Zaterdag 11 januari 1969
Nog even wat sparen !
Eerst de stal en dan het paard zegde mijn echtgenoot, huisje, tuintje en dan maar eerst kindjes En in die volgorde gebeurde het !
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 9 januari 1969
22-01-1955--Hij werd mijn man en ik zijn vrouw !
Woensdag 8 januari 1969
1954- Amaai we liggen al samen in de wei, dat mag niet van onze pa !
Wij liggen beide in de wei
Zijn armen verstrengeld om mijn zij
Bang om van mij te moeten wijken
Vechtend om niet te bezwijken
De glans in zijn ogen zo stralend
En af en toe soms vreemd dwalend
Zeggen meer dan duizend woorden
Ik hoor slechts klankrijken akkoorden
Op dat moment zijn we volledig een
Een traan, het lijkt wel of ik ween
Het is een traan van gelukzaligheid
Die mij naar het hoogtepunt leidt
Toen werd de zaligheid verbroken
God wat hebben we toch genoten.
Eigen gedicht
Maandag 6 januari 1969
1952 - Eindelijk is het zo ver !
Ik ben 19 jaar en deze keer ben ik echt smoor verliefd en hij op mij ook hoor, hij is een blond knap ventje van 24 en zijn naam is Jean !
Klik op foto
Zondag 5 januari 1969
Ontdekkingstocht
Lange jaren in afwachting naar mijn meerderjarigheid, een langzame maar leerzame tocht met vele plezante ontdekkingen !
Zaterdag 4 januari 1969
1940-mijn eerste communie, de onschuld staat nog op mijn smoeleke te lezen !
In 1939 deed ik mijn eerste communie helemaal zoals het volgens de jarenlange traditie hoordeHet was toen dat ik voor de eerste keer mijn tong tegen de pastor mocht uitsteken zonder te moeten gaan biechten.Klik om te vergrotenVrijdag 3 januari 1969
1934 - Toen ik nog een klein krengetje was, maar dat is lang geleden
Dat ik geboren werd herinner ik me nietToch merkwaardig als je het beziet.Eén maal in mijn leven,Heb ik een eerste gil gegeven.Toen men zegde, ze heeft nog niet willen eten,Heb ik uit protest, aan mijn moeder liggen vreten.En omdat er in mijn keeltje een microfoontje zat, Weende ik me de ganse dag kledder nat.Daarna begon ik mijn mondje te vullen,Met van alle gevaarlijke spullen.En toen mijn rug een steuntje kreegWas mijn stoeltje nimmer lMijn moeder kreeg bijna de stuipen, Omdat ik opeens rond wou kruipen. Daarna kreeg ik kriebels in mijn beentjes, En begon ik te tiranniseren met mijn weentjes. Want op die stokjes, wou ik gaan staan,En mijn stoel moest maar van de baan.Toen kwamen er witte spullen in mijn mondje En kreeg ik rode vlekjes op mijn kontje.Ik kon niet ophouden met gapen,Maar toch liet ik mijn moeder niet slapen.Maar toen ik ontdekte dat ik met mijn oogjes kon draaien, En dat ik een paar lieve woordjes uit kon kraaien.Had ik iedereen voor mij gewonnen,En is ook mijn gedachtegang begonnen.Eigen gedicht