Naar de inhoud

Humor

akke.beakke.be

Archief

Nationale rouwdag

De tijd gaat voort alleen in gedachten kun je terug.

Wij wensen jullie veel sterkte in deze moeilijke tijd.

We zeggen geen grote woorden maar hopen dat een klein gebaar volstaat en hopen dat tranen het verdriet verdunt

Dood is niets speciaal
het is gewoon het einde van het 1° levensverhaal

De dood is als het doven van een kaars,
omdat de morgen is aan gebroken

Sterker dan de dood is de herinnering, en die blijft.

Zoek de steun bij elkaar die nodig is om dit te verwerken.

Het is beter ooit iets moois te moeten verliezen dan het nooit gehad te hebben!

Een bloem verwelkt op het mooist van de bloei
Maar wat achterblijft is de herinnering aan de kleurenpracht

Er is niets dat voorgoed verdwijnt,
als men de herinnering bewaart

Voor altijd uit het oog,
maar voor altijd in het hart.

Moge de steun van je vrienden je troost bieden.
En goede herinneringen het verlies verzachten

Oprecht gecondoleerd
Je bent in onze gedachten, in deze verdrietige tijd. 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 07:18 Reageer op dit bericht

George McCrae

George McCrae

George McCrae (West Palm Beach, Florida, 19 oktober 1944) is een Amerikaanse discozanger. Hij is vooral bekend van zijn wereldwijde nummer 1-hit Rock your baby uit 1974, die één van de eerste grote discohits was. Van 1967 tot 1977 was hij getrouwd met zangeres Gwen McCrae. Sinds 1989 is hij getrouwd met de Nederlandse Yvonne Bergsma en woont hij op Aruba en in Geleen.

Biografie

George McCrae werd geboren als tweede in een gezin met negen kinderen als zoon van een politieagent. Op zesjarige leeftijd zong hij, net als zijn moeder in het kerkkoor. Op de middelbare school zat hij in verschillende bandjes, waaronder The Fabulous Stepbrothers en The Jivin' Jets. In 1963 ging hij voor vier jaar bij de marine. In deze periode leerde hij toekomstige vrouw Gwen Mosley kennen. Na zijn dienstplicht richtte McCrae The Jivin' Jets opnieuw op en Gwen werd aan de bezetting toegevoegd. Niet lang daarna ging George en Gwen als duo verder. Ze trouwden en kregen een platencontract aangeboden. De opnames die ze maakten waren niet succesvol en George McCrae beëindigde zijn muzikale carrière om criminologie te gaan studeren en manager van zijn vrouw te worden, die solo verder ging. Na twee jaar kreeg hij toch weer interesse om in de muziek verder te gaan.

Harry Wayne Casey (KC) en Richard Finch van de toen nog onbekende KC & the Sunshine Band hadden in februari 1974 het nummer Rock your baby geschreven. Ze wilden het echter zelf niet opnemen, omdat ze net zelf een single hadden uitgebracht en het lied te hoog was voor KC's stem. Ze dachten eraan het nummer door Gwen McCrae of Jimmy Bo Horne te laten zingen, maar omdat George McCrae toevallig in de studio was werd hem de kans aangeboden.

Rock your baby werd een wereldwijde hit en stond in verschillende landen op de eerste plaats in de hitparade. In Amerika stond hij twee weken op nummer 1, in de Top 40 zeven, in de Nationale Hitparade acht weken en in Vlaanderen vijf weken. McCrae had niet op dit grote succes gerekend en had moeite met alle aandacht en waardering die hij kreeg. Rolling Stone verklaarde Rock your baby tot #1-song van 1974 en hij werd genomineerd voor een Grammy voor beste mannelijke R&B-zanger, die uiteindelijk gewonnen werd door Stevie Wonder. Na het plotselinge succes lukte het McCrae niet om met een geschikte opvolger te komen. In zijn eigen land had hij nog wel een aantal bescheiden hits, maar die bereikten geen van alle de top 30. In Europa, waar Rock your baby erg goed was aangeslagen, had McCrae nog wel een top 10-hit met I can't leave you alone, maar daarna nam ook daar het hitparadesucces af.

In 1975 scoorde Gwen McCrae een Amerikaanse top 10-hit met Rockin' chair. George bleef echter de grote ster die Gwen graag had willen zijn. In 1977 liep hun huwelijk op de klippen. Niet lang daarna hertrouwde hij en verhuisde hij naar Canada. McCrae raakte daar failliet en ook zijn tweede huwelijk mislukte. Begin jaren 80 verliet hij even de muziek en ging hij werken als portier in een hotel en had hij een baantje in een supermarkt. In 1984 pakte hij de draad weer op en bracht het album One step closer een een gelijknamige single uit. In Amerika bleef zijn come-back onopgemerkt, maar in Europa bereikte hij de onderste regionenen van de hitlijsten.

Door een misverstand kwam in januari 1986 in de media dat George McCrae zou zijn overleden aan kanker. De Amerikaanse media hadden hem echter verward met de zanger-acteur Gordon MacRae. Door de hardnekkigheid van het gerucht, werd hij minder vaak gevraagd voor optredens en werd soms gedacht dat hij een George McCrae-imitator was. Hierdoor en omdat hij in Europa meer waardering kreeg, ging hij vanaf dat jaar toeren door Europa. In 1988 verhuisde hij naar Nederland waar hij een jaar later trouwde met het Nederlandse model Yvonne Bergsma. Met haar is hij nog steeds getrouwd en woont hij afwisselend op Aruba, in Geleen en in West Palm Beach. In de jaren 90 heeft hij nog een aantal albums opgenomen en in 2003 verscheen zijn laatste album, die echter voor het grote publiek onbekend zijn gebleven. Wél heeft hij nog steeds succes met optredens.

In 2007 nam zijn dochter Marcella McCrae, die hij in 1988 had verwekt bij zijn toenmalige Italiaanse vriendin Rosanna Molignini, deel aan de Duitse versie van Popstars. Zij moest het voor het televotende publiek afleggen tegen de Nederlandse Tialda van Slogteren en liep zo een plaats in de popgroep Room2012 mis.



471627-cdc679bebbe282e170ab6fe0dca8445e.jpg

471627-492c926c046798d4ee6482c1d3cd413b.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 12:31 Reageer op dit bericht

George Harrison

George Harrison

George Harrison (Liverpool, 25 februari 1943 - Los Angeles, 29 november 2001) was gitarist van de legendarische popgroep The Beatles. Hij maakte vrijwel vanaf het begin deel uit van de groep. Hij werd geboren in het Engelse Liverpool. Volgens Harrison was hij eigenlijk geboren op 24 februari. Op zijn geboortecertificaat staat echter 25 februari als geboortedatum.

Beatle George

Zijn muzikale loopbaan begon op school, waar hij in de band 'The Quarrymen' speelde, samen met zijn vrienden John Lennon en Paul McCartney, die hem bij Lennon introduceerde. Met Paul, John Lennon, Stuart Sutcliffe en Pete Best (later vervangen door Ringo Starr) vormde hij in 1959 de band 'Silver Beatles'. In 1960 veranderden ze de naam in 'The Beatles' en werden ze gevraagd in Duitsland op te treden. Dat was het begin van het succesverhaal van de groep, dat tien jaar geduurd heeft.

Als componist werd hij binnen de Beatles overigens naar eigen zeggen nooit helemaal erkend, ondergesneeuwd als hij werd door het grote(re) succes en de dominantie van het koppel Lennon-McCartney. Pas in 1969 werd Harrison door de critici muzikaal op een lijn gesteld met Lennon en McCartney na het verschijnen van de elpee Abbey Road waarop zijn composities Something en Here Comes The Sun staan.

Solocarrière

In november 1968 werd de eerste soloplaat van Harrison uitgebracht onder de titel Wonderwall Music. Het jaar erop verscheen Electronic Sounds waarop Harrison met de moog synthesizer experimenteerde. Nadat McCartney de Beatles in april 1970 verlaten had ging ieder zijns weegs. Harrison begon een solocarrière. Nog in 1970 verscheen zijn derde album All things must pass, met daarop de grote hit My Sweet Lord. Het is meteen een driedubbel album: het is duidelijk dat Harrison wil laten horen wat hij al die jaren niet kwijt kon op de Beatles-albums. 'All things must pass' is een klassiek album van de jaren 70. Volgens velen zou hij later het album kwalitatief ook niet meer overtreffen.

Ook maakte hij in 1974 als eerste ex-Beatle een tournee door de Verenigde Staten. Zijn belangstelling voor oosterse spiritualiteit bracht hem aan de voeten van Indiase goeroes en dat had zijn weerslag op de muziek die hij componeerde. Midden jaren '60 al verwerkte hij bijvoorbeeld oosterse instrumenten zoals de sitar in nummers van de Beatles (Lennons Norwegian Wood (1965) en zijn eigen Love you too uit 1966). Later trad hij op met de Indiase musicus Ravi Shankar.

Na de moord op John Lennon in 1980, maakten de overige Beatles in 1981 als eerbetoon aan hem samen het nummer All those years ago, wat een hit werd in de Verenigde Staten. Het nummer is geschreven door George Harrison en staat op het album 'Somewhere in England'.

'Cloud nine' is een comeback album voor Harrison. Met 'Got my mind set on you' en 'When we was fab' keert hij terug in de hoogste regionen van de hitparade.

Eind jaren 80 heeft Harrison veel succes als prominent lid van de band Traveling Wilburys. Deze band maakt twee albums maar gaat ten onder door het overlijden van Roy Orbison en kort daarop de dood van diens beoogde opvolger Del Shannon.

In 2002 verscheen postuum zijn laatste album Brainwashed. Het album is afgemaakt door zoon Dhani Harrison en ontving lovende kritieken.

Op 29 november 2002, een jaar na het overlijden van George Harrison, werd er in de Royal Albert Hall een special concert gehouden als eerbetoon aan Harrison. Onder andere Paul McCartney, Ringo Starr, Eric Clapton, Ravi Shankar en Billy Preston spelen die avond songs van Harrison. In 2003 wordt dit concert uitgebracht op CD en DVD onder de titel The Concert For George.

Op 14 april 2009 werd Harrison geëerd met een ster op de beroemde Hollywood Walk of Fame.

Andere projecten

Harrison stond bekend als de wat verlegen filosoof van de groep, die ook belangstelling had voor andere zaken dan muziek. Zo zette hij zich als organisator van the concert for Bangladesh in voor de slachtoffers van de grote overstroming in Bangladesh, was gastmusicus en deed mee aan een aantal speelfilms. In 1979 produceerde hij de Monty Python-film Life of Brian. Hij verkocht zijn productiemaatschappij in 1994 voor ruim 9 miljoen euro.

Overlijden

George Harrison trouwde tweemaal, op 21 januari 1966 met Pattie Boyd, de latere echtgenote van Harrisons vriend Eric Clapton, van wie hij op 9 juni 1977 scheidde, en op 2 september 1978 met Olivia Arias, met wie hij een zoon had, Dhani, die een maand voor hun huwelijk geboren werd. In 1998 werd bekend dat hij was behandeld voor keelkanker en een jaar later, op 30 december 1999 betrapte hij een inbreker in zijn eigen huis, waarbij hij steekwonden en een klaplong opliep. Op 9 juli 2001 maakte Harrison bekend dat hij opnieuw kanker had en in Zwitserland werd bestraald. Op 29 november 2001 tenslotte overleed hij in Los Angeles aan de gevolgen van zijn ziekte.



439404-8d09c3156e603da05e9a7fc048e2908b.jpg

439404-7d75c06220eb77b0657a0357fdc91737.jpg

439404-641bf330f89acfd5a2df6d0139716731.jpg

439404-fc2a93170defa5f83f07cd3edaebbcdb.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 19:18 Reageer op dit bericht

Nino Rossi

Nini Rosso

Raffaele Celeste "Nini" Rosso (Turijn, 19 september 1926 — Rome, 5 oktober 1994) was een Italiaans jazztrompettist en -componist.

Rosso's ouders stuurden hem naar de universiteit, maar op zijn 19e verkoos hij de trompet boven zijn studie. Hierdoor werd hij gedwongen zijn ouderlijk huis te verlaten. Toen de nachtclub waar hij werkte door de politie gesloten werd, keerde hij terug naar huis, maar na een kort verblijf vertrok hij weer om zijn carrière opnieuw op te bouwen. Al snel werd Rosso één van de beste jazztrompettisten van Italië, met als hoogtepunt de jaren 60. In 1962 werd hij bekend in Groot-Brittannië, toen zijn opname "Concerto Disperato" werd gecoverd door Ken Thorne and Orchestra en een hit werd onder de titel "The Theme from 'The Legion's Last Patrol'". Rosso’s origineel werd snel uitgebracht onder het minder bekende Durium Label en bereikte hiermee ook de hitparade maar een echte hit zou het nooit worden. Zij wereldbekende hit “Il Silenzio” uit 1965 haalde de nummer 1 van de hitlijsten in Italië, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Wereldwijd werden meer dan 10 miljoen singles verkocht. Rosso stierf ten gevolge van een tumor in 1994.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 15:06 Reageer op dit bericht

lol

Een bus Limburgers wou een dagje naar zee, maar toen ze er bijna waren zagen ze ineens een bordje met « zeeweg », oei zeiden ze tegen elkaar. Een beetje later kwamen ze een bordje tegen waarop stond « zandweg « , oei, dan rijden we beter ineens naar Brugge, want zonder zee of zand is er niet veel aan. Tegen dat ze in Brugge aankwamen werd het al een beetje donker en de politie hield hen tegen. « Uw achterlicht brandt niet. » « Dat ook nog », zucht de Limburger. De politieman zegt, het is goed voor één keer, hier achter de hoek is een lampen winkel. Ze rijden de hoek om en lezen boven de winkel een groot bord « HALLOGEENLAMPEN» en toen … viel de chauffeur flauw.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Rud om 20:17 Reageer op dit bericht

Meer van Humor

↑ Terug naar de berichten