|
Een heel mooi gedichtje!!!!
Â
Ik heb thuis een potjeÂ
Op het potje staat 'verdriet'. Ik doe er vaak verdrietjes in, want als ze klein zijn, huil ik niet.Â
Steeds als er iets tegenzit, er iets gebeurt wat ik niet wil, open ik het potje, gooi het er in heel stil.Â
Maar gisteren was de laatste druppel iets te veelÂ
Van al die stukjes klein verdriet kreeg ik een brok in mijn keel.Â
Mijn hand begon te trillenÂ
Verdriet vloog met golven uit de potÂ
Een traan begon te rollen,Â
Ik voelde mij erg rot.Â
Een onbedaarlijk snikken deed me trillen overal,Â
Ik zat echt tot mijn harenÂ
In het diepste diepe dalÂ
Het was met rood omrande ogenÂ
Toen ik mijzelf weer rustig kreeg,Â
Opgelucht keek ik naar mijn potjeÂ
Het potje, dat was leeg.Â
Dus zie je iemand lopen, rode ogen en heel bedeesdÂ
Dan vraag je niets meer, dan weet je, haar potje is pas vol geweest.
Â
Dit gedicht is vanÂ
Arinka Linders
|