ik over zoveel sportspullen beschikte. Tja, en alles moet mee, Voor de winter, de lente en de zomer, tegen wind, regen en zon. Een stapper naar Compostela meldde amper een week geleden dat hij langs de Pyreneeënpas nog door de sneeuw moest ploeteren... Goed, bij ons duurt het nog een maand maar toch!

Elke dag zie je de bomen groener worden, met witte of amarante bloemen. Ik kon het niet nalaten om te stoppen toen ik daarstraks langs een prachtige Magnolia reed. Zo mooi, maar spijtig genoeg duurt die schoonheid niet lang. Qua tijdstip van vertrek zitten we prima. Alles staat op z'n groenst als we vertrekken.

Elk tijdstip biedt op zich wel iets maar als ik dan toch mag kiezen geef mij dan toch maar de groei- en bloeimaanden.

Morgen werkendag aan de motorhome, als ik nog tijd over heb zet ik de fietsen nog onder de shampoo en anders zal dat voor 't weekend zijn.

Natte Mei

Alé, we zijn de maand goed begonnen. Gisteren scheen de zon maar eigenlijk was het fris. De Noordoosten wind bolde met momenten alle vlaggen. Tijd om wat te klussen aan de motorhome. Vooral de garage en de beschikbare plaats werden grondig hertekend. We zijn gestopt met een half uurtje op de spinfiets.

Vandaag ziet het er niet goed uit. Deze morgen regende het oude wijven, nu is het ietsje beter, maar nog gene stoef. Vanavond nog naar het Rode Kruis om een zakje plasma achter te laten en morgen met de motorhome naar de garage in Tielt. Druk, druk, druk...

Meevaller

Deze morgen al vroeg op pad. Om 9u precies rijden we bij Denys in Tielt de garage binnen. We hadden een afspraak gemaakt voor nieuwe banden. Toch een leuke meevaller zo'n onderhoudscontract. Gratis nieuw schoeisel, je komt het heus niet elke dag tegen. We kopen nog 2 bevestigingslatten met -ogen en vooral, een nieuw doosje reservelampen, een eerder domme Spaanse verplichting, maar ja, beter bij hebben dan tegen een nog dommere boete aan te lopen...

Kort na de middag waren we al thuis en werd de laatste hand aan de herschikking van de koffer gelegd. Het ziet er veel beter uit en niet alleen dat, geen gerammel meer, alles zit goed vastgegespt.
Om 16u naar fietswinkel Vandeplas in Zoersel. We hadden er afgesproken met Thierry die toch op onderhoud moest met de nieuwe mtb. Ronny stond ons al op te wachten . De pijn in zijn buikspieren (vooral van't lachen) was net iets beter na het Limburgs treffen en hop, hij en Thierry lagen alweer in een deuk...raar koppel als je't mij vraagt

We zijn dan maar een koffie  gaan drinken in het café recht tegenover

Voor we'r erg in hadden was het voorbij zessen, tijd om naar huis te rijden, alweer een dag voorbij, nog één week

Zondag 28 april

Het weekend zit er weeral op. Zoals gepland het weekendje doorgebracht met 'De Treffers' in het verre Limburg. Danny&Sandra, de initiatiefnemers hebben er een sportieve noot aan gegeven. Vrijdag de gebruikelijke verbroederingsrituelen, gevolgd door zaterdag, voor de liefhebbers, een 72 km lange fietstocht langs de Maasvallei. Voor de iets mindere sportievelingen werd een fietslus van 44 km uitgestippeld. Welkome afwisseling was de boottocht naar Thorn, waar de wereldvermaarde pannekoeken op z'n minst geproefd moesten worden.

De fietstocht was met momenten 'heavy'. Daar zorgden vooral Thierry, maar ook Ronny en Dirk/Dirk wel voor. De Compostela-fiets heeft nu niet direkt race-capaciteiten, maar de tweewieler (inclusief berijder) werd toch danig op de proef gesteld door de koersfiets-mountainbikefanaten. De wind stond scherp in het nadeel gedurende 3/4 van de tocht maar toch denderden we met een behoorlijke snelheid door de Maasvallei. Bij momenten kon Sandra nog wat mooie punten aanduiden, maar meestal ontbrak de adem daarvoor...

's Avonds werd voor de eerste keer dit jaar de BBQ opgesteld, het leek weeral jaren geleden.
Vandaag nog een wandelingetje langs de bloemende bomen en het weekend was weeral een feit...

Oef, eerste ‘plicht’ volbracht

Voor velen waarschijnlijk een getal als een ander, voor mij en de voorbereiding echter, toch wel een belangrijke mijlpaal! Toen we 1 januari startten met alle registers op '0' leek alles nog zo rooskleurig. Na de winterprik van december keken we al uit naar de eerste lentedagen en van aanhoudende rugklachten was nog helemaal geen sprake! Maaaaaaaar.......... 'Het kan verkeren, zei Bredero'

Die 2000ste kilometer is niet gevierd met 'bubbels' of 'groffe uitspraken' omdat ik weet dat het conditiepeil toch een ‘zo’ broos gegeven is. Van die 2000 heb ik er een dikke 1100 op de weg gepeddeld en de rest op de spinningfiets. Het is zeker niet slecht en 'het had veel slechter gekund'.

Maar het had ook beter gekund mocht alles een beetje meegezeten hebben!

Had ik dan vroeger moeten beginnen?

Ik denk het niet. In die 4 maanden is de fysiek trapsgewijs op enig niveau gebracht, met vallen en opstaan, in en onder condities die niet vooraf ingepland konden worden. Ik ben al bij al tevreden met het resultaat.

Of het genoeg is, dat zal ik binnen enkele weken weten! Of ik het met die kennis dan anders aangepakt zou hebben?

That's Life!

Het enige waar ik me een beetje zorgen over maak is het feit dat ik nog 'geen' hoogtemeters op het conto heb. Bergop rijden is toch een specifieke vorm van fietsen: De verandering van trapfrequentie, ademhaling en hartslag, ...

De eerste ritten in de Ardennen zal ik ze wel een beetje zien vliegen denk ik.

Maar dat zullen we wel overleven zeker....en met het vooruitzicht van een 'Orval'

Woensdag 24 april

Deze morgen in een slakkegangetje tot het werk. Het beloofde een prachtige dag te worden. De zon priemde al vroeg door de nog steeds kale kruinen. Na de middag was het zelfs warm, beschut tegen de wind zelfs heet! Maar ja, zoals gezegd, blies de wind weer vrij nijdig uit het zuiden. Ideaal om nog een toereke te doen alvorens naar huis te fietsen. Langs Rommersheide tot in Brecht, Wuustwezel en dan pal wind op tot Schoten. De laatste 15 km was het zelfs behoorlijk afzien.

Er staan er toch weer 56 bij. Dit weekend zou de geplande 2000 km een feit moeten zijn, en da's al een hele geruststelling. De rest is surplus

Papierwerk

Ik ben zo stilaan begonnen met het papierwerk over de ‘Camino’, verzameld tijdens de laatste maanden, wat te ordenen. Je houdt het niet voor mogelijk, de hoeveelheid overstijgt echt alle rationele normen. Niet alleen reportages en artikels in allerhande drukwerk, neen, neem nu de elektronische gegevens van mijn Compostela-bestand op de pc; 450 mb en 623 bestanden...

Een mens krijgt toch wat bijeen, zeker na zo'n lange aanloop, maar beter wat teveel dan te weinig denk ik dan maar zo.

De laatste veranderingen aan het uiteindelijke traject zijn opgeslagen en al geëxporteerd naar de GPS, die is met andere woorden al klaar voor vertrek. Een map met de campings en de camperplaatsen, een map met bezienswaardigheden onderweg, de boekjes van Sweerman die nog altijd een bron van informatie bieden, een roadbook om achteraf zo realistisch mogelijk de dagtrajecten te reconstrueren om ze daarna op papier uit te schrijven, fototoestel, camera...

Eergisteren hebben we nog een afspraak gemaakt voor de motorhome. Die moet nog binnen voor nieuw schoeisel vooraan. De fietsen (ook die van Ria) moeten nog eens onder de shampoo en daarna kunnen we stillekes beginnen met de motorhome in te laden.

Ja, er staat nog wat op de 'To Do' lijst

Openstreetmap

Awel seh, ik heb in het vooruitzicht van Compostela ook de OpenStreetMaps voor Garmin gedownload en ik moet zeggen : 'Fantastisch'. Toch wil ik er onmiddellijk België en Nederland bijvoegen want daar heb ik ze al uitgeprobeerd.

De kaarten zijn makkelijk te selecteren op http://garmin.openstreetmap.nl/ en worden als .img bestand via Mapsource of Basecamp op je toestel geïnstalleerd. Ik heb nu een apart profiel op de Oregon met de OpenStreetMaps als exclusief kaartmateriaal. Ik kan ze dus makkelijk uitproberen in Frankrijk en Spanje.

Als ze niet deugen verander ik gewoon van profiel en hopsaké...Techniek staat voor niets hé.

Een collega heeft enkele weken geleden de Oregon nog eens onderhand genomen. Soms viel het ding uit en dat kunnen we strakjes wel missen. Een volledige reset naar de fabrieksinstelling en dan stap voor stap terug opgebouwd naar de huidige firmware versie. Sindsdien loopt hij als vroeger. De beeldopbouw is nog iets trager dan bij een nieuw toestel maar met de fiets kan ik er best mee leven!

Morgen gaan we met de motorhomevrienden naar Opoeteren. Zaterdag een pittig fietstochtje (als het weer tenminste meevalt) met pannekoeken in Thorn...Ik heb al slechter vooruitzichten gehad!

Koude Zaterdag

Ondanks de zon was er toch wat grondvorst vannacht! Ik besloot dan maar om de echtelijke plichten te vervullen en met Ria wat te markten. Kort na de middag op ziekenbezoek en daarna even naar de Shopping.

Mijn fietske blinkt nogal. Nieuwe pads op de remmen, nog een setje mee als reserve, en om helemaal zeker te zijn nog een reserveschijf ook. Niet dat dit perse hoeft maar beter mee hebben dan ergens zonder remmen te staan. Het is niet direkt de grote kost en het is ook niet verloren. Bij de fietswinkel hadden ze wel wat moeite om een hoogteslag(je) uit m'n wiel te halen maar uiteindelijk bleek het toch te lukken. Hij rijdt als een naaimachientje, morgen de grote test…

Zondag 21 april

Na het mindere sportieve nieuws van eerder deze week, toch terug wat euforie. Vandaag de 'Classic Ludo Peeters' op het menu; 82 km over slechte fietspaden, tientallen gevaarlijke oversteken en twee wegomleidingen; kortom een toertje door België. Uiteraard was er ook moois te zien en heb ik na lang wachten toch de eerste hoogtemeters overwonnen. Heist-op-den-Berg noemt toch niet voor niets zo!

De fiets draait subliem, de nieuwe Schwalbe Suprême voelen echt fantastisch aan. De eerste meters dacht ik echt met een volledig afgeveerde mtb over de oneffenheden te rossen. Ik heb direct de remmen serieus in gerodeerd en de ketting op spanning gezet, neen echt, hij draait veel beter dan op de Durano's. Uiteraard zit het 37mm loopvlak daar voor iets tussen. Meer comfort dus en 'vooral' het vertragende effect lijkt mee te vallen, misschien een kilometertje per uur, de moeite niet om erover te schrijven. De wind duwde het merendeel van het parkours in de flank, enkel de laatste twintig, langs het Albertkanaal, pal op de kop.

Ik ben echt tevreden, goed, ik was best moe eenmaal over de meet, maar da's niet abnormaal, maar vooral fiets en rug deden het voortreffelijk. De rest zullen we toch moeten nemen zoals het eraan zal komen. Nu nog van die verkoudheid af geraken die ik 'ergens ten velde' heb opgeraapt en binnen dik twee weken kunnen we toeteren...

Kriebels

Het klinkt misschien dom, maar telkens ik het dagboek open kijk ik met wijd opengesperde ogen naar de 'Countdown'! Wat jaren geleden als droom en idee begon, begint nu, zelfs angstvallig dichterbij te komen. Ergens, ver in mijn achterhoofd, rest toch nog een zweem van schrik. Het zal wel menselijk zijn zeker? Schrik voor het onbekende misschien, ook mijn eigenste kunnen wat in vraag stellend? Ach, soms welt het even op, maar al even snel is die gedachte voorbij. Ik hou me altijd voor om positief te denken en te zijn.

Aftellen is en blijft toch altijd iets speciaal, kriebels in je buik, en de één zal er al wat gevoeliger aan zijn dan de ander zeker?

Chasse Patate

Ik zou het haast vergeten maar deze morgen hebben we nog eens zot gedaan. Het schema van EnergyLab schreef een interval voor en als gehoorzame volgeling heb ik er al eentje ingelast op de weg naar't werk. Eerst de brug over de autostrade en daarna een achtervolging op een eenzame coureur. Best leuk, maar goed dat het maar voor enkele minuten was. Eigenlijk is dat slopingswerk niet zozeer geëigend voor mijn lichaam, de spiertjes staan op korte periode in brand terwijl je hartslag in een recordtempo hoge pieken haalt... Maar als training zal het wel z'n positief effect hebben... en zo één keertje zal heus wel geen kwaad kunnen zeker?

Achteraf natuurlijk zweten als een paard en da's dan meteen de minder plezante kant!

Amai, 't was trappen! Er was een briesje voorspeld, maar het was eerder een klein orkaneke dat over Belgenland trok. Deze morgen viel het nog mee maar vanaf ‘s middag was het alle hens aan dek. Panelen vlogen over de weg, fietspaden vol takken en twijgen, mastedoppen met de kilo, huisvuil in zakken dat plots van eigenaar veranderde, kortom 'veel wind'. Ik heb er vandaag een kleine 70 kilometer opzitten, met momenten stond mijn tweewieler in een vrij onnatuurlijke hoek en was het zelfs moeilijk om 'normaal' te ademen. Maar; het was een goede training, opgesteld volgens de oude normen; No pain, no gain!

Met de voetjes op de grond

Zo goed ik mij de voorbije week voelde, zo ellendig voel ik me nu. Ik bleek over mijn fysieke conditie een ietsiepietsie te euforisch denk ik. Een tochtje tegen 'weer en wind' en weg illusie.

Gisterenavond voelde ik elke minuut de spiertjes strammer en stijver worden. Het gebeuk tegen Aeolus had duidelijke gevolgen. Ook het tikkerke klopte iets rapper dan normaal. Deze morgen moest ik dan ook al de resterende moed bijeen rapen om mij richting ‘werk’ te begeven! Een fris en montere 'ik' was er zeker niet bij!

Toch kan ik me niet voorstellen op welk moment ik boven mijn theewater ben gegaan. Hard duwen is hard duwen natuurlijk, maar ik vond nu niet van mezelf dat ik in het rood was gegaan. Blijkbaar was mijn lichaam het toch niet zo eens met mijn gevoel en antwoordde met een opgeblazen indruk!

Niet dat ik er conclusies aan vastbind, maar prettig is het niet zo kort voor vertrek. De situatie was extreem en gelijk wie zou zich de pleuris uit het lijf hebben gedapt, maar toch? Ik dacht dat mijn lichaam dit wel zou verteren na een brokje nachtrust, maar neen.

Vandaag raak ik alleszins geen fiets aan, zelfs niet om een hersteltraining af te werken! Straks mijn werkpaard voor de komende maanden afhalen bij de fietswinkel en voor de rest 'platte rust'.

Afhankelijk van het weer zal ik morgen of overmorgen wel een tochtje doen van een kilometer of tachtig, bij wijze van controle op het nazicht van de fiets. Bij het minste gepiep of gekraak hebben we dan nog tijd om alles in orde te krijgen.

In ieder geval sta ik terug met beide voetjes op de grond!

Tijdens het weekend waren we er met de groep motorhomevrienden op uit getrokken. 'De Bollen' spreken tot ieders verbeelding en voor tulpen en molens krijg je snel een hoop volk op de been.

Zaterdag stond een fietstocht van 35 km op het programma, zondag eentje van 42. Het weer was redelijk maar er stond wel een felle wind. Bollen bij de vleet, maar spijtig genoeg bleven de miljoenen bloemen nog verscholen onder de aarde.

Natuurlijk mochten de natjes en droogjes niet ontbreken. Het was weer fantastisch. Onze groep had er niet beter op gevonden om Christiane, Malvina, Ria, Thierry, Jef en mezelf op de knieën te dwingen en officieel tot pelgrim te dopen (letterlijk). Het was best emotioneel en sommigen moesten zelfs een verloren traan wegpinken. Ook langs deze weg wil ik de 'Treffers' nog bedanken voor de attentie! De wenskaart heeft al een plekje gevonden in onze motorhome. Morgenavond nog eens alles overlopen en de laatste update van campings en camperplaatsen doornemen! Nog 25 dagen, ik kan het haast niet geloven…

Klaar voor vertrek

Nog 23 dagen! In de vooravond heb ik met hoogdringendheid de fiets onderhanden genomen. Cassette, ketting en schijfrem werden van het originele wiel afgehaald, met petrol de klodders zand en smurrie van de onderdelen verwijderd en daarna gemonteerd op het nieuwe wiel. Voor- en achterwiel werden van nieuw rubber voorzien. Ja, 't fietske ziet er onmiddellijk anders uit, wat robuuster, iets minder sportief.

's Avonds hebben we de laatste maal voor vertrek de koppen bijeen gestoken. Niet dat het perse nog hoefde maar 'goed en volledig' in de picture is toch meegenomen. Na de spaghetti en bij een glaasje wijn of water werd het scenario van vooral de eerste dagen nog eens doorgenomen.

De korte start van 11 Mei met Thierry die me nog wat tegemoet zou rijden, Ria met de motorhome tot in Noorderwijk, Jef & Christiane die wat later zouden aankomen, het vertrek van zondag, kortom vele, vooral praktische zaken.

We overlopen nog enkele wijzigingen aan het campingpatroon en hebben het uitgebreid over 'wat mee moet' en 'wat achterwege' kan gelaten worden. Van tanken, LPG, parkeren, reservestukken voor fiets en camper tot de BBQ en het celibatair gedrag van de sporter.... De stemming zat er natuurlijk al direct goed in en dat moet ook wel. In het beste geval zijn we anderhalve maand samen op stap en dan moeten 'alle' plooien gladgestreken zijn, anders is het zinloos om er ook maar aan te denken om te vertrekken.

Thierry en ik zitten zeker op de juiste en vooral op dezelfde golflengte wat het fietsen betreft. Voor de bende van Jef ziet het er ook prima uit: Malvina en Ria hebben verleden weekend nog enkele honderden kilometer met de motorhome gereden en geoefend en dat gaat er al vlot aan toe! Met de rug gaat het ook beter, de wolken beginnen zo langzamerhand op te trekken, het mag ook wel.

Lente

De lente breekt eindelijk door! 's Morgens voelt het zalig op de fiets. In de bossen is het nog donker en kil, in de verte op de grasvlakken hangt nevel. Het leven keert langzaam maar zeker terug in het bos. Bomen in de knop, links en rechts zie je al één of andere exemplaar in de bloei, het gras wordt weer groen. Vogels kwetteren uitdagend en opgewonden, een eekhoorn spurt over de weg, hier zou ik uren kunnen rondfietsen! Voor het eerst sinds lang heb ik korte handschoenen aan, voor de korte broek is het nog even wachten.

Gisterenavond hebben we de Compostela-fiets binnengebracht voor 'groot onderhoud'; Ik heb er vooral de nadruk op gelegd dat 'ALLES' maar dan ook 'ALLES' moet nagekeken worden. Sowieso nieuwe padjes voor de remmen maar zeker ook de afstelling ervan. Ik kan het niet nalaten om de mekanieker mijn bedoeling uit te leggen. Op hoop van zegen inspireert het hem …

3 werkdagen mijnheer....Wat, 3 werkdagen?

Hoe bedoel je? Tja mijnheer, 1 straal zon en iedereen brengt de fiets binnen. Heb je dat hier al eens zien staan? Heel de ruimte staat vol...

Ik kon het niet ontkennen dat er inderdaad een werkplaats vol met fietsen stond, maar 3 dagen, het leek wel een eeuwigheid dat ik mijn trouwe metgezel zou moeten missen!

Laat een telefoonnummer achter en als het enigszins kan bel ik je vroeger op!

Een magere troost natuurlijk.

Al maar goed dat mijn ouwegetrouwe crosser nog in de beugels hing. Zodoende kan ik nog enkele kilometer meepikken vandaag...Al meer dan 1700 km