Maandag 16 mei

In de morgen maken we contact met mijn achterneef Phil, die ons meteen uitnodigt om morgen te komen eten bij hem thuis. We rijden naar het havenfront van San Diego en parkeren nabij het museumschip Midway. Vandaar wandelen we naar het scheepsmuseum waar een mooie verzameling schepen voor anker liggen. Een Amerikaanse en een Russische onderzeeër, twee prachtige oude zeilschepen en nog vele andere.

Het zeilschip Star of India, gebouwd in 1863 is op het eiland Man ziet er schitterend uit. Het wordt dan ook keurig  onderhouden door een ploeg toegewijde vrijwilligers en gaat eens per jaar onder zeil voor een tocht op zee.  

Het zeilschip Surprise is een getrouwe kopie van een schip van de Royal Navy uit de 18^de eeuw en werd gebruikt in verschillende films oa. Pirates of the Carribean. Alles bij elkaar een mooie collectie die we uitvoerig bekijken van binnen en buiten. Nadien wandelen we door San Diego, mooie brede straten met mooie gebouwen, de zon schijnt maar er waait een ijskoude wind.  Het valt ons op dat  er hier ook vele dakloze mensen aan het bedelen zijn tussen al die luxe.

Zondag 15 mei

De twee voorbije dagen hebben we rustig genoten van het samenzijn met de familie want Zondagmorgen moeten we afscheid nemen van Peter, Joke, Fenna en Linde. Het afscheid is moeilijk maar nieuwe belevenissen wachten ons. Onder een gietende regen voert Joke ons naar het vliegveld van Westchester. We stijgen op tijd in het vliegtuig maar wanneer de kapitein wilt vertrekken krijgt hij de melding dat zijn starttijd verzet is. Na een uur en tien minuten stijgen we dan toch op, hopelijk halen we tijdig onze aansluiting in Chicago naar San Diego. In Chicago regent het ook en we halen tijdig onze vlucht. We vliegen boven een dicht wolkendek, halverwege trekt het dek open en zien we diep onder ons het landschap voorbij schuiven.
 
Onder een stralende zon landen we in San Diego, er staat flink wat wind en dat maakt het vrij fris. We halen onze huurauto op en rijden naar het hotel.

Het was weer een lange dag en door het tijdverschil, nu 9 uur verschil met thuis, erg vermoeiend. Na een welkome maaltijd gaan we dan ook vroeg naar bed.

Donderdag 12 mei

Bij Battery Park nemen we de ferry naar Liberty Island.
 


Eerst moeten we weer door een strenge veiligheidscontrole waarbij mijn pennenmesje niet door de beugel kan. Ik ben verplicht om het buiten ergens te verbergen in de hoop het later terug te vinden. Wanneer we bij het eiland aankomen zien we pas hoe groot het Vrijheidsbeeld is, indrukwekkend.

We wandelen rond het eilandje en bekijken het beeld van alle kanten. Om de ferry naar Ellis eiland te nemen moeten we een half uur aanschuiven, het is er erg druk. Op Ellis eiland kwamen vroeger alle immigranten toe, die een toevlucht en een baan zochten in de Verenigde Staten. Een uitgebreide tentoonstelling laat ons toe een beeld te vormen hoe voor die mensen hun eerste kennismaking met de VS verliep. In de grote hal moet het er toen echt chaotisch zijn toegegaan.

Met de ferry keren we terug naar Manhattan en krijgen nog een mooi zicht op de uiterste punt van het eiland.

Ik ga op zoek naar mijn mesje en vind  het terug, net voor mij heeft nog iemand anders ook nog wat opgegraven, dus ik was niet alleen met dit probleem.

Met nog een blik op de heropbouwwerken van Ground Zero sluiten we deze dag af.

Woensdag 11 mei

Er staat een frisse wind wanneer we het Grand Central station verlaten om langs 42nd Street naar het gebouw van de Verenigde Naties te wandelen. Het hoge kantoorgebouw wordt grondig gerenoveerd en we begeven ons naar het bezoekerscentrum. Na een grondige veiligheidscontrole mogen we binnen en na een half uur wachten sluiten we ons aan bij een geleid bezoek aan het VN gebouw. Onze gids geeft ons een goed  inzicht in de werking van de VN en leidt ons rond in het gebouw. In het conferentie halfrond is een vergadering aan de gang en we moeten ons beperken tot een snelle rondgang achter de perstribunes. Stil staan en fotograferen is verboden. Toch kunnen we een blik werpen in de zaal die we zo vaak in het nieuws reeds zagen. Het was een erg interessante rondleiding.

Na een korte lunch nemen we de bus naar Central Park, de vrouwelijke buschauffeur is erg behulpzaam om ons te verwittigen waar we een overstap moeten maken. Het weer is ondertussen opgeklaard en het is aangenaam warm geworden. Het Central Park is een enorm park in het midden van Manhattan.


Het is er heel mooi wandelen, langs de  grasvelden, heuvels, rotspartijen en verschillende vijvers. Er wordt druk gewandeld en gefietst op de grasvelden zitten de mensen te zonnen of te picknicken er gezellig. We hebben all vlug weer enkele kilometers in de benen en bij het Metropolitan museum laten we ons met de bus terug naar Central voeren.

Dinsdag 10 mei

Na de kinderen mee naar school gebracht te hebben nemen we weer de trein naar NY. We lopen 42nd Street af tot aan de rivier, waarbij we nog even Times Square aandoen. Ons doel is een bezoek aan het vliegdekschip Intrepid dat als museum ingericht is en een mooie collectie vliegtuigen en helikopters bezit.

Vandaar stappen we naar het Rockefeller gebouw, met een snelle lift komen we vlug aan het uitzicht platform, weliswaar niet zo hoog als het Empire State maar we hebben wel een mooi zicht erop. Het weer is zeer zonnig en we kunnen over gans NY heen kijken, in de verte zien we het Vrijheidsbeeld en Brooklyn bridge.

In het Bryant Park komen we op adem bij een frisse pint alvorens de trein terug naar Scarsdale te nemen.

Maandag 9 mei

Op de terugweg rijden we in Pennsylvania doorheen de  streek waar de Amish wonen. Zij zweren nog bij de oude traditionele levenswijze en willen niet weten van moderne dingen. Ze verplaatsen zich met paard getrokken koetsen en bewerken het land met muilezels en paarden, wat wel leuke plaatjes oplevert. Laat in de namiddag komen we aan de overzijde van New York aan, vanwaar we een schitterend zicht hebben op Manhatttan.

Zondag 8 mei

We gaan vroeg in de voormiddag op pad, langs het monument ter ere van George Washington komen we bij het Lincoln Memorial, waar de Mall begint die doorloopt tot aan Capitol Hill.

Jammer genoeg is de vijver voor het Memorial drooggelegd voor onderhoudswerken en dat bederft ietwat het zicht.

Langs die Mall is het fijn wandelen en er heerst een gezellige drukte. Langs het parcours zijn er verschillende monumenten, zoals het Korean War Monument.

In het midden prikt de naald van het Washington Monument hoog de lucht in.

Vandaar trekt het Capitol de aandacht met zijn witte koepel, die met gietijzer is gebouwd. We hebben ondertussen vele kilometers afgelegd en duiken moe de metro in naar het hotel.

Zaterdag 7 mei

Na het ontbijt vertrekken we met de ganse familie met de auto richting Washington. Het is weekend en het is niet te druk op de snelwegen en vlot bereiken we Baltimore waar we op een terrasje aan de haven wat eten en drinken. In de haven treffen we het laatste schip dat Pearl Harbour overleefd heeft.
 
In de late namiddag komen we in Washington aan, na ons in het hotel ingecheckt te hebben wandelen we nog tot aan het Witte Huis. De stad geeft een erg goede indruk, brede en goed onderhouden straten met indrukwekkende gebouwen.

Donderdag 5 mei

Vandaag verkennen we de wijken buiten het centrum. Soho (SOuth of HOuston street) en TriBeCa (TRIangel BEneath CAnal street) zijn de eerste wijken die we aandoen.  In Soho bevindt zich de grootste verzameling van gietijzerarchitectuur ter wereld. Tussen 1869 en 1895 werden de gevels in massa in gieterijen vervaardigd, het was goedkoop en gemakkelijk te onderhouden. De oorspronkelijke plannen van de stad om deze wijk met de grond gelijk te maken werden onder protest afgevoerd, zodat deze verzameling bewaard werd. Het gaf de wijk een meerwaarde en all snel kwamen er allerhande boetieks en kunstgalerijen. Het is een aardige buurt geworden waar het leuk wandelen is. De hoogte van de gebouwen is niet zo duizelingwekkend als  in het centrum. In Little Italy kom je in een andere wereld, het lijkt wel echt Italiaans, gezellige terrasjes met allerlei Italiaanse specialiteiten waar we even pauzeren met een glaasje wijn en een kop koffie. Greenwich Village  heeft weer een andere aanblik, met nog lagere bebouwing en knusse straatjes. We hebben voor de avond afgesproken met Peter om met een diner hun huwelijksverjaardag te vieren. We moeten dus nog wachten en op een terras komen we op adem met een frisse pint.

Woensdag 4 mei

Maandag en dinsdag hebben we het rustig genomen om de gevolgen van de jetlag wat op te vangen. ’s Morgens brengen we de kleindochters naar school en dan toont Joke ons de omgeving van Scarsdale.  Het is een heuvelachtig landschap met mooi verzorgde woningen en overal is er groen en tonen de sierbomen hun prachtige bloesems. We maken ook een wandeling langs het strand van Rye, het weer is zonnig maar er staat een frisse wind. Er zijn niet veel zandstranden in de omgeving en in het zomerseizoen kost het wel $10 per persoon om op het strand te komen.

Het weer werkt vandaag niet echt mee, het regent en het is zeer fris. Met de trein rijden we naar New York. We komen aan in Grand Central met zijn indrukwekkende hal. Gewapend met regenscherm trekken we de stad in. Het is er erg druk en levendig. Joke loodst ons naar de bibliotheek van New York een prachtig en statig gebouw. Binnen is het rijkelijk afgewerkt en in de enorme leeszaal zijn bijna alle tafels bezet. Joke toont ons haar favoriete plekjes in NY, zoals Bryant Park, dat er erg leuk uitziet maar onder de regen oogt het wat triest. Rockefeller Plaza, Times Square we lopen er overal langs, ondanks de regen wemelt het er van het volk. In een Belgisch restaurant nuttigen we een middagmaal. en in de  namiddag gaan we via de chique winkelstraat 5th Avenue naar het reusachtige warenhuis Macy’s. Moe rondgelopen keren we terug naar het Grand Central station voor de terugreis naar Scarsdale.

Zondag  1 mei

Eindelijk is het zover. Zondagmorgen zeer vroeg op want om 7 uur moeten we op het vliegveld zijn. Iets na zeven zijn we inderdaad in Zaventem. Zonder al te veel moeite melden we ons in aan de balie van American Airlines en om 10 uur stijgen we op. Het weer is zeer helder en onder ons zien we vervolgens Gent en Brugge van uit de lucht, vooraleer we de kust bereiken. Engeland en Ierland zien we ook vooraleer we de Atlantische Oceaan bereiken. Het weer begint te betrekken en we zien nog slechts een gesloten wit wolkendek onder ons. Alleen het geraas van de motoren en het lichte schommelen van het vliegtuig gaf ons een gevoel van beweging. Toen we het vasteland naderden trok de bewolking open en konden we 12 kilometers onder ons Labrador zien waar nog veel sneeuw lag en we geen spoor van bewoning zagen. Nadien kwam New Foundland waar stilaan de sneeuw verdween en we ook wegen zagen verschijnen. Nabij New York zagen we langgerekte stranden van Long Beach, ondertussen hadden we reeds heel wat hoogte verloren en was er meer detail zichtbaar. New York kwam in zicht en van ver konden we de skyline van Manhattan zien en van heel ver het Vrijheidsbeeld.

Na een uur onze beurt afgewacht te hebben kwamen we zonder problemen doorheen de grenscontrole. In de inkomhal werden we opgewacht door de hele familie. Het was een zeer hartelijk weerzien  met iedereen. Na een rit van een klein uur arriveerden we in Scarsdale, waar Peter en Joke een zeer mooie woning betrekken. We kijken uit naar het vervolg van ons bezoek aan New York.

De laatste dagen

In Ligny en Barrois staan we aan de jachthaven, het weer is mooi en het is een leuke plaats om de hengel uit te werpen. Het vissen lukt niet erg want ik krijg de vis niet aan het bijten. Op de hele dag kan ik slechts twee katvissen aan de haak krijgen. Ons volgend doel is Pont à Mousson, waar veel vis zou zitten. Onderweg op de snelweg krijgen we een klapband, het is wel even schrikken maar ik kan de camper veilig aan de kant zetten. Na drie uur wachten komen ze het wiel verwisselen. We kunnen nu verder naar Pont à Mousson zonder reservewiel, daar ontdekken we dat die klapband ook nog een vuilwatertank heeft beschadigd en het water zo op de grond loopt. Bovendien wil ook daar de vis niet bijten volgens een plaatselijke visser. We besluiten dan maar om recht naar huis te rijden, waar we behouden aankomen. Het zit er weer op en we plannen nu voor het volgend jaar.

Van 4 tot 9 augustus

Woensdagmorgen trekken we de stad Memmingen in. Langs een mooi aangelegd park komen we bij een oude stadspoort, langs de stadsmuur loopt een beek die ons tot in het centrum leidt. Het centrum is één grote voetgangerszone met een groot en mooi marktplein met imposante gebouwen. Nadien rijden we verder richting Frankrijk, ik wil als het kan nog wat genieten van rust aan de waterkant en wat te vissen. Na een korte wandeling in Colmar rijden we naar Thaon les Vosges, waar een mooie camperplaats is bij het Canal des Vosges en blijven er twee nachten. Het is er erg leuk aan de waterkant en ik kan mij enkele dagen uitleven met te vissen, de vangst is redelijk talrijk maar de vissen aan de kleine kant maar wel leuk. We gaan ook fietsen langs het kanaal waar een goed berijdbaar fietspad ligt. Ons volgende doel is Charmes, een erg campervriendelijk dorp want er zijn wel 100 plaatsen beschikbaar ook weer aan hetzelfde kanaal gelegen. De plaats is goed verzorgd en voorzien van alle comfort, tegen een vergoeding van €6,00 wat erg redelijk is. We knopen er ook een gesprek aan met een Duits koppel die met een eigengemaakt vlot op doortocht zijn naar Bordeaux, met datzelfde vlot hebben ze reeds het Kanaal naar Engeland overgestoken. Het is haast niet te geloven dat ze zulke afstanden kunnen doen met dit vaartuig.

Zondag, maandag en dinsdag 1, 2 en 3 augustus

Vanuit Bratislava willen we naar Salzburg rijden,  na flink wat zoeken vinden we de weg naar Wenen die niet over een tolweg gaat. Via kleine landwegen gaat het langs schilderachtige valleien en kloven, de zon schijnt volop en het landschap toont zich op zijn best. De blauwe lucht en het helle groen van de weiden vormt een prachtig decor. In Kernhof strijken we neer op een kleine camping gelegen in een breed en schilderachtig dal. Maandag rijden we verder door het natuurpark de Wildalpen. Alweer imposante bergen en betoverend landschap. Hoe meer we Salzburg naderen wordt de lucht donkerder en dreigend. Net aangekomen op de camping bij Salzburg begint het te regenen en het blijft zo ook op dinsdagmorgen. Volgens de weersverwachting zou het de hele dag blijven regenen. We voelen er niets voor om in de regen door Salzburg te lopen en besluiten om verder te rijden. Wanneer we een eind in Duitsland zijn wordt het weer iets beter en in Wasserburg am Inn nemen we de tijd om rustig door het stadje te lopen dat in een lus van de Inn ligt en een mooi oud stadscentrum bezit. Na de siësta rijden we tot in Memmingen, waar we in de late namiddag aankomen. 

Zaterdag 31 juli

Reeds van in de 12^de eeuw keek er een vesting boven Bratislava over de Donau. Het huidige kasteel brandde in 1811 af en werd pas over een dertigtal jaren gerestaureerd. Het was weer een hele klim om tot boven te geraken. Het kasteel is indrukwekkend maar heeft verder niet veel te bieden. Het is wel een mooi zicht op de Donau en de bruggen er overheen. De oude stadskern biedt ook weer mooie hoekjes en interessante gebouwen. Het is er aangenaam wandelen en terrasjes nodigen uit om rustig te gaan zitten. 

Donderdag 29 juli

Het kasteel van Bojnice is reeds van ver zichtbaar in het landschap. Het werd gebouwd aan het einde van de 12^de eeuw en later verbouwd in renaissancestijl. In de 19^de eeuw was het eigendom van de rijke Hongaarse familie Palfy die het liet verbouwen in de stijl van de franse Loire kastelen. Het ziet er prachtig uit en een geleid bezoek duurt een uur en een kwartier. In een snel tempo worden we door één derde van de 250 kamers geleid. Het is erg mooi ingericht en het interieur is prachtig met veel houtsnijwerk.

Woensdag 28 juli

Banska Bystrica is een stad in Midden Slowakije die in het verleden de grootste koper- en zilvermijnen van Europa bezat en het koninkrijk Hongarije rijk maakte. Het hield er een historisch centrum aan over met een weelderige architectuur. Het centrale plein van de oude stad is omzoomd met prachtige gebouwen die getuigen van een rijk verleden. Vele terrassen nodigen uit om wat te verpozen.  Bij het museum van de Slowaakse wederopstanding zien we nog een mooi oud DC3 vliegtuig.

Dinsdag 27 juli

Dicht bij Roznava ligt boven op een hoge heuvel de versterkte burcht Krasna Horka waarvan de bouw in 1320 is begonnen en nadien verschillende malen uitgebreid en verbouwd werd. De familie Andrassy, die een rol speelde in de kroning van Sissi tot keizerin van Hongarije, waren er de laatste bezitters van en hebben er in 1906 een museum van gemaakt. Denes Andrassy de laatste eigenaar, die zielsveel van zijn vrouw hield, liet voor haar een mausoleum bouwen en een prachtige lijkwagen. Ze stierf in München en de lijkwagen moest haar stoffelijk overschot van het station 10km verder naar haar laatste rustplaats brengen. De rondleiding door het kasteel duurde een klein uur en was interessant om te zien.  Toen we buiten kwamen was het weer aan het regenen en zo bleef het voor de rest van de dag.

Zondag en maandag 25 en 26 juli