Dinsdag 14 januari 1969
24-11-1962-Geboorte van mijn tweede dochtertje Vera

. Op een nacht moest ik het weer eens ervaren Om in pijn en smarten een kindje te barenMaar al die lange urenHad mijn man het hard te verduren<De pijn stond op zijn gezicht te lezenVertrokken was zijn ganse wezenZijn lichaam weigerde te rustenOnder het slaken van talrijke zuchtenOp een boogscheut van te gaan gillenStond hij op zijn benen te trillenZijn knieën knikte in de maat
Mijn troost had geen enkele baatOp het einde van zijn krachtenZat hij zo waar bijna te versmachtenIk dacht waar is nu dat sterke geslachtWaar ik zo veel steun van had verwachtMaar eenmaal ons kindje geborenWas hij weer helemaal als te vorenHij zegde, ik ben blij dat het is voorbijDie pijn en smarten zijn niets voor mijMaar dank zij die lieve schat van een ukKan ons geluk weer niet meer stuk*Eigen gedicht








