Archief

Zondag bezoeken we Montreuil-Bellay. Nabij de omwalling kunnen we parkeren en via la Porte St. Jean wandelen we de stad in.

Het kasteel dat de trots van de stad is wordt nog steeds bewoond door dezelfde familie sedert meer dan 200 jaar. Het kasteel is schitterend onderhouden en gerestaureerd. We laten er ons rondleiden en komen tot de vaststelling dat we hier reeds jaren geleden geweest waren.

Onze volgende bestemming is de middeleeuwse stad Chauvigny. Op de camping commun al hebben we een mooie plaats met zicht op de oude stad.

Maandagnamiddag trekken we de stad in via steile en kronkelende straten bereiken we de oude stad. Een rondleiding met gids geeft ons een mooi inzicht over de geschiedenis van de stad waar de bisschoppen van Poitiers een ware vesting lieten bouwen met vijf verschillende versterkte burchten.

In de romaanse kerk krijgen we ook weer het gevoel van déja vu en ook hier waren we reeds eerder jaren geleden op bezoek geweest. Maar het blijft nog steeds leuk om in zulke plaatsen rond te lopen. Op de camping hebben we een goede internetverbinding en kan ik eindelijk mijn gegevens voor Facile en Route doorsturen.

Reisverslag Frankrijk 2014

Zondag 20 juli

Woensdag zijn we met mooi weer vertrokken naar Frankrijk. In Maubeuge heb ik een visverlof aangeschaft zodat ik rustig kan vissen waar mogelijk. Onze eerste halte was in Chatillon sur Sambre waar we reeds eerder waren en net als toen geen succes met vissen.

Donderdag reden we naar Chateau Thierry waar we op een zeer goede camperplaats terecht kwamen, in de prijs van €6,50 waren ook nette toiletten en douche inbegrepen en de camperplaatsen zeer ruim. De camperplaats is gelegen aan de rivier de Marne. Er loopt een fietspad langs de rivier en vrijdagmorgen fietsen we naar de stad die slecht 2km verder ligt en helaas houdt het fietspad daar op.

We lopen dan maar de stad in waar het net marktdag is op het plein voor het stadhuis. Een bekende figuur uit die stad was de verteller Lafontaine en verschillende kunstwerken in de stad herinneren aan zijn vertellingen.

Na de middag verder naar Provins een stadje waar nog veel van de oorspronkelijke omwalling bewaard is gebleven.

Het is erg heet wanneer we door de stadspoort stappen, toch willen we wat van het stadje zien. Het overheersende kasteel heeft weinig verdedigende functie gehad maar diende vooral als gevangenis.

Door de warmte is er weinig beweging op straat en lijkt het uitgestorven. Hier en daar zien we nog enkele middeleeuwse woningen. Het is er veel te warm om er te blijven slapen en we zetten koers naar Bray sur Seine, waar we op de kaai aan de Seine blijven slapen.

Zaterdag gaat het naar Chateaudun ook weer een plaats aangeraden in de Michelin gids van plaatsen die de moeite waard zijn om te bezoeken. Aan de voet van het kasteel dat hoog boven ons uit torent vinden we plaats om te slapen langsheen de Loir.

Via een trap met 200 treden komen we in de bovenstad. De donjon en binnenplaats van het kasteel zijn mooi bewaard. In de stad zijn weinig gebouwen te zien van voor de brand van 1720 die bijna de volledige stad vernielde. Voor het stadhuis ligt een groot plein met een mooie fontein en gezellige terrassen. Het is nog steeds zeer warm maar ’s nachts brengen onweer en zware regenbuien verkoeling. Zondag is onze bestemming St. Jean sur Mayenne. Zowat de hele morgen rijden we door de regen. Tegen de middag wordt het wat minder en kort voor ons doel houdt het op. We treffen hier ook weer een fijne camperplaats met goede voorzieningen en ruime plaatsen. Aan de overzijde nodigt een pad langsheen de Mayenne tot fietsen, dat is dan voor morgen.

Maandag en dinsdag fietsen we langs de Mayenne. Het is er fijn fietsen op het jaagpad de rivier slingert zich door het landschap. De mooie omgeving heeft ook de beter gegoeden aangetrokken want we zien langsheen de rivier vele kapitale oude landhuizen en kastelen.

De sluizen zijn overal mooi versierd met bloemen. We fietsen tot in Laval waar we genieten van mooie zichten op de Mayenne.

In de namiddag zetten we koers naar Chateau Gonthier en maken een wandeling door de oude stad. De stad is tegen de helling opgebouwd en we moeten heel wat klimmen om tot bij de hoofdkerk te geraken. Het is erg rustig in de stad, vele zaken zijn gesloten voor het verlof.

Woensdag komen we aan de rivier de Villaine bij het oprijden van de camperplaats herkennen we deze want we stonden daar reeds op een vorige reis. Langs de rivier loopt ook een jaagpad en dat nodigt dan weer uit tot fietsen. De rivier meandert door de vallei, het is erg warm en af en toe krijgen we wat schaduw van de bomen. Het is toch weer mooi fietsen.

Morgen beginnen we aan onze inspectieronde van camperplaatsen voor de gids Facile en Route.

Zaterdag 5 juli

Met een laatste blik op de Niagara watervallen verlaten we Canada en schuiven aan bij de grens voor de VSA.

Over de snelweg gaat het doorheen de staat New York naar Roslyn een voorstad van New York waar we de camper zullen inleveren.

In Watkins Glenn kamperen we niet ver van het meer waar het erg druk is.

Onze reis loopt op zijn einde wanneer we de Hudson over rijden en in de verte de stad New York zien liggen.

We hebben zo een 12.500km afgelegd, onderweg hebben we vele mooie en interessante dingen gezien en enorm genoten. We kijken nu uit naar een reis door Frankrijk.

Vrijdag 4 juli

Voor onze laatste dag in Canada gaan we een bezoek brengen aan het historische fort Erie. Wanneer we een afrit missen staan we voor de brug naar Amerika en kunnen niet zomaar terug rijden. Een vriendelijke beambte toont ons waar we terug Canada binnen kunnen, echter niet zonder tol te betalen voor de brug waar we niet overheen wilden.

Het fort was een strategisch punt voor de oorlog tussen Amerika en Canada. In 1814 werd er in het fort en omgeving hard gevochten tussen de twee legers en bij een belegering van het fort sneuvelden meer dan 1000 Engelse en Amerikaanse soldaten. Toen de harde Canadese winter ging beginnen vernielden de Amerikanen het fort en trokken zich terug naar de overkant.

In het fort krijgen we een rondleiding door een gids in het uniform dat de soldaten toen droegen.

In de keuken mogen we van de vers gebakken koekjes proeven en de kok ziet er wel doorvoed uit.

Na de bijzonder interessante rondleiding geven een Britse en een Amerikaanse soldaat een mooie demonstratie met musketten.

In het fraai ingericht museum leren we meer over het leven en strijden van beide partijen. Een Britse officier noemde na afloop van de oorlog, waarvan het vredesverdrag in Gent werd ondertekend, het een betreurenswaardig conflict tussen gelijkgestemde volken.

Dinsdag 1 juli

De streek waar we nu door heen rijden is dichter bevolkt, we rijden langs grotere plaatsen en de wegen hebben meerder rijstroken in beide richtingen. Het verkeer is er dan ook drukker en dat is weer even wennen. Gelukkig leidt de GPS ons feilloos langs Toronto, met .zijn vele verkeerswisselaars, verder naar Niagara Falls. De drukte rond de stad valt nog redelijk mee want vele Canadezen hebben vandaag een vrije dag. ’s Middags komen we op de camping aan waar we gereserveerd hadden. Bij de receptie kopen we combi kaarten voor de voornaamste activiteiten bij de watervallen, met deze kaart kunnen we 48 uur onbeperkt gebruik maken van de bus die ons naar de stad brengt. De halte is aan de camping en binnen 30 minuten brengt die ons tot aan de watervallen.

Het is warm en zonnig weer en er is erg veel volk op de been. De watervallen zijn erg indrukwekkend en er wordt langs alle kanten gedrumd om een goede foto te kunnen maken.

De muur van vallend water wordt grotendeels ontrokken aan ons zicht door het opstuivend water dat door de wind over de weg wordt geblazen. Vanavond wordt er vuurwerk afgestoken voor Canada Day en het volk blijft toestromen, alle plaatsen waar men kan zitten zijn bezet en overal op het gras zitten mensen te wachten op het spektakel.

Even na tien begint een erg mooi vuurwerk, maar kort nadien gaan den hemelsluizen open en begint het te stortregenen. Gelukkig had Anne een regenscherm meegenomen en bevonden we ons dichtbij de bushalte. We konden onmiddellijk instappen en de bus vertrok. Maar omdat nu vele honderdduizenden mensen op hetzelfde moment weg wilden zat het verkeer potdicht en de bus kon slecht stapvoets vooruit. Het duurde liefst anderhalf uur voor we terug op de camping kwamen.

Woensdag 2 juli

Met de bus vertrekken we om half negen naar de Falls. We gaan een wandeling maken achter de waterval. We krijgen er gele regenbescherming en met de lift gaat het naar beneden. Langs een gangenstelsel komen we op twee plaatsen waar we ons achter de waterval bevinden, maar meer dan een muur neervallend water is er niet te zien.

Wat verder komen we bij een platform aan de zijkant van de waterval en komt onze regenbescherming goed van pas. Het water dondert aan ons voorbij en bestuift ons. Beneden zien we de rondvaartboten dicht tot tegen het vallend water komen. De hoeveelheid water die vanuit het Erie-meer hier naar beneden stroomt is onvoorstelbaar. Met de lift terug naar boven op naar de volgende attractie. Met een speciale cinemavoorstelling wordt enige uitleg verschaft over het ontstaan van de watervallen, we krijgen er ook weer blauwe regenbescherming. De voorstelling wordt gegeven in een ronde zaal zonder zitplaatsen en met reling waar men zich kan aan vasthouden. We krijgen achtereenvolgend in surround beelden van ijs, vergezeld van echte sneeuw. dan bevinden we ons tussen ijsschotsen en de bodem trilt alsof we er echt tussen zitten en opspattend water maakt de illusie kompleet. Het dondert en bliksemt van je welste. Wanneer dat natuurgeweld ophoudt bevinden we ons in een helikopter die over de watervallen vliegt, het lijkt allemaal levensecht.

Na de middag keren we terug, de zon schijnt weer volop en we weten niet waar te beginnen met fotograferen. Het is vandaag helder met minder opstuivend water en we hebben mooi zicht op de hoefijzervormige waterval. De waterval aan de Amerikaanse zijde is ook indrukwekkend.

Verschillende bruggen verbinden de twee landen . Het is nu minder volk dan gisteren maar het blijft druk met toeristen uit alle windstreken.

In de hoofdstraat Clifton Hill lijkt het wel één grote kermis met souvenirwinkels, eethuizen en attracties die op vele manieren trachten de toerist van zijn geld te scheiden.

Minigolf tussen de dinosaurussen een reuzenrad en nog veel meer. Het doet ons wat aan Las Vegas denken want ook het casino ontbreekt niet.

Maandag 30 juni

Zondag weer heel wat kilometers afgelegd door de provincie Ontario, nog altijd veel groen en meren. In de buurt van de stad Sudbury staan er verschillende borden langs de weg die ons verwittigen dat we paard en kar kunnen ontmoeten. In deze streek wonen nogal wat Amish mensen en we zien inderdaad families die zich verplaatsen met paard en kar.

Wat verder bereiken we de camping waar we willen overnachten. Het is een grote camping die vooral seizoensplaatsen aanbiedt. Het geheel doet wat rommelig aan. Het zit lekker buiten tot een onweer ons verplicht te schuilen.

Maandag rijden we naar een camping bij de plaats Orillia aan de Severn waterweg. Onderweg zien we zoals we elders ook veel zagen dat er vele mensen op de rotsen langs de weg figuren plaatsen, gemaakt met keien en die een menselijk wezen moeten uitbeelden.

Het schijnt een gebruik te zijn van de Indianen. In de meertjes langs de baan staan vele waterlelies in bloei. De camping heeft ook vooral seizoensplaatsen, waarvan er velen uitzien als mooie chalets en er mooi verzorgd uitzien.

Er lopen verschillende kanaaltjes door de camping waar dan ook vele bootjes aangemeerd zijn. Het is erg druk want morgen is het Canada-day en we hadden geluk nog één van de laatst beschikbare plaatsen te bekomen.

Zaterdag 28 juni

Het weer is mooi en zonnig wanneer we vrijdag weer onze reis verder aanvatten. Het is nog steeds een mooi landschap waar we doorheen rijden, veel groen, berg en dal en meren.

In een provinciaal park wordt onze aandacht getrokken door een bord dat verwijst naar voorhistorische rotstekeningen. Van op de parking moeten we afdalen tot het niveau van Lake Superior.  Er wordt gewaarschuwd dat de afdaling niet zonder gevaar is en er reeds verschillende ongevallen hebben plaats gevonden.

Het pad gaat erg steil naar beneden en het is voorzichtig klauteren over scherpe rotsen om er te komen. Beneden aangekomen zouden we over een smalle richel, die bovendien flink schuin afloopt naar het water, moeten lopen om de tekeningen te zien.

Het lijkt ons toch wat gewaagd om over die gladde richel te lopen en stellen ons tevreden met de mooie uitblik en de afgebeelde pictogrammen.

We rijden verder en komen net na de middag aan op een camping in Sault Ste Marie. Op TV hadden we in het programma Rail Away een treinreis gezien die van uit Sault Ste Marie vertrok, de Agawa Canyon treinreis. Na onze siësta begeven we ons naar het station om tickets te kopen maar tot onze teleurstelling rijdt de trein dit weekend niet. We maken dan maar een wandeling langsheen het water, aan de overkant ligt de VS.

Een lange brug verbindt de twee landen. Via sluizen is er druk scheepvaart verkeer tussen het Huronlake en Superior Lake.

Zaterdag gaan we dan nogmaals de stad in en bezoeken de “Farmers Market” die eerder mager uitvalt, enkele kleine farmers verkopen er hun producten veel keuze is er niet.

Het Canadian Bushplane Heritage Center  vertoont een mooie collectie oude brandblusvliegtuigen. In vele van deze toestellen kan men binnen lopen om ze goed te kunnen bekijken.

In een cinemazaaltje worden we vergast op een 3D-film waarin we meevliegen met een brandblusvliegtuig en de hele operatie kunnen volgen zowel in de lucht als op de grond. Erg indrukwekkend, vooral de beelden van een reusachtige brand van jaren terug. Na de middag keren we terug naar de camping en genieten van een luie namiddag.

Donderdag 26 juni 

Woensdagmorgen is het droog en er schijnt een flauw zonnetje.

Zelfs op de camping zien we wild lopen. Gisteren kregen we nog bezoek van een hert en deze morgen zagen we een bever rondlopen op het terrein. We rijden weer verder richting Niagara  onderweg krijgen we meer zon te zien en de hemel kleurt blauw. Wanneer een bord langs de weg reclame  maakt voor de langste hangbrug van Canada willen we dat wel zien. We moeten zo een 10tal kilometer over onverharde weg rijden om er te komen. Voor 20 CANdollar kunnen we er overheen wandelen. We worden zelfs met een buggy tot aan de eerste hangbrug gebracht, het was een steile weg omhoog en we waren blij dat we dat niet te voet moesten doen.

Het zijn in feite twee hangbruggen die een diepe kloof overspannen. Van op de brug genoten we van het prachtige uitzicht diep in de kloof, in de verte zagen we de tweede en langste brug. Na een fijne wandeling langs de kloof kwamen we bij de tweede brug waarlangs we terug aan de overkant kwamen.  Via een lange trap daalden we af tot op de bodem van de kloof en bekeken de bruggen aan de onderkant.

 Na rond het meer getrokken te hebben kwamen we terug bij de parkeerplaats waar we lunchten vooraleer verder te rijden. Onze route loopt via de Highway 17 die op een zeker punt volledig afgesloten was voor verkeer en om op onze bestemming te komen dienden we een omweg van bij de 200km te maken. Tot overmaat was dan de eerst weg die we konden nemen om terug op de originele route te komen ook afgesloten. We hebben dan onze bestemming moeten aanpassen.

Gelukkig is de weg die we moesten volgen  wel mooi en loopt doorheen heuvelachtig gebied met talloze meren in verschillende tinten. We hebben ver moeten rijden vooraleer we een camping vonden in de plaats Longlac aan de stroom en kwamen net op tijd om de voorlaatste plaats in te nemen.

Donderdagmorgen dan maar naar de volgende bestemming de plaats Wawa. Onderweg ook weer de vele borden die waarschuwen voor elanden die de weg kunnen oversteken. We hebben toch twee stuks gezien aan de rand van de weg. Het voorbijrazend verkeer schijnt hen niet te storen maar zodra we stoppen trekken ze zich terug in het bos vooraleer we een goede foto kunnen nemen.

In de plaats White River tanken we nog maar eens vol. In deze plaats is het verhaal van Winnie the Pooh begonnen. Uiteindelijk komen we in Wawa aan na een omweg van een driehonderd kilometer.