2005 Santiago de Compostela  Kriebels  

 Camino Francés

 

Van Knokke naar Santiago de Compostela

 

        Dagboek van een fietstocht van 3/05 tot 3/06/2005

                                     

  

  

HOE HET BEGON:

 

Hugo en Bob zijn schoonbroers, bij hun schaarse familie etentjes, hadden ze steeds dezelfde afspraak gemaakt. “Ooit willen we eens naar Compostela fietsen………”    maar de beroepsbezigheden gingen vóór, uitstellen tot bij de pensionering!

 Hugo en Jacques zijn al meer dan 30 jaar vrienden. Jacques en zijn vrouwtje Annie, zijn echte globetrotters. Zij deden enkele jaren geleden de retourtocht Knokke-Heist Santiago via Frankrijk en de Spaanse Camino en dit langs 2 verschillende routes. Ondertussen heeft Jacques Spaans gestudeerd en een pak ervaring met lange aftandse fietstochten.

 Jacques en Medard zijn jarenlange marathonvrienden en hadden eveneens plannen gemaakt om ooit tesamen de tocht te ondernemen.

 Rond Nieuwjaar 2005 kreeg het Compostela-tocht verlangen van Hugo & Jacques meer vorm. Er kwam toestemming van hun vrouwtjes. Medard hoorde van hun voornemen en bood zich aan om mee te gaan. Er werd beslist trainingen te organiseren gezien de enigszins mindere lange- afstand fietservaring van Medard. Eind februari kreeg ik via een telefoontje tussen Liliane en Roosje (vrouwtjes van Hugo en Bob) gehoor van de voornemens van het 3-tal. Gezien ik, vanaf maart professioneel vrij kwam, bood ik mij als 4° man aan. Roosje kende mijn verlangens en gaf vlug haar akkoord. Op 10 maart werd ik als 4° man aangenomen. Op 3 mei 2005 zouden we vertrekken.

 

 

 

DE VOORBEREIDING

 

Al eerder was het besluit genomen om op 3 mei 2005 te starten.

Jacques was de leermeester, hij, Medard en Hugo waren al flik aan het trainen. De reisweg was door Jacques al uitgetekend, maar hoe de terugreis zou verlopen was nog onbekend.

 

 

Na enkele overwegingen en gesprekken op onze trainingsritten, hebben wij zeer vlug besloten per vliegtuig terug te keren.

Hiervoor veel dank aan Tania. Zij heeft voor ons vliegticketten kunnen bemachtigen aan 222€/stuk met inbegrip van fietsvervoer. We moesten wel heel vroeg boeken. (20-04-05) De terugreis werd vastgelegd op 3 juni 05.

We namen 5 reservedagen. Maar zouden ze eventueel gebruiken om naar Finisterra, aan de oceaan te fietsen.

Nadien heb ik de reisweg van Jacques vanuit “Word” naar “Excel” getransformeerd, met behoud van de tussenkilometers, maar nu ook met de cumulkilometers. (zo zouden we altijd kunnen zien hoever we al waren)

Ik heb ook een prognose gemaakt hoeveel km per dag we zouden doen en waar we eventueel zouden trachten te overnachten………We hadden nu een nuttig roadboek. Een lijst van “Albergues de peregrinos” welke Annie gedownload had via www.jacobeo.net ,zou ons moeten helpen met slaping in Spanje.

 

 

Ik moest mij vlug lid maken van het” Vlaams Genootschap van Santiago de Compostela” om een geloofsbrief en stempelboekje te kunnen bekomen.

Dat is nodig om het “Jacobeo-diploma” te kunnen krijgen in Santiago de Compostela.(bij mijn 3 vrienden was dit al lang in orde)

Alles lukte wonderwel en op 16 maart stond ik voor mijn eerste vuurproef (fietstocht) met mijn onbekende medepelgrims Jacques en Medard en met mijn schoonbroer, Hugo.

De eerste tocht van 138km, als training, kon tellen, via Maldegem, Zomergem naar Oostende en vervolgens tot Blankenberge, daar nam ik afscheid van de 3 kustmannen. Nu sukkelde ik, met enige moeite, alleen terug tot in Male.

 De vuurproef was geslaagd, maar ik moest nog heel wat op punt stellen, eerst en vooral de fiets……….Mijn Gazelle was wel geschikt maar moest een grondig nazicht krijgen, klikpedalen waren noodzakelijk en ook alle onderdelen zoals versnelling, ketting, wielen, spaken banden en remmen moesten vernieuwd worden. Hendrik Reubens heeft dit uitstekend gedaan (wat een fijne en ervaren prachtkerel).Verder moest er geschikt schoeisel, kledij, fietszakken, tent, slaapmatrasje en slaapzak aangeschaft worden.

 Elke week zouden we een grote tocht doen, een kwestie van elkaar beter te leren kennen en onze uithouding aan te scherpen.

Tussendoor deed ik bijna elke dag op mijn eentje +/- 50km.

 Op 1 april zijn wij via de Kastelenroute tot Nieuwpoort gereden. Met terugtocht via de kanalen tot Brugge. Opnieuw 138km en alles liep naar wens.

 

We besloten, als ultieme test, een 2-daagse tocht met bagage en overnachting te ondernemen. Zo zijn we met ons vier op 13 april vertrokken met pak en zak, via de Vlaanderen fietsroute, Nieuwpoort, Diksmuide, Ieper, Wervik, Menen, Kortrijk naar Bossuit. Op één dag, 160km in gietende regen en wind 5bf . Dat was afzien maar we hebben het doorbeten. Een uitgebreid avondmaal in Stasegem heeft ons opgekriekt. Daarna hebben we in een trekkershut aan de sluis geslapen.

 

 

’s Anderdaags vanuit Bossuit langs de Schelde naar de Kluisberg. Voor de eerste maal met de zwaar beladen fiets bergop, het viel nogal mee. Iets verder kreeg Hugo zijn eerste lekke band, ook dat moesten we eens meemaken. Langs de Schelde alweer lekke band voor Hugo maar nu verliep de herstelling in record tempo. Via Gent Eeklo en Maldegem waren we na 120km thuis. We haalden een gemiddelde van 20km/h.

Iedereen was tevreden. Het was een ervaring die kon tellen.

.Nog een laatste training op 28 april, 140km naar Breskens en Terneuzen, alles prima in orde, we kunnen starten. We zouden elkaar opnieuw zien maar nu om echt te vertrekken op 3 mei vanuit Knokke.

De rest van de dagen waren nodig om huis en tuin in orde te krijgen.

En vol verlangen te dromen……………………….Van Santiago de Compostela.

Zullen ze ons missen op het thuisfront?

 

 

 

  

Dag 1  dinsdag 3-5-2005   

Knokke-Heist – Hazebrouck 121km

 

 

Eindelijk………..8h00 in de morgen.

Er heerst een aangename drukte in “Ice Bar Liliane” op de Zeedijk Albertstrand te Knokke.

Liliane geniet van de drukte. Alle tafels staan klaar met een overvloed aan ontbijtgerechten. We zijn er alle vier, goed op tijd en klaar voor de strijd.

Maar eerst de innerlijke man versterken. Ons tegoed doen aan “de hoorn des overvloeds” samen met de talrijk opgekomen familie, vrienden en kennissen.

Ook de pers is van de partij, er volgt een uitvoerig kruisverhoor.

De Tam-Tam zal verslag uitbrengen van onze start.(later is gebleken dat ook andere kranten melding gemaakt hebben van onze onderneming)

Liliane weet dat fietsers flink moeten ontbijten, wij werken heel wat pistoletjes met hesp en verse croissantjes naar binnen, ook de koffie heeft geen tijd om af te koelen.

 

 

Het is bijna 9H en gelijktijdig beseffen wij dat ons uur gekomen is. Zonder enige afspraak gaan we naar buiten. Na de foto’s, knuffels, kussen en handdrukken springen wij op onze zwaar bepakte fietsen. Ons kilometertellertje op nul, de Sint-Jakobsschelp op zijn plaats en daar gaan we. We houden ons stoer en wuiven tot we de menigte niet meer kunnen zien.

In Heist op de dijk aan het Heldenplein, nemen we afscheid van ’t zeetje. We zien geen verschil tussen lucht en zee, alles is even grijs en grauw, we beseffen dat het niet lang meer droog zal blijven.

 

 

Jacques profiteert nog enkele kilometers van zijn Annie, wij moeten in Heist langs om zijn fietshelm op te halen. Na een hartstochtelijke knuffelpartij moet ook Jacques zijn vrouwtje alleen laten. Wij verdwijnen onder de spoorweg richting “Stinker & Blinker”.

Op de kanaaldijk is het zover, vlug onze regencapes aantrekken en met de striemende regen in het gezicht rijden we richting Brugge via Dudzele.

 Iedereen is uitzonderlijk stil, wordt er gedroomd? We denken blijkbaar alle vier aan hetzelfde……….. “Hoe kregen wij het voor mekaar om deze Pelgrimsfietstocht naar Santiago de Compostela te ondernemen”. We zijn echt onderweg………..

 

 

Het blijft maar gieten, we bereiken Brugge en zijn al goed nat.

Plots een kreet van Jacques………. plaaaat. Ter hoogte van “het stil ende” onze eerste herstelling. We worden aangemoedigd door lopende studenten en studentinnen van het VTI. Jacques steekt een andere band. Bij het oppompen blijkt deze nog niet hersteld sinds zijn vorige Santiago-tocht. Herbeginnen, binnen het half uur is alles weer in orde. (2 banden gestopt en 2x band vervangen).

 

 

Het wordt stilaan tijd voor onze eerste stempel. “Abdij Zevenkerke”is de oplossing. Na wat rondneuzen in de abdijkerk vinden we een pater die ons door verwijst naar het klooster. Een opgeschoten broeder zet de eerste stempel en toont ons het vroegere bureeltje van het “Vlaamse genootschap van Santiago de Compostela” Daar is het genootschap gesticht door een kloosterling. Nog vlug een sanitaire stop en terug op weg. Via Torhout, Kortemark en Staden (we blijken een eeuwigheid door deze gemeenten te rijden of zijn we verkeerd?)  bereiken we Boezingen.

 

  

 Op een 1° Wereld-oorlogsite langs het kanaal naar Ieper, eten wij onze boterhammetjes. We genieten in het waterzonnetje van Jacques zijn vers gemaakte koffie. We beslissen nog door rijden tot Hazebrouck.

 

 

Na Ieper moeten wij de eerste bergjes over, het is wat aanpassen. Na wat zoekwerk en omrijden, zien we een plaat met “FRANCE”.  Hugo spurt als eerste over de grens, maar staat enkele 10-tal meter verder te voet. In zijn enthousiasme heeft hij de goede versnelling niet gevonden om de eerste steile

 

 

Franse helling op te geraken. (Hij aanbidt voor de eerste maal God)

Het regent opnieuw zeer hevig, we bereiken langs zeer drukke gevaarlijke hoofdwegen (D916) als waterratjes Hazebroeck. Gelukkig vinden wij vlug het hotel “Gambrinus”. Wij spreken af om een “souper” te nemen in het stadje. Na een goede warme douche en verse kleren zijn we klaar om onze honger te stillen. Onze fietsen staan veilig in de garage van het hotel.

 

 

Wij vieren onze eerste avond met een uitgebreid avondmaal (we hebben ’t verdiend zeker!). Een goede fles wijn voor Jacques en Bob, en wat flinke pinten voor Medard en Hugo, het doet deugd.

Gelukkig duurt het wat eer we aan eten geraken, onze smsjes beluisteren en beantwoorden vraagt heel wat tijd. Blijkbaar zijn ze zeer nieuwsgierig op het thuisfront. Jacques wordt er zowaar zenuwachtig van. Zijn gsm blijft maar rinkelen, de drie anderen beginnen stilaan te beseffen met welk een belangrijke persoon ze mee zijn. Ondertussen heeft Medard vastgesteld dat wij heel wat kilometers méér reden dan ons roadboek aangeeft. (121km ipv 88km).

Voldaan kruipen we vroeg in bed.

 

 

Vertrek:       Knokke-Heist 9H00

Aankomst:   Hazebrouck  18H45

Fietstijd:       7h20

Afstand:       121km

Gemiddeld: 17km/h

Weer:           Overvloedig zware regenvlagen +14°C

Wind:           zijwind  4BF

 

 

 

02 Dag 2 woensdag 4 mei 2005 

Hazebrouck -  Amiens 107km  totaal: 228km

 

Goed uitgeslapen staan we om 7H15 op. Ik beloof Hugo voortaan nooit meer te snurken. Hij gelooft mij……!!! Jacques is zeer tevreden over zijn kamergenoot, Medard heeft zijn natte kledij gewassen en mooi gedroogd.  Om 8H00  “petit dejeuner”.

 

 

Verwondering……… het is een uitgebreid ontbijt, (wel niet zoals bij Liliane) maar het mag er zijn, we zullen de eerste uren geen honger hebben.

We denken dat de gastvrouw weet wat fietsen is ofwel kent ze de Vlaamse levenswijze.

 

 

Stipt om 9H00 staan we vertrekkens klaar, de hotelier maakt nog een foto en daar gaan we voor onze 2° dag.

Hazebrouck is een stadje te vergelijken met Torhout qua grootte en ligging. Feitelijk zijn we nog altijd in Vlaanderen, de bakstenen geveltjes zijn net zoals bij ons. Maar, het zal niet lang meer duren. Stilaan wordt alles veel grauwer.

 

 

Heel vlug moeten wij onze capes aantrekken, het blijft maar regenen. Gelukkig hebben we de wind wat meer achter dan opzij en we vorderen goed. We rijden opnieuw langs zeer drukke en gevaarlijke N-wegen, netjes achter elkaar en elk om beurt op kop. Er is geen belangstelling voor de natuur en de omgeving, het is duister, grauw en wat mistig, ………..stoempen maar………..Om 11H doen we inkopen voor deze middag. Een banaantje en een appeltje gaan ondertussen goed naar binnen. Maar Hugo wil vooruit, dus vlug vertrekken.

 

 

Rond 13H30 zijn we in St-Pol-sur-Ternoise, Jacques ziet een schuilstal op een gemeentewerkplaats en meent dat het etenstijd is. We kunnen rustig en droog koffie maken en eten. De pauze doet deugd want de afgelopen kilometers waren zwaar, de ene heuvel na de andere brengt verzuring in de kuiten.

 

 

Het klaart uit en we vetrekken opnieuw. Na enkele kilometers plots weer een onweer, het giet…..vlug de capes aantrekken!  Jacques….ramp………...zijn cape blijkt verdwenen. Het wordt hem duidelijk dat hij nog op de eetplaats moet liggen. Maar Jacques heeft een mollepoot mee, de gemeentewerkers die ons zagen vertrekken komen eraan met hun camionette en……. Zijn cape. Hij is héél content en neemt voor de rest van de rit resoluut de kop van het peloton. (of is het om Hugo zijn tempo wat te minderen misschien?)

 

 

Om 16H30 zijn we in Amiens. We besluiten hier te overnachten.

We bewonderen de kathedraal, zo’n mooie kanjer. (toren van 112m hoog en boogsteunen, plus binnen zeer rijkelijk) Op het grote plein vóór de kathedraal vinden we het” Office de tourisme” we krijgen een hotellijstje en een stempel.

Nu op zoek naar een hotelletje waar 4 fietsers welkom zijn…………..

 

 

We beslissen in de omtrek van het centrum te blijven en vinden: “Hotel Victor Hugo” waar twee minder jonge dames(van het soort moederoverste)…. De scepter zwaaien. Onze fietsen kunnen in de achterkeuken. Wel een hele onderneming, trapjes op en door een smal gangetje, maar het lukt.

We krijgen 2 zeer mooie kamers met telkens 2 bedden en een ruim uitzicht op het oude administratief stadsgedeelte. Blijkbaar hebben ze hier heel wat behouden en gerestaureerd het ziet er netjes uit. We hebben wat tijd om onze kledij te reinigen (nat en beslijkt). De “chauffage” staat aan en we hopen, dat alles droog zal zijn tegen morgenvroeg. Na een warm badje voelen we ons weer kiplekker. We beantwoorden de sms-jes

 

 

Ondertussen is de avondzon van de partij en we besluiten een wandeling te maken. We zijn verwonderd en aangenaam verrast over het mooie stadscentrum en de keurige winkelstraten. Amiens is zeker een mooie stad, ligt aan de Somme en is hoofdstad van het departement Picardië, er is een universiteit (Jules Verne)  en de stad telt ongeveer 130.000 inwoners .

 

 

Na een deugddoende wandeling, wordt het etenstijd à la Française +/- 20h00. We laten Hugo beslissen, hij verkiest om een Chinees te doen. Goede keuze, alles is zeer lekker (vraag niet wat we allemaal binnenspeelden) maar we hebben zeer goed en veel gegeten en gedronken…….. uitstekend.

Voldaan kruipen we in ons bedje en proberen niet te snurken.

 

 

Vertrek:       Hazebroeck    9H00

Aankomst:   Amiens         16H30

Fietstijd:       7h20

Afstand:       107km

Totale km:    228km

Gemiddeld:  18,2km/h

Weer:           Veel regen en koud  +15°C

Wind:           zij-achter 3BF

 

 

 

 

 

Dag 3 donderdag 5 mei 2005 

Amiens - Mantes-la-Jolie  139 km  tot: 367km

 

 

7H00 Hugo heeft geen klachten, blijkbaar heb ik woord gehouden, ik heb niet gesnurkt!!!   Of heeft Hugo zo goed geslapen????

 Of is hij het gewoon geworden????

Om 8H00 aan tafel, nu is het een echt “petit dejeuner”. Gelukkig kunnen we wat bij krijgen, de moeder- oversten zijn nog zo aardig niet!

 

 

Afrekenen, ons boeltje naar buiten een fotootje en we zijn weer op weg.

Jacques heeft de GPS op het eerstvolgende dorpje ingesteld, ik leid onze groep zeer gemakkelijk uit de stad, wat een uitvinding toch. Vóór we de stadsrand buiten zijn, doen we nog wat inkopen. Het is hoogdag en we weten niet wat er volgen kan. We hopen op minder drukke wegen.

 

 

Na onze inkopen, halen we een bejaarde (?) wielertoerist in. Jacques geraakt in gesprek en André is bereid ons op de goede weg te begeleiden. We volgen hem langs schilderachtige weggetjes zonder verkeer, een verademing, waarom kan het niet altijd zo zijn?

 

 

Na 30km moeten wij afscheid nemen. Rond 11H00 zijn wij in een piepklein dorpje, we krijgen in de sacristie van het kerkje een stempel van een dame (blijkbaar de vrouw van de burgemeester). Onze dag is goed en daar gaan we weer. Ondertussen is de zon van de partij. We zwoegen ons omhoog, de hellingen veranderen in bergen.

 

 

Gelukkig is er na elke klim ook een flinke afdaling. We rijden uren door gele koolzaadvelden met af en toe een dorpje van tweemaal niets. Het is prachtig maar steekt vlug tegen. 

De leeuweriken hoog boven ons lachen ons blijkbaar uit!!!

 

 

Gelukkig kunnen we nu 2 per 2 rijden en een babbeltje slaan. We vorderen zeer goed en hebben de wind in de rug. Zoals gewoonlijk eten we omstreeks 14H00 en maken gebruik van een gemeentepleintje met banken. ’t Is zo dood als een luis!!!!!!!!!

 

 

Om 17H30 zijn we 115km ver, Medard moet af en toe een gaatje laten, ’t wordt tijd dat we stoppen maar we zijn in niemandsland!!! We moeten door tot Mantes-la-Jolie nog +/- 20km. Een fluitje van een cent volgens onze ouderdomsdeken, maar ’t doet pijn. Iedereen is blij als we de stad zien liggen.

 

 

Hier zijn hotels volgens Jacques, hij kreeg een paar namen via een sms-jes van Annie. Geen kamers meer vrij……..olala…we voelen ons niet op ons gemak, overal hangen groepjes allochtone jongeren met brommers rond op de pleintjes. We zijn duidelijk niet welkom op hun terrein.(wie discrimineert wie?) We maken ons uit de voeten. Een ouderling verwijst ons naar de “zone industrielle”

 

 

Tot grote vreugde van Medard zien we daar een “Formule 1”. We krijgen 2 kamers en kunnen onze fietsen bergen in een hokje zo groot als een wc. Drie fietsen kunnen erin, maar deze van Medard moeten we demonteren en boven op de anderen leggen.

 

 

Het hotel (76 kamers) is opgebouwd uit polyesteren cabines, alle kamers met alles erop en eraan, één module. Ook de douches en wc’s zijn één module. We mogen onze code niet vergeten anders geraken we nergens meer binnen…………..Zo’n onpersoonlijk gedoe zijn we niet gewoon !!!! Vooruit… ’t is maar voor één nacht.

Douchen en verkleden, gaat vliegensvlug. Tegen 20h staan we te trappelen om ergens te gaan souperen. We geraken maar aan het eerste rond punt en daar is een Chinees………Hugo nog in de ban van gisteren, wil al meteen naar binnen de rest stapt gewillig mee. Opnieuw Chinees dus, maar nu à volonté. Met onze honger moeten ze geen 2 maal vragen om aan te schuiven. Hugo begint zelfs met de desserten. We proeven van alles en soms ook tweemaal……..

 

 

 Onze GSM oproepen moeten wachten tot we voldaan zijn. Annie wordt ongeduldig…..maar Jacques lost, zoals steeds, alles keurig op. Hij is weer totaal opgebeurd na zijn langdurige Annie-telefoontje. Om 22H kruipen we onder de dekens.

 

Vertrek:       Amiens                  9H00

Aankomst:   Mantes-les-Jolie  18H45

Afstand:       139km     Totale km:    367km

Gemiddeld:  19km/h

Weer:  Af en toe zon (geen regen meer) fris 15°

Wind:           achter 3BF

Overnachting : « Formule 1 » Mantes-la-Jolie

 

 

 

Vrijdag 6 mei 2005

Mantes-la-Jolie - Courbehaye  121km Totaal : 488km

 

 

De macht der gewoonte maakt dat we om 8H00, na een goede nacht, wachten op ons ontbijt. Net zoals het onpersoonlijke “Hotel Formule 1” moeten we vandaag onszelf trachten te behelpen. De keuze is niet groot, maar we zullen maken dat we de eerste uren verder kunnen.

 

 

Alles in plastic, aan een toogje op een driepikkeltje, zelfs de sandwiches smaakten naar elektronica. We maken ons vlug uit de voeten en voor de eerste maal zijn wij om 8H30  al op pad. Het is waterkoud, hopelijk komt de zon er door!

 

 

Zonder enige afspraak te maken, kennen wij onze fietstaken. Het wordt een automatisme. Meestal neem ik de eerste 10 à 15km voor mijn rekening. Alsook het in en uitrijden van de steden. Ik ben er niet rouwig om. Bijna altijd liggen steden op een heuvel of in een diep dal. Zo kan ik de snelheid aan mijn vermogen aanpassen. Iedereen volgt getrouw, ik rij dan op de GPS.

 

 

Hugo is een diesel en komt op temperatuur na +/- 15km, dan gaat de gemiddelde snelheid met een 3à4km/h omhoog. Aanklampen geblazen……Nog later komt Jacques, en tracht het tempo iets omlaag te krijgen. Soms moet hij, op ludieke manier, als het te vlug gaat, eens dreigen zijn pomp in de spaken van Hugo te steken.

 

 

Medard houdt, slim als hij is, meestal de staart van het peloton. Mooi achter de bredere ruggen. Enkele keren komt hij poker spelen en spurt ons voorbij. Wij weten beter en laten begaan. Tracht hij hierdoor zijn vermoeidheid te verbergen? Enkele 100 meters verder kruipt hij gedwee weer op zijn plaats. Maar het is ons duidelijk, we weten zonder woorden wat er moet gebeuren…………..

 

25km verder zien we op een heuvel het stadje Houdan liggen. We moeten erdoor en kruipen in het gelid naar boven. Er heerst een ongewone drukte. Als we naderen wordt het duidelijk….Wekelijkse markt. Ook financieel bevoorraden wordt noodzakelijk.

Jacques en Hugo bezoeken de kerk en bekomen een stempel, daarna doen ze op de markt inkopen voor deze middag.

Ondertussen breng ik een bezoekje aan een fietsenmaker. Na wat geduld komt hij opdagen, hij had ook wat inkopen gedaan op de markt. Gelukkig heeft hij onmiddellijk veel belangstelling voor de St-Jacobsschelp en mijn zwaar bepakte fiets. Als hij hoort dat ik een Vlaming ben, moet ik weer geduld oefenen……….

 

 

 Hij verdwijnt en komt wat later met een reeks fotoalbums………grote foto’s met renners. Ik besef vlug dat het cyclo-crossers zijn en herken Eric De Vlaminck en nog wat oude gloriën. Zijn vader was een gevierd renner. Ik kan gelukkig een aardig woordje meespreken over wielrenners. Na een tijdje maak ik hem duidelijk waarvoor ik gekomen ben. Hij zet mijn stuur vast en regelt mijn remmen. Ik ben blijkbaar zijn vriend geworden, hij weigert iets te rekenen. Ik beloof hem in ruil de groeten te doen aan Tom Boonen en Frank Van den Broecke. We zijn beiden tevreden hij wenst mij nog “bon voyage”.

 

 

Medard past ondertussen op de fietsen en geeft zijn ogen de kost, hij voelt zich op zijn gemak tussen de menigte. Bij deze drukte moeten we een eindje stappen, regelmatig krijgen wij schouderklopjes en worden “bonne route” toegeroepen.

 

 

Nu rijden we langs kleinere weggetjes, maar wel met zeer zware beklimmingen, naar Chartres. We zitten blijkbaar in een uitgestrekt graangebied en het wordt eentonig. Met de wind van achteren vorderen we goed. Het is duister weer en niet warm. We eten op een piepklein gemeentepleintje en zijn blij met een warme verse koffie van Jacques.

 

 

Van zeer ver zien we de kathedraal van Chartres.

Als we op het plein komen, voelen wij ons klein, wat een mastodont.

De kathedraal staat blijkbaar eeuwig in de steigers en heeft twee verschillende torens (totaal andere bouwsteil).

 

 

Binnenin ziet het er nog indrukwekkender uit. Er ligt een labyrint achteraan in de kerk, een symbool van de levensloop. Wij zijn ook onder de indruk van de prachtige glasramen en de kruisweg uitbeeldingen aan het koor.

We wandelen rond en nemen de tijd om een stempel te krijgen.

 

 

Het is nog maar 16H en we beslissen nog eventjes verder te trekken. We zijn nog niet moe genoeg. Maar hebben we ons vergist? De dorpjes die we tegenkomen zijn uitgestorven………Geen overnachtingsmogelijkheid. In Bonce stopt Jacques aan de “Mairie” en krijgt te horen dat er enkele “Gites” zijn +/- 20km verder.  We vertrekken vol moed en inderdaad na 15km een wegwijzertje “Chambres d’Hotes”……  Wel weg van onze route. Ondertussen is de wind in ons nadeel gedraaid en begint hevig en hard te blazen. Na een slingerend baantje komen we aan de “Chambres d’Hotes”. Er is echter geen plaats meer………wat nu?

 

 

De dame kent nog een andere Gites en telefoneert haar collega. Goed nieuws ……..we worden 5km verder verwacht. We stuiven weg, maar het blijkt veel verder te zijn. Na een ½ uur komen we op een reusachtige vierkante hoeve. Het wordt een hartelijke ontvangst op “Gite de Moronville”. Boer en boerin Hurbault staan ons op te wachten. Ondertussen is het 19H en we hebben reuze honger. Gelukkig, hebben Florence en Yves na het telefoontje van hun collega zich op onze komst voorbereid. De boerin stelt voor eten te maken tegen 20H.

 

 

We bergen onze fietsen in een grote stal en betrekken onze prachtige “chambres” met telkens 2 grote bedden en een grote badkamer. Wij hebben ook nog een salon en een eetkamer ter beschikking. Om 20h doen we ons tegoed aan het eten en de drank, koude groenten, verse hesp, kaas, brood en wijn alles “à volonté”. Yves en Florence zijn kennelijk in hun schik met onze komst en blijven nog uren napraten.……..

 

 

Nadien stellen ze voor onze was te doen. Maar we hebben slaap en………we willen ooit in Santiago geraken!!!! Rond 23H30 geraken we in ons bed.

 

Vertrek:       Mantes-les-Jolie    8H30

Aankomst:   Courbehaye         19H00

Gites de Moronville Florence & Yves Hurbault

 

 

Afstand:       121km

Totale km:    488km

Gemiddeld:  18km/h

Weer:           Duister en fris +/- 12°C

Wind:           meestal wind achter  3 à 4BF. ‘s avonds hard tegen.

 

 

05  Zaterdag  7 mei 2005

Courbehaye – Blois  120km Totaal : 608km

 

 

We worden hier op hoeve “ Gite de Moronville” door het gastgezin werkelijk uitzonderlijk verwend. Voor de prijs van 35€/de man is het een onvergetelijk verblijf. En nu nog een prachtig ontbijt, Florence zorgt dat we voor kilometers verder kunnen……..om 9H00, nadat we onze bidons gevuld hebben, nemen we afscheid van de familie Hurbault. Yves wijst ons de weg door een groot natuurgebied.

 

 

Het is weer kil en grijs, maar we rijden gezwind door een mooi domein met meertjes en bossen………na een tijdje vermoeden we dat we verkeerd zijn.  Gelukkig zet de GPS ons terug op het juiste pad. Er zijn wat meer bossen dan de vorige dagen.

 

 

Af en toe ook een fameus kasteel. Dat geeft aan dat we de Loire naderen. Jacques heeft al dagen geleden beloofd dat we zonnig weer krijgen, aan de andere zijde van de stroom???? Benieuwd!!!!!!  Maar nu is het nog steeds koud, koud, koud. We moeten ons warm fietsen, dus wat vlugger…….. denkt Hugo……….

 

 

Op de middag komen we aan de Loire. In het dorpje Beaugency eten we langs de oever op een muurtje, bij een mooie lange brug. Straks moeten we erover en dan moet de zon komen!!!! Jacques heeft weer gelijk………we rijden met een pover zonnetje over een “ piste cyclabe” richting Blois.

 

  

 We komen steeds meer wijnvelden tegen. De beroemde Loire wijn, ik denk aan Sancerre en Poully Fumé, zou dat hier zijn????  Wie weet………. Maar we hebben geen, tijd we moeten vooruit.

 

 Ietsje verder rijden we het kasteel “Chambord” voorbij……..een korte stop met wat foto’s .

 

 

De piste cyclabe loopt door prachtige natuur maar is precies een cyclo cross parkoer. Ik heb het geweten, een doffe knal……..mijn zadel is gebroken. Een van de steunijzertjes is midden door. We stoppen en moeten besluiten dat herstel onmogelijk is. Ik blijf verder rijden, scheef hangend, erg oncomfortabel. Gelukkig zijn we niet ver meer van Blois. Op de brug, juist vóór de stad, wachtend aan het rode licht, komt er een mountainbiker naast mij staan. Ik vraag hem naar een fietsenmaker. “Cent mètres à droite” En ja, ongelofelijk, na ½ uurtje staat er een nieuw zadel op mijn fiets. Een beetje geluk hebben zeker????   Dá moet kunnen…….

 

 

We zijn een beetje uit ons lood geslagen en vervolgen onze weg langs de Loire richting Tours. Het lijkt echter verstandig na… 120km overnachting te zoeken. Hier is keuze genoeg. We stoppen bij een schilderachtige gîte “Manoir du vieux cedre” Madame heeft nog één kamer vrij met 2 grote bedden  24€ de man ontbijt inbegrepen, we slaan toe. Onze gsm’s staan vol berichten, dus tijd om te sms-sen en een gesprekje te doen met thuis. Ze missen ons op ‘thuisfront. Wij ook…….. maar we moeten nog zo ver………. De kustmeisjes herinneren er ons aan, dat het morgen Jacques zijn verjaardag is. We moeten hem in hun plaats veeeeeeeeeeel kussen geven. Hij zal zijn koppeke extra moeten scheren………..

 

 

We herinneren ons een mooi restaurant aan de oever van de Loire. We besluiten, op de vooravond van Jacques zijn verjaardag, daar eens chic te gaan eten!

 

 

L’Embarcadere ligt bijna in de stroom en we genieten van het uitzicht. Het wordt een aangename avond met Saumur en vooral “Coupes Embarcadere” Hugo wil absoluut ijscrème en bestelt als toetje 4 grote coupes. We voelen ons wat moe en verlangen, onder invloed van de drank….Naar een rustige nacht. Hopelijk geen gesnurk, want we liggen met 4 op één kamer!

 

 

Vertrek:       Courbehaye     9H00

Aankomst:   Blois              18H00

Gites Manoir du Vieux Cèdre Bois

Afstand:       120km  Totale km:    608km

Gemiddeld:  18km/h

Weer: meestal koud

‘s avonds zon 2BF achter & 12°C

 

 

 

Dag 6 zondag 8-05-2005 

Blois  - Chatellerault   138km    Totaal:  746km

 

 

Jacques is jarig……..Proficiat van alle kanten. De zon schijnt dóór “les volets” dat belooft, algemene blijdschap. We haasten ons naar het ontbijt. Eén wat karig “petit déjeuner”. We zullen net geen honger hebben de eerste uren.

We staan er wat luchtiger op, korte broek en koerstruitje.

 

 

We besluiten de parallelle baan op de rechter oever van de Loire te volgen. Hopend dat er de zondag minder verkeer is. Ik neem de kop aan 24km/h zonder wind en mooi in de zon, we vliegen vooruit, iedereen is blij gezind, ’t is een ploegentijdrit tot Amboise . Geld ophalen, inkopen doen, wat eten en een rustpauze aan de oevers van de Loire bij het kasteel. We naderen Tours, het begint drukker te worden.

 

 

We rijden tot aan de kathedraal en vinden hem niet zo mooi. Op een knus rustplaatje in het park naast de kerk eten wij. Er liggen enorm grote naar beneden gevallen witsteenblokken naast de gevels. Voor de veiligheid staat rondom de kathedraal een afsluiting met platform. Veel werk voor de monumentenwachters.

 

 

Tours wordt normaal beschouwd als het eindpunt van het eerste deel van de Noordelijke St-Jacobsroute. Wij denken er anders over en na een bezoekje aan de Kathedraal en een stempel geraken wij met de GPS uit de drukte.

 

 

In een van de uitgestorven dorpjes geraken we toch nog aan water, in de keuken van een van de achtergebleven bewoonsters. Velden met, we vermoeden, nog niet in bloei staande zonnebloemen. Een beetje wat troosteloos aanziende omgeving. Enkel de dartele, hooghangende leeuweriken fluiten blij naar ons .

 

 

We hervatten onze ploegentijdrit, er valt niets méér te beleven. Doorstuiven à 28km/h naar Chatellerault. Dit is het dichtst bijzijnde stadje vernemen we bij navraag in een gehucht!

 

 Om 19h00 bereiken we Chatellerault, men verwijst ons naar hotel “l’Univers “, 2 kamers met elk 2 bedden en er is ook een restaurant. We zijn bestoft en bezweet, een badje zal deugd doen. Om 20h30 kunnen we aan tafel.

 

 

Een uitgebreide maaltijd is welkom. Jacques wil het feestelijk doen op zijn verjaardag en blijft maar van alles bestellen. Er zullen kilootjes bijkomen. Aperitiefjes, voorgerechtjes en dessertjes het kan niet op.

 

 

We ontmoeten ook de eerste pelgrims, 2 gepensioneerde Hollanders per fiets uit Nijmegen, ze doen het rustig aan. Ze zijn vertrokken op 23/04 en nemen een “snipperdag” . Dat staat niet in ons woordenboek.

 

  

We blijven maar tafelen. Medard kent een van zijn vele monoloogavonden.

We worden ondergedompeld in de bakkersstiel, worden iets later reder, marathonloper en nog veel meer………Hij is tevreden met zijn publieke belangstelling. Na een tijdje wordt het toch wat verwarrend, ’t is laat en we gaan maar best slapen zeker ?

 

 

Vertrek:       Blois     9H00

Aankomst:   Chatellerault    19H00

Afstand:       138km

Totale km:    746km

Gemiddeld:  21km/h

Weer:           Prachtig fietsweer 21° en stralende zon

Wind:           geen wind

 

 

 

Dag 7 Chatellerault – Champniers 

89km  Totaal: 835km

  maandag 9 mei 2005

 

 

Na een lange diepe slaap staan we kiplekker op. We kennen het ritueel en zitten aan tafel tegen 8H00. Veel koffie en zelfbediening, er is van alles, we maken dat we een eindje verder kunnen. Op de markt willen we, bij de kerk een stempel halen, verkeerd……… we worden doorverwezen naar een kloosterkerk iets verder. In de echte St-Jacobskerk vinden we het beroemde beeld van de pelgrim, maar wie kan ons een stempel bezorgen?

 

 

Vluchtige voorbijgangers verwijzen ons naar een poort iets verder. We worden in een prachtige binnentuin ontvangen door een vriendelijke non. Met veel belangstelling en na een resem vragen geraken we aan een zeer mooie “tampon”. Jacques wordt verplicht een tekstje te schrijven in haar logboek.

 

 

Langs kleine baantjes trachten we Poitiers te bereiken. We komen in het departement Vienne, genoemd naar de rivier die we nu volgen. In het begin doen we het rustig aan……..stramme benen na onze helse rit van gisteren.

 

 

Na 40 km zien we op een hoogte Poitiers liggen. Met de GPS klimmen we tussen de zenuwachtige automobilisten naar het stadscentrum.

 

 

Hugo krijgt van langsom meer last van een niet luisterend versnellingsapparaat. Gevloek en geketter telkens hij van groot naar klein schakelt !!!!  God zal het geweten hebben en……….. dat op pelgrimstocht! Dat zal kaarsjes kosten in Santiago… De kathedraal is dicht, terug naar beneden dus. Het blijft nu veel klimmen en dalen, het landschap wordt doorkruist door riviertjes.

 

 Elke dorp heeft zijn kasteel, het is hier zeer afwisselend en bosrijk .Het is nog maar 12H00 en we hebben al honger…..bij een van de schilderachtige rivieroevertjes beslissen we pauze te houden. Het is lekker in het zonnetje. Zo’n lange middagrust hebben we nog nooit genomen. Zijn we lui, moe of hebben we gisteren te veel gekoerst ??? Vroeger stoppen is de boodschap voor vandaag………..

 

 

Om 17H00 is het raak. “Chambres d’hôtes” we volgen zonder veel woorden de plaatjes en rijden een lange oprit binnen. Op het domein ontmoeten we de gastheer die zijn zwembad aan ’t reinigen is. De bazin komt naar ons toe, het is een enthousiaste ontvangst.

 

 

Onmiddellijk ziet Geneviève dat we St-Jacobeo-pelgrims zijn en stelt voor onze was te doen. We zijn blij, het is een tijdje geleden, hoog nodig. Jean-Louis en Geneviève zijn vol belangstelling en bewondering over onze onderneming, we geraken niet uitgepraat.

 

 

In mooi verstaanbaar aristocratisch Frans en met een drankje in de veranda, vertellen ze ons dat hun zoon, Charles, pastoor is bij de nonnetjes in ’t klooster waar we deze morgen onze stempel kregen. We krijgen een kamer met drie, Medard slaapt op een eenpersoonskamer. Het is er prachtig, kraaknet en met hemelbedden.

 

 

Tegen 19H30 heeft de gastvrouw ons avondmaal klaar, we doen ons tegoed aan zalm met spinazie, kaas en veel wijn. Heerlijk en zonder veel tralala….We doen nog een wandelingetje in het dorpje (25 huizen), schrijven in ons dagboek, doen wat telefoontjes en kruipen vroeg onder de lakens.

 

 

Vertrek:       Chatellerault      9H00

Aankomst:   Champniers  17H00

Afstand:       89km

Totale km:    835km

Gemiddeld:  18km/h

Weer:           Prachtig fietsweer 21° en stralende zon

Wind:           flauwe wind achter

 

 

 

8 dag 8    Champniers – Angoulème

dinsdag 10-05-2005    79km  Totaal: 914km

 

 

Zalig geslapen in de hemelbedjes………… Jean-Louis presenteert ons een meesterlijk ontbijt, wat wij wensen, maakt hij klaar.. We eten in de grote keuken en bespreken met de gastheer de te volgen route voor vandaag.

Hij is vol belangstelling over de rest van onze pelgrimstocht.

Na het afrekenen verlaten wij het domein “Fazilleau Champniers”.

 

 

Het is zonnig en we hebben wind achter…… Maar de hellingen worden alsmaar zwaarder en steiler. Gelukkig is er na elke klim een afdaling, dat kan deugd doen. Veel mooie bossen in de Charente.

 

 

 Regelmatig moet Hugo zich kwaad maken op zijn versnelling, het wordt steeds slechter. De dorpjes zijn liefelijk, verlaten en piepklein. Af en toe worden wij aangemoedigd door ouderen, “bon courage”.

 

  

Op de middag wordt onze eetplaats gevormd door een stapel boomstammen. Het is een godverlaten gebied, Medard en Jacques laten zich bruinbranden.

Als we opnieuw vertrekken, stel ik vast dat mijn achterband plat staat. Jacques doet de herstelling in record tempo, ik vind een stukje metaal in de buitenband.

 

 

Het wordt drukker en we bereiken de voet van de klim naar Angouléme. We stellen de GPS in en beginnen een waanzinnige beklimming. Hugo is weer aan het sakkeren en plots een korte knal. Na een poosje ontdekt hij een gebroken spaak………We starten opnieuw maar na 100m is het kompleet ten einde. Zijn versnelling slaat in zijn achterwiel, het is afgelopen, rijden kan niet meer.

 

 

Hugo staat er beduusd bij. We laten hem enkele minuten bekomen en overleggen wat we zullen ondernemen. Medard en Bob blijven bij de fietsen met de bagage en zoeken een hotel. Jacques en Hugo gaan de herstelling regelen.

 

 

Jacques bewijst hier weer maar eens zijn buitengewone kwaliteiten, na wat vergeefs rondneuzen en vragen, is er een garagist die zich wil ontfermen over de ongelukkige Hugo. De zoon van de man is renner en kent een prima hersteller. Na wat telefoontjes, worden Jacques en Hugo en de fiets naar de fietsenmaker gevoerd met een bestelwagentje. Daar overtuigt Jacques de man dat er ook in Angouléme mirakels kunnen gebeuren. Na 1h30 werken is Hugo’s fiets voorzien van een nieuw wiel, versnellingsapparaat en ketting. Ze worden terug gebracht naar Angoulème. Dolgelukkig vinden ze Medard en Bob.

 

 

Ondertussen heb ik in de binnenstad, voor een prijsje, 2 kamers met ontbijt gevonden. Hotel “Les Pyrenees” . Het is 19h00 we gaan op zoek naar een gezellig restaurantje en hebben groten dorst, Hugo geraakt maar niet uitgepraat over zijn avontuur en blijft maar drank bestellen. Het wordt uiteindelijk nog een mooie avond met na het souper een verbroedering met enkele Angoulèmers.

Medard blijft maar doordrammen, maar de pelgrimsplicht roept en we kruipen blij in ons bedje.

 

Vertrek:       Champniers     9H00

Aankomst:   Angoulème    15H30

Afstand:       79km

Totale km:    914km

Gemiddeld:  20km/h

Weer:           Prachtig fietsweer 21° en stralende zon

Wind:           flauwe wind achter

 

 

 

9 Dag 9  Angoulème – Libourne 

11-05-2005   117km  Totaal:  1031km

 

 

Om 8H00 zitten we aan tafel. We beseffen nu pas dat we gisteren al één week onderweg waren. Door de gebeurtenis met Hugo’s fiets zijn we dit kompleet vergeten. We overzien onze planning en komen tot het besluit dat we één dag voorliggen op onze prognose. We kunnen het wat kalmer doen, maar besluiten op ons ritme door te gaan tot in Spanje. En…….. we weten niet wat er nog kan komen, hopelijk loopt alles nu goed met het materieel.

 

 

Voor we de stad verlaten halen we een stempel bij het “Hôtel de ville d’Angoulème” en zetten de GPS op het volgende dorp Voeuil-et-Gilet. We geraken na een 1/2h uit de hoofdstad van de Charente.

 

 

We stuiven op naar de Bordeauxstreek . Zeer steile klimmen temperen onze snelheid en weldra zien we de eerste wijnvelden. De bergen worden langer en er wordt heel wat zweet gelaten. Het is de warmste dag tot nu toe, 24°C en zonnig.

 

 

Om 13H30 nemen we rustig onze tijd en eten in het lommer op een voor ons aangelegd rustplaatje. Niettegenstaan de zware beklimmingen vorderen we goed. Ik krijg mijn 2° en kort erna mijn 3° lekke band. Nogmaals vind ik een stukje ijzer in de bandnerven. Maar onze specialist Jacques repareert in record tempo.

 

 

We blijven tussen de wijngaarden, zo ver je maar kunt zien glooiingen met wijnstokken en af en toe een “château” meestal niet meer dan een grijze voorgevel met torentjes. Grote panelen zeggen welke “cave” we voorbij rijden.

 

 

We komen in St-Emilion, een naam die klinkt als een klok. Het is een dorp gebouwd rond een gerestaureerde kerk met veel sier………hier weten de Fransen hoe je met bekendheid moet omgaan. Veel toeristen en bussen op het plein bewijzen het. We nemen een pauze op het pleintje in de schaduw van een of ander wijnmuseum en bekomen een stempel.

 

 

We trachten hier aan een overnachtingplaats te geraken. Alles blijkt volzet te zijn, er is een filmfestival . Een vriendelijke receptionist doet een paar telefoontjes voor ons. Tevergeefs, nergens iets vrij. Na wat gebabbel vertellen wij dat we uit België komen, de man kent Brugge en uit sympathie begint hij opnieuw te zoeken. Hij vindt 2 kamers in het Kyriad hotel in Libourne ongeveer 15km verder. We reserveren en vertrekken.

 

 

Na wat zoeken komen we rond 18h00 in Libourne, het hotel ligt dicht bij de Dordogne. We zijn tevreden van onze dag. We kunnen hier nu alles laten wassen. Wat een geluk, na deze warme dagen is alles bezweet en we zijn niet meer te genieten.

 

 

 We nemen het avondmaal in het restaurant van het hotel en doen ons tegoed aan de zelfbedieningstoog. De warme avond lokt ons daarna naar het terras, waar we met Belgische en Amerikaanse toeristen een babbel slaan en nog een laatste drankje nemen. Wat telefoontjes met het thuisfront. Daarna liggen we vlug in dromenland.

 

 

Vertrek:       Angoulème        9H00

Aankomst:   Libourne          18H00

Afstand:       117km

Totale km:    1031km

Gemiddeld:  19km/h

Weer:            24° en stralende zon

Wind:           flauwe wind achter