Blogkaars.

Moest ik kunnen

ik stopte voor even de tijd,

om te leven,

en te genieten,

want ik wil niets

van al dat moois hier kwijt.

                                          Sami.

MIJN HOND.

Er was eens een hond die moest waken

daarvoor had hij twee scherpe kaken

lekker vond hij het been

liep er zo maar heen

ook al hoorde dat niet tot zijn taken.




                                                        Sami.

\'t Sneeuwklokje.

\'t Sneeuwklokje verschijnt
wanneer je ziet dat het kwijnt
de winter verdwijnt.

                                                                                    Sami.

Weet je.

Weet je wat het met me doet
als iemand mij vriendelijk begroet
mijn dag kan dan niet meer kapot
of is dat de speling van het lot.

                                                              Sami.

WOLKEN.

Wolkenformaties

drie rijen boven elkaar

één piep zon straal zoen.



                                   Sami.

Leven is Geven.

Voor mij is er steeds een probleem
iets wat ik er zomaar bijneem
hoe hard de zon ook schijnt
mijn pijn daardoor niet verdwijnt
maar als de zon schijnt in mijn hart
is het net alsof er iets start
iets dat je niet moet gaan zoeken
want het staat nergens in de boeken
iets dat je alleen vind in het leven
je kan het enkel aan iemand door geven.

                                                                               Sami.

Het Bos.

Er was eens een bos vol met bomen

ik zag het \'s nachts al in mijn dromen

de wind bracht het zaad

maar dat kon echt geen kwaad

want dat bos was er zeker gekomen.




                                                          Sami.

DE MOSTERD.

Er was eens een boer uit de Walen
die mosterd bij Mozes ging halen
hij reed met de fiets
want dat kostte hem niets
maar de mosterd die moest hij betalen.



                                               Sami.

VISSEN.

Er zaten twee vissen in ’t water
veel blaasjes kwam door hun getater
ze hadden geen dorst
maar dat weze hun worst
en ze dronken zich samen een kater.

                                     Sami.

DE ZWAAN.

De zwaan die over het water dreef
haar kopje hield ze een beetje scheef
sierlijk haar nek omhoog gestoken
alsof ze onraad had geroken

Twee poten die haar snelheid gaven
gelijkmatig, zonder te staven
het water dat voor haar open ging
weer achteraan sloot, haar zo opving

Statig dreef ze in de smalle beek
elk obstakel, vindingrijk ontweek
van niemand moest ze nog iets leren
net of ze was in hoger sferen

Lekker voedsel, haar toegeworpen
mensen uit omringende dorpen
krant of lectuur werd opgevouwen
om haar statigheid te aanschouwen

Nu zijn er nog maar weinig beken
grote vijvers of kleine kreken
waar zwanen, hun hoofd opgeheven
ongestoord kunnen overleven.

                                                           Sami.

Prettig Valentijn.

Als liefde in je leven is
heb je nergens een gemis
alles gaat zijn gewone gang
en dit gans je leven lang.

                                     Sami.

Ik heb je lief.

Moeizaam is uit te leggen
die woordjes te zeggen
verwoorden
“ Ik heb je lief.”

Meedelen hoe ik mij voel
’t is dat wat ik bedoel
uitspreken
“ Ik heb je lief.”

Wie kan me helpen
die wonde,
het bloeden te stelpen
uiten
“ Ik heb je lief.”

Zeg het gewoon
met een zoen
klinkt het zo schoon
xXx
“ Ik heb je lief.



                                                 Sami.

Liefde.

Liefde is
indien je het niet kent
moet aanvoelen
en laten zien wie je bent
je bloot geven
zonder er bij stil te staan
zodat die ander
ook voor jou wil gaan.

Liefde is
wanneer je het kent
een dagelijks gebeuren
iets dat je niet schendt
waar je aan werkt
zonder na te denken
onberedeneerd
jezelf weg wil schenken.

                                                                                   Sami.

MNEMONIEK.

Mnemoniek is iemand met mnemotechniek

minutieus werkend met een salamitactiek

dat maakt hem doorgaans erg babbelziek

daardoor meestal een tikje authentiek

‘t heeft niets te maken met een kolderiek

hij is een kunstenaar in semantiek

liefst werkend voor een groot publiek

dat maakt heel het geheel wat feeëriek

het is gewoon maar een droogkomiek

die de zin van gewone woorden ziet .



                                                        Sami.

Een Pimpelmees.

Een pimpelmees zat op een tak
ze was zo licht dat die niet brak
ook hele dunne takjes droegen haar
geloof je \'t nu, ze was niet zwaar.

Door \'t fladderen ging ze op en neer
op zoek naar eten, echt niets meer
een huisvliegje of een dikke slak
ervan smullen, kwam ze op die tak.

Steeds komt ze daar terug te zitten
tijdens de dag, \'s nachts om te pitten
daar voelde zij zich op haar gemak
het was haar plaats, juist op die tak.

                                                                    Sami.

Het Bos.

Er was eens een bos vol met bomen

ik zag het 's nachts al in mijn dromen

de wind bracht het zaad

maar dat kon echt geen kwaad

want dat bos was er zeker gekomen.




                                                               Sami.

Een Sleutel,

Geurige bloemen in alle soorten
helpen zowel bij lief als bij leed
een sleutel voor gesloten poorten
die een ander voor je open deed.

                                                    
                                                                                                               Sami.

SNEEUW.

Water kristallen
die bij het vallen
licht bevriezen
en zonder kiezen
door de pampero
of fohn en zo
in witte vlokken
neergetrokken
en bomen deels
het landschap steels
alsof 't niet deert
het transformeert
van kleurig aard
die word bewaard
zoals ze is
is ze niet mis
onverwacht
met een witte vacht
voor kort beleid
onder een sneeuw tapijt.



                                         Sami.

WATERMAN.

Een waterman wou eens gaan lopen
hij liep verder tot in de tropen
het was er nog droog
dat hoeft geen betoog
want de regen valt er soms met hopen.



                                            Sami.