Gedicht " Onze Zon."
Onze Zon.
De koperen ploert, net een kameleon
nu wou ze haast niet ondergaan
ze bleef hangen, boven de horizon
haar dagtaak was nog niet gedaan
Drijvend boven de grote oceaan
brandend doet ze het water koken
schroomde of ze in het sop zou gaan
naakt, ze was nog onbesproken
Twijfelend, even moest ze nog kiezen
welk badpak ze aan zou trekken
plotseling, ze had niets te verliezen
het werd dat met die zonnevlekken
Uitrusten doet ze even op haar treeft
de schreeuw van de meeuw weerklinkt
als ze laag boven het water zweeft
net doet alsof ze een slokje drinkt
Dit spektakel waar je ook verblijft
dagelijks een gratis vertoning geeft
elke tobberij uit je hoofd verdrijft
als je dit schouwspel mee beleeft.
Sami.

