De leadzanger is een zanger of zangeres in een muzikale groep (zoals een koor of rockband), die de leidende (eerste) stem (de melodie) van het stuk zingt. Deze melodie heet derhalve ook wel de lead. De leadzanger wordt ook als de solist aangeduid.

Naast de leadzanger heeft een groep vaak achtergrondzangers (ook wel backing vocals genoemd) die de leadzanger begeleiden terwijl hij of zij zingt, in tegenstelling tot een voorzanger die in de vorm van vraag-en-antwoord (als antifoon) met het koor zingt.

In een rock- of popband of jazzcombo is de leadzanger meestal de frontman en speelt soms ook een instrument, meestal gitaar. De zanglijn van de leadzanger wordt met een Engelse term lead of lead vocals genoemd.

Gebruik van lead vocals in rockmuziek

• Sommige songs zijn opgebouwd uit alleen de lead vocals (zoals Stairway to Heaven van Led Zeppelin).
• Sommige songs hebben twee lead vocals die een soort conversatie houden (zoals Comfortably Numb van Pink Floyd).
• In sommige songs vullen de secondary vocals de lead vocals aan (zoals California Dreamin' van The Mamas and the Papas).
• Sommige songs zijn opgebouwd uit alleen secondary vocals (zoals Atom Heart Mother van Pink Floyd)

Frank Sinatra in het Witte Huis, 1973.

Francis Albert Sinatra (Hoboken (New Jersey), 12 december 1915 – Los Angeles, 14 mei 1998) was een Amerikaans zanger en acteur.

Biografie

Frank Sinatra, geboren in Hoboken (New Jersey), besloot zanger te worden nadat hij Bing Crosby op de radio hoorde. Hij begon in kleine clubs in New Jersey, en kwam op die manier onder de aandacht van trompettist en bandleider Harry James.

Na een korte periode met James sloot hij zich aan bij het Tommy Dorsey Orchestra, en na zijn debuut met hen in 1940 werd hij beroemd als zanger. Hij had een grote aantrekkingskracht op de tieners van die tijd (de zg. bobbie soxers), die een heel nieuw publiek waren voor populaire muziek. Deze muziek was tot dan toe voorbehouden aan volwassenen, en Sinatra werd zo het eerste tieneridool.

Eind jaren veertig en begin jaren vijftig ging het bergaf met zijn carrière, maar hij maakte een comeback als acteur in de film From here to Eternity. Hij verscheen daarna in veel verschillende films, in het bijzonder The man with the golden arm en The Manchurian Candidate.

In de vijftiger en zestiger jaren was Sinatra een populaire attractie in Las Vegas. Hij was bevriend met Dean Martin en Sammy Davis Jr., en samen vormden zij de kern of wat de Rat Pack heette – een losse groep muzikanten en zangers die vrienden waren en samen feest vierden.

Zijn stem is onmiddellijk herkenbaar, en wordt beschreven niet alleen in termen van kracht en charisma, maar ook van nostalgie en tederheid. Sinatra wordt daarom ook wel The Voice genoemd. Er wordt ook vaak naar hem verwezen als Ol' Blue Eyes.

Hij overleed in 1998 op 82-jarige leeftijd aan een hartaanval, zijn laatste woorden waren: "I'm losing".^[1] Sinatra is begraven in het Desert Memorial Park in Cathedral City, Palm Springs, Californië. Op zijn grafsteen staat de tekst "The Best is Yet to Come".

Les Paul in 2004

Les Paul, artiestennaam van Lester William Polfuss, (Waukesha (Wisconsin), 9 juni 1915 – White Plains (New York), 13 augustus 2009) was een Amerikaans gitarist en gitaarbouwer.

Hij combineerde zijn muzikale kwaliteiten met zijn kennis van de elektronica. Paul leverde belangrijke bijdragen aan de ontwikkeling van de meersporen-opnametechniek; de eerste achtsporenmachine werd bijvoorbeeld door hem ontwikkeld. Hij was één van de eersten die een elektrische gitaar met een massieve klankkast bouwden.

Ook experimenteerde hij met opnametechnieken. Hij ontwikkelde het concept van "Sound on Sound recording", ook wel overdubben genoemd. Zo nam hij zijn gitaarpartij op met normale snelheid en bij de mix, het samenvoegen met de opnames op de andere sporen, liet hij zijn gitaarpartij twee maal zo snel afspelen. Hierdoor klonk de gitaar een octaaf hoger. Tijdens het opnemen moest hij, om in de maat te blijven, wel rekening houden met het feit dat hij de partij twee keer langzamer moest inspelen. Het effect op de plaat was een schitterend ijl hoog-tingelend gitaargeluid.

Van 29 december 1949 tot en met december 1964 was hij getrouwd met Iris Colleen Summers. Zij zou bekend worden als Mary Ford. Met haar heeft hij menige hit gescoord. Enkele voorbeelden:

• Tennessee Waltz (1950)
• How High The Moon (1951)
• Mockin' Bird Hill (1951)
• The World is Waiting for the Sunrise (1951)
• Vaya Con Dios (1953)

Hij kwam in contact met de firma Gibson en verplichtte zich om steeds in het openbaar op te treden met de beroemde Gibson Les Paul. Deze gitaar zou later in alle muziekgenres, van blues tot heavy metal te horen zijn. De gitaar was ontworpen door Gibson maar droeg om marketingtechnische redenen de naam Les Paul.

Bij een auto-ongeluk in januari 1948 werden de botten van zijn rechterarm zozeer verbrijzeld dat hij zijn elleboog nooit meer zou kunnen bewegen. Hij vroeg de chirurg deze zo vast te zetten dat hij nog gitaar kon spelen.

Les Paul Standard

Andere bekende gitaarmodellen, gebouwd bij Gibson en die de naam Les Paul dragen:

Gibson Les Paul Billie Joe Armstrong
Gibson Les Paul Classic
Gibson Les Paul Goddess
Gibson Les Paul GT
Gibson Les Paul Les Paul BFG
Gibson Les Paul Melody Maker
Gibson Les Paul Slash Signature
Gibson Les Paul Menace
Gibson Les Paul Special New Century
Gibson Les Paul Special with Humbuckers
Gibson Les Paul Studio Baritone
Gibson Les Paul Supreme
Gibson Les Paul Vixen
Gibson Les Paul Double Cut
Gibson Les Paul Standard
Gibson Les Paul Studio
Gibson Les Paul Smartwood

Les Paul speelde tot vlak voor zijn dood nog wekelijks in de Iridium Night Club, Manhattan, New York. Hij is opgenomen in de Inventors Hall of Fame vanwege zijn uitvinding van de elektrische gitaar. Tevens ontving hij de Gold Medal, de hoogste onderscheiding van de Audio Engineering Society.

Hij overleed op 13 augustus 2009 in een ziekenhuis in White Plains (New York), aan de gevolgen van een longontsteking. Paul bereikte de leeftijd van 94 jaar.